PETITE MAMAN (Céline Sciamma) + THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)

Petite-MamanUPDATE:

We hernemen deze films in onze reguliere programmatie, op DINSDAG 17 en DINSDAG 24 AUGUSTUS.

 

——
Als afsluiter van onze openlucPetite_Maman¨¨Posterhtvertoningen voor de Predikheerlijke Zomer hebben we een fijn cadeau voor u klaarstaan: twee topfilms voor de prijs van één ticket.

Ten eerste is er het wondermooie ‘PETITE MAMAN’ van Céline Sciamma, die hiermee na haar ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ een tweede meesterwerk op rij aflevert.

Omdat ‘PETITE MAMAN’ maar een dik uur duurt, en om de herstart van onze vertoningen te vieren, trakteert het Filmhuis u bovendien op een zeer fijne bonus: de nieuwe Almodovar.

The Human_VoiceZijn ‘THE HUMAN VOICE’ duurt maar een half uur, maar het is wél dertig minuten genieten: Tilda Swinton speelt een vrouw die net door haar man verlaten is, en die alleen achterblijft met een adembenemend appartement, een stel valiezen, de hond en (via de telefoon) de stem van haar man…

Als u het ons vraagt: een double bill om ‘Olé!’ tegen te zeggen.

 

Meer info over de geherprogrammeerde vertoningen van ‘PETITE MAMAN’ vindt u HIER!

Meer info over de geherprogrammeerde vertoningen van ‘THE HUMAN VOICE’ vindt u HIER!

Predikherlijke_Zomer

 

 

 

YULI (Iciar Bollain)

yuli_posterKijkwijzer:

Kijkwijzer_9_Angst_Taal


 

 

——

Cuba, jaren ’80. Het land is zo goed als failliet, en veel ontsnappingsroutes uit de armoede zijn er niet.

In de hoop op een beter bestaan stuurt Pedro Acosta stuurt zijn zoon Carlos – een rebels schoffie dat meer tijd op straat dan in de schoolbanken doorbrengt  – naar het strenge internaat van de Nationale Balletacademie. Tegen diens zin, want de kleine Carlos

is zoals elke eighties-tiener meer geïnteresseerd in de moonwalk van Michael Jackson dan in het Zwanenmeer.

Maar stilaan groeit zijn belangstelling toch, en al snel blijkt zijn danstalent Cuba vér te overstijgen: op zijn 25ste breekt hij wereldwijd door bij het Royal Ballet in Londen, waar

Continue reading “YULI (Iciar Bollain)” »

DOLOR Y GLORIA (Pedro Almodovar)

Dolor_Y_Gloria_2

De gevierde filmmaker Salvador Mallo (rol van Antonio Banderas) is over zijn hoogtepunt heen. Fysiek verkeert hij niet in de beste toestand, en creatief zit hij helemaal vast.

Tijdens het filmen van zijn nieuwste project mediteert Mallo dan ook volop over de keuzes die hij in zijn leven heeft gemaakt, over zijn eigen sterfelijkheid, over de vrouwen in zijn leven, over zijn kindertijd in de sixties, over de leegheid die hij voelt…
Kortom: over de glorie die hij beleefde, én over de pijn van het zijn. Dolor y gloria.

‘Dolor y Gloria’ is een wonderlijk, amper vermomd autobiografisch portret van Pedro Almodovar (Banderas kreeg zelfs het enige echte Pedro-kapsel aangemeten!), al klopt de plot over de uitgebluste regisseur duidelijk 

niet: op een leeftijd waarop anderen allang met creatief pensioen zijn, pakt Almodovar nog maar eens uit met een très grand cru, een soort filmische best of van alles wat hij in zijn rijkgevulde carrière gemaakt heeft, gecombineerd met persoonlijke mijmeringen en Continue reading “DOLOR Y GLORIA (Pedro Almodovar)” »

EVERYBODY KNOWS (TODOS LO SABEN) (Asghar Farhadi)

todos_lo_saben

Pas nog in première als de openingsfilm van het festival van Cannes, en nu al in het Filmhuis: ‘Everybody Knows’ (of gewoon in het Spaans: ‘Todos Lo Saben’) van Asghar Farhadi.

Voor de Iraanse regisseur is ‘Everybody Knows’ na zijn twee Oscars voor ‘A Separation’ en ‘The Salesman’ een misschien verrassende maar zeer boeiende nieuwe stap: een Spaanstalige thriller, gemaakt met de hulp van een topteam (cameraman José Luis Alcaine is zowat de rechterhand van Almodovar, componist Alberto Iglesias is één van de meest gevraagde vaklui…) en twee absolute steracteurs: Javier Bardem en Penelope Cruz.

Cruz speelt Laura, een Spaanse vrouw die in Argentinië woont en voor het huwelijk van haar zus met haar kinderen naar haar dorp in Spanje terugkeert.

Zo ongeveer iedereen in dat hele dorp is op de één of andere manier met elkaar verbonden, en dus óók aanwezig op het grootse huwelijk: Paco bijvoorbeeld, de eigenaar van een grote wijngaard. Die is net als Laura gelukkig getrouwd, maar iedereen Continue reading “EVERYBODY KNOWS (TODOS LO SABEN) (Asghar Farhadi)” »

JULIETA (Pedro Almodovar)

julieta1aPedro Almodovar is al sinds zijn eerste films een absolute Filmhuisfavoriet, en met zijn nieuwste, ijzersterke ‘Julieta’ bewijst hij weer eens waarom dat zo is.

Julieta is in de vijftig en staat op het punt in Portugal te gaan samenwonen met haar partner Lorenzo.

