FILMHUIS-SLOTFEEST met ‘MAMMA IRMA’, ‘LA BANDA ITALIANA’ en WE TWO live!

We_Two_La_Banda_Italiana_2
Na twee jaar gedwongen coronapauze eindelijk terug: het Filmhuis-slotfeest!

Op DINSDAG 28 JUNI presenteren we u een avond propvol Italiaans-Limburgse chaos, humor, emotie en muziek, want op het programma staan – voor het eerst samen na elkaar te zien! – de twee schitterende docufilms van Remo Perrotti, plus Vincenzo Petrelli a capella én een optreden van WE TWO live!

UURSCHEMA:
- 19u00: ‘MAMMA IRMA’ (60 min.), gevolgd door Vincenzo Petrelli a capella.
- 20u20: pauze
20u45: ‘WE TWO: LA BANDA ITALIANA’ (60 min.), gevolgd door een optreden van WE TWO.
En zoals dat bij ons Slotfeest al jarenlang de goede gewoonte is, trakteert het Filmhuis alle aanwezige filmfans op een gratis drankje en hapje.

Vertoningen in aanwezigheid van de regisseur!

 

Elk ticket is geldig voor beide vertoningen, het optreden van WE TWO én een gratis hapje en drankje, alstublieft!

—-
Om onze slotavond te openen bieden we u een unieke kans om ‘MAMMA IRMA’ te komen (her)ontdekken, de bijzonder ontroerende film waarmee Perrotti afscheid nam van zijn moeder, en bij uitbreiding van de hele, helaas langzaam uitstervende eerste generatie Italiaanse inwijkelingen in Limburg.
De film zorgde in 2014 bij ons voor afgeladen volle zalen, en is met het verstrijken van de tijd alleen maar relevanter geworden: een generatieportret om niet te missen.

‘MAMMA IRMA’ wordt vertoond om 19u00.
En net zoals bij de release in 2014 komt Vincenzo Petrelli – één van die eerste generatie-Italo-Belgen, en ook te horen in de film – achteraf enkele nummers a capella zingen. Emotie gegarandeerd.

Op algemeen verzoek hernemen we daarna (vertoning om 20u45) Perrotti’s jongste: ‘WE TWO – LA BANDA ITALIANA’.

In deze extreem grappige documentaire neemt hij ons mee in het spoor van Rocco di Turi en Arturo Bellini, twee Italo-Belgen die met hun muziek al veertig jaar lang cafés, feesten, festivals en braderijen afdweilen.
Terwijl ze op hun eigen onnavolgbare wijze overal Italiaanse chaos en dolle ambiance creëren, geven ze ook hun ongefilterde mening over alles en iedereen (maar vooral over de kwaliteit van het eten).

De bijrollen van Mauro Pawlowski (dEUS, Evil Superstars en zichzelf) en Alessio di Turi (The Sore Losers) én de grappigste drugsanekdote uit de vaderlandse muziekgeschiedenis krijgt u er gratis bovenop.

Zà-li-ge film, mét een waterdichte garantie: niet gelachen, geld terug!

En om het Filmhuisseizoen met een topfeest af te sluiten, bieden we nadien uiteraard ook een bis-optreden van de hoofdpersonages van de film aan: yep, WE TWO komt weer voor een te gekke avond vol Italiaanse muziekklassiekers zorgen.

Mamma_Irma_Banda_Italiana_SlotfeestWie de vorige passage van WE TWO in het Filmhuis meemaakte wil dit niet missen.
En wie er de vorige keer niét bij was màg dit niet missen.

Kortom: allemaal komen kijken en meefeesten op DINSDAG 28 JUNI.
En anders: vaffanculo!
Tip_Annemie_Peeters
Ons hoeft u overigens niet te geloven, lees hiernaast wat radiopresentatrice Annemie Peeters vond    ====>    ====>    ====>

 

 

THE DUKE (Roger Michell)

The-Duke-poster

Met ‘THE DUKE’ halen we één van de leukste Britse komedies van de afgelopen jaren naar het Filmhuis.

Hoofdpersonage van dit op ware feiten gebeurde verhaal is ene Kempton Bunton, een taxichauffeur die in het Engeland van 1961 voor grote opschudding zorgde.
Zelf wordt de brave maar verarmde man op alle mogelijke manieren aangemaand (en door belastinginners gestalkt) om zijn televisiebelasting te betalen, terwijl hij op zijn tv-toestel godbetert niet eens de BBC kan ontvangen.

En net dàn verneemt hij dat de National Gallery een wel zeer royale £140,000 belastinggeld heeft besteed aan de aankoop van een portret van de Hertog van Wellington, van de hand van de beroemde Spaanse schilder Goya: ‘een mooi voorbeeld van zijn latere periode’, aldus de trotse curator, ‘een halfbakken kliederwerk van een Spaanse zatlap’, aldus de verontwaardigde Kempton.

Voor de principiële en sociaalvoelende man is daarmee de maat vol.
Zijn plan?
Het schilderij stelen, en met het losgeld ervoor zorgen dat de gepensioneerden geen tv-geld meer moeten betalen.

Zo gezegd, zo gedaan: Kempton kruipt door een raam van de National Gallery, om daar even later met een echte Goya weer naar buiten komen – een stunt waarmee hij meteen één van de meest aparte en onwaarschijnlijke kunstroven van de laatste eeuw realiseert.
Maar zal ook het tweede gedeelte van zijn plan werken?

Jim Broadbent is ronduit zalig in de hoofdrol van deze klassieke, warme en ontroerende Continue reading “THE DUKE (Roger Michell)” »

APPLES (Christos Nikou)

APPLES_poster

 

Rare jongens, die Grieken.

Nadat Yorgos Lanthimos als een komeet naar boven schoot met weirde maar briljante films als ‘The Lobster’, ‘The Killing of a Sacred Deer’ en ‘The Favourite’, is nu ook zijn voormalige assistent Christos Nikou op eigen houtje aan de slag gegaan.

Het resultaat heet ‘APPLES’ (of in het Grieks: ‘Mila’), en is al even ontregelend, bizar, grappig en straf als de eerste films van zijn leermeester.

Het verhaal van ‘APPLES’ draait rond ene Aris, één van de vele slachtoffers van een nieuw en snel om zich heen grijpend virus (yep, de film is helemaal vóór corona bedacht) dat compleet geheugenverlies veroorzaakt.

Het gevolg is dat de ziekenhuizen vol liggen met mensen die niet meer weten wie ze zijn, wie ze waren of wat ze deden. De meesten krijgen bij de heropbouw van hun identiteit de hulp van hun familie en bekenden, maar helaas blijkt dat een grote groep ‘identiteitsloze’ patiënten door niemand gemist wordt…

Om hen te helpen heeft de overheid een experimenteel ‘herstelprogramma’ ontwikkeld, waarmee de slachtoffers zich een nieuwe identiteit kunnen opbouwen. Aris is één van de deelnemers aan dat programma: elke dag krijgt hij nieuwe opdrachten, en houdt hij een

dagboek en foto-archief van zijn nieuwe ervaringen bij…

‘APPLES’ is een absolute aanrader voor de liefhebbers van absurde, surrealistische humor. De hoofdrol wordt heerlijk en compleet deadpan vertolkt door de met een uitgestrekener-dan-uitgestreken gezicht gezegende Aris Servetalis.
Maar onder die weirde bovenlaag van de film zit echter wel degelijk een zeer ernstige  Continue reading “APPLES (Christos Nikou)” »

DIE WANNSEE KONFERENZ (Matti Geschonneck)

Wannsee Konferenz

Kan een film waarin alleen maar een vergadering van 80 jaar geleden minutieus nagespeeld wordt een boeiende, spannende film opleveren?

Kan een film waarin geen énkel zelfs maar vaag sympathiek personage voorkomt dik anderhalf uur de aandacht van de kijker blijven vasthouden – de 15 deelnemers aan de vergadering waren immers een combinatie van een aantal starre ambtenarentypes, een stel kille fascisten en een handvol gladde, akelige opportunisten, plus enkele complete psychopaten?

In principe zouden wij luidkeels twee keer ‘NEIN!’ antwoorden op die vragen, maar zie: met het uitstekende ‘DIE WANNSEE KONFERENZ’ bewijzen regisseur Matti Geschonneck en 15 excellente acteurs dat het tóch allebei kan.

De conferentie waarover het gaat vond plaats op 20 januari 1942 in een chique villa aan de oevers van de Wannsee, ergens in een weelderig stuk groen in de buurt van Berlijn.
Het onderwerp van deze door nazi-kopstuk Reinhard Heydrich bij elkaar geroepen – ahum – ‘bespreking met lunch’: een definitieve oplossing vinden voor het volgens de nazi’s belangrijkste ‘probleem’ van dat moment, zijnde: de Joden.

Die Joden bevinden zich volgens de laatste telling met 11 miljoen op Duits grondgebied, en dat zijn er in de fascistische ideologie 11 miljoen teveel. Maar hoe ervan af te raken?

