Art & Film: ALREADYMADE (Barbara Visser)

ALREADYMADE_poster
Vertoning:
MAANDAG 3 JUNI om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

 

 

—–

Misschien wel het meest iconische en meest invloedrijke (en zéker het meest beruchte en het meest omstreden) kunstwerk van de twintigste eeuw is ‘de pisbak van Marcel Duchamp: een urinoir uit een sanitairwinkel met een handtekening erop.

Officieel heet het werk ‘Fountain’, en werd het – ondertekend door ene ‘R. Mutt‘ – in 1917 ingezonden voor een avant-garde-expo in New York.
Het werd uiteindelijk overigens niet eens tentoongesteld op de expo, en het ‘origineel’ – voor zover een readymade origineel kan zijn, uiteraard – raakte al snel verloren.

Als u dus ooit ‘Fountain’ in een museum zag, gaat het om één van de vele replica’s die Duchamp jaren later liet maken.
Maar over de replica-urinoirs van Duchamp gesproken: was die Duchamp wel de échte bedenker van het originele, wilde en geniale idee om een urinoir als kunstwerk tentoon te stellen? Of was ‘zijn’ readymade al gemaakt door een andere kunstenaar?

Want de laatste jaren duikt steeds vaker de theorie op dat ‘Fountain’ helemaal geen bedenksel uit de koker van Duchamp was, maar wel van ene barones Elsa von Fretyag-Loringhoven: een dame die in de New Yorkse kunstkringen vertoefde, daar met een baron trouwde, en er met Duchamp bevriend raakte.

En die het dadaïsme in de praktijk toepaste door rond te wandelen in zelfgemaakte outfits van gevonden blikjes, kapotte banden en verlepte groenten.

Haar naam verdween helemaal tussen de plooien van de kunstgeschiedenis, en bewegende beelden van haar zijn er amper, maar Duchamp schreef in een later
opgedoken brief wel dat zij het werk inzond…

In ‘ALREADYMADE’ duikt Barbara Visser niet alleen in de geschiedenis van de beruchte pisbak, maar botst ze ook op de vele vragen die de zaak oproept.
Vragen zoals: is een ordinaire pisbak wel kunst? En zo neen: wat is dan wél kunst? En wat Continue reading “Art & Film: ALREADYMADE (Barbara Visser)” »

Het Filmhuis-slotfeest 2023-24: STOP MAKING SENSE!

Poster_Stop_Making_Sense
Vertoningen:
MAANDAG 17 JUNI om 18u30
- DINSDAG 18 JUNI om 20u30

ONLINE-TICKETS weldra beschikbaar

 

—-

Concertfilms zijn doorgaans behoorlijk voorspelbare werkjes: band komt op, band speelt al zijn hits, band gaat weer weg – wat shots van een uit zijn dak gaand publiek ertussen, en eventueel een interview met de groep over hoe geweldig ze wel waren, en hop: klaar is Kees!

Gelukkig bestaat er ook een rijtje fabelachtige uitzonderingen, films die ook niet-fans van de band of de muzikant anderhalf uur aan de stoel gekluisterd kunnen houden: ‘Gimme Shelter’, bijvoorbeeld, de beruchte docu over het Rolling Stones-concert in Altamont die ongewild uitpakte als een horrorfilm.
Of ‘The Last Waltz’ en ‘No Direction Home’, de briljante eresaluten van Martin Scorsese aan respectievelijk The Band en Bob Dylan.

En er is natuurlijk het unieke ‘STOP MAKING SENSE’, de legendarische concertfilm van Talking Heads die exact 40 jaar geleden cinema’s overal ter wereld inpalmde (yep, wij speelden hem toen ook al), en die nu in een piekfijn gerestaureerde versie in zijn volle glorie te (her)bekijken en te (her)beluisteren is.

Gewapend met alleen een cassetterecorder, een te groot kostuum en een staande lampadaire slagen voorman David Byrne en de Talking Heads erin uit het niets een ronduit fabelachtige show op te bouwen.

Het geheel is zorgvuldig en tot in de puntjes geregisseerd door de toen nog relatief onbekende Jonathan Demme, die nadien onder andere nog klassiekers als ‘The Silence of the Lambs’ en ‘Philadelphia’ zou maken.

Vaste Talking Heads Tina Weymouth (bas), Chris Frantz (drums) en Jerry Harrison (toetsen) worden voor de gelegenheid aangevuld met meester-keyboardspeler Bernie Worrell, percussionist Steve Scales, gitarist Alex Weir en zangeressen Lynn Mabry en Ednah Holt: samen brengen ze de zaal stapje voor stapje tot een kolkend kookpunt

Swingend, grappig, verrassend, origineel: ‘STOP MAKING SENSE’ is muzikaal en filmisch een onmiskenbare klassieker die na veertig jaar nog niks aan kracht ingeboet heeft.

Om maar te zeggen: geen betere film om een Filmhuisseizoen mee af te sluiten.

En voor één keer màg – neen: zàl – er tijdens de film in het gangpad gedanst worden!

STOP MAKING SENSE
Regie: Jonathan Demme
USA 1984, 88 min.

Vertoningen:
MAANDAG 17 JUNI om 18u30
- DINSDAG 18 JUNI om 20u30

Na de vertoning van 18 JUNI volgt het FILMHUIS-SLOTFEEST 2023-24, met even traditioneel een gratis drankje, een hapje en veel muziek: burning down the house!

ONLINE-TICKETS weldra beschikbaar

Tot na onze zomerpauze!

Art & Film: KOENRAAD TINEL: PARADE + QUATRE-MAINS

Koenraad_Tinel_Thomas_VercauterenVertoning:
MAANDAG 6 MEI om 19u30
quatre_mains_Poster__1

 

In aanwezigheid van Koenraad Tinel en regisseur Sam Debaecke

 

 

 

 

 

 

Een Art & Film-vertoning
in samenwerking met Academie Mechelen.

—-
Zowel het levens- als het artistieke verhaal van kunstenaar Koenraad Tinel (Gent, °1934) zijn op zijn zachtst opmerkelijk te noemen.

Tinel werd geboren in een artistieke familie (vader is beeldhouwer, moeder pianiste), maar dan wel één die gepassioneerd achter de ideeën van Adolf Hitler en zijn Derde Rijk aanliep. Aan de kleine Koenraad wordt geleerd dat Joden vieze, vuile beesten zijn.

Na de geallieerde landing in Normandië vlucht de collaborerende familie richting Duitsland – en na het oprukken van de Russen weer de andere kant uit.
Zijn kinderogen worden daarbij rechtstreeks geconfronteerd met de absolute horror en de totale destructie van oorlog, beelden die onuitwisbaar in zijn geheugen gebrand worden.

Tinel weet zich uit het nazistische gedachtengoed te ontworstelen, en bouwde een intense vriendschap op met Simon Gronowski, een Joodse jongen die als enige van zijn familie de Holocaust wist te overleven.
Maar de pijn voor wat zijn familie deed is bij Tinel – ook nu hij de 90 gepasseerd is – nog altijd niet verdwenen.

Al even fascinerend is het artistiek universum waaraan hij al sinds de jaren ’60 bouwt: met een niet aflatende ijver stort hij zich op het smeden, tekenen en beeldhouwen, wat Continue reading “Art & Film: KOENRAAD TINEL: PARADE + QUATRE-MAINS” »

THANK GOD FOR THE GIFT (Luc Vrydaghs)

 

‘TPoster-Thank-God-for-the-Gift-V3HANK GOD FOR THE GIFT’ brengt de totaalwereld van Jan Hoet tot leven.Een wereld in het teken van kunst, waarin privé en professioneel door elkaar liepen. Een portret van een rusteloze ziel die enkel vooruit wou. Nooit stilstaan.

De documentaire toont het bijzondere parcours van topcurator Jan Hoet, evenals de controversiële mens achter dit parcours.

Hoet was een passioneel man met een onblusbare honger naar kunst, radicaal in zijn eerlijkheid en zijn geloof in de totale intellectuele en emotionele vrijheid.

ACADEMIE_logo_blauw_lang

Hij haalde kunst uit het museum en bracht haar naar de mens, naar het leven van alledag. Rode draad doorheen de film is het absoluut favoriete schilderij van Jan Hoet, het
15e-eeuwse Lam Gods.

Met uiteraard veel archiefmateriaal van Hoet zelf, maar ook getuigenissen van en Continue reading “THANK GOD FOR THE GIFT (Luc Vrydaghs)” »

Art & Film: LAGAREH – THE LAST BORN (Alberta Whittle)

In het Lagareh_Alberta_Whittlekader van de RADICAL SHAPESHIFTERS-expo in Kunsthal Mechelen presenteren we u exclusief ‘LAGAREH – The Last Born’ van Alberta Whittle

In deze film neemt Whittle ons mee op een trip langs Venetië, Londen, Ayrshire, Sierra Leone en Barbados: plaatsen die verbonden zijn door de (gevolgen van de) transatlantische slavernij uit het verleden, en door het racisme dat in onze hedendaagse maatschappij nog altijd aanwezig is.

Whittle legt in ‘LAGAREH’ legt de focus ligt op de ervaringen, stemmen en daden van

zwarte enRadical Shapeshifters queer vrouwen, tegen de achtergrond van deze plaatsen van rouw en verlies. En doorheen haar film benadrukt ze het belang van familiebanden en compassie om het racisme te counteren.

‘LAGAREH – The Last Born’ is een oproep tot actie, om nieuwe manieren te vinden om in de wereld te staan. Een uitnodiging om niet alleen een nieuwe toekomst te dromen, maar Continue reading “Art & Film: LAGAREH – THE LAST BORN (Alberta Whittle)” »

Art & Film: TUSSEN HIER EN DAAR (Chloé Op de Beeck & Judith Herman) + THE GIRL CHEWING GUM (John Smith)

 

‘TUSSEN HIER EN DATussen_Hier_en_daaar_Chloé-Op-de-Beeck-Judith-Herman-lr-724x1024AR’ is een documentatie van het verhuizen van het ene huis naar het andere, 150 meter verderop.

Door een menselijke ketting te maken gaan de objecten door de handen van de verhuizers en maken zo even deel uit van de openbare ruimte.

In deze performance lijken toevallige passanten mee te spelen, continu in beweging van de ene plek naar de andere op het ritme van de stoplichten, terwijl ook zij tassen, dozen, kinderen en koffers met zich meedragen.

TUSSEN HIER EN DAAR
Regie: Chloé Op de Beeck & Judith Herman
B 2023, 14 min.

Vertoning in combinatie met

Girl_Chewing_gum_Light_Cone_John_SmithTHE GIRL CHEWING GUM (John Smith)

Voor ‘THE GIRL CHEWING GUM’ filmde John Smith in 1976 de banale gebeurtenissen op een banale Londense straat – het kruispunt van Tottenham Road en Stamford Road, voor wie de plaats wil bezoeken.

Achteraf voegde hij aan dat beeldmateriaal een voice-over met regieaanwijzingen toe, waardoor het lijkt alsof het dagelijkse straatleven Continue reading “Art & Film: TUSSEN HIER EN DAAR (Chloé Op de Beeck & Judith Herman) + THE GIRL CHEWING GUM (John Smith)” »

Art & Film: ANSELM (Wim Wenders)

NaasAnselmt zijn fictiewerk heeft de Duitse filmmaker Wim Wenders (‘Paris, Texas’, ‘Der Himmel über Berlin’, ‘The End of Violence’ en het momenteel ook nog bij ons lopende ‘Perfect Days’) ondertussen ook al een enorm rijke en uitgebreide collectie aan sterke documentaires opgebouwd: o.a. over de ‘Buena Vista Club’, over Sebastao Salgado (‘The Salt of the Earth’),  over Paus Franciscus (‘A Man of His Word’), choreografe Pina Bausch (‘Pina’).

Aan dat rijtje mag nu het monumentale ‘ANSELM’ toegevoegd worden, een geweldige, prachtige en poëtische film over leven en werk van zijn land- en generatiegenoot Anselm Kiefer.

Wenders volgde Kiefer gedurende twee jaar, en neemt ons mee op een tocht doorheen het magistrale werk van deze unieke kunstenaar, die op zijn enorme, 40 hectare grote domein in de buurt van Nimes een volstrekt eigen

universum geschapen heeft – geïnspireerd door poëzie (het werk van Paul Celan en Ingeborg Bachmann loopt als een rode draad door zijn werk), door de (Duitse) geschiedenis, door de kabbala, door alchemie, wetenschap, het oude Egypte en nog zoveel meer.

Kiefer heeft op 78-jarige leeftijd nog altijd de energie, de drive, de frisheid en de inspiratie van een hongerige tiener, en verplaatst zich al fluitend op de fiets Continue reading “Art & Film: ANSELM (Wim Wenders)” »

Art & Film: PICASSO IN PALESTINE (Rashid Masharawi)

De Picasso_In_Palestine_Sander_BUYCKPalestijnse kunstenaar, academiedirecteur en galerist Khaled Hourani had een droom: het meesterwerk ‘Buste de Femme’ van Pablo Picasso – diens artistieke antwoord op de Spaanse burgeroorlog – lenen van het Van Abbemuseum, om het tentoon te stellen in de International Academy of Art Palestine (IAAP) in Ramallah. Het zou de eerste keer worden dat een werk van de grootmeester in Palestina te zien zou zijn.

