Categorie archief: De dinsdagen van het Filmhuis

TUNER (Daniel Roher)

Geplaatst op door

Tuner_poster
Vertoningen:
– DINSDAG 25 AUGUSTUS om 18u30 - tickets HIER!

– DINSDAG 1 SEPTEMBER om 20u30 - tickets HIER!

– MAANDAG 7 SEPTEMBER om 18u30 – tickets HIER!

 

TIP: koop éérst HIER uw seizoenskaart voor 2026-27, en bespaar zo ons hele komende seizoen 2 euro per reguliere vertoning!

—

In het uitstekende ‘TUNER’ speelt Leo Woodall de rol van Niki White: ooit was hij een uiterst talentvol jong pianist, maar die droom moest hij opgeven door hyperacusis, een gehoorkwaal waardoor je steeds méér gaat horen – in die mate dat het kleinste geluidje een marteling kan worden.

Door zijn ziekte wordt hij verplicht wordt de hele dag met gehoorbeschermers rond te lopen, maar tegelijk kan hij met zijn over-perfecte gehoor wel aan de slag als pianostemmer, bij de oude Harry Horowitz (excellent vertolkt door good old Dustin Hoffman).

De ervaren Harry ontfertmt zich als een echte vaderfiguur over de jonge Niki en leidt hem helemaal in het vak op, ook al zit hij door zijn hoge leeftijd met een kwakkelende gezondheid én wordt hij stilaan doof, wat uiteraard niet echt handig is voor een pianostemmer…

Bovendien valt er van dat pianostemmen nauwelijks te leven. Het is te zeggen: tot een stel criminelen bij toeval ontdekt dat Niki’s perfecte gehoor ook bruikbaar is bij het openen van kluizen….

‘TUNER’ is een beetje een film met alle eigenschappen van een goede pianostemmer: ouderwets degelijk, met kennis van het ambacht gemaakt, uitstekend geacteerd en uitermate vakkundig in elkaar gezet.

Bovendien zet ‘TUNER’ de kijker continu heerlijk op het verkeerde been: nu eens lijk je in een buddy movie uit de seventies te zitten, vervolgens in een romantisch drama, dan weer in een zenuwslopende actiethriller en daarna in een drama dat de grote levensvragen niet uit de weg gaat.

In de handen van een slechte regisseur had dat tot een onnozele warboel kunnen leiden, maar de jonge Canadees Daniel Roher bewijst hier dat hij niet voor niks al een Oscar op zijn schouw heeft staan (voor zijn documentaire ‘Navalny’).
Zijn ‘TUNER’ is Amerikaanse cinema van het genre waarvan er in tijden van Continue reading “TUNER (Daniel Roher)” »

Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS

Geplaatst op door

Goodbye_Horses__The_Many_Lives_Of_Q-Lazzarus
Vertoning:
- DINSDAG 25 AUGUSTUS om 20u30

BELGISCHE PREMIÈRE!


TICKETS koopt u HIER!

TIP: koop éérst HIER uw seizoenskaart voor 2026-27, en bespaar zo ons hele komende seizoen 2 euro per reguliere vertoning!

 

In samenwerking met SMELT RECORDS
———

Het is 1991: Jonathan Demme‘s fenomenale thriller ‘The Silence of the Lambs’ lokt niet alleen miljoenen bezoekers naar bioscopen wereldwijd, maar de film wordt ook nog eens overladen met vijf Oscars en laaiende recensies.

Voor één van de cruciale scènes van de film – de scène waarin de creepy seriemoordenaar ‘Buffalo Bill’ al dansend recht in de camera kijkt – gebruikt Demme op de soundtrack een nummer van een obscure zangeres die hij ook in zijn vorige films al gebruikt heeft: ‘Goodbye Horses’ van ene Q Lazzarus.

Bij het maken van de scène lagen ook de opties om te kiezen voor nummers van David Bowie, Bob Seger of The Rolling Stones op tafel, maar die voorstellen gooit de regisseur allemaal in de vuilnisbak: hij gaat voor een nummer van een onbekende zangeres die aan de kost komt als taxichauffeur, en die hij ontdekte toen ze ooit voor hem een demotape speelde tijdens een taxirit.

Maar ook al wordt ‘The Silence of the Lambs’ een enorme kaskraker en vraagt iedereen zich af van wie ‘dat ene nummer’ bij ‘die ene scène’ is: geen enkele hapt platenfirma toe, want een zwarte vrouw met dreadlocks en een etherische, androgyne stem die rock wil zingen wordt als ‘onverkoopbaar’ gecatalogeerd.