Tot ze toevallig een jeugdvriendin van haar enige dochter tegen het lijf loopt: Julieta heeft al jarenlang geen contact meer met die dochter, en begint ze na te denken over waar het tussen hen foutgelopen is – de twee blijken misschien wel véél meer op elkaar te lijken dan ze zelf durven te denken…

‘Julieta’ is een prachtig in beeld gezet melodrama, propvol verwijzingen naar Almodovars favoriete schilders, kunstenaars en regisseurs: ‘Julieta’ is een stuk minder waanzinnig, flamboyant en exuberant dan de films uit zijn begindagen, maar in de plaats krijgt u meesterlijk vakmanschap en doorleefde, mature menselijkheid.

Alles aan deze film klopt: de prachtige vertolkingen uiteraard (naast Almodovars fetisj-actrice Rossy de Palma ziet u minder bekende maar uitstekend acterende Adriana Ugarte en Emma Suarez), maar ook het uitmuntende scenario, de Continue reading “JULIETA (Pedro Almodovar)” »

LA PIEL QUE HABITO (Pedro Almodovar)

lp10Robert Ledgard is een briljant chirurg uit Toledo.

Nadat zijn vrouw bij een auto-ongeluk levend verbrand werd, heeft hij zich op een nieuw levenswerk gestort: het ontwerpen van een synthetisch huidtype dat immuun is voor brandwonden.

Officieel voert hij zijn testen alleen op muizen uit, maar in werkelijkheid gebeuren ze op de mooie jonge Anaya,  een vrouw die hij samen met zijn bediende Marilia gevangen houdt.

In ‘La Piel Que Habito’ werkt Antonia Banderas voor het eerst sinds 1990 (‘Atamé!’ was hun laatste gezamenlijke meesterwerk) nog eens samen met de man die hem ontdekte en vervolgens in een baan om de wereld lanceerde: Pedro Almodovar.

Het resultaat is volgens de regisseur ‘een horrorfilm, maar dan eentje zonder geweld en gegil’. En is – zoals we van de Meester gewoon zijn – volgepropt met kleurrijke Continue reading “LA PIEL QUE HABITO (Pedro Almodovar)” »

LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)

broken-embraces-los-abrazos-rotos-0Mateo Blanco is een schrijver die bij zijn fans bekend is onder zijn nom de plume Harry Caine, en die al veertien jaar letterlijk en figuurlijk in het donker leeft: de destijds beroemde schrijver-regisseur raakte betrokken in een auto-ongeval, waarbij hij niet alleen zijn zicht, maar ook zijn liefde en muze Lena verloor.

Een slag die hij veertien jaar later nog altijd niet te boven gekomen is. Bovendien worden allerlei oude wonden nog eens extra opengereten door een bezoek van de zoon van de rijke zakenman Ernesto Martel. Die hem komt vertellen dat zijn vader gestorven is…

In ‘Los Abrazos Rotos’ combineert Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar een melodrama met een komedie, een thriller en een film noir: bij een minder getalenteerd regisseur zou zo’n combinatie waarschijnlijk een belachelijk zootje opleveren, maar bij Almodovar is het resultaat een wervelend amour fou-verhaal dat de kijker constant op het verkeerde been zet.

Met in de excellente hoofdrollen Lluis Homar als de schrijver en – hoe kan het ook anders bij Almodovar? - Penélope Cruz als de muze.
De fraaie soundtrack is geschreven door Alberto Iglesias, ondertussen al jarenlang Almodovars huiscomponist (en de man die ook de score van ‘Che’ voor zijn rekening Continue reading “LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)” »

22/2/2005: TE DOY MIS OJOS

Te-doy-mis-ojosHet gaat niet goed met Pilar en Antonio, een jong koppel uit Toledo: de opvliegende Antonio heeft Pilar al enkele keren het ziekenhuis in gemept, tot die genoeg heeft van de mishandelingen: op een nacht zoekt ze haar spullen bij elkaar en trekt ze bij haar zus in.

Antonio van zijn kant besluit in therapie te gaan, om zijn agressiviteit te leren beheersen.

Waarna een lang en zeer moeizaam verzoeningsproces volgt…

‘Te Doy Mis Ojos’ is een sober maar intens verfilmd relatieportret van de jonge Spaanse regisseuse Iciar Bollain, dat kan bogen op een stel prima acteurs en een sterke soundtrack van Alberto Iglesias.

De film werd bekroond met de Rob ‘Klop’ Verreycken-Award 2004.

LA MALA EDUCACION (Pedro Almodovar)

Bad_EducationAmayos, amigos!

Inderdaad: onze kennis van het Spaans beperkt zich écht tot het Jommekesniveau, maar dat neemt niet weg dat wij altijd op de eerste rij staan telkens Pedro Almodovar een nieuwe film uitbrengt.

En wie ‘La Mala Educacion’ ziet zal begrijpen waarom: Almodovar is de enige echt waardige opvolger van de grote Luis Bunuel.

In ‘La Mala Educacion’ rekent Almodovar niet alleen fijntjes af met zijn katholieke opvoeding (het thema van de pastoors die in kostscholen niet met hun tengels van de jongetjes konden afblijven zorgde in Spanje voor de te verwachten controverse), hij doet

dat ook met stijl, visie en originaliteit: het in passie, seks en moord gedrenkte verhaal speelt zich nu eens af tijdens de dictatuur van generaal Franco in de jaren ’60, dan weer
net na de herinvoering van de democratie in ’77 of tijdens de creatieve explosie van de  Continue reading “LA MALA EDUCACION (Pedro Almodovar)” »