PETITE MAMAN (Céline Sciamma) + THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)

OPetite-MamanPENLUCHTVERTONINGEN op:
– ZONDAG 18 JULI 


– MAANDAG 19 JULI
BEIDE VERTONINGEN ZIJN UITVERKOCHT!

telkens na zonsondergang
(+/- 22u00)

Lokatie: binnentuin van Het Predikheren, Goswin de Stassartstraat 88.

——
Als afsluiter van onze openluchtvertoningen voor de Predikheerlijke Zomer hebben we een fijn cadeau voor u klaarstaan: twee topfilms voor de prijs van één ticket.

Ten eerste is er het wondermooie ‘PETITE MAMAN’ van Céline Sciamma, die hiermee na haar ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ een tweede meesterwerk op rij aflevert.

Omdat ‘PETITE MAMAN’ maar een dik uur duurt, en om de herstart van onze vertoningen te vieren, trakteert het Filmhuis u bovendien op een zeer fijne bonus: de nieuwe Almodovar.

Zijn ‘THE HUMAN VOICE’ duurt maar een half uur, maar het is wél dertig minuten genieten: Tilda Swinton speelt een vrouw die net door haar man verlaten is, en die alleen achterblijft met een adembenemend appartement, een stel valiezen, de hond en (via de telefoon) de stem van haar man…

Als u het ons vraagt: een double bill om ‘Olé!’ tegen te zeggen.

PETITE MAMAN (Céline Sciamma)

Petite_Maman¨¨PosterWat doe je nadat je een meesterlijke film als ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ gemaakt hebt?

Een nieuw meesterwerkje maken, natuurlijk!

Die nieuwe van Céline Sciamma is ‘PETITE MAMAN’, een film waarin we de achtjarige Nelly volgen: het meisje heeft net haar geliefde grootmoeder verloren, en helpt haar ouders met het opruimen van het huis van oma.

Haar moeder kan de vele emoties van het verlies echter niet aan, en laat Nelly abrupt in het huis achter met haar vader…
Nelly is uiteraard bezorgd, maar gaat toch door met het ontdekken van het huis en de

bossen errond. Op een dag ontmoet ze daar Marion, een meisje van haar leeftijd dat heel veel met haar gemeen heeft, en die een hut gebouwd heeft in het bos.

‘Petite Maman’ is fabelachtig straffe cinema: spookachtig, sprookjesachtig en uiterst gestileerd, maar tegelijk met heel veel realisme vertolkt door de zusjes Joséphine en Gabrielle Sanz.

PETITE MAMAN
Regie: Céline Sciamma
FR 2021, 70 min.

+

THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)

The Human_Voice‘THE HUMAN VOICE’ is Almodovars eerste Engelstalige film, gebaseerd op ‘La Voix Humaine’ van Jean Cocteau en gedraaid tijdens de coronapandemie.

Het aantal acteurs is bijgevolg coronaproof beperkt tot één, maar hey, dàt is in dit geval geen probleem, want die ene is hier toevallig de immer excellente Tilda Swinton.

Swinton speelt een vrouw die net door haar man verlaten is: zijn koffers staan al klaar, maar het lijkt wel alsof hij zelfs daar niet meer in

geïnteresseerd is, want hij komt ze maar niet ophalen.
Het enige contact dat ze nog hebben verloopt via de telefoon. Waardoor de enige Continue reading “PETITE MAMAN (Céline Sciamma) + THE HUMAN VOICE (Pedro Almodovar)” »

DOLOR Y GLORIA (Pedro Almodovar)

Dolor_Y_Gloria_2

De gevierde filmmaker Salvador Mallo (rol van Antonio Banderas) is over zijn hoogtepunt heen. Fysiek verkeert hij niet in de beste toestand, en creatief zit hij helemaal vast.

Tijdens het filmen van zijn nieuwste project mediteert Mallo dan ook volop over de keuzes die hij in zijn leven heeft gemaakt, over zijn eigen sterfelijkheid, over de vrouwen in zijn leven, over zijn kindertijd in de sixties, over de leegheid die hij voelt…
Kortom: over de glorie die hij beleefde, én over de pijn van het zijn. Dolor y gloria.

‘Dolor y Gloria’ is een wonderlijk, amper vermomd autobiografisch portret van Pedro Almodovar (Banderas kreeg zelfs het enige echte Pedro-kapsel aangemeten!), al klopt de plot over de uitgebluste regisseur duidelijk 

niet: op een leeftijd waarop anderen allang met creatief pensioen zijn, pakt Almodovar nog maar eens uit met een très grand cru, een soort filmische best of van alles wat hij in zijn rijkgevulde carrière gemaakt heeft, gecombineerd met persoonlijke mijmeringen en Continue reading “DOLOR Y GLORIA (Pedro Almodovar)” »

TODO SOBRE MI MADRE (Pedro Almodovar)

TodoSobreMiMadreDe verpleegster Manuela is een ploetermoeder die haar tienerzoon Esteban sinds zijn geboorte helemaal alleen heeft opgevoed.