Daarna lopen alle sporen naar Q Lazzarus dood: terwijl haar ‘Goodbye Horses’ jaar na jaar meer tot een absolute cultklassieker uitgroeit, lijkt zij van de aardbodem verdwenen.
Het nummer wordt in tal van films gebruikt, duikt op in ‘Family Guy’, belandt zowaar op de Continue reading “Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS” »

OMAHA (Cole Webley)

Geplaatst op door

Omaha_poster
Vertoningen:
– DINSDAG 1 SEPTEMBER om 19u00 - tickets HIER!

– DINSDAG 8 SEPTEMBER om 20u30 - tickets HIER!

– MAANDAG 21 SEPTEMBER om 19u00 – tickets HIER!

 

TIP: koop éérst HIER uw seizoenskaart voor 2026-27, en bespaar zo ons hele komende seizoen 2 euro per reguliere vertoning!

—-

Het is 2008, en de economische crisis slaat keihard toe in de Amerikaanse Midwest.

Vroeg in de ochtend maakt daar ergens een vader zijn twee kinderen wakker voor een verrassing: ze gaan op een roadtrip.
Ella en Charlie, broer en zus, beleven de tocht eerst als een groot avontuur langs de eindeloze wegen, met alleen hier en daar een aftands motel of een benzinestation.

De kinderen dromen van Disneyland. Maar ergens onderweg begint Ella stilaan de reden van de trip door te krijgen…

Hun eindbestemming is Omaha: daar, in het ultieme middle of nowhere, moet hun nieuwe start liggen, een nieuw begin van hun leven. Met de nadruk op moét, want een alternatief is er niet.

Met ‘Omaha’ zorgde Cole Webley voor één van dé debuutfilms van het afgelopen jaar: een ongelooflijk pakkende, hartverscheurende roadmovie, waarin de kijker op de achterbank mag meerijden doorheen de smeulende resten van The American Dream.Een verhaal over mensen die alles kwijt zijn, die alleen nog zichzelf en hun onvoorwaardelijke liefde voor elkaar hebben, en die tegen beter weten in blijven geloven dat dat hele kleine stipje in de verte licht aan het eind van de tunnel is.

De ingehouden, sobere en rake vertolking van John Magaro als de vader is magistraal, en Molly Belle Wright en Wyatt Solis zijn onvergetlijk als broer & zus.
Webley vatte zijn intieme en intense verhaal over een stel kleine, breekbare mensen in

Continue reading “OMAHA (Cole Webley)” »

PILLION (Harry Lighton)

Geplaatst op door

Pillion_poster
De verlegen Colin leidt niet alleen een bijzonder saai bestaan als een parkeerwachter, bovendien woont hij nog bij zijn ouders.

De schuwe jongeman verlangt hevig naar een soulmate, en uiteindelijk vindt hij die ook, in ene Ray: zijn complete tegenpool en de man van zijn dromen.

Ray is van top tot teen in leer gehuld, onweerstaanbaar knap en charismatisch, én de leider van een bende motorrijders.
Terwijl Colin zich volledig overgeeft aan zijn macho gay biker en een opwindende nieuwe

wereld van sadomasochisme betreedt, moet hij bepalen hoe ver hij in zijn toewijding voor zijn dominante lover wil gaan…

Met  ‘PILLION’ heeft de Britse regisseur Harry Lighton een ronduit geweldig debuut afgeleverd: een speelse, grappige, tedere, ja zelfs romantische en lieve inkijk in de wereld van de BDSM, die alle clichés en vooroordelen over die subcultuur netjes aan de kant schuift.
En als u niet zou weten wat BDSM is: klik dan (best na kantooruren, en buiten het zicht van uw huisgenoten – wij zijn niet verantwoordelijk voor echtscheidingen!) HIER!

Het uitmuntende script won in Cannes terecht de prijs voor het Beste Scenario, Harry Melling (het is weer eens wat anders dan zijn rol in Harry Potter) en macho hunk Alexander Skarsgard zijn geweldig in de hoofdrollen en de regie van Lighton – vrolijk als het kan, ongemakkelijk als het moet – is helemaal toppie.
Trek uw strakste leren biker jacket aan, stap op stalen ros en begeef u stante pede richting Continue reading “PILLION (Harry Lighton)” »

TRE CIOTOLE (Isabel Coixet)

Geplaatst op door

 

 

Tre-Ciotole-posterMarta (uitmuntende rol alweer van Alba Rohrwacher) is een lerares LO die een relatie heeft met Antonio (Elio Germano), een chef-kok van een bekende Romeinse Trattoria die vlak voor zijn grote doorbraak staat.
Maar na een uiterst banale ruzie spat hun op het eerste zicht prima verhouding uit elkaar.

De onverwachte breuk zorgt voor twee tegenovergestelde reacties bij de ex-partners: terwijl Antonio zich als een gek op zijn werk stort, kruipt Marta helemaal in haar schulp en isoleert ze zich zoveel mogelijk van de buitenwereld. Zelfs in lekker eten heeft ze geen trek meer….

