Art & Film: DREAMING WALLS – INSIDE THE CHELSEA HOTEL

 

The Chelsea Hotel: de plaats waar Arthur C. Clarke ‘2001: A Space Odyssey’ schreef.Dreaming_Walls

De plaats waar Leonard Cohen Janis Joplin tegen het lijf liep, wat resulteerde in een wilde avond én een wereldsong: ‘You were talking so brave and so sweet / givin’ me head, on the unmade bed / while the limousines wait in the street’.

Waar de hotel-kunstcollectie werken bevat van voormalige gasten als Yves Klein, Claes Oldenburg, Julian Schnabel, Jasper Johns, Robert Crumb, Willem de Kooning en vele, vele anderen.

Waar Dylan Thomas overleed, naargelang de bron aan een alcoholvergiftiging of aan een longontsteking.

Waar Madonna in de vroege jaren tachtig woonde.

Waarover Andy Warhol ‘Chelsea Girls’ draaide.

Waar Patti Smith en Robert Mapplethorpe graag en veel rondhingen.

Waar de meest uiteenlopende muzikanten nummers schreven, van Bob Dylan tot The Kills, en van Edith Piaf tot Nico.

Waar Sid Vicious vermoedelijk zijn vriendin Nancy Spungen doodstak, en in afwachting van zijn proces vervolgens ook zélf aan een overdosis de pijp uitging.

Al decennia lang een toevluchtsoord voor kunst, cultuur en tegencultuur. Een plaats waar

hippies, punks, beatniks en andere outsiders een artistieke vrijhaven vonden.

Dat iconisch gebouw wordt al enkele jaren grondig gerenoveerd – of zeg maar gerust: getransformeerd, of geruïneerd – tot een glad, zielloos luxehotel.
Tussen de kranen, het boren en de hamerslagen door verblijven echter nog een vijftigtal oude gasten, die hardnekkig nog de vrije spirit en de artistieke erfenis van het Continue reading “Art & Film: DREAMING WALLS – INSIDE THE CHELSEA HOTEL” »

TUSSEN ONS (Vincent Everaert, Sam Geyskens & Lander Haverals)

 

Tussen_Ons_posterAan de hand van drie bijzonder pakkende getuigenissen vertelt ‘TUSSEN ONS’ het verhaal van welke verschrikkelijke ravages een verslaving aanricht binnen een gezin.

We volgen een vader die bang afwacht hoe zijn zoon – nadat hij twee jaar clean is geweest – nu alleen gaat wonen in de grote stad. Zal hij de verleidingen van drank en drugs kunnen weerstaan, of zal hij hervallen?

We horen het verhaal van een klein meisje dat doodsbenauwd was voor haar dronken vader. De man is intussen gestopt met drinken, maar zal hij ooit het vertrouwen van zijn dochters kunnen terugwinnen?

En we luisteren naar hoe een zoon de confrontatie aangaat met zijn moeder, die net voor de zoveelste keer een overdosis medicatie genomen heeft. De zoon is duidelijk: als ze nog een relatie met haar kinderen wil, moet dit stoppen…

Drie ouder-kind-duo’s die verbonden door hun strijd tussen de liefde voor elkaar en de verslaving.

Allemaal willen ze elkaar blijven steunen, maar hoe (on)mogelijk is dat wanneer het Continue reading “TUSSEN ONS (Vincent Everaert, Sam Geyskens & Lander Haverals)” »

Green Screen: ONZE NATUUR

Poster_Onze_Natuur

België: zijn lintbebouwing, zijn autostrades, zijn betonboeren, zijn tangents, zijn baanwinkels, zijn lintbebouwing, zijn mega-varkensstallen, zijn Plopsaquas, zijn verkavelingen, zijn hopeloze ruimtelijke wanorde.

Blijft er eigenlijk ook nog wat natuur over voor ons?

Welzeker!
En om dat te bewijzen is over onze natuur nu een documentaire over gemaakt, die men – onder het motto ‘de dingen niet moeilijker maken dan ze zijn’ – gewoonweg ‘ONZE NATUUR’ genoemd heeft.

Voor die docu waren twee filmploegen 2,5 jaar lang op pad om de mooiste natuurbeelden,

de meest uiteenlopende diersoorten en de fraaiste natuurgebieden in ons land vast te leggen.

Met de commentaarstem van Matteo Simoni er bovenop resulteert dat in een heerlijke natuurfilm voor de hele familie, propvol spectaculair mooie shots en het hele alfabet van Continue reading “Green Screen: ONZE NATUUR” »

Green Screen: DUTY OF CARE (Nic Balthazar)

Duty-of-Care_poster

Al enkele decennia trekken wetenschappers aan elke mogelijke alarmbel over de toestand van het milieu en ons klimaat.

Al even lang worden er betogingen georganiseerd, acties opgezet en petities ondertekend dat het een lieve aard heeft, maar driewerf helaas: we lijken met zijn allen tóch regelrecht het klimaat-ravijn in te lopen – we zijn inmiddels al zover dat zelfs de VN een ‘code rood’-waarschuwing voor de mensheid uitschreef.

