EL BUEN PATRON (Fernando León de Aranoa)

El-buen-patron-affiche

De charismatische fabriekseigenaar Blanco (een alweer heerlijke Javier Bardem) staat onder druk: de succesvolle ondernemer maakt kans op een lokale onderscheiding voor zijn zakelijke verwezenlijkingen, en eist van zijn personeel dan ook dat àlles in zijn bedrijf – een producent van industriële weegschalen – gesmeerd moet lopen.

Helaas wordt het perfecte bedrijfsplaatje dat hij de buitenwereld voorspiegelt (in zijn droombedrijf is het personeel ‘een familie’, waarvan hij zichzelf graag als ‘de goede baas’ presenteert) aan het wankelen gebracht door een aantal door een aantal

lastigaards: een ontslagen werknemer die op wraak uit is, een depressieve opzichter en een verliefde en ambitieuze stagiaire…

Om zijn kansen op de prijs niet te verspelen, begint de ambitieuze en gewetenloze meester-manipulator zich daarom schaamteloos met het privéleven van zijn  Continue reading “EL BUEN PATRON (Fernando León de Aranoa)” »

ICH BIN DEIN MENSCH (I’M YOUR MAN) (Maria Schrader)

imyourman_ich_bin_dein_mensch_poster

In het tegelijk bijzonder grappige én filosofisch uiterst boeiende ‘ICH BIN DEIN MENSCH’ (a.k.a. ‘I’M YOUR MAN’) maken we kennis met Alma, een wetenschappelijke medewerkster van het vooraanstaande Pergamonmuseum in Berlijn.

Om in aanmerking te komen voor extra onderzoeksbudget, wordt ze – een beetje tegen haar zin – met zachte hand gedwongen om deel te nemen aan een merkwaardige studie: ze moet drie weken lang samenwonen met een humanoïde, een zéér levensechte robot, die helemaal ontworpen is om haar ideale partner te zijn.

Als sceptische wetenschapster ziet Alma Tom als een machine voor wie ze geen echte gevoelens kan ontwikkelen, laat staan als een partner met wie ze gelukkig zou kunnen

worden. Maar zie: die moderne robotten blijken toch wel véél beter in elkaar te zitten dan ze ooit had kunnen denken…

Voor het scenario van ‘ICH BIN DEIN MENSCH’ gooide regisseuse Maria Schrader een romantisch verhaal, een comedy, een sciencefictionfilm én enkele cruciale filosofische levensvragen (zoals: ‘Wat is liefde?’, ‘Wat is vrije wil?’ en ‘Wat is de essentie van het menszijn?’) in één grote pot.

Het is het soort bizarre combinatie dat doorgaans een garantie biedt op een totaal filmische fiasco, maar gelukkig niét in dit geval:  Schrader maakte er net een volstrekt uniek werkje van, licht, diep en slim tegelijk, romantisch maar niet flauw, grappig maar niet Continue reading “ICH BIN DEIN MENSCH (I’M YOUR MAN) (Maria Schrader)” »

LUNANA: A YAK IN THE CLASSROOM

Lunana_poster_BE
Een nieuw Filmhuisseizoen én een nieuw schooljaar, en dus hebben wij een openingsfilm klaarstaan die beide op perfecte wijze weet op te starten.

‘LUNANA: A YAK IN THE CLASSROOM’ is een film over Ugyen, een wat arrogante jonge leraar uit Thimpu, de moderne hoofdstad van Bhutan.
Echt geïnteresseerd in lesgeven is hij niet, want zijn grote droom is naar Australië te emigreren en daar zanger te worden.
Die attitude valt echter niet in de smaak van zijn oversten, die hem op betere gedachten willen brengen door hem naar een schooltje in één van de meest afgelegen plaatsjes ter wereld te sturen: Lunana, een bergdorp met welgeteld 56 inwoners en géén westerse luxe.

Na een trektocht van acht dagen arriveert hij in zijn nieuwe school, waar de dorpelingen hem wel uiterst warm ontvangen, maar waar hij als stadsjongen een school aantreft waar

geen elektriciteit is, waar ze geen schoolboeken hebben en waar zelfs geen bord is. Maar de klas heeft wél iets wat hij in andere klassen nog nooit gezien heeft: een yak.