Wanneer de twee samen naar een theatervoorstelling van ‘A Streetcar Named Desire’ gaan, slaat het noodlot toe: op het moment dat Esteban de straat overloopt om een handtekening van zijn favoriete actrice te vragen, wordt hij voor de ogen van zijn moeder gegrepen door een voorbijrijdende auto…

Manuela geeft toestemming het hart van haar overleden zoon voor orgaandonatie te gebruiken, en besluit hem te eren door in Barcelona nog één keer zijn (voor hem verborgen gehouden) vader te gaan opzoeken: de travestiet Lola, die ondertussen vele geslachtsoperaties heeft ondergaan.

arsenaal_lazarus‘Todo Sobre Mi Madre’ is Almodovars ultieme ode aan de vrouw, in àl haar vormen en verschijningen: de zoektocht naar de vader van Esteban leidt Manuela naar lesbische actrices, prostituees, drag queens en transseksuele ex-mannen, maar evengoed naar Continue reading “TODO SOBRE MI MADRE (Pedro Almodovar)” »

HABLE CON ELLA (Pedro Almodovar)

HableConEllaOp maandag 5 maart vertonen we de klassieker ‘Todo sobre mi madre’, maar als eerste in ons Almodovar-tweeluik vertonen we ‘Hable Con Ella’, een film die nét een tikje anders is dan zijn andere prenten: minder flamboyant, minder gek, gevuld met nog méér sentiment, en voor één keer helemaal opgebouwd rond de gevoelswereld van mannen.

Het verhaal draait deze keer rond Benigno en Marco, een jonge verpleger en een wat oudere Argentijn, die elkaar ontmoeten in een privékliniek.
Wat de twee verbindt is de situatie van hun geliefde vrouwen: de ene is een danseres, de andere een stierenvechtster, maar allebei zijn ze in een coma beland…

arsenaal_lazarusAlmodovar slaagt erin de twee verschillende geschiedenissen perfect aan elkaar te knopen, strooit er wat melodrama én pure schoonheid overheen (dans van Pina Bausch, muziek van Caetano Veloso, stille film uit de jaren twintig…) en maakt er
Continue reading “HABLE CON ELLA (Pedro Almodovar)” »

JULIETA (Pedro Almodovar)

julieta1aPedro Almodovar is al sinds zijn eerste films een absolute Filmhuisfavoriet, en met zijn nieuwste, ijzersterke ‘Julieta’ bewijst hij weer eens waarom dat zo is.

Julieta is in de vijftig en staat op het punt in Portugal te gaan samenwonen met haar partner Lorenzo.

Tot ze toevallig een jeugdvriendin van haar enige dochter tegen het lijf loopt: Julieta heeft al jarenlang geen contact meer met die dochter, en begint ze na te denken over waar het tussen hen foutgelopen is – de twee blijken misschien wel véél meer op elkaar te lijken dan ze zelf durven te denken…

‘Julieta’ is een prachtig in beeld gezet melodrama, propvol verwijzingen naar Almodovars favoriete schilders, kunstenaars en regisseurs: ‘Julieta’ is een stuk minder waanzinnig, flamboyant en exuberant dan de films uit zijn begindagen, maar in de plaats krijgt u meesterlijk vakmanschap en doorleefde, mature menselijkheid.

Alles aan deze film klopt: de prachtige vertolkingen uiteraard (naast Almodovars fetisj-actrice Rossy de Palma ziet u minder bekende maar uitstekend acterende Adriana Ugarte en Emma Suarez), maar ook het uitmuntende scenario, de Continue reading “JULIETA (Pedro Almodovar)” »

WILD TALES (RELATOS SALVAJES)(Damian Szifron)

Relatos-Salvajes_CLAIMA20140813_0351_27Fans van Pedro Almodovar, aandacht!
Wil u nog eens een lekker ouderwetse Almodovar-film zien?

Dan kunnen wij u van harte ‘Relatos Salvajes’ (‘Wild Tales’) aanraden, de nieuwste van de Argentijn Damian Szifron: een heerlijk uitzinnig geheel van zes losstaande kortfilms, die duidelijk geïnspireerd zijn door de geest van Almodovar (die de film ook producete), en die als rode draad hebben dat ze allemaal over wilde, compleet uit de hand lopende maar zéér geestige situaties gaan.

U kent het allemaal wel: een eikel die agressief komt bumperkleven, een parkeerwachter die u een onterechte en/of belachelijke parkeerboete aansmeert, een bureaucraat die u van achter zijn loket het leven zuur maakt of een onderhuids sudderende ruzie die gênant komt bovendrijven op een trouwfeest…

Regisseur Damian Szifron verzamelde zes van deze zéér herkenbare, zéér irritante en zéér frustrerende situaties uit ons moderne leven, en kijkt wat er gebeurt wanneer we die irritatie en frustratie maar ver genoeg doordrijven.

Chaos? Jawel!
Woede? Yés!
Compleet uit de hand lopende toestanden? You bet!
Blinde agressie? Soms.
Hilarische humor (toch voor wie er niet zelf bij betrokken is)? Altijd!

Szifron blijkt een uiterst vaardige en snedige regisseur die er aldoor flink de vaart Continue reading “WILD TALES (RELATOS SALVAJES)(Damian Szifron)” »

LA PIEL QUE HABITO (Pedro Almodovar)

lp10Robert Ledgard is een briljant chirurg uit Toledo.

Nadat zijn vrouw bij een auto-ongeluk levend verbrand werd, heeft hij zich op een nieuw levenswerk gestort: het ontwerpen van een synthetisch huidtype dat immuun is voor brandwonden.

Officieel voert hij zijn testen alleen op muizen uit, maar in werkelijkheid gebeuren ze op de mooie jonge Anaya,  een vrouw die hij samen met zijn bediende Marilia gevangen houdt.

In ‘La Piel Que Habito’ werkt Antonia Banderas voor het eerst sinds 1990 (‘Atamé!’ was hun laatste gezamenlijke meesterwerk) nog eens samen met de man die hem ontdekte en vervolgens in een baan om de wereld lanceerde: Pedro Almodovar.

Het resultaat is volgens de regisseur ‘een horrorfilm, maar dan eentje zonder geweld en gegil’. En is – zoals we van de Meester gewoon zijn – volgepropt met kleurrijke Continue reading “LA PIEL QUE HABITO (Pedro Almodovar)” »

LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)

broken-embraces-los-abrazos-rotos-0Mateo Blanco is een schrijver die bij zijn fans bekend is onder zijn nom de plume Harry Caine, en die al veertien jaar letterlijk en figuurlijk in het donker leeft: de destijds beroemde schrijver-regisseur raakte betrokken in een auto-ongeval, waarbij hij niet alleen zijn zicht, maar ook zijn liefde en muze Lena verloor.

Een slag die hij veertien jaar later nog altijd niet te boven gekomen is. Bovendien worden allerlei oude wonden nog eens extra opengereten door een bezoek van de zoon van de rijke zakenman Ernesto Martel. Die hem komt vertellen dat zijn vader gestorven is…

In ‘Los Abrazos Rotos’ combineert Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar een melodrama met een komedie, een thriller en een film noir: bij een minder getalenteerd regisseur zou zo’n combinatie waarschijnlijk een belachelijk zootje opleveren, maar bij Almodovar is het resultaat een wervelend amour fou-verhaal dat de kijker constant op het verkeerde been zet.

Met in de excellente hoofdrollen Lluis Homar als de schrijver en – hoe kan het ook anders bij Almodovar? - Penélope Cruz als de muze.
De fraaie soundtrack is geschreven door Alberto Iglesias, ondertussen al jarenlang Almodovars huiscomponist (en de man die ook de score van ‘Che’ voor zijn rekening Continue reading “LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)” »

ATAME! (Pedro Almodovar)

Cartel_AtameWist u al dat het Filmhuis aan zijn dertigste seizoen begonnen is?

Een prima aanleiding om het beste uit dertig jaar Filmhuisvoorstellingen nog eens opnieuw te tonen, en met wat konden we die reeks beter beginnen dan met ‘Atame’, misschien wel hét hoogtepunt uit de carrière van Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar?

‘Atame!’ draait rond de softpornoactrice Marina (Victoria Abril) en de twee mannen die haar proberen te controleren.
De ene is de nog redelijk onschuldige, tot een rolstoel veroordeelde regisseur (gespeeld door Francisco Rabal).
Maar de andere is ene Ricky (Antonio Banderas), een criminele zot die net uit een psychiatrische instelling is losgelaten, en die vastbesloten is de vader van haar kinderen te worden.

Ricky kidnapt Marina, ranselt haar eens goed af, en bindt haar lekker vast terwijl hij drugs
voor haar gaat scoren…
Kortom: ambiance!

Met ‘Atame!’ bewees Almodovar destijds definitief dat hij en niemand anders de enige
echte opvolger van Luis Bunuel was (en is): de twee delen niet alleen een even wilde verbeelding, maar ook een gezonde dosis zwarte humor, een even lekkere mengeling Continue reading “ATAME! (Pedro Almodovar)” »

VOLVER (Pedro Almodovar)

volver-2006-23-gErvaren Filmhuisgangers weten: geen Filmhuisseizoen zonder een film van Pedro Almodovar op ons programma!

Wij vinden Don Pedro immers de belangrijkste, meest vernieuwende en gewoonweg béste Spaanse regisseur sinds Luis Bunuel, en ten bewijze hebben wij zijn nieuwste meesterstukje geprogrammeerd: ‘Volver’.

‘Volver’ is een echte vrouwenfilm, opgebouwd rond de zussen Raimunda en Sole, die vanuit het hectische Madrid naar hun geboortestreek terugkeren om er hun stokoude

tante te bezoeken. Daar gebeuren echter bizarre dingen, waar volgens de geruchten in het dorp hun overleden (maar teruggekeerde) moeder de aanstookster van is.

‘Volver’ is een Almodovar grand cru: een simpel maar uiterst zorgvuldig verteld verhaal dat het leven van drie generaties vrouwen omspant, vol melodrama en zwarte humor, en Continue reading “VOLVER (Pedro Almodovar)” »