IK SCHILDER MET SCHILDERS (Jacques Servaes)

Ikschildermetschilders_AdriaanRaemdonck_Jan_Mulder_MED

Vertoning:
MAANDAG 25 OKTOBER om 20u30 - tickets voor deze vertoning HIER!

 

In aanwezigheid van Adriaan Raemdonck en regisseur Jacques Servaes.

Een Art & Film-vertoning i.s.m. Academie Mechelen.

——
In 1968 opent Adriaan Raemdonck in Antwerpen in een ontwijde kapel zijn Galerie De Zwarte Panter. Meer dan vijftig jaar later is die galerie nog altijd alive and kicking - een prestatie op zich in een kunstwereld waarin trends, modes en hypes soms even snel komen als ze verdwijnen.

De Zwarte Panter is dan ook geen galerie als een andere: de ligging en uitstraling maken dat Jan en alleman er makkelijk kan binnenwandelen, en galerist Raemdonck heeft het

ACADEMIE_logo_blauw_langtot zijn levensopdracht gemaakt kunst voor iedereen toegankelijk te maken – niet alleen iets voor de elite of de ons-kent-ons-incrowd.

Bovendien beperkt hij zich niet tot exposities van beeldende kunst, maar organiseert hij Continue reading “IK SCHILDER MET SCHILDERS (Jacques Servaes)” »

LOURDES (Thierry Demaizière & Alban Teurlai)

Lourdes
Vertoning:
MAANDAG 1 NOVEMBER om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

 

 

—-
Met miljoenen zijn ze, de pelgrims die jaarlijks Lourdes bezoeken, het bedevaartsoord waar meer dan 150 jaar geleden de Maagd Maria aan Bernadette Soubirous verschenen zou zijn.

Op zoek naar het waarom van die pelgrimages volgden de meermaals gelauwerde documentairemakers Thierry Demaizière & Alban Teurlai met hun camera commentaarloos een aantal van die bedevaarders, en lieten vervolgens de krachtige beelden voor zichzelf spreken in deze stilmakende documentaire.

Hun ‘LOURDES’ laat ons kennismaken met een oord waar iedereen die we in onze flitsende, op winners afgestemde succesmaatschappij liefst zo ver mogelijk wegstoppen zich verzamelt, op zoek naar hoop en steun: lijdende mensen, falende mensen, gebroken mensen, stervende mensen, sukkelaars, gehandicapten, losers en outsiders.

De verhalen van de pelgrims behoeven overigens geen enkele commentaar om elke kijker – gelovig of niet – midscheeps te treffen: er is Jean-Baptiste, een opgewekt

logo_ccv_kleurjongetje wiens kleine broer terminaal is, en die door zijn vrome vader meegenomen wordt om te bidden voor genezing.

Of Jean, een zakenman die door de ziekte van Lou Gehrig getroffen werd, en die nu compleet immobiel is geworden.
We maken kennis met een man die na een mislukte zelfmoordpoging niet meer kan praten, en die nu moet communiceren door letters op  Continue reading “LOURDES (Thierry Demaizière & Alban Teurlai)” »

Green Screen: ARICA (Lars Edman & William Johansson Kalen)

Arica_poster
Vertoning:
MAANDAG 8 NOVEMBER om 20u30.
ONLINE-TICKETS binnenkort beschikbaar 

Een vertoning in onze GREEN SCREEN-reeks.

——-

In 1984 verscheepte het Zweedse mijnbedrijf Boliden massa’s giftig afval naar Arica, een klein woestijnstadje in Chili.

Officieel zou dat afval daar netjes verwerkt worden, maar in werkelijkheid werd een deel ervan gewoon gedumpt aan de rand van het stadje – ver weg liegt lekker.
De gevolgen van die illegale dumping waren verschrikkelijk: bewoners kregen kanker, en vele kinderen werden met allerlei afwijkingen geboren.

logo mechelen.00Regisseur Lars Edman is al jarenlang met dit verhaal bezig, en dat is geen toeval, want hij is op een vreemde wijze persoonlijk gelinkt aan beide zijden van het verhaal: niet alleen werd hij geboren in Chili, hij groeide ook op in het Zweedse dorpje Skellefteå, uitgerekend de plek

Continue reading “Green Screen: ARICA (Lars Edman & William Johansson Kalen)” »

PETITE FILLE (Sébastien Lifshitz)

Petite_Fille
Vertoning:
MAANDAG 22 NOVEMBER om 20u30.

ONLINE-TICKETS binnenkort te koop!

 

 

Een vertoning in het kader van het Holebifilmfestival.

 

——-
De zevenjarige Sasha droomt ervan een meisje te mogen zijn, al zolang ze zich kan herinneren. Haar familie staat haar zonder aarzelen bij. Op school moet ze echter jongenskleren dragen, en wordt ze anders behandeld dan haar klasgenoten. Voor Sasha is het soms moeilijk te begrijpen waarom ze niet simpelweg kan zijn wie ze is en kan dragen wat ze wil.