Oude, wilde plannen om hen allemaal naar Madagascar of Siberië te deporteren zijn afgevoerd, de getto’s waarin ze opgesloten zijn zijn overbevolkt en kogels kosten teveel tijd en geld.
Een snelle, efficiënte eindoplossing voor ‘het Jodenprobleem’ is dus gewenst.
In het Duits: een Endlösung.

Zoals dat op een goede vergadering gaat wordt de zaak volgens een strakke agenda in goede banen geleid door de voorzitter.
Onder zijn gladde sturing en onder impuls van de wel heel erg enthousiaste Adolf Eichmann werken de aanwezigen één voor één de knelpunten op weg naar de Continue reading “DIE WANNSEE KONFERENZ (Matti Geschonneck)” »

WHEEL OF FORTUNE AND FANTASY (Ryusuke Hamaguchi)

poster-WheelOfFortuneAndFantasy

Voor wie genoten heeft van zijn Oscarwinnaar ‘DRIVE MY CAR’ (en wie deed dat niet?), serveren we nu al meteen ‘WHEEL OF FORTUNE AND FANTASY’, de al even heerlijke nieuwe van regissreur Ryusuke Hamaguchi.

Of beter gezegd: zijn oude.
Want ‘WHEEL OF FORTUNE AND FANTASY’ is gemaakt vóór ‘DRIVE MY CAR’, maar door de coronapandemie is de film nu pas bij ons uitgebracht.

‘WHEEL OF FORTUNE’ is een film die bestaat uit drie hoofdstukken, die allemaal draaien rond – de titel geeft het al een béétje weg – toeval, geluk, liefde en (erotische) fantasiën. Een beetje zoals uw eigen leven, zeker?

In het eerste deel maken we kennis met fotomodel Meiko en haar vriendin Gumi. Wanneer die laatste vertelt over een bijzonder fascinerende man waarmee ze aan het daten is geslagen, lijkt het wel of Meiko die man óók van ergens kent. En al snel ontdekt ze dat dat wel degelijk zo is…

Deel twee draait rond een jonge student die door zijn prof – de gevierde academicus en gelauwerde schrijver Segawa – vernederd wordt. Dat maakt de gesjeesde student zo boos dat hij een plan smeedt om wraak te nemen.
In dat plan speelt zijn veel oudere vriendin Nao een cruciale rol, want zij moet de beroemde prof proberen te verleiden.

In het derde verhaal komen we met thirtysomething Moka op een vervelende schoolreünie terecht. Pas op de weg terug, in het station, ontmoet Moka de enige vrouw die ze écht Continue reading “WHEEL OF FORTUNE AND FANTASY (Ryusuke Hamaguchi)” »

HIT THE ROAD (Panah Panahi)

Hit_The_Road

In het wonderlijke, grappige ‘HIT THE ROAD’ volgen we een Iraans gezin op hun roadtrip door de ruige, weidse bergen, op weg naar een mysterieuze afspraak bij de Turkse grens.

Een plezierreisje wordt het niet, want de vader ligt op de achterbank met een gebroken been, de moeder weet niet altijd of ze nu moet lachen of huilen, en de jongste zoon blijkt verslaafd aan luidkeels meeblèren met de karaoke – bij voorkeur met alle bijhorende dansjes. En dan is er nog de hond, die ziek mee op reis is.
Kortom: ruim voldoende om elkaar danig op de zenuwen te werken.

De enige van dit bonte gezelschap die stoïcijns lijkt te blijven is de oudste zoon, die de wagen zwijgzaam naar zijn bestemming stuurt.

‘HIT THE ROAD’ is een fantastisch debuut van Panah Panahi, die het filmmaken met de paplepel ingegoten kreeg (want zijn vader is Jafar Panahi, bekend van films als ‘Taxi Teheran’)

Panahi vermengt in zijn film allerhande filmstijlen, en laat de alsof het niks is de stemming van komisch naar tragisch, teder, aangrijpend en weer terug swingen, zonder dat dat de Continue reading “HIT THE ROAD (Panah Panahi)” »

DRIVE MY CAR (Ryusuke Hamaguchi)

drive_my_car_poster

Op veler verzoek voegen we nog een extra vertoning van de (welverdiende) Oscarwinnaar ‘DRIVE MY CAR’ aan ons programma toe!

In deze heerlijk meanderende prachtfilm maken we kennis met Yusuke, een succesvolle acteur en regisseur die een aanbod krijgt om op een festival in Hiroshima ‘Oom Vanya’ van Tsjechov te gaan opvoeren.

Omdat hij net een persoonlijk drama heeft meegemaakt, is hij daar niet écht happig op, maar aan de andere kant: het leven gaat door, en er moet natuurlijk wel brood op de plank komen.