Maar ondanks de urgentie van de situatie en ronkende intentieverklaringen bleven onze politici de écht essentiële maatregelen schuwen, en mocht de industrie vrolijk zijn vervuilende gangetje blijven gaan.

Daarom probeerde de Nederlandse advocaat Roger Cox in 2015 een nieuw actiemiddel uit: waarom de overheid niet voor de rechtbank brengen?
De overheid (en bij uitbreiding iedereen met een grote verantwoordelijkheid) heeft immers

een ‘duty of care’ – een zorgplicht voor de huidige én de toekomstige bewoners van deze planeet.

Zijn klimaatzaak werd vooraf nog vooral bekeken als een soort mediastunt met geen kans op slagen, maar zie: tot verbazing van de vele sceptici oordeelde de rechter – in de stijl van de beste courtroom drama’s – dat David wel degelijk juridisch gelijk had in zijn zaak tegen Goliath.
De uitspraak zorgde niet alleen voor wereldnieuws, maar gaf Cox ook meteen juridische Continue reading “Green Screen: DUTY OF CARE (Nic Balthazar)” »

WAX PRINT (Aiwan Obinyan)

Wax_Print

In het kader van het M-Fair-festival rond eerlijke en duurzame kledij vertonen we ‘WAX PRINT’, een boeiende docu van filmmaker en modeontwerper Aiwan Obinyan.

In de documentaire reist ze door vier continenten om de geschiedenis van het iconische ‘wax print’-textiel te achterhalen.

Vandaag staat de stof bijna symbool voor Afrika en Afrikanen, maar tot haar verrassing

hoort Aiwain van haar Nigeriaanse grootmoeder dat deze ‘traditionele’ Afrikaanse stoffen met wasprint eigenlijk een koloniale uitvinding zijn, gemaakt in het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Die ontdekking betekent voor haar de start van een reis om de tweehonderdjarige Continue reading “WAX PRINT (Aiwan Obinyan)” »

OPEN CINEMA

Bij Filmhuis Mechelen belééf je cinema. Van nieuwe titels tot zeldzame parels en inspirerende programma’s.

Op MAANDAG 3 en DINSDAG 4 OKTOBER is het Filmhuis één van de 21 Vlaamse en Brusselse bioscopen en filmvertoners die verrassen met hun gevarieerde aanbod.
Allemaal samen, allemaal net dat tikkeltje anders.

Welkom op dit magische moment.
Welkom tijdens OPEN CINEMA.

OpenCinema_tag

We presenteren u twee avonden lang cinema in al zijn vormen, genres en formaten, met maar één rode draad (zijnde: kwaliteit) en telkens voor de prijs van één ticket.

Als u ons nog niet zou kennen, is dit dus het ideale moment om te komen ontdekken waar het Filmhuis voor staat, al 45 jaar lang.

En als u ons wel kent, dan weet u dat dit weer twee unieke 45-jaarFilmhuisavonden worden, vol fantastische films, fijne ontdekkingen, boeiende omkadering én leuk napraten in de bar.

PROGRAMMA DINSDAG 4 OKTOBER:
Vanaf 17u30:
– expo 45 JAAR FILMHUIS (doorlopend)
– rondleidingen in de projectiecabine (17u30-18u15)PiccoloCorpo_Vedette
– Filmhuis old school, met 8mm-, 16mm- en 35mm-projecties!

De expo en rondleidingen zijn gratis toegankelijk.

Om 18u30: ‘PICCOLO CORPO’ (Laura Samani)

Wie een ticket voor ‘PICCOLO CORPO’ koopt, mag ook gratis de rest van de avond bijwonen!

Om 20u1545 JAAR FILMHUIS: ‘DE TOEKOMSFilmhuis_De_Toekomstige_FilmzaalTIGE FILMZAAL’
Korte docu uit 1976 over het ontstaan van het Filmhuis, met de bouw van een eigen filmzaaltje boven het toenmalige café ‘t Atelier in de Katelijnestraat.
Zalig tijdsbeeld van de Mechelse jeugd halverwege de jaren ’70.

Om 20u30: klassieker: ‘MENSCMenschen_am_Sonnatg_Brigitte_Borchers_1HEN AM SONNTAG’ (Robert Siodmak, Billy Wilder, Fred Zinneman e.a.)

Na afloop van deze vertoning sluiten we OPEN CINEMA af met een gratis drankje voor iedereen.

 

vaf_logo

 

OPEN CINEMA wordt georganiseerd met de steun van het VAF.

HONEYLAND

Honeyland

‘De helft voor mij, de andere helft laat ik aan de bijen.’

Onder dat ‘eerlijk delen’-motto wint imker Hatidze al haar hele leven honing van de bijen op de bergflanken in Noord-Macedonië, honing die ze dan verkoopt op de markt in de streek: een bezigheid die haar nét voldoende geld oplevert om te voorzien in het levensonderhoud van haarzelf en van haar stokoude, bedlegerige moeder.