Met het wonderlijke ‘LUNANA’ haalde regisseur Pawo Choyning Dorji als eerste Bhutanees een welverdiende Oscarnominatie voor Beste Buitenlandse Film binnen.

De film drijft niet alleen op de adembenemend mooie beelden, maar ook op de geweldige, naturelle acteerprestaties van de kinderen en herders (gespeeld door dorpelingen die in  Continue reading “LUNANA: A YAK IN THE CLASSROOM” »

PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII (Adrian Maben)

Pink_Floyd_Live_at_pompeii

In de periode tussen het vertrek van hun mentaal labiele bezieler Syd Barrett en de release van ‘The Dark Side of the Moon’ – de plaat die hen definitief tot de status van supergroep zou katapulteren – trok Pink Floyd eind 1971 naar Pompeii.

Daar, in het unieke decor van lava en de Romeinse ruïnes, namen ze in het oude amfitheater onder regie van Adrian Maben een fenomenale concertfilm op – zónder publiek, wat voor een lichtjes bevreemdende maar tegelijk intieme sfeer zorgt.
De afwezigheid van publiek zorgde er ook voor dat de focus helemaal op de muziek kwam te liggen, in scherp contrast met alle andere populaire rockfilms van die periode, genre ‘Woodstock’.

De ster van de film is merkwaardig genoeg niet Roger Waters of meestergitarist David Gilmour, maar wel drummer Nick Mason, die met een geweldige performance de hele film lang alle aandacht naar zich toezuigt.

‘PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII’ is muzikaal een onbetwistbaar hoogtepunt van de progrock, en filmisch anderhalf uur genieten door de bijzonder knappe regie van Adrian Maben: die huurde voor het uitmuntende camerawerk twee doorwinterde veteranen in Gábor Pogány en onze landgenoot Willy Kurant (die nog met Orson Welles, Jean-Luc Godard en Serge Gainsbourg gewerkt had).

De film heeft overigens nog een andere stevige Belgische link, want in Engeland zag destijds niemand brood in het idee van Adrian Maben om een film over Pink Floyd te Continue reading “PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII (Adrian Maben)” »

Openluchtvertoning: MONTY PYTHON LIVE AT THE HOLLYWOOD BOWL

Monty_Python_Live_at-the-Hollywood-Bowl
De hilarische registratie van het live-optreden van de grootmeesters van de Britse comedy in de legendarische Hollywood Bowl.

John Cleese, Michael Palin, Terry Gilliam en de andere Pythoneers brengen hun ondertussen klassiek geworden sketches, die afgewisseld worden met hilarische hits als ‘Sit On My Face’, ‘How Sweet To Be An Idiot’ en ‘The Lumberjack Song’.

En jawel, die nummers tijdens de film allemaal luidkeels meezingen màg voor één keer!

MONTY PYTHON LIVE AT THE HOLLYWOOD BOWL
Regie: Terry Hughes & Ian MacNaughton
UK 1982, 77 min.

Deze film werd vertoond op:
DONDERDAG 25 AUGUSTUS
om 21u30

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren (Goswin de Stassartstraat 88 in Mechelen)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

Openluchtvertoning: IGGY & THE STOOGES: GIMME DANGER (Jim Jarmusch)

gimme_danger_stooges

Eind jaren ’60 legden The Stooges – aangevoerd door Iggy Pop – met drie rauwe, compromisloze, minimalistische maar vooral extreem opwindende rockplaten de muzikale basis voor de punkrevolutie van tien jaar later.

Explosieve muzikale raw power, maar zoals dat gaat met artiesten die vóór zijn op hun tijd: hun muziek verkocht destijds voor geen meter, in die mate zelfs dat de complete vergetelheid dreigde.

Bewegend beeld van The Stooges in hun originele periode is er dan ook amper, maar daar liet Jim Jarmusch zich niet door afschrikken: hij zocht élke millimeter bestaande Stooges-pellicule bij elkaar, sleurde alle betrokkenen voor zijn camera en slaagde erin

daarmee een fantastische docu te maken waarmee hij ijzersterk bewijsmateriaal levert voor zijn zeer gewaagde stelling: dat The Stooges de grootste groep uit de geschiedenis van de rock’n’roll waren.
Fuck yeah!

GIMME DANGER
Regie: Jim Jarmusch
USA 2016, 108 min.

Door Filmhuis Mechelen vertoond op:
WOENSDAG 24 AUGUSTUS

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren (Goswin de Stassartstraat 88 in Mechelen)

De vertoning start na zonsondergang (+/- 21u30)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

Openluchtvertoning: JOY DIVISION: CONTROL (Anton Corbijn)

control_2
Met deze magistrale muzikale biopic over Joy Division-voorman Ian Curtis leverde de Nederlandse meesterfotograaf Anton Corbijn in 2007 een regiedebuut af om u tegen te zeggen.

Corbijn leerde de groep als beginnend fotograaf persoonlijk kennen in de seventies, en zat dan ook in een uitstekende positie om perfect de persoon van Curtis en de spirit van Joy Division in zijn film te vatten.

Hij wordt daarbij geholpen door een stel (toen nog) jonge talenten in de cast. Vooral Sam Riley is uitmuntend als de soms angstaanjagend intense, door epilepsie getergde zanger, maar ook de bijrollen zijn geweldig ingevuld: onder andere Tony Kebbell (als Rob Gretton, de hondsbrutale manager van de band), Joe Anderson (als bassist Peter ‘Hooky’ Hook) en Samantha Morton (als Curtis’ echtgenote Debbie) brengen band en entourage helemaal tot leven.

Bonus: ook de door de acteurs zelf ingespeelde livefragmenten op de soundtrack zijn zonder meer indrukwekkend straf.

CONTROL
Regie: Anton Corbijn
UK 2007, 120 min.

Deze film werd door Filmhuis Mechelen vertoond op:
DINSDAG 23 AUGUSTUS

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren

De vertoning start na zonsondergang (+/- 21u30)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

FILMHUIS-SLOTFEEST met ‘MAMMA IRMA’, ‘LA BANDA ITALIANA’ en WE TWO live!

We_Two_La_Banda_Italiana_2
Na twee jaar gedwongen coronapauze eindelijk terug: het Filmhuis-slotfeest!

Op DINSDAG 28 JUNI presenteren we u een avond propvol Italiaans-Limburgse chaos, humor, emotie en muziek, want op het programma staan – voor het eerst samen na elkaar te zien! – de twee schitterende docufilms van Remo Perrotti, plus Vincenzo Petrelli a capella én een optreden van WE TWO live!

UURSCHEMA:
- 19u00: ‘MAMMA IRMA’ (60 min.), gevolgd door Vincenzo Petrelli a capella.
- 20u20: pauze
20u45: ‘WE TWO: LA BANDA ITALIANA’ (60 min.), gevolgd door een optreden van WE TWO.
En zoals dat bij ons Slotfeest al jarenlang de goede gewoonte is, trakteert het Filmhuis alle aanwezige filmfans op een gratis drankje en hapje.

Vertoningen in aanwezigheid van de regisseur!

 

Elk ticket is geldig voor beide vertoningen, het optreden van WE TWO én een gratis hapje en drankje, alstublieft!

—-
Om onze slotavond te openen bieden we u een unieke kans om ‘MAMMA IRMA’ te komen (her)ontdekken, de bijzonder ontroerende film waarmee Perrotti afscheid nam van zijn moeder, en bij uitbreiding van de hele, helaas langzaam uitstervende eerste generatie Italiaanse inwijkelingen in Limburg.
De film zorgde in 2014 bij ons voor afgeladen volle zalen, en is met het verstrijken van de tijd alleen maar relevanter geworden: een generatieportret om niet te missen.

‘MAMMA IRMA’ wordt vertoond om 19u00.
En net zoals bij de release in 2014 komt Vincenzo Petrelli – één van die eerste generatie-Italo-Belgen, en ook te horen in de film – achteraf enkele nummers a capella zingen. Emotie gegarandeerd.