In 2011 gaat zijn droom in vervulling: het werk zal van Nederland naar Palestina gebracht worden.

Maar zelfs meesterwerken uit de kunstgeschiedenis blijken niet te kunnen ontsnappen aan

de grilligheden van de bezetting: wat in normale omstandigheden een gewone bruikleen van museum A aan museum B was geweest, verzandt hier in een meer dan twee jaar durend, quasi ondoordringbaar web van bureaucratie, logistieke problemen en praktische uitdagingen, met politieke, diplomatieke en zelfs militaire repercussies….

Regisseur Rashid Masharawi legde dat moeizame maar unieke proces (dat nu zelfs helemààl onmogelijk zou zijn) vast in een documentaire die op onrechtstreekse wijze de Continue reading “Art & Film: PICASSO IN PALESTINE (Rashid Masharawi)” »

Extra vertoning: I.M. BENITI CORNELIS (Etienne Mylemans & Paul Amand)

Beniti_Cornelis_post_premiereDe première van ‘I.M. Beniti Cornelis’ was helemaal uitverkocht, maar voor wie er niet bij kon zijn organiseren we een een extra vertoning op DINSDAG 21 NOVEMBER om 19u30!

Als bonus vertonen we in het voorprogramma (om 19u00) ook twee prijswinnende kortfilms van de Mechelse filmclub Mecina: ‘EL GUERNICA’ (Herman Bonnyns & Guido De Coninck) en ‘LEVEN NA DE OORLOG’ van René Van Vaerenbergh.

Een gratis drankje is in het ticket inbegrepen!

—-

6 jaar geleden overleed de Mechelse kunstenaar-sjamaan Beniti Cornelis (1946-2017), een man met een zeer eigen signatuur en zelfs een eigen mythologie. Zelf zei hij over zijn werk: ‘Creativiteit is voor mij het reorganiseren van door intuitie verworven materiaal’. Hij was ook een estheet van het litteken, want in zijn werk zat altijd een zekere verscheurdheid.

Met deze film willen de makers Etienne Mylemans en Paul Amand een tribuut brengen aan de kunstenaar. Het is een portret gezien door de ogen van zij die hem het best gekend hebben: familie, vrienden, verzamelaars en galeriehouders.

Zijn werk wordt vanuit verschillende perspectieven onder de loep genomen, van context voorzien en muzikaal omlijst. Beniti’s echtgenote en zijn zoon praten over de man die hun leven kleur gaf; vrienden gidsen ons door zijn denkwereld, verzamelaars verklaren hun

Continue reading “Extra vertoning: I.M. BENITI CORNELIS (Etienne Mylemans & Paul Amand)” »

Art & Film #01: ARGWAAN – EEN DOCUMENTAIRE OVER LUC TUYMANS (Jacques Servaes)

ARGWAAN_NL_poster

De Vlaamse kunstenaar Luc Tuymans (1958) is internationaal één van de belangrijkste Belgische schilders. Tuymans wordt gevierd als de man die de schilderkunst terug op de agenda heeft geplaatst. In de oorlogszone die de internationale kunstwereld volgens hem is, beweegt hij zich met een hardnekkige argwaan.

We zien hem terwijl hij werkt aan een grote muurschildering, in zijn atelier, aan de tekentafel en als curator. Er is bij hem een continue zoektocht naar pakkende beelden, waar die ook vandaan mogen komen.
Zijn verleden spreekt door zijn schilderijen, maar ook door filmclips die hij maakte.

Tuymans neemt geen blad voor de mond, heeft een zeer uitgesproken mening en houdt zelf graag alle touwtjes in handen, iets wat duidelijk wordt dit duidelijk wanneer hij zijn grote overzichtstentoonstelling in het Palazzo Grassi in Venetië samenstelt…

pen_Cinema_2023_logo

‘ARGWAAN’ is geregisseerd door Jacques Servaes, van wie u bij ons eerder al de heerlijke docu ‘Ik Schilder Met Schilders’ kon zien, zijn portret van Adriaan Raemdonck, de uitbater en niet aflatende bezieler van galerie De Zwarte Panter.

In deze nieuwe docu schetst Servaes een scherp beeld van de obsessies en fascinaties van Luc Tuymans. Zelden zie je een kunstenaar zo diep – en soms misschien wel Continue reading “Art & Film #01: ARGWAAN – EEN DOCUMENTAIRE OVER LUC TUYMANS (Jacques Servaes)” »