Het bijna middeleeuwse, voortkabbelende bestaan van Hatidze wordt echter grondig door elkaar geschud wanneer op een dag een kroostrijke en behoorlijk luidruchtige Turkse familie met hun trailer (en hun kudde koeien) met veel kabaal naast haar schamele woning neerstrijkt.

De Turkse familie ziet meteen ook brood in de honingverkoop, maar houdt er bij de oogst een heel ander motto op na dan Hatidze: pakken wat er te pakken valt, verdoemme!

Met als gevolg dat het broze evenwicht tussen mens en natuur meteen compleet verstoord raakt, en Hatidze in haar bestaan bedreigd wordt…

‘Honeyland’ is een wondermooie (zij het soms harde) film die zich lijkt af te spelen in een wereld zéér ver van de onze, maar die wél fundamentele vragen opwerpt over hoe ook  Continue reading “HONEYLAND” »

PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII (Adrian Maben)

Pink_Floyd_Live_at_pompeii

In de periode tussen het vertrek van hun mentaal labiele bezieler Syd Barrett en de release van ‘The Dark Side of the Moon’ – de plaat die hen definitief tot de status van supergroep zou katapulteren – trok Pink Floyd eind 1971 naar Pompeii.

Daar, in het unieke decor van lava en de Romeinse ruïnes, namen ze in het oude amfitheater onder regie van Adrian Maben een fenomenale concertfilm op – zónder publiek, wat voor een lichtjes bevreemdende maar tegelijk intieme sfeer zorgt.
De afwezigheid van publiek zorgde er ook voor dat de focus helemaal op de muziek kwam te liggen, in scherp contrast met alle andere populaire rockfilms van die periode, genre ‘Woodstock’.

De ster van de film is merkwaardig genoeg niet Roger Waters of meestergitarist David Gilmour, maar wel drummer Nick Mason, die met een geweldige performance de hele film lang alle aandacht naar zich toezuigt.

‘PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII’ is muzikaal een onbetwistbaar hoogtepunt van de progrock, en filmisch anderhalf uur genieten door de bijzonder knappe regie van Adrian Maben: die huurde voor het uitmuntende camerawerk twee doorwinterde veteranen in Gábor Pogány en onze landgenoot Willy Kurant (die nog met Orson Welles, Jean-Luc Godard en Serge Gainsbourg gewerkt had).

De film heeft overigens nog een andere stevige Belgische link, want in Engeland zag destijds niemand brood in het idee van Adrian Maben om een film over Pink Floyd te Continue reading “PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII (Adrian Maben)” »

Openluchtvertoning: IGGY & THE STOOGES: GIMME DANGER (Jim Jarmusch)

gimme_danger_stooges

Eind jaren ’60 legden The Stooges – aangevoerd door Iggy Pop – met drie rauwe, compromisloze, minimalistische maar vooral extreem opwindende rockplaten de muzikale basis voor de punkrevolutie van tien jaar later.

Explosieve muzikale raw power, maar zoals dat gaat met artiesten die vóór zijn op hun tijd: hun muziek verkocht destijds voor geen meter, in die mate zelfs dat de complete vergetelheid dreigde.

Bewegend beeld van The Stooges in hun originele periode is er dan ook amper, maar daar liet Jim Jarmusch zich niet door afschrikken: hij zocht élke millimeter bestaande Stooges-pellicule bij elkaar, sleurde alle betrokkenen voor zijn camera en slaagde erin

daarmee een fantastische docu te maken waarmee hij ijzersterk bewijsmateriaal levert voor zijn zeer gewaagde stelling: dat The Stooges de grootste groep uit de geschiedenis van de rock’n’roll waren.
Fuck yeah!

GIMME DANGER
Regie: Jim Jarmusch
USA 2016, 108 min.

Door Filmhuis Mechelen vertoond op:
WOENSDAG 24 AUGUSTUS

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren (Goswin de Stassartstraat 88 in Mechelen)

De vertoning start na zonsondergang (+/- 21u30)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)

the_reason_i_jump
In ‘THE REASON I JUMP’ maken we kennis met Naoki Higashada, een 13-jarige Japanner die geen woord zegt.

Dat komt omdat hij een een bijzondere vorm van autisme heeft waardoor hij niet in staat is te praten.

Maar ondanks dat autisme ontdekt hij toch een manier om te communiceren, en schrijft hij zelfs een boek dat tot een ware bestseller uitgroeit: ‘The Reason I Jump: One Boy’s Voice from the Silence of Autism’.

Dat succesboek is nu prachtig naar het grote scherm vertaald door documentairemaker Jerry Rothwell, die de kijker de wereld van niet-sprekende autistische mensen zichtbaar en inleefbaar probeert te maken.

Hij doet dat niet alleen aan de hand van verhalen van zes niet-sprekende autisten uit alle continenten, maar ook op een ingenieuze visuele wijze: de kijker wordt zo meegenomen in Continue reading “THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)” »