Maar hoewel het Antonio was die de relatie verbrak, kan hij Marta niet uit zijn hoofd zetten, en

bovendien wordt hij overal in de stad geconfronteerd met herinneringen aan hun gezamenlijk verleden.
En wanneer Marta ontdekt dat haar gebrek aan eetlust een heel andere oorzaak heeft dan liefdesverdriet, verandert dat voor haar de hele situatie: opeens smaakt alles anders, klinkt de muziek anders, en voelen beslissingen en keuzes uit het verleden anders aan….

‘TRE CIOTOLE’ is een prachtige, tedere acteursfilm over Het Leven en De Liefde, gebaseerd op het gelijknamige boek van Michela Murgia.
Tegelijk is de film een ode aan Rome, en dan vooral aan de levendige Trastevere-wijk (waar Continue reading “TRE CIOTOLE (Isabel Coixet)” »

PER TE (Alessandro Aronadio)

Geplaatst op door

 

 

PER-TE_PosterPaolo is net veertig geworden en leidt een gezapig leventje met zijn vrouw Michela en zoon Mattia.

Maar dat bestaan wordt brutaal onderbroken wanneer hij van de artsen een onverbiddelijke diagnose te horen krijgt: er is een zeldzame vorm van vroege Alzheimer bij hem vastgesteld waardoor hij onherroepelijk zijn geheugen zal verliezen.

Hij kiest ervoor om samen met zijn vrouw de gewone dingen des levens zo intensief mogelijk te beleven zolang het nog kan, maar voor één zaak vindt hij geen oplossing: het nieuws vertellen aan zijn elfjarig zoontje.
Paolo stelt het moeilijke moment alsmaar uit, en focust zich op een aantal dingen die hij

absoluut nog aan de jongen wil meegeven: zich leren scheren, een stropdas strikken, met de auto leren rijden…
Maar ondertussen beginnen meer en meer stukken uit zijn geheugen te verdampen.

Deze op ware feiten gebaseerde prent (zoon Mattia werd voor zijn zorgzame toewijding aan zijn zieke vader in 2021 onderscheiden onderscheiden tot Alfiere della Repubblica door de Italiaanse president Matarella) gaat eigenlijk niet over Alzheimer, wel over onvoorwaardelijke liefde en zorg: het resultaat legt dan ook niet de nadruk op het leed, maar is eerder warm, Continue reading “PER TE (Alessandro Aronadio)” »

NO OTHER CHOICE (Park Chan-wook)

Geplaatst op door

 

No_Other_Choice_posterAl meer dan een kwarteeuw is Man-su aan de slag in een Koreaanse papierfabriek: een hondstrouwe, correcte, gelauwerde en intern zeer gewaardeerde werknemer, maar dat interesseert de nieuwe Amerikaanse eigenaars niet, want bij de eerste de beste ‘reorganisatie’ gaat hij er samen met zijn ondergeschikten onherroepelijk uit.

Hij zweert zijn familie dat hij binnen de drie maanden opnieuw een topjob in de papierindustrie zal hebben, maar al snel ontdekt hij dat het voor een man van middelbare leeftijd toch wel veel moeilijker dan gedacht is om nieuw werk te vinden. Bij sollicitatie na sollicitatie wordt hij afgewezen, en zijn gezin wordt verplicht om hun luxueuze levensstijl zeer drastisch aan te passen.
En naarmate de vele maanden van werkloosheid verstrijken, wordt de situatie alsmaar prangender.

Het laat Man-su geen andere keuze: bij de volgende sollicitatie moét en zàl hij als beste uit de bus komen…

Spannend, zéér grappig, vol filmische hoogstandjes, uitstekend geacteerd, geregiseerd en gemonteerd, én inhoudelijk tot discussie aanzettend: iedereen is het erover eens dat Park Chan-wook (‘Old Boy’, ‘The Handmaiden’, ‘Decision to Leave’) met het geweldige ‘NO OTHER CHOICE’ zijn absolute meesterwerk heeft afgeleverd.

De film is gebaseerd op het boek ‘The Ax’ van Donald Westlake: dat was eerder al verfilmd door Costa-Gavras, maar Chan-wook verplaatste nu het hele verhaal naar Zuid-Korea.
De film werd in zijn thuisland met drie miljoen bezoekers de grootste kaskraker aller tijden, en kende daarna ook overal elders op de planeet een geweldig succes bij zowel publiek als kritiek.
Het onderwerp (zijnde: de kapitalistische rat race waarin we onszelf allemaal levenslang vastgezet hebben, en de gevolgen daarvan op ons dagelijks bestaan) is dan ook een thema Continue reading “NO OTHER CHOICE (Park Chan-wook)” »

THE TALE OF SILYAN (Tamara Kotevska)

Geplaatst op door

 

The_Tale_Of_Silyan_PosterNoord-Macedonië: het is oogstseizoen, maar door nieuwe overheidsmaatregelen, kunnen boer Nikola en zijn vrouw Jana hun gewassen niet meer verkopen.