In ‘PETITE FILLE’ maken we kennis met de strijd van een hecht gezin tegen hun vijandige omgeving, maar volgen we hen ook in hun dagelijkse beslommeringen. De documentaire geeft ons een ontroerende, aangrijpende en met veel zorg geschetste 

holebiinkijk in het leven van een familie die vecht voor het geluk van hun dochter, in een samenleving die vasthoudt aan traditionele ideeën over gender.

‘PETITE FILLE’ kreeg niet alleen lovende recensies alom, maar veroverde in 2020 ook de harten van het publiek op het Filmfestival Continue reading “PETITE FILLE (Sébastien Lifshitz)” »

THE FEMALE VOICE OF IRAN (Andreas Rocholl)

The_Female_Voice_of_Iran
Vertoning:
MAANDAG 13 DECEMBER om 18u30

TICKETS koopt u HIER!

 

 

Een vertoning in het kader van het ZINDERING FESTIVAL, een festival rond de klank van stilte.

-—–

‘I want my voice to be heard.’

Een ogenschijnlijk simpele wens, maar voor vele Iraanse zangeressen is het – gezien de culturele censuur – alleen maar een verre droom.

In het ontroerende ‘THE FEMALE VOICE OF IRAN’ gaat die diepste wens in vervulling:
op uitnodiging van de magische Negar worden zangeressen vanuit alle uithoeken van het land uitgenodigd naar een tuin in het hart van Iran, om daar hun stemmen te laten weerklinken.
Negar wordt daarbij bijgestaan door twee reizigers, die helpen de zangeressen te vinden.

‘THE FEMALE VOICE OF IRAN’ biedt de kijker (en uiteraard ook luisteraar) een fascinerende kennismaking met sterke karakters en zinderende stemmen uit alle hoeken Continue reading “THE FEMALE VOICE OF IRAN (Andreas Rocholl)” »

LA CORDILLERA DE LOS SUENOS (Patricio Guzman)

La_Cordillera_de_los_SuenosVERTONING:
MAANDAG 28 MAART 2022 
om 20u30

 

 

Belangstellenden kunnen vanaf 20u15 een inleiding bijwonen van Leo De Weerdt sj.

Een organisatie i.s.m. CCV en
de Mechelse Parochies.

——
Meer dan 40 jaar geleden vluchtte regisseur Patricio Guzman uit Chili nadat de militairen onder aanvoering van generaal Pinochet de democratisch gekozen regering van Salvador Allende omverwierpen en een brutale dictatuur installeerden die van 1973 tot 1990 zou duren.

Guzman bleef echter al die tijd constant aan zijn land, de cultuur en de machtige natuur denken.
Uit die gedachten distilleerde hij nu zijn prachtige, poëtische ‘LA CORDILLERA DE LOS SUENOS’, met een hoofdrol voor de adembenemende bergtoppen van de Andes, magistraal gefilmd door cameraman Samuel Lahu.

In zijn jeugd had Guzman totaal geen interesse in die bergen, vertelt hij, omdat hij zoals

logo_ccv_kleurveel van zijn generatiegenoten helemaal opgeslokt was door de politieke situatie in zijn land.

Nu hij in de zeventig is, raakt hij echter niet uitgekeken op de schoonheid en grootsheid van de Cordillera, die onaangetast de dictatuur hebben zien komen en gaan.

Bovendien reflecteert hij met deze film ook op zijn eigen rol, want een belangrijk deel van ‘La Cordillera de los Suenos’ is gebaseerd op filmfragmenten van Pablo Salas, een regisseur die er in tegenstelling tot Guzman voor koos in Chili te blijven, en die op gevaar Continue reading “LA CORDILLERA DE LOS SUENOS (Patricio Guzman)” »

WHITE CUBE (Renzo Martens)

White-Cube_poster

Grote bedrijven pakken graag uit met hun ‘mecenaat’ (let vooral op de aanhalingstekens) van musea en kunsttentoonstellingen.

Die kunstzinnige interesse wordt wel héél ironisch – of zeg maar gerust: cynisch – wanneer bedrijven die hun rijkdom bouwden op het leegroven van Afrika tentoonstellingen van Afrikaanse kunst ‘sponsoren’.
Zo merkte Renzo Martens bij een vertoning van zijn vorige film ‘Enjoy Poverty’ in het Tate Modern daar overal logo’s van de gulle sponsor Unilever op, uitgerekend het bedrijf  dat groot werd door palmolie uit de plantages rond Lusanga (het voormalige Leverville) te verhandelen.

afrika_filmfestival_LogoDe in armoede levende plantage-arbeiders werden gedwongen tot monocultuur, en van de winsten vloeide zo goed als niks naar hen terug.

Renzo Martens trok naar Lusanga, waar hij met een plaatselijke kunstcoöperatieve van (voormalige) plantage- Continue reading “WHITE CUBE (Renzo Martens)” »

Green Screen: FOOD FOR CHANGE (Benoît Bringer)

Food_For_Change_Poster
In ‘FOOD FOR CHANGE’ vertelt de Franse documentairemaker Benoît Bringer het verhaal van de vrouwen en mannen die overal ter wereld werken aan een ander voedselmodel dat gunstig is voor de planeet, de natuur en onze gezondheid.