Op algemeen verzoek hernemen we daarna (vertoning om 20u45) Perrotti’s jongste: ‘WE TWO – LA BANDA ITALIANA’.

In deze extreem grappige documentaire neemt hij ons mee in het spoor van Rocco di Turi en Arturo Bellini, twee Italo-Belgen die met hun muziek al veertig jaar lang cafés, feesten, festivals en braderijen afdweilen.
Terwijl ze op hun eigen onnavolgbare wijze overal Italiaanse chaos en dolle ambiance creëren, geven ze ook hun ongefilterde mening over alles en iedereen (maar vooral over de kwaliteit van het eten).

De bijrollen van Mauro Pawlowski (dEUS, Evil Superstars en zichzelf) en Alessio di Turi (The Sore Losers) én de grappigste drugsanekdote uit de vaderlandse muziekgeschiedenis krijgt u er gratis bovenop.

Zà-li-ge film, mét een waterdichte garantie: niet gelachen, geld terug!

En om het Filmhuisseizoen met een topfeest af te sluiten, bieden we nadien uiteraard ook een bis-optreden van de hoofdpersonages van de film aan: yep, WE TWO komt weer voor een te gekke avond vol Italiaanse muziekklassiekers zorgen.

Mamma_Irma_Banda_Italiana_SlotfeestWie de vorige passage van WE TWO in het Filmhuis meemaakte wil dit niet missen.
En wie er de vorige keer niét bij was màg dit niet missen.

Kortom: allemaal komen kijken en meefeesten op DINSDAG 28 JUNI.
En anders: vaffanculo!
Tip_Annemie_Peeters
Ons hoeft u overigens niet te geloven, lees hiernaast wat radiopresentatrice Annemie Peeters vond    ====>    ====>    ====>

 

 

(ON)GEWOON MEZELF

Ongewoon_Mezelf

 

‘(ON)GEWOON MEZELF’ is de verfilming van de gelijknamige theatervoorstelling van Theater Pasform.

Deze unieke voorstelling werd gemaakt en gespeeld door volwassenen met een verstandelijke beperking en/of autisme.

De spelers nemen je mee op ontdekking in hun leefwereld en laten je zien wat inclusie voor hen betekent. Het resultaat is eerlijk, puur en ontroerend.

Onder begeleiding van Ann-Eline Van Rompuy maakte deze enthousiaste vijftienkoppige bende voor deze voorstelling ook een eigen nummer en videoclip.
Het nummer neemt je – net als de film – mee in de leefwereld van de artiesten, toont hun kijk op zichzelf, op vriendschap en op inclusie.

Met deze hartverwarmende feel good-song willen de artiesten aan het brede publiek tonen dat ze méér zijn dan alleen maar hun ‘beperking’. Hier te bekijken:

(ON)GEWOON MEZELFPasform_logo-slogan-transparante-achtergrond
gemaakt door Pasform vzw,
onder begeleiding van Ann-Eline Van Rompuy 
B 2022, 60 min.

Vertoning:
MAANDAG 27 JUNI om 20u30

Vertoning in aanwezigheid van de makers en acteurs!

ongewoon_mezelfEen organisatie i.s.m. Pasform vzw

 

THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)

the_reason_i_jump
In ‘THE REASON I JUMP’ maken we kennis met Naoki Higashada, een 13-jarige Japanner die geen woord zegt.

Dat komt omdat hij een een bijzondere vorm van autisme heeft waardoor hij niet in staat is te praten.

Maar ondanks dat autisme ontdekt hij toch een manier om te communiceren, en schrijft hij zelfs een boek dat tot een ware bestseller uitgroeit: ‘The Reason I Jump: One Boy’s Voice from the Silence of Autism’.

Dat succesboek is nu prachtig naar het grote scherm vertaald door documentairemaker Jerry Rothwell, die de kijker de wereld van niet-sprekende autistische mensen zichtbaar en inleefbaar probeert te maken.

Hij doet dat niet alleen aan de hand van verhalen van zes niet-sprekende autisten uit alle continenten, maar ook op een ingenieuze visuele wijze: de kijker wordt zo meegenomen in Continue reading “THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)” »