Yusuke wil graag met zijn geliefde rode Saab 900 naar het festival rijden, maar door een akkefietje met de autoverzekering mag hij zelf niet aan het stuur zitten.
En dus krijgt hij een privé-chauffeur toegewezen: Misaki, een bijzonder zwijgzame jonge

vrouw, die hem tot aan de opvoering van het stuk overal naartoe zal brengen. Oók naar enkele pijnlijke plaatsen uit zijn verleden waar hij liever niet naar terugkeert.

Voor ‘DRIVE MY CAR’ werkte Ryusuke Hamaguchi een kortverhaal van grootmeester Haruki Murakami helemaal om tot een volstrekt unieke en adembenemend mooie Continue reading “DRIVE MY CAR (Ryusuke Hamaguchi)” »

NOBODY HAS TO KNOW (Bouli Lanners)

Nobody_Has_To_Know
In het prachtige ‘NOBODY HAS TO KNOW’ vertelt de immer excellente Waalse regisseur & acteur Bouli Lanners het verhaal van Phil, een 55-jarige Belg die van alles en iedereen weggevlucht is naar Lewis, een klein, uiterst afgelegen eiland ten noorden van Schotland.

Daar – aan het einde van de wereld – leidt hij een bescheiden en simpel boerenbestaan in de natuur, tot het noodlot toeslaat, en hij op een nacht door een beroerte getroffen wordt:  zijn geheugen laat hem in de steek, wat het bijna onmogelijk maakt nog zelfstandig te functioneren.

Als lid van de kleine Presbyteriaanse gemeenschap van het eiland neemt de eveneens 55-jarige Millie de taak op zich om voor Phil te zorgen tijdens zijn revalidatie.

Stapje voor stapje leert ze Phil zijn eigen verleden terug herinneren, en daarbij vertelt ze hem ook dat ze vroeger heimelijke minnaars waren. Eenmaal die verrassende bekentenis gedaan, bloeit de oude romance tussen de twee opnieuw op, terwijl Phil  Continue reading “NOBODY HAS TO KNOW (Bouli Lanners)” »

THE INNOCENTS (Eskil Vogt)

The_Innocents__poster

De Noor Eskil Vogt is de laatste jaren betrokken bij een stilaan bijzonder indrukwekkend rijtje films: onlangs kon u bij ons nog het geweldige ‘The Worst Person In The World’ zien, Joachim Triers verfilming van zijn scenario.

En eerder verfilmde diezelfde Trier ook al het bijzonder straffe ‘Thelma’, eveneens met een script van de hand van Vogt.
En nu regisseerde hij zelf ‘THE INNOCENTS’, een meesterlijke, bijzonder ijzingwekkende thriller die zich afspeelt in de wereld van een stel Noorse kinderen.

Ida is negen, en voelt zich eenzaam nadat ze met haar ouders en haar oudere, autistische zus Anna verhuisd is naar een nieuwe wijk waar ze niemand kennen.

Aanvankelijk is Ida dan ook opgetogen wanneer ze daar vriendschap sluit met hun leeftijdsgenootjes Aisha en Ben.
Zeker wanneer blijkt dat die laatste een trucje kent om voorwerpen te verplaatsen, enkel en alleen door de kracht van zijn geest – iets dat aanstekelijk werkt op de anderen, die ook de grenzen van hun mentale kracht gaan uittesten buiten het zicht van hun ouders, in de omringende bossen.

Maar de nieuwe vriendschap tussen de vier neemt al snel een uitermate donkere bocht wanneer diezelfde Ben ook een aantal sadistische trekjes blijkt te hebben…

‘THE INNOCENTS’ is een bloedstollende film waarmee Vogt duchtig aan de poten van de mythe van het ‘onschuldige’, ‘onbedorven’ kind zaagt: kinderen kunnen net zo wreed zijn Continue reading “THE INNOCENTS (Eskil Vogt)” »

SKINNED (Persona)

Skinned_poster

In de loop der jaren heeft het Filmhuis altijd graag een open scherm aangeboden aan jonge filmmakers uit de meest diverse genres.

Deze week presenteren we u met ‘O’ en ‘SKINNED’ twee halflange werken waarin jonge regisseurs film combineren met moderne dans.

‘SKINNED’ is gemaakt door Persona, een collectief dat bestaat uit performers Steffi Mennen en Pieter Desmet plus visueel artiest Jonathan De Maeyer.

In ‘SKINNED’ belichamen Mennen en Desmet het innerlijke proces dat men doorloopt in de zoektocht naar zichzelf. Laag per laag diepen de figuren hun evoluerende lichamelijke Continue reading “SKINNED (Persona)” »