THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)

VertonThe Human_Voiceingen:
DINSDAG 17 AUGUSTUS
om 19u50
DINSDAG 24 AUGUSTUS
om 20u10

ONLINE-TICKETS binnenkort beschikbaar.

——
‘THE HUMAN VOICE’ is Almodovars eerste Engelstalige film, en helemaal gedraaid tijdens de coronapandemie.

Het aantal acteurs is bijgevolg coronaproof beperkt tot één, maar hey, dàt is in dit geval geen probleem, want die ene is hier toevallig de immer excellente Tilda Swinton.

Swinton speelt een vrouw die net door haar man verlaten is: zijn koffers staan al klaar, maar het lijkt wel alsof hij zelfs daar niet meer in geïnteresseerd is, want hij komt ze maar niet ophalen.

Het enige contact dat ze nog hebben verloopt via de telefoon. Waardoor de enige
levende ziel die ze nog ziet de hond is, die óók al duidelijk maakt dat hij zijn baasje mist.
Het is een situatie die de vrouw langzaam maar zeker tot wanhoop dwingt…

‘THE HUMAN VOICE’ is gebaseerd op ‘La Voix Humaine’ van Jean Cocteau, en heeft alle ingrediënten die u van een Almodovar verwacht, geconcentreerd in een overheerlijke Continue reading “THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)” »

Afgelast: PETITE MAMAN + THE HUMAN VOICE

Petite-MamanUPDATE:
door een onoplosbaar technisch probleem met onze projector moesten we deze vertoningen helaas afgelasten en verplaatsen naar een latere datum.


Gekochte tickets worden uiteraard teruggestort.

We hernemen deze films in onze reguliere programmatie, op DINSDAG 17 en DINSDAG 24 AUGUSTUS.

Onze excuses voor dit ongemak.

——
Als afsluiter van onze openlucPetite_Maman¨¨Posterhtvertoningen voor de Predikheerlijke Zomer hebben we een fijn cadeau voor u klaarstaan: twee topfilms voor de prijs van één ticket.

Ten eerste is er het wondermooie ‘PETITE MAMAN’ van Céline Sciamma, die hiermee na haar ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ een tweede meesterwerk op rij aflevert.

Omdat ‘PETITE MAMAN’ maar een dik uur duurt, en om de herstart van onze vertoningen te vieren, trakteert het Filmhuis u bovendien op een zeer fijne bonus: de nieuwe Almodovar.

The Human_VoiceZijn ‘THE HUMAN VOICE’ duurt maar een half uur, maar het is wél dertig minuten genieten: Tilda Swinton speelt een vrouw die net door haar man verlaten is, en die alleen achterblijft met een adembenemend appartement, een stel valiezen, de hond en (via de telefoon) de stem van haar man…

Als u het ons vraagt: een double bill om ‘Olé!’ tegen te zeggen.

 

Meer info over de geherprogrammeerde vertoningen van ‘PETITE MAMAN’ vindt u HIER!

Meer info over de geherprogrammeerde vertoningen van ‘THE HUMAN VOICE’ vindt u HIER!

Predikherlijke_Zomer

 

 

 

CINEMA CORONA #134: Art & Film: DEREK JARMAN: LIFE AS ART

Derek_Jarman_Life_As_ArtVandaag staan we in onze Art & Film-reeks stil bij het – bijzonder rijkgevulde – leven en werk van Derek Jarman: schilder, filmmaker, schrijver, videoclipregisseur (o.a. The Smiths en Pet Shop Boys waren fans, en werkten geregeld met hem samen), tuinier, decorontwerper, operaregisseur en homorechtenactivist.

Jarman werd bijna dag op dag 78 jaar geleden (° 31 januari 1942) geboren in het gezin van een RAF-piloot, en stief in 1994 op amper 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van die àndere killer-epidemie: AIDS.

Over het wild uitwaaierende (maar altijd boeiende) oeuvre dat Jarman tussen die twee data wist op te bouwen, hebben we enkele straffe video’s voor u klaarstaan.

Ten eerste is er een indrukwekkend ‘Face to Face’-interview bij de BBC, een jaar voor zijn dood opgenomen, en integraal uitgezonden na zijn overlijden.

Het postuum uitgezonden gesprek wordt ingeleid zoals ze dat alleen bij de BBC kunnen:
‘Now Derek Jarman is dead, and our lives are the poorer for it,’ zegt interviewer Jeremy Isaacs.
‘The controversies pass, what remains is the quality of the images and its resonances. The films of Derek Jarman are good to look at: they will last.’

Een kwarteeuw later zijn die woorden nog altijd bijzonder waar.

Over het leven van Jarman maakte Andy Kimpton-Nye de documentaire ‘LIFE AS ART’, waarvoor hij talrijke intimi interviewde, o.a. actrice en goede vriendin Tilda Swinton, Jarmans zus Gaye, activist en schrijver Tariq Ali, componist Simon Fisher Turner en acteur Nigel Terry.

En ten slotte hebben we een korte, verstillende docu van Howard Sooley over Jarmans misschien wel meest unieke en persoonlijke kunstwerk: Prospect Cottage, zijn huisje-met-tuin in Dungeness.
Prospect Cottage is een meesterwerkje van esthetiek op een plaats waar je dat het minst verwacht, midden in een barre, kale, winderige en kiezelachtige omgeving vlakbij een kerncentrale.

Ontdek dit miraculeus oord in deze kortfilm (de muziek is van Simon Fisher Turner):

PS: een fundraisingcampagne zorgde ervoor dat het huisje en de tuin nu bewaard zijn voor het nageslacht, en dat het gebruikt kan worden door artists in residence.

Art & Film loopt zoals altijd i.s.m. Academie Mechelen.

CINEMA CORONA #101: MOONRISE KINGDOM (Wes Anderson)

moonrise_kingdomWat maakt Wes Anderson toch héérlijke films: Technicolor-pareltjes die constant tussen lichte weemoed en bitterzoete humor twijfelen, en die verfilmd zijn in een smetteloze stijl.

Zie bijvoorbeeld zijn wonderlijke meesterwerkje ‘Moonrise Kingdom’, naar een scenario van hemzelf en Roman Coppola.

Het verhaal speelt zich af in 1965, wanneer de kleine Sam (weeskind, brildrager en scoutsjongen) verliefd wordt op de zelfbewuste Suzy (fan van verrekijkers en van Françoise Hardy).

De twee – voortreffelijk vertolkt door Jared Gilman en Kara Hayward – besluiten te vluchten naar New Penzance, een eiland vol ongerepte natuur.

Maar dat is uiteraard buiten de volwassenen gerekend, die met zijn allen de achtervolging inzetten: van de scoutsleider (Edward Norton!) tot Suzies ouders (Bill Murray en Frances McDormand!), en van politiekapitein Sharp (Bruce Willis!) tot het takkewijf van de Dienst Jeugdzorg (de immer geweldige Tilda Swinton!).

‘Moonrise Kingdom’ is een volstrekt unieke love story, vol melancholie, levenswijsheden en magische schoonheid, en voorzien van een volstrekt wonderlijke soundtrack waarop zowel Françoise Hardy als Hank Williams én Benjamin Britten komt voorbijgefietst.

Het prachtige camerawerk is van Robert Yeoman.

Enjoy!

MOONRISE KINGDOM
Regie: Wes Anderson
USA 2012

SUSPIRIA (Luca Guadagnino)

Suspiria

Om maar meteen met de akelig piepende deur in het behekste huis te vallen: Luca Guadagnino‘s remake van Dario Argento‘s giallo-klassieker ‘Suspiria’ is duister, pretentieus, over the top en bloederig. Bovendien valt de plot met geen menselijke logica te begrijpen.

Het goede nieuws: ‘Supiria’ is zonder discussie de visueel knapste film van het afgelopen jaar, is voorzien van een briljante soundtrack van Thom ‘Radiohead’ Yorke, kan bogen op geweldige acteerprestaties van Tilda Swinton, Dakota Johnson en Mia Goth, bevat enkele ronduit fantastisch gechoreografeerde dansscènes en is verdomd sexy.