Onder andere de beroemde chef-kok Alain Ducasse (drie verschillende restaurants met allemaal drie Michelinsterren!), de gezaghebbende duurzaamheidsexpert Johan Rockström (Universiteit van Stockholm) en de wereldvermaarde antropologe en biologe Jane Goodall vertellen over de problemen én de oplossingen: gemeentelijke boerderijen, schoolkantines die met korte keten-voeding werken en die biologisch koken,

Food.Film.Fest-logogemeenschappelijke tuinen voor kansarmen, anti-afval kookmethodes (en het composteren van het wel overblijvende voedselafval), het verminderen van vleesconsumptie en nog zoveel meer: een beter voedselsysteem ligt binnen handbereik, voor iedereen.

En drie keer per dag kunnen we er bewust voor kiezen om dat voedselsysteem positief te beïnvloeden.

‘Food For Change’ is dan ook een hoopvolle documentaire die laat zien welke recepten Continue reading “Green Screen: FOOD FOR CHANGE (Benoît Bringer)” »

Green Screen: HONEYLAND

Honeyland

‘De helft voor mij, de andere helft laat ik aan de bijen.’

Onder dat ‘eerlijk delen’-motto wint imker Hatidze al haar hele leven honing van de bijen op de bergflanken in Noord-Macedonië, honing die ze dan verkoopt op de markt in de streek: een bezigheid die haar nét voldoende geld oplevert om te voorzien in het levensonderhoud van haarzelf en van haar stokoude, bedlegerige moeder.

Het bijna middeleeuwse, voortkabbelende bestaan van Hatidze wordt echter grondig door elkaar geschud wanneer op een dag een kroostrijke en behoorlijk luidruchtige Turkse familie met hun trailer (en hun kudde koeien) met veel kabaal naast haar schamele woning neerstrijkt.

De Turkse familie ziet meteen ook brood in de honingverkoop, maar houdt er bij de oogst een heel ander motto op na dan Hatidze: pakken wat er te pakken valt, verdoemme!

Met als gevolg dat het broze evenwicht tussen mens en natuur meteen compleet verstoord raakt, en Hatidze in haar bestaan bedreigd wordt…

‘Honeyland’ is een wondermooie (zij het soms harde) film die zich lijkt af te spelen in een wereld zéér ver van de onze, maar die wél fundamentele vragen opwerpt over hoe ook  Continue reading “Green Screen: HONEYLAND” »

CINEMA CORONA #190: LET’S GET LOST (Bruce Weber)

Lets-Get-LostOp vrijdag vertonen we in CINEMA CORONA graag een muziekfilm, en vandaag is dat het adembenemend mooie (maar evengoed soms intrieste) ‘LET’S GET LOST’ van Bruce Weber.

In deze uitermate poëtische docu volgen we het turbulente bestaan van Chet Baker: gezegend met een engelenstem en met een uitzonderlijk talent voor de trompet groeide hij in de fifties uit tot een ware ster.

De jazz beleefde hoogdagen, en namen als Miles Davis, John Coltrane, Dave Brubeck, Thelonious Monk en Chet Baker waren helden voor het hippe gedeelte van de jeugd.

Helaas zou een aantal van hen meteen in alle vallen trappen waarin ook de rock-‘n-rollers na hen zouden trappen: drank, drugs, foute managers en een schier eindeloos spoor van gebroken relaties.
Baker bleek één hen: drugs- en drankverbruik en de daaruit volgende problemen (na een schimmige drugsdeal werd een tand uit z’n mond geklopt, waardoor hij geen trompet meer kon spelen…) zorgden ervoor dat hij in de Verenigde Staten snel uit de picture verdween.

In Europa kwam hij nog wel aan de bak in het circuit van de kleine jazzclubs, maar muziek was op dat moment allang niet meer de eerste reden waarom hij Amsterdam als uitvalsbasis had gekozen: die stad was vooral makkelijk om aan heroïne te komen, en omdat men er tolerant was tegenover de gebruikers…

Baker belandt in de marge van de muziek, en dreigt zelfs totaal in de vergetelheid te belanden, tot in de jaren ’80 een nieuwe generatie hem herontdekt: met dank aan fan Elvis Costello, die Baker vroeg een trompetsolo te spelen op zijn ‘Shipbuilding’ – het resultaat bleek een klassieker.

De echte revival (en de première van ‘LET’S GET LOST’) mocht hij helaas zelf niet meer meemaken, want in 1988 viel hij – beneveld door heroïne en coke – uit het raam van een Amsterdams hotel, twee verdiepingen naar beneden.

‘LET’S GET LOST’ toont zowel de intense schoonheid van Bakers muziek als de even intens duistere kant van zijn persoonlijke leven – een bloedmooi maar bitterzoet portret van een complex leven.

Check ook deze korte docu over Chet Baker in de cinema: