Maandag 25/9: BLUE

Blue_JarmanVertoning om 20u30

OPGELET!
Aangezien de projectie van een monochroom blauw beeld een volstrekt essentieel onderdeel van deze film is, zullen er geen ondertitels geprojecteerd worden.

Voor deze vertoning zijn uitzonderlijk TICKETS IN VOORVERKOOP BESCHIKBAAR, via DEZE LINK

—–

Met ‘Blue’ maakte Derek Jarman in 1993 misschien wel de meest radicale en tegelijk de meest intieme en meest ontroerende film aller tijden.

Als gevolg van AIDS was het zicht van Jarman in zijn laatste, terminale levensperiode afgezwakt tot een blauwe waas, en wat de kijker te zien krijgt is precies dat: een 79 minuten durend, monochroom Yves Klein-blauw beeld.

Het gevolg is dat je als kijker als het ware in het hoofd van Jarman gedwongen wordt, en dat je spontaan zelf beelden gaat bedenken bij de (fantastische) soundtrack.

Die soundtrack bestaat uit een collage van mijmeringen, proza en poëzie van Jarman, zijn ervaringen met AIDS (de behandeling, het verlies van zijn vrienden, de fysieke en emotionele pijn…), de betekenis van het door hem zo geliefde musicablauw en geluiden uit zijn dagelijkse leven, plus uiteraard muziek van (onder andere) Erik Satie, CoilSimon Fisher-Turner en Brian Eno – Eno hielp overigens de film mee financieren.

Jarman’s teksten worden op indrukwekkende wijze vertolkt door Tilda Swinton, Nigel Terry en John Quentin.

Continue reading “Maandag 25/9: BLUE” »

6/5/2014: THE GRAND BUDAPEST HOTEL

Dat Wes Anderson (‘Moonrise Kingdom’, ‘The Darjeeling Limited’, ‘The Royal Tenenbaums’…) één van de beste en meest originele regisseurs van zijn generatie is, wisten we al lang.

Maar met zijn nieuwste (en zijn voorlopig beste) treedt hij wat ons betreft definitief toe tot het rijtje waartoe bijvoorbeeld ook Scorsese, David Lynch, Almodovar, de Coen Bros. of François Ozon behoren: unieke filmmakers die van elke release een evenement maken om lang op voorhand naar uit te kijken.

Dit keer volgen we de avonturen van Gustave H en Zero Moustafa: respectievelijk de conciërge en de lobby boy van het legendarische Grand Budapest Hotel tijdens de jaren ‘30, een oord gevuld met de meest wonderlijke gasten. Et voilà: meer “plot” heeft Wes Anderson eigenlijk niet nodig om een fenomenale film te maken.
Continue reading “6/5/2014: THE GRAND BUDAPEST HOTEL” »

16/4/2013: MOONRISE KINGDOM

Wat maakt Wes Anderson toch héérlijke films: Technicolor-pareltjes die constant tussen lichte weemoed en bitterzoete humor twijfelen, en die verfilmd zijn in een smetteloze stijl. Zie ‘The Royal Tenenbaums’, zie ‘The Darjeeling Limited’, zie ‘The Life Aquatic’ en zie – in het Filmhuis, uiteraard! – nu ook het wonderlijke ‘Moonrise Kingdom’.
Het verhaal speelt zich af in 1965, wanneer de kleine Sam (wees, brildrager en scoutsjongen) verliefd wordt op Suzy (fan van verrekijkers en van Françoise Hardy). De twee besluiten te vluchten naar New Penzance, een eiland vol ongerepte natuur. Maar dat is uiteraard buiten de volwassenen gerekend, die met zijn allen de achtervolging inzetten: van de scoutsleider (Edward Norton!) tot Suzies ouders (Bill Murray en Frances McDormand!), en van politiekapitein Sharp (Bruce Willis!) tot het takkewijf van de Dienst Jeugdzorg (Tilda Swinton!).
Continue reading “16/4/2013: MOONRISE KINGDOM” »

20/12/2011: WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN

we-need-to-talk-about-kevin-tilda-swinton-john-c-reillyKort samengevat: Na de geboorte van haar zoon Kevin zet Eva haar carrière aan de kant om voor zijn opvoeding te zorgen. De communicatie tussen moeder en zoon verloopt echter uitermate moeizaam, en net voor hij zestien wordt loopt het gedrag van haar zoon zelfs compleet uit de hand: Kevin richt een slachtpartij aan op zijn school. Eva blijft achter met de knagende vraag of zij als moeder mee verantwoordelijk is voor het feit dat haar zoon opgegroeid blijkt te zijn tot een psychopaat.

Continue reading “20/12/2011: WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN” »

4/1/2011: IO SONO L’AMORE

Io Sono L'Amore_Kort samengevat: Milaan: de machtige, wat arrogante textielbaron Recchi heeft de familie uitgenodigd op zijn landhuis om samen zijn verjaardag te vieren. Op het feest meldt hij de aanwezigen dat hij de scepter van het bedrijf wil doorgeven, en wel aan zijn zoon Tancredi en aan zijn kleinzoon Edoardo Jr. – tot verbijstering van die twee, want zij hebben wel wat anders aan hun hoofd. Als Recchi even later sterft is het hek dan ook van de dam: de nette, aristocratische maskers vallen af, en de familie verandert in geen tijd in een krabbenmand met naar geld graaiende mannen, en vrouwen die hun jarenlang onderdrukte gevoelens de vrije loop laten.   

Continue reading “4/1/2011: IO SONO L’AMORE” »

24/3/2009: BURN AFTER READING

burn_after_readingKort samengevat: Twee niet al te snuggere fitness-instructeurs (vertolkt door een zéér geestige Brad Pitt en de altijd geweldige Frances McDormand) komen bij toeval in het bezit van een schijfje met CIA-geheimen. Een vondst waarmee het dynamische duo dé financiële slag van hun leven denkt te kunnen slaan, is het niet bij de Amerikanen, dan wel bij de Russen.

Goed om weten: als u het ons vraagt leveren de Coen Brothers met ‘Burn After Reading’ hun allerbeste komedie sinds ‘The Big Lebowski’ af.

Continue reading “24/3/2009: BURN AFTER READING” »

26/3/2002: THE DEEP END

Tilda Swinton The Deep EndLake Tahoe, Californië – USA: Margaret Hall ontdekt het lijk van een naburige nachtclubeigenaar in de buurt van haar huis. Vermits Maragaret vermoedt dat haar homoseksuele zoon iets met de moord te maken heeft, beslist zij het lijk te laten verdwijnen. Maar met dit initiatief heeft zij blijkbaar zichzelf en haar gezin in groot gevaar gebracht…

Continue reading “26/3/2002: THE DEEP END” »