BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII

OPGELET:
De eerder aangekondigde vertoning van ‘ONE TO ONE: JOHN & YOKO’ va MAANDAG 8 DECEMBER moeten we helaas uitstellen tot later deze maand.

Info over de nieuwe data volgt snel!

De BERT DE CONINCK-SPECIAL blijft wél gewoon geprogrammeerd op 8 december, maar dan in combinatie met ‘PINK FLOYD LIVE AT POMPEII’

—-> Al tickets aangekocht?
– die blijven geldig voor Pink Floyd + Bert De Coninck
– of kunnen aan de kassa omgeruild worden voor een voorstelling naar keuze
– of krijgen terugbetaling

BERT DE CONINCK tv-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEI

Vertoning:
MAANDAG 8 DECEMBER
om 18u30 – tickets HIER! 

 

Bert_De_Coninck_enfant_terribleBERT DE CONINCK TV-SPECIAL

In samenwerking met de vzw Het Paradijs vertonen we exclusief een tv-special uit 1979 (dank aan het good old BRT-archief, overigens) over de Mechelse zanger en dichter Bert De Coninck, die vorig jaar overleed.

Aan het eind van de jaren zeventig sloeg De Coninck als eerste de brug tussen kleinkunst, rock en new wave, eerst met zijn Mechelse maat Jean Rousseau, dan solo en later met Crapule de Luxe.
Zijn hit ‘Evelyne’ zorgde in het nog oerkatholieke Vlaanderen van de jaren ’70 voor enig schandaal (het nummer gaat over overspel), maar is tot vandaag wél terug te vinden in allerlei Top 100-en en Eeuwige Lijstjes.

Eind 1979 nam de toenmalige BRT een special over De Coninck op, waarin live-opnames worden afgewisseld met buitenopnames, o.a. in Mechelen, Leuven en Zaventem.
De Coninck treedt in de special op met de helaas jong overleden zangeres Fran, met wie hij het reggae-achtige hitje ‘Johnny’ scoorde.

Daarna gooide De Coninck het roer helemaal om door naar Portugal te verkassen en zich daar in de Portugese taal en muziek te verdiepen – een liefde die tot zijn dood in 2024 in de Algarve zou blijven duren.

bert_de_coninck-posterBonus: de vzw Het Paradijs zet op zaterdag 13 december een hommage aan Bert De Coninck op poten in de Stadsschouwburg (zie poster rechts).

Die hommage wordt muzikaal ondersteund door De Laatste Showband en o.a. Chris Joris, die er bij de debuutplaat van De Coninck in 1975 al bij was.

Zowel de film als de hommage bieden een unieke kans om het werk van de man te komen (her)ontdekken.

BERT DE CONINCK TV-SPECIAL

Regie: Fred Boogaerts
B 1979, 29 min.

+

PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII

Pink_Floyd_Live_at_pompeiiIn de periode tussen het vertrek van hun mentaal labiele bezieler Syd Barrett en de release van ‘The Dark Side of the Moon’ – de plaat die hen definitief tot de status van supergroep zou katapulteren – trok Pink Floyd eind 1971 naar Pompeii.

Daar, in het unieke decor van lava en de Romeinse ruïnes, namen ze in het oude amfitheater onder regie van Adrian Maben een fenomenale concertfilm op – zónder publiek, wat voor een lichtjes bevreemdende maar tegelijk intieme sfeer zorgt.
De afwezigheid van publiek zorgde er ook voor dat de focus helemaal op de muziek kwam te liggen, in scherp contrast met alle andere populaire rockfilms van die periode, genre ‘Woodstock’.

De ster van de film is merkwaardig genoeg niet Roger Waters of meestergitarist David Gilmour, maar wel drummer Nick Mason, die met een geweldige performance de hele film lang alle aandacht naar zich toezuigt.

‘PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII’ is muzikaal een onbetwistbaar hoogtepunt van de progrock, en filmisch anderhalf uur genieten door de bijzonder knappe regie van Adrian Maben: die huurde voor het uitmuntende camerawerk twee doorwinterde veteranen in Gábor Pogány en onze landgenoot Willy Kurant (die nog met Orson Welles, Jean-Luc Godard en Serge Gainsbourg gewerkt had).