En van een giallo horrorfilm verwáchten wij, fans, natuurlijk gewoon dat die bloederig, over the top en duister is.
Kortom: deze nieuwe ‘Suspiria’ is wel degelijk meer dan de moeite.

Het verhaal speelt zich af in het Berlijn van 1977: de stad is in de ban van de terreur van de Rote Armee Fraktion, terwijl Duitsland nog steeds gebukt gaat onder de gevolgen van zowel het nazisme als de Koude Oorlog.

Het is in die sfeer dat de jonge Amerikaanse danseres Susie Bannion (Dakota Johnson) in de stad arriveert, vastbesloten om te gaan studeren aan de Markos-dansacademie Continue reading “SUSPIRIA (Luca Guadagnino)” »

ISLE OF DOGS (Wes Anderson)

isle_of_dogs_v

Met ‘Isle of Dogs’ keert regisseur Wes Anderson (‘Moonrise Kingdom’, ‘Grand Budapest Hotel’…) terug naar zijn oude liefde: de stop-motion-animatiefilm.

Wanneer in de niet zo verre toekomst in Japanse stad Megasaki de hondengriep uitbreekt, besluit de autoritaire, hatelijke burgemeester Kenji Kobayashi alle honden te verbannen naar Trash Island.
Volgens de burgemeester bestaat immers het risico dat het virus overslaat op de mens.

Eén van de gedeporteerden is Spots, het huisdier van Atari Kobayashi, het 12-jarige neefje van de burgemeester.

Om zijn geliefde hond te redden besluit Atari een vliegtuig te stelen en zelf naar Trash Island te vliegen.

Vraag is alleen: wààr ergens op dat eiland hangt Spots in godsnaam uit?
Gelukkig krijgt Atari bij zijn zoektocht meteen hulp van een roedel van vijf zwaarverkouden honden…

‘Isle of Dogs’ (ook uit te spreken als ‘I Love Dogs’) is een heerlijke, originele animatiefilm met de typische Wes Anderson-touch: vrolijk en grappig, maar tegelijk weemoedig en Continue reading “ISLE OF DOGS (Wes Anderson)” »

BLUE (Derek Jarman)

Blue_Jarman

Met ‘Blue’ maakte Derek Jarman in 1993 misschien wel de meest radicale en tegelijk de meest intieme en meest ontroerende film aller tijden.

Als gevolg van AIDS was het zicht van Jarman in zijn laatste, terminale levensperiode afgezwakt tot een blauwe waas, en dat is precies wat de kijker te zien krijgt: een 79 minuten durend, monochroom Yves Klein-blauw beeld.

Het gevolg is dat je als toeschouwer als het ware in het hoofd van Jarman gedwongen wordt, en dat je spontaan zelf beelden gaat bedenken bij de (fantastische) soundtrack.

musicaDie soundtrack bestaat uit een collage van mijmeringen, proza en poëzie van Jarman, waarin hij zijn ervaringen met AIDS (de behandeling, het verlies van zijn vrienden, de fysieke en emotionele pijn…) verwoordt, of de betekenis van het door hem zo geliefde blauw.

De teksten worden aangevuld met geluiden uit zijn dagelijkse leven, plus uiteraard muziek van (onder andere) Erik Satie, CoilSimon 

Fisher-Turner en Brian Eno – Eno hielp de film overigens mee financieren.
Jarmans teksten worden op indrukwekkende wijze vertolkt door Tilda Swinton, Nigel Terry en John Quentin.

Vier maand na de première zou Jarman overlijden aan de gevolgen van AIDS.

Tot op de dag van vandaag blijft hij één van de meest vernieuwende en invloedrijke
Britse filmmakers, die ons niet alleen prachtfilms als ‘Sebastiane’, ‘Caravaggio’ en Continue reading “BLUE (Derek Jarman)” »

THE GRAND BUDAPEST HOTEL (Wes Anderson)

Dat Wes Anderson (‘The Darjeeling Limited’, ‘Moonrise Kingdom’,  ‘The Royal Tenenbaums’…) één van de beste en meest originele regisseurs van zijn generatie is, wisten we al lang.