Wanneer Nikola’s familie vertrekt op zoek naar een beter leven in het buitenland, zit er voor hem niks anders op dan op een plaatselijke vuilstortplaats te gaan werken.
Daar ontmoet hij Silyan, een witte ooievaar die door een gebroken vleugel – net als hijzelf – door de rest van zijn familie achtergelaten is.

Nikola besluit de gewonde vogel te verzorgen en bij hem te laten herstellen, waardoor er

opeens een onverwachte en zeer bijzondere vriendschap tussen mens en dier ontstaat.

Sterker nog: de band tussen de twee wordt zo hecht dat Nikola besluit zijn land weer om te ploegen tot vruchtbare grond. Want doordat de vogels op de vroeger zo vruchtbare akkers geen voedsel meer konden vinden, waren ze wel verplicht tussen het afval naar iets eetbaars te gaan scharrelen…

Na haar prachtige (en voor de Oscars genomineerde) ‘Honeyland’ pakt Tamara Kotevska opnieuw uit met een wondermooie en poëtische ecofabel uit haar thuisland, vol prachtige Continue reading “THE TALE OF SILYAN (Tamara Kotevska)” »

L’ETRANGER (François Ozon)

Geplaatst op door

 

L_etranger_posterVoor zijn jongste film stortte Filmhuisfavoriet François Ozon zich op één van dé grote meesterwerken van de Franse en wereldliteratuur: ‘L’Etranger’ van Albert Camus.

Het verhaal speelt zich af in het vooroorlogse Algerije.
Ergens in Algiers ontvangt de onopvallende kantoorklerk Meursault het bericht dat zijn moeder overleden is. Anderen zouden in diepe rouw of zelfs shock zijn, maar Meursault lijkt haar

begrafenis volledig afstandelijk en koud te ondergaan.
In zijn relatie met Marie – een collega van op kantoor – toont hij zich al even apatisch en emotieloos.

Meursaults saaie dagelijkse routine wordt alleen verstoord door zijn buurman Raymond Sintès: die sleept hem mee in allerlei duistere zaakjes, maar één daarvan loopt uit de hand. Op het strand, onder een moordende zon, komt het tot een confrontatie…

Ondanks het feit dat velen ‘L’Etranger’ als onverfilmbaar zagen, slaagt vakman Ozon er uitmuntend in de kijker mee te nemen naar het duistere hart van de roman: de absurde zoektocht naar een zin van het bestaan in een zinloze wereld.

Benjamin Voison is uitstekend in de rol van Maursault, en de zwartwit-fotografie (van onze Continue reading “L’ETRANGER (François Ozon)” »

LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)

Geplaatst op door

 

La_Grazia_posterIn zijn films fileert Oscar-winnaar Paolo Sorrentino graag de hogere kringen en de machtsstructuren van zijn geboorteland Italië (zie ‘La Grande Bellezza’, ‘The Hand of God’ en de zalige Berlusconi-satire ‘Loro’).

Ook in zijn nieuwe ‘LA GRAZIA’ draait alles weer rond de Italiaans president, zij het dat het dit keer om een fictieve president gaat: Mariano De Santis.

De Santis’ laatste termijn loopt naar zijn einde, en hoewel hij populair is, heeft zijn onbuigzame en behoudende karakter hem de bijnaam ‘Cemento Armato’ (‘Gewapend Beton’) opgeleverd, en drijft hij zijn medewerkers – onder wie zijn dochter – tot wanhoop door alle belangrijke beslissingen voor zich uit te schuiven.
Zo moet hij al een tijdje een beslissing nemen over een euthanasievoorstel, iets wat hij het

liefst in de rugzak van zijn opvolger zou steken. En dan zijn er nog enkele felbesproken gerechtelijke zaken, waarin hij als enige kan beslissen om gratie te geven….

Maar ondertussen loopt de gepijnigde, wat vereenzaamde De Santis in het grote, galmende presidentiële paleis vooral te tobben over zijn overleden vrouw, en over de vraag hoe het contact met zijn kinderen te verbeteren.

De Santis wordt (alweer) grandioos vertolkt door Sorrentino’s festisjacteur Toni Servillo, die op het Festival van Venetië voor zijn rol terecht bekroond werd als Beste Acteur.

Sorrentino vertelt zijn verhaal over de laatste dagen van een heerser met een prachtige mengeling van melancholie, humor, weemoed en sensualiteit. Bovendien is ‘LA GRAZIA’ niet Continue reading “LA GRAZIA (Paolo Sorrentino)” »