De film heeft overigens nog een andere stevige Belgische link, want in Engeland zag destijds niemand brood in het idee van Adrian Maben om een film over Pink Floyd te Continue reading “BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII” »

MEN WITH GLASSES + LOST IN SMOKE (Geerard Adriaen)

Men_with_glasses_Eyes_For_ZimbabweVertoning:
MAANDAG 15 DECEMBER om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

 

Per ticket gaat 2 euro naar het EYES FOR THE WORLD-project.

Voorstelling gevolgd door een Q&A met regisseur Geerard Adriaen en ‘Brillenman’ Koen Van Pottelbergh

—–

In Zimbabwe lijden vier op duizend mensen aan albinisme: die genetische afwijking zorgt niet alleen voor een witte huidskleur, maar ook voor oogproblemen.

Door direct zonlicht riskeren ze oogkanker, en dat in een land waar zonnebrillen voor doorsnee mensen zowat onbetaalbaar zijn.

Daardoor zijn ze veroordeeld tot een leven in de schaduw – letterlijk én figuurlijk – en zijn ze vaak veroordeeld tot een bestaan aan de rand van de maatschappij.

Men_with_GlassesDe Belgische sociale ondernemer Koen Van Pottelbergh (‘De Brillenman’) brengt met zijn project Eyes For Zimbabwe zo’n 1.000 zonnebrillen naar het land om hen toe te laten letterlijk uit de schaduw te stappen.

MEN WITH GLASSES
Regie: Geerard Adriaen
B 2025, 27 min.

+

In Freetown, de hoofdstad van Sierra lost_in_smokeLeone, zien jongeren hun toekomst letterlijk in rook opgaan door kush, een uiterst verslavende drug die overal in de stad rondgaat.

Geerard Adriaen trok naar Freetown, waar hij zowel met verslaafden als dealers praatte, en op stap ging met Abdul Kamara, een jonge activist die zoveel mogelijk verslaafden van de kush wil krijgen.

LOST IN SMOKE
Regie: Geerard Adriaen
B 2025, 30 min.

Vertoning:
MAANDAG 15 DECEMBER om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

Gevolgd door een Q&A met regisseur Geerard Adriaen en ‘Brillenman’ Koen Van Pottelbergh

Mechelen-Mondiaal_BlauwPer ticket gaat 2 euro naar het EYES FOR THE WORLD-project.

Een vertoning i.s.m. Mechelen Mondiaal

Verplaatst: ONE TO ONE: JOHN & YOKO

One_To_One_John_Yoko_poster
OPGELET:
Door een technisch probleem moeten we de voor MAANDAG 1 DECEMBER en MAANDAG 8 DECEMBER aangekondigde vertoningen van ‘ONE TO ONE: JOHN & YOKO’ helaas uitstellen tot later deze maand.

Info over de nieuwe data volgt snel!

De BERT DE CONINCK-SPECIAL blijft wél geprogrammeerd op 1 en 8 december, maar dan in combinatie met ‘PINK FLOYD LIVE AT POMPEI’

Tickets voor de BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEI:
- MAANDAG 1 DECEMBER om 20u30 - tickets HIER!
- MAANDAG 8 DECEMBER om 18u30 – tickets HIER! 

—-> Al tickets aangekocht voor John & Yoko + Bert De Coninck?
– die blijven geldig voor Pink Floyd + Bert De Coninck
– of kunnen aan de kassa omgeruild worden voor een voorstelling naar keuze
– of krijgen terugbetaling

Meer info over de BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEI vindt u HIER!

—–

In 1972 vestigen John Lennon en Yoko Ono zich in een kleine flat in Greenwich Village, toen nog dé artiestenwijk van New York. Spoiler alert: Amerika is in die dagen door president Nixon en de Vietnamoorlog net zo extreem verdeeld als nu onder Trump.

In hun appartementje laten de Britse muzikant en de Japanse artieste zich verbazen door wat allemaal door de Amerikaanse tv op hen afgevuurd wordt: een doodbrave, nostalgische en wat melige serie als ‘The Waltons’ afgewisseld met journaalbeelden van de oorlogshorror uit Vietnam, een razend populaire quiz vol glimmende prijzen als ‘The Price Is Right’ met de toespraken van Nixon, en dat allemaal constant onderbroken door de onvermijdelijke advertenties van Coca-Cola, waspoeder en tandpasta.

Wanneer een reportage over de Willowbrook State School voorbijkomt – een school voor kinderen met een verstandelijke beperking – worden John & Yoko daar zo door geraakt dat ze besluiten tot actie over te gaan en een grote benefiet in Madison Square Garden op te zetten: het One To One-concert.

Die benefiet zal om verschillende redenen een uniek optreden blijken: niet alleen wordt Yoko er met haar eigen performance als een artistieke gelijke van John gepresenteerd – in de macho (muziek)wereld van toen behoorlijk ongezien, en dan zéker naast één van de vier iconische Beatles – maar het zal ook het enige avondvullende optreden van Lennon na zijn Beatles-periode worden.

De meermaals bekroonde regisseur Kevin Macdonald kon niet alleen een beroep doen op bewaarde home movies van de familie, maar ook opnames van telefoongesprekken en muziek.
Los van het intieme inzicht in het leven van John & Yoko dat we daardoor krijgen, geeft de film tegelijk ook een indringend tijdsbeeld van het extreem woelige Amerika in de eerste helft van de jaren zeventig. Aanrader!

ONE TO ONE: JOHN & YOKO
Regie: Kevin Macdonald
UK 2025, 101 min.

 

ÊTRE ET AVOIR (Nicolas Philibert)

Etre-Avoir-re-release

In deze hartverwarmende en wonderlijk mooie documentaire neemt Nicolas Philibert (regisseur van het al even straffe ‘Sur L’Adamant’, bij ons nog gepresenteerd door Dirk De Wachter) ons mee naar een piepklein dorpsschooltje op het Franse platteland – iets dat met de mastodontscholen van onze tijd uit een compleet andere eeuw lijkt te komen.

Meester Georges Lopez is de enige leraar van het schooltje met dertien leerlingen, allemaal tussen vier en twaalf jaar oud.

Meester Georges doet zijn job vol liefde en geduld, en leert zijn leerlingen niet alleen over rekenen en geschiedenis, over ‘être et avoir’ en over alle andere zaken die je op school

leert: hij biedt ook een luisterend oor voor zijn leerlingen, en leert hen over Het Leven – dat verliezen er soms bij hoort, bijvoorbeeld, of dat ze meer kunnen dan ze denken, en dat ze geen grenzen hoeven te zien.

Zijn unieke, inspirerende aanpak maakt hem uiterst geliefd, maar op de laatste schooldag van dat jaar is het definitief gedaan. Want meester Georges gaat met pensioen….

Nicolas Philibert volgde het leven op het schooltje van putje winter tot de laatste schooldag, en puurde daar één van de meest onverwachte Franse filmhits aller tijden uit: de film trok maar liefst twee miljoen (!!!) toeschouwers in zijn thuisland, en ook het Continue reading “ÊTRE ET AVOIR (Nicolas Philibert)” »

RUPTURE (Zohra Benhammou & Younes Haidar)

 

rupture_01De Anderlechtse wijk Peterbos komt zeer geregeld in het nieuws, en zelden in een positieve context: drugs, geweld, vandalisme zijn er aan de orde van de dag.

Maar er is ook een andere kant: onder de vleugels van de plaatselijke jeugdwerking D’Broej wordt al 30 jaar lang ‘Rupture’ georganiseerd, een trektocht voor 15 jongeren door de onvoorspelbare, woeste natuur van de Spaanse Pyreneeën, als een soort overgangsritueel naar de volwassenheid.