Maar met zijn nieuwste (en zijn voorlopig beste) treedt hij wat ons betreft definitief toe tot het rijtje waartoe bijvoorbeeld ook Scorsese, David Lynch, Almodovar, de Coen Bros. of François Ozon behoren: unieke filmmakers die van elke release een evenement maken om lang op voorhand naar uit te kijken.

Dit keer volgen we de avonturen van Gustave H en Zero Moustafa: respectievelijk de conciërge en de lobby boy van het legendarische Grand Budapest Hotel tijdens de jaren ‘30, een oord gevuld met de meest wonderlijke gasten.

Et voilà: meer “plot” heeft Wes Anderson eigenlijk niet nodig om een fenomenale film te maken.

Elk frame is werkelijk perféct gecomponeerd, de fantasie spàt van het scherm en de
ronduit fenomenale ensemblecast (Ralph Fiennes! Jude Law! Willem Dafoe! Mathieu Amalric! Edward Norton! F. Murray Abraham! Adrien Brody! Harvey Keitel! Jeff Goldblum! Tilda Swinton!) speelt de pannen van het dak.

En dan zwijgen we nog over het scenario, dat stijvol swingt tussen uitermate komisch en Continue reading “THE GRAND BUDAPEST HOTEL (Wes Anderson)” »

16/4/2013: MOONRISE KINGDOM

Wat maakt Wes Anderson toch héérlijke films: Technicolor-pareltjes die constant tussen lichte weemoed en bitterzoete humor twijfelen, en die verfilmd zijn in een smetteloze stijl.

Zie ‘The Royal Tenenbaums’, zie ‘The Darjeeling Limited’, zie ‘The Life Aquatic’ en zie – in het Filmhuis, uiteraard! – nu ook het wonderlijke ‘Moonrise Kingdom’.

Het verhaal speelt zich af in 1965, wanneer de kleine Sam (wees, brildrager en scoutsjongen) verliefd wordt op Suzy (fan van verrekijkers en van Françoise Hardy). De twee besluiten te vluchten naar New Penzance, een eiland vol ongerepte natuur.

Maar dat is uiteraard buiten de volwassenen gerekend, die met zijn allen de achtervolging inzetten: van de scoutsleider (Edward Norton!) tot Suzies ouders (Bill Murray en Frances McDormand!), en van politiekapitein Sharp (Bruce Willis!) tot het takkewijf van de Dienst Jeugdzorg (Tilda Swinton!).

‘Moonrise Kingdom’ is een volstrekt unieke love story, vol melancholie, levenswijsheden en magische schoonheid, en voorzien van een volstrekt wonderlijke soundtrack waarop zowel Continue reading “16/4/2013: MOONRISE KINGDOM” »

WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN (Lynne Ramsay)

we-need-to-talk-about-kevin-tilda-swinton-john-c-reillyNa de geboorte van haar zoon Kevin zet Eva haar carrière aan de kant om voor zijn opvoeding te zorgen.

De communicatie tussen moeder en zoon verloopt echter uitermate moeizaam, en net voor hij zestien wordt loopt het gedrag van haar zoon zelfs compleet uit de hand: Kevin richt een slachtpartij aan op zijn school.

Eva blijft achter met de knagende vraag of zij als moeder mee verantwoordelijk is voor het feit dat haar zoon opgegroeid blijkt te zijn tot een psychopaat.

‘We Need To Talk About Kevin’ is gebaseerd op het gelijknamige succesboek van Lionel Shriver, en voor één keer is er volgens ons geen enkele discussie mogelijk: de film is beter dan het boek.

De twee belangrijkste redenen daarvoor?
Enerzijds de fantastische regie van de Schotse Lynne Ramsay (zie ook ‘Ratcatcher’), en Continue reading “WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN (Lynne Ramsay)” »