ALL OF US (Pierre Pirard)

Poster_All_of_us
‘De vraag is niet of we met elkaar moeten samenleven.

De vraag is hoé we met elkaar zullen samenleven.’

Met die woorden gaat de beroemde Frans-Libanese schrijver Amin Maalouf recht naar de kern van ‘ALL OF US’, de nieuwe documentaire van Pierre Pirard die op maandag 16 mei in cinema’s wereldwijd gratis te zien zal zijn – ook in Filmhuis Mechelen!

Pirard trok naar alle hoeken van de planeet en kwam terug met verhalen van mensen die

hun angst voor ‘de anderen’ overwonnen, en die – ondanks moeilijkheden, spanningen en zelfs oorlogen –  op één of andere manier wegen en mogelijkheden vinden om harmonieus met die ‘anderen’ samen te leven: in het verscheurde Libanon, in het met een Continue reading “ALL OF US (Pierre Pirard)” »

NR. 10 (Alex van Warmerdam)

Nummer_10

Lang, héél lang geleden – in 1986, om precies te zijn – kon u in het Filmhuis het bevreemdende, fascinerende ‘Abel’ komen ontdekken, het debuut van Alex van Warmerdam. Hoofdpersonage: een jongeman die al heel zijn leven vruchteloos pogingen ondernam om met een schaar een vlieg in twee te knippen.

Na een carrière vol bevreemdende maar altijd fascinerende films (vol even weirde personages) is van Warmerdam nu toe aan zijn film nummer 10, die hij gewoon – waarom het moeilijk maken als het ook makkelijk kan? – ‘NR. 10′ heeft gedoopt.

Hoofdpersonage dit keer is ene Günter, een man die ooit als vierjarig kind in de Duitse bossen gevonden is, en daarna opgroeide in een pleeggezin.
Niet dat hij van die ongewone jeugd nog sporen draagt: Günter is ondertussen een

veertiger die een carrière als toneelacteur heeft opgebouwd, en met een dochter van 10 (en een relatie met een getrouwde vrouw) is ook zijn privéleven zo doorsnee als maar zijn kan voor een veertiger.
Tot een man hem ergens op een brug één woord in het oor fluistert.
Een piepkleine daad die volstaat om zijn hele bestaan compleet uit balans te brengen….

Het is de start van een typisch van Warmerdam-iaans verhaal dat thriller met theater,
surrealisme, onverwachte intriges, absurde toestanden en kurkdroge zwarte komedie Continue reading “NR. 10 (Alex van Warmerdam)” »

LICORICE PIZZA (Paul Thomas Anderson)

Licorice-Pizza

Yep, het is weer Oscar-tijd, en ons geld staat op dit jaar op het geweldige ‘LICORICE PIZZA’ van Paul Thomas Anderson, de man die ons eerder al – even diep ademhalen – ‘There Will Be Blood’, ‘Phantom Thread’, ‘Magnolia’, ‘Boogie Nights’ en ‘Punch-Drunk Love’ schonk, en dan vergeten we er nog een paar.
Kan tellen qua Bijzonder Straffe Filmografie, en met ‘Licorice Pizza’ houdt hij moeiteloos zijn torenhoge niveau aan. Sterker nog: het is één van zijn beste films ooit.

Het verhaal speelt zich af in de vroege seventies, in het Californische San Fernando Valley: Gary Valentine is er opgegroeid als kindacteur, maar nu hij 15 is – en dus te oud om nog langer kinderrollen te kunnen spelen – staat hij op een cruciaal kruispunt in zijn nog jonge leven.
En dat jonge leven wordt nog meer opgeschud waneer hij op een dag fotografenassistente Alana Kane ontmoet, en als een blok voor haar valt.

Probleempje: Alana is tien jaar ouder dan de verliefde puber, en doet aanvankelijk wat lacherig over de avances van de snotneus. Maar – ook tot haar eigen verbazing – raakt ze stapje voor stapje wél door hem geïntrigeerd.

‘LICORICE PIZZA’ is behalve een heerlijk meanderende kroniek van een eerste liefde ook een magistrale ode aan de seventies: ontroerend, grappig, nostalgisch en warm.
Alana Haim en Cooper Hoffman (zoon van de zeer betreurde Philip Seymour Hoffman) zijn geweldig als het jonge koppeltje, maar het is ook smullen van een trits Continue reading “LICORICE PIZZA (Paul Thomas Anderson)” »

GROSSE FREIHEIT (Sebastian Meise)

Grosse_Freiheit _Great_Freedom

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt Hans vanuit Auschwitz overgebracht naar een Duitse gevangenis.

Zijn misdrijf?
Hij is homoseksueel, wat verboden is volgens paragraaf 175 van het Duitse wetboek, en dus gaat hij rechtstreeks van het concentratiekamp naar de cel.
Maar ook in de daaropvolgende jaren zal hij keer op keer voor diezelfde ‘misdaad’ opgesloten worden – liever in de gevangenis dan buiten te ‘genieten’ van een valse vrijheid die geen vrijheid is.

Zijn cel deelt hij met ene Viktor, een veroordeelde moordenaar die zijn afkeer duidelijk laat

blijken. Maar door jaren samen te zitten, leren de twee uitersten elkaar beter kennen, en groeit er zelfs liefde…

In deze op ware feiten gebaseerde film vermengt regisseur Sebastian Meise op vernuftige wijze een uiterst persoonlijk verhaal met de maatschappelijke ontwikkelingen.
Het resultaat is een indrukwekkend sterke film over een man die strijd voor zijn vrijheid, met geweldige vertolkingen van Franz Rogowski als Hans en Georg Friedrich als zijn Continue reading “GROSSE FREIHEIT (Sebastian Meise)” »

MES FRÈRES ET MOI (Yohan Manca)

mes_freres_et_moi

Er zijn zo van die uitstekende films die onze vaderlandse filmjournalisten om de één of andere reden compléét missen, en één daarvan is het geweldige ‘MES FRÈRES ET MOI’ van Yohan Manca.

Alles draait rond Nour, een kereltje van 14 jaar dat in een volksbuurt aan de kust in het zuiden van Frankrijk woont.

Thuis gaat het niet al te best, want zijn vader is met de noorderzon vertrokken, en zijn moeder ligt in een coma. Het zijn dus zijn drie oudere broers Abel, Mo en Hedi die de boel draaiende moeten houden, en die doen dat volgens het ‘trek uw plan’-principe, en met

activiteiten die niet per se allemaal legaal zijn.

Bovendien heeft Nour zelf van de rechter een taakstraf gekregen, waardoor zijn zomervakantie verbrod dreigt te worden: hij moet de gang in zijn school schilderen.

Maar net tijdens die vermaledijde taakstraf ontmoet hij Sarah, een operazangeres die in de school een zomercursus Zang leidt. Het is een ontmoeting die zijn hele leven  Continue reading “MES FRÈRES ET MOI (Yohan Manca)” »

L’ÉVÉNEMENT (Audrey Diwan)

l_evenement

Frankrijk, 1963.

Anne is een jonge, intelligente vrouw met uitzicht op een mooie toekomst: haar thuissituatie is weliswaar moeilijk, maar als goede studente lijkt ze zich aan haar sociaal achtergestelde milieu te kunnen ontworstelen.

Tot ze in het zicht van haar eindexamens onverwacht zwanger wordt, en het hele leven dat ze voor zichzelf uitgetekend had voor haar ogen lijkt te verkruimelen.

Anne blijft echter vastbesloten haar lot in eigen handen te houden: de zwangerschap mag

de rest van haar leven niet hypothekeren, ze wil en zal haar studies afmaken.
Ook al loopt ze door die beslissing het risico in de gevangenis te belanden…

‘L’ÉVÉNEMENT’ – gebaseerd op de gelijknamige autobiografische roman van Annie Ernaux – is een pakkende, spannende film die lang blijft nazinderen, vooral door de indrukwekkende vertolking van het jonge Frans-Roemeense supertalent Anamaria Vartolomei.

En hoewel het verhaal zich afspeelt in het uiterst masculiene Frankrijk van de jaren ’60, is Continue reading “L’ÉVÉNEMENT (Audrey Diwan)” »

LA DERNIÈRE TENTATION DES BELGES (Jan Bucquoy)

Poster_Derniere_tentation_des_Belges

Begin jaren ’90 van de vorige eeuw verraste de anarchist-situationist-provocateur Jan Bucquoy vriend en (vooral) vijand met het heerlijke ‘La Vie Sexuelle des Belges’, véél subtieler en straffer dan diezelfde vriend en (vooral) vijand vooraf voor mogelijk hadden gehouden.

Dat Bucquoy het filmmaken bijna dertig jaar na die underground-klassieker nog altijd in de vingers heeft, bewijst hij met zijn nieuwste: ‘LA DERNIERE TENTATION DES BELGES’, een semi-autobiografische tragikomedie vol Belgisch surrealisme.

Centraal staat de relatie tussen Jan en zijn dochter Marie.
Marie staat op de rand van een klif, klaar om te springen en uit het leven te stappen, terwijl

haar vader haar op andere gedachten probeert te brengen.
Zijn enige hulpmiddel daarbij zijn zijn verhalen: over zijn leven vol maffe avonturen, zijn wilde belevenissen als artiest-provocateur, zijn knetterende relaties met vrouwen en – jawel – zijn eigen afwezigheid als vader.

Zolang zijn vertellingen maar boeiend genoeg zijn, zal ze luisteren en dus niet springen, zo is zijn redenering…

Bucquoys alter ego wordt bijzonder amusant vertolkt door collega-Harelbekenaar Wim Willaert (diens Frans-met-een-vuistdik-West-Vlaams-accent krijgt u er gratis bovenop),  maar dé ontdekking van de films is toch Alice Dutoit, beter bekend als de popzangers Continue reading “LA DERNIÈRE TENTATION DES BELGES (Jan Bucquoy)” »

OUISTREHAM (Emmanuel Carrère)

Ouistreham_poster

Marianne Winckler (uitmuntend vertolkt door de altijd voor topkwaliteit garant staande Juliette Binoche) is een schrijfster die aan een nieuw boek over sociale uitsluiting werkt.

Omdat ze niet als een buitenstaander wil schrijven over armoede, maar zélf wil ondervinden wat armoede is, besluit ze zich helemaal te laten onderdompelen in de wereld van het schoonmaakpersoneel.

Incognito biedt ze zich in het havenstadje Ouistreham aan bij het arbeidsbureau, om er als een ‘pas gescheiden huisvrouw zonder werkervaring’ te solliciteren voor de meest luizige jobs: wat volgt is een parcours van het ene onderbetaalde rotklusje naar het andere – toiletten kuisen, kantoren poetsen, of nacht na nacht in een race tegen de klok de puinzooi opruimen die op een ferry achtergelaten wordt.

De poetsploegen waarin ze terecht komt worden zo goed als onzichtbaar gehouden voor de rest van de maatschappij (ze werken op uren dat de anderen naar huis zijn, of worden via een aparte ingang binnen- en buitengeloodst op de ferry), en bovendien botst

Marianne op de (vele) praktische beperkingen die het uitermate karige loon en dito werkomstandigheden met zich meebrengen. Yep, mensen die hun behoefte doen zonder nadien het toilet door te trekken bestààn, en iémand moet dat dan de volgende ochtend opkuisen.

Maar tegelijk heerst er bij de ploegen een grote solidariteit en een onderling wij-tegen-de-rest-vertrouwen, wat al snel uitmondt in enkele onderlinge vriendschappen met collega’s.

Alleen schendt Marianne natuurlijk zélf hun vriendschap en vertrouwen compleet door aan niemand te zeggen dat ze als een soort incognito bourgeois-ramptoerist hun wel en wee gaat gebruiken in een boek.
Wat als haar geheim ontdekt wordt? En hoe fair is het dat zij na afloop van haar Continue reading “OUISTREHAM (Emmanuel Carrère)” »

THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)

French_Dispatch_poster

U hebt er even op moeten wachten, maar hier is-tie-dan eindelijk, folks: ‘THE FRENCH DISPATCH’ van de onnavolgbare Wes Anderson!

Met ‘The French Dispatch’ maakte Anderson tegelijk een ode aan de journalistiek én een liefdesverklaring aan de cinema: de film speelt zich af op de redactie van The French Dispatch, een blad voor Amerikaans expats in Frankrijk, gevestigd in het stadje Ennui-sur-Blasé (iemand die dat soort naam bedenkt als de lokatie van zijn film kan voor ons maar weinig fout meer doen).

De film speelt zich niet alleen af bij een magazine, hij is ook helemaal opgebouwd volgens de structuur van een blad: nu eens bevinden we ons in een essay over de studentenopstand van Parijs, dan weer zitten we in een overlijdensbericht, in een artikel over een compleet foutgelopen ontvoering of in een reisreportage.

Dat levert een heerlijke doolhof aan kriskras door elkaar lopende en dan weer bij elkaar komende verhaallijnen op, allemaal volgepropt met tientallen grappige, ratelende personages, vertolkt door een zowaar NOG indrukwekkender rijtje acteurs en actrices dan

hij al voor zijn vorige films wist te strikken.
Namen, vraagt u?
Hierzie: Timothée Chalamet! Tilda Swinton (alweer heerlijk in een rol als kunstcritica)! Mathieu Amalric! Bill Murray (als de hoofdredacteur van het blad)! Cécile de France! Jeffrey Wright! Benicio del Toro! Denis Ménochet! Saoirse Ronan! Owen Wilson!
Zowaar zelfs Henry Winkler (yep, The Fonz uit ‘Happy Days’) duikt opeens in de film op.
O, en dan vergeten we nog Frances McDormand, Léa Seydoux en Christoph Waltz.
En Adrien Brody. En Willem Dafoe. En Anjelica Huston. En Edward Norton. En… En…

Los van de zalige verhaalstructuur is ‘The French Dispatch’ dan ook nog eens een esthetisch festijn, gemaakt met de visuele flair waar Wes Anderson terecht zijn naam en Continue reading “THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)” »

THE TRAGEDY OF MACBETH (Joel Coen)

Macbeth_poster_2

Voor zijn eerste solofilm koos Joel, de oudste van de twee Coen Brothers, voor de verfilming van Shakespeares ‘THE TRAGEDY OF MACBETH’.

Het resultaat is een visueel verbluffend werkstuk, met in de hoofdrollen het onstuitbare moordkoppel Denzel Washington-Frances McDormand als de Schotse veldheer en zijn bloeddorstige Lady.

Voor wie het verhaal niet zou kennen: alles draait om Macbeth, een Schotse lord die glorieus terugkeer van een slag tegen de Engelsen.
Op die terugweg voorspellen drie heksen hem dat hij op een dag koning van Schotland zal worden. En die voorspelling wordt niet tegengesproken door zijn uitermate ambitieuze vrouw Lady Macbeth, wel integendeel: samen ontpoppen ze zich al moordend en

intrigerend tot het ultieme powerkoppel, een duo dat tot àlles bereid is om de voorspelling te laten uitkomen.

Maar de gevolgen van hun allesverterende, blinde ambitie zijn niet te overzien, en leiden tot bloedbaden, chaos en totale waanzin.

De in verzen getoonzette dialogen vergen de eerste minuten misschien enige aanpassing voor onze hedendaagse oren (en zéker Nederlandse ondertiteling voor wie het oude Engels niet machtig is), maar eens u zich op het ritme van het stuk hebt gezet, is dit anderhalf uur smullen geblazen: Washington en McDormand weven een verstikkend, heerlijk vilein web van intriges en moorden, tot ze compleet omgeven zijn door een berg  Continue reading “THE TRAGEDY OF MACBETH (Joel Coen)” »