Hoog in de bergen komt de groep onervaren wandelaars terecht in uiterst onherbergzame

omstandigheden, in sneeuw en stormen. De extreme omstandigheden van de wandeltocht dwingen de jongeren om na te denken over hun eigen leven: ’s avonds, in de berghut, delen ze hun intiemste bekommernissen.

‘Rupture’ geeft zo niet alleen inzicht in de harde realiteit waarmee jongeren met een migrantenachtergrond uit de Peterboswijk geconfronteerd worden, maar biedt ook een blik Continue reading “RUPTURE (Zohra Benhammou & Younes Haidar)” »

Art & Film: A CONTRETEMPS (Christophe Delbecq)

 

A_contretemps-afficheDirk Wauters is een veelzijdig man: sculpteur, drummer, schrijver, filmer, tekenaar.

Al die activiteiten doet hij niet in het wilde weg: al dertig jaar lang maakt hij elke dag een foto, een film, een tekening, een tekst en een muzikale improvisatie die zijn humeur van de dag reflecteert, waarna hij op bijna wetenschappelijke wijze alles bijhoudt in een soort dossiers over zijn creaties.

Zijn appartement barst inmiddels uit zijn voegen met een bijna maniakaal bijgehouden en netjes chronologisch geklasseerd archief van zijn leven en werken, dat meer dan 10.500

opnames, ontelbare fotomontages, dossiermappen en schriftjes die alleen hij nog kan ontcijferen bevat.

Elke vijftien maanden fotografeert hij zichzelf ‘dood’, ergens in zijn appartement, en in zijn tuin creëert hij een denkbeeldig kerkhof, omdat hij – net zoals de mummies in hun sarcofagen – begraven wil worden tussen de objecten die zijn leven gedefinieerd hebben.

Dirk heeft een wereld gecreëerd waarvan hij de enige inwoner is. Een oord waar hij koning van is, én gevangene. Een huis waarin hij tegelijk én meester én slaaf is.

Maar wat er met zijn oeuvre gebeurt wanneer hij er niet meer zal zijn, is onduidelijk. Gaat Continue reading “Art & Film: A CONTRETEMPS (Christophe Delbecq)” »

TARDES DE SOLEDAD (Albert Serra)

 

Tardes_de_soledadDé documentaire van het jaar, en als u het ons vraagt ook gewoon één van dé films van het jaar: het fenomenale ‘TARDES DE SOLEDAD’ van Albert Serra.

In deze prent volgen we het leven van Andrés Roca Rey: u misschien volstrekt onbekend, maar in de wereld van het stierenvechten een levende legende die – samen met zijn kleine maar hondstrouwe entourage van helpers en stierenvechtende sidekicks – van arena naar arena trekt om daar massa’s fans te betoveren. Door stieren af te slachten, want dat is nou eenmaal zijn missie.

De kritieken op de film liepen – zoals de met de écht goede films meestal gaat – waanzinnig uit elkaar: de ene zag er een vurige aanklacht tegen een bloederige traditie van gruwelijke dierenmishandeling in, de andere vond dat dat afschuwelijke gedrag net geglorifieerd werd, hier vond iemand het een evenwichtige weergave van de realiteit, en daar zag iemand het vooral als een potsierlijke, absurdistische komedie over onnozele, wrede macho-mannekes.

Het straffe is: dat is allemààl tegelijk waar, want regisseur Albert Serra was zo slim geen enkele commentaar bij de beelden te geven, en laat zo iedereen er het zijne van denken.

Dus jawel: wie argumenten tégen stierenvechten zoekt, vindt die à volonté in deze film, van de eerste minuut tot de allerlaatste. Het is onmiskenbaar wreedaardig, brutaal en bloederig, en dieren worden afgeslacht ter vermaak.

Maar tegelijk toont deze film ook de gracieuze choreografie binnen die brutaliteit, het extreem gestileerde ritueel, én de krankzinnige moed die iemand moet hebben om oog in oog met zo’n potentieel moorddadig beest te gaan staan (alleen al het geluid van de impact van de stieren jaagt de kijker angst aan).

Serra graaft tegelijk ook in de psyche van de torero: die viert het leven door keer op keer de dood te tarten, een contradictie die hij tot in het surrealistische doortrekt. Wanneer hij door een stier zwaar verwond wordt, is zijn eerste reflex niet een dokter  Continue reading “TARDES DE SOLEDAD (Albert Serra)” »

KAKUNGU

 

 

AFFICHE KAKUNGU A3_1-2Halflange docu waarin Don Moussa Pandzou, Job van Nieuwenhove en Adriaan De Loore de sporen volgen van het Kakungu-masker dat in 2022 door Koning Filip aan Congo teruggegeven werd.

Het masker behoorde toe aan het Suku-volk uit de regio Kwango, maar stond sinds de jaren ’50 in het Afrika-museum in Tervuren.

Hoe kijken de Congolezen – in het land zelf, maar ook in België – naar restitutie, en hoe moeten we omgaan met het gedeelde koloniale verleden?

KAKUNGU
Regie: Don Moussa Pandzou, Job van Nieuwenhove en Adriaan De Loore
B 2025, 30 min.

Filmhuis Mechelen vertoonde deze film op:
MAANDAG 26 MEI 2025 om 19u00

Deze vertoning gevolgd door een panelgesprek met Don Pandzou!

afrika_filmfestival_Logo

UNE FEMME QUI PART (Ellen Vermeulen)

 

Une_Femme_Qui_PartIn 1952 bereikte Marie-Louise Chapelle als eerste Franse vrouw een onbetreden top in het Himalayagebergte.
Chapelle was een opmerkelijke vrouw, die vijftig jaar lang de ene helft van het jaar een klassiek gezinsleven met man leefde, en die zich de andere helft terugtrok in het hooggebergte.

Het rijke archief van Marie-Louise was bestemd om na haar dood vernietigd te worden – als ‘ongewone’ vrouw was de familie kwaad op haar – maar haar sporen werden niet uitgewist: via een aangetrouwde oom kwam alles bij filmmaakster Ellen Vermeulen (van wie we eerder al ‘Inclusief’ vertoonden)  terecht.

Die probeerde deze opmerkelijke vrouw met een opmerkelijk leven beter te begrijpen, en besloot in 2022 Marie-Louises bergtocht naar 6.000 meter hoogte over te doen.

Het resultaat is gevat in ‘UNE FEMME QUI PART’, een film over de fysieke en mentale

Continue reading “UNE FEMME QUI PART (Ellen Vermeulen)” »

ERNEST COLE: LOST & FOUND (Raoul Peck)

 

Ernest_Cole_PosterIn de jaren ’60 was Ernest Cole de eerste zwarte fotograaf die erin slaagde de misdaden van het Zuid-Afrikaanse Apartheidsregime in beeld vast te leggen en te verspreiden over de wereld: de beklijvende foto’s maken diepe indruk in de rest van de wereld, maar leiden er ook toe dat Cole op zijn 27ste noodgedwongen zijn vaderland moet ontvluchten, zijn negatieven meesmokkelend naar New York.

In de Verenigde Staten blijft hij de – al evenzeer achtergestelde – zwarte gemeenschappen fotograferen, maar op professioneel vlak dreigt hij helemaal in de vergetelheid te raken: in 1990 sterft hij, zo goed als vergeten en in armoede, enkele dagen na de vrijlating van Nelson Mandela.

Ook zijn negatieven lijken voor eeuwig verloren, tot in 2017 – ergens in de kluis van een Zweedse bank – 60.000 beelden worden teruggevonden.

afrika_filmfestival_LogoVoor regisseur Raoul Peck (van het al even indrukwekkende ‘I Am Not Your Negro’) het startpunt om deze onterecht vergeten meesterfotograaf en anti-racismeactivist weer de plaats te geven die hij rechtmatig verdiende.

Een uitmuntende en meeslepende docu, die zowel Continue reading “ERNEST COLE: LOST & FOUND (Raoul Peck)” »