Voor de ogen van zijn oudste zoon Jean valt Leon Broucke overboord uit zijn vissersboot, recht in het ijskoude water van de Noordzee.
Leon belandt in een diepe coma, waardoor Jean noodgedwongen de nieuwe patriarch van het familiebedrijf wordt – én waardoor hij meteen ook met een enorme schuldenberg opgezadeld wordt.
Om de toekomst van zijn zoontje veilig te stellen zoekt hij hulp in het criminele milieu…
Lang vóór hij de schitterende televisieserie ‘Bevergem’ maakte kon u het talent van Gilles Coulier ontdekken in het Filmhuis: in 2013 al vertoonden we zijn kortfilm ‘Mont Blanc’.
Met ‘Cargo’ is er nu dus eindelijk ook langspeeldebuut, en het wachten is méér dan de moeite waard geweest: Coulier leverde een schitterend familiedrama af, gedragen door de acteerprestaties van o.a. Sam Louwyck, Wim Willaert en Josse de Pauw (en ook Continue reading “CARGO (Gilles Coulier)” »
Voor zijn prachtige debuut ‘Lion’ verfilmde de Australische regisseur Garth Davis het onwaarschijnlijke maar waargebeurde verhaal van Saroo Brierley.
Papieren of administratieve sporen naar zijn echte familie of geboorteplaats zijn er niet, maar op het internet is een nieuwe tool opgedoken: Google Earth. Het begin van een lange zoektocht…
In de loop der jaren heeft hij een fascinerende verzameling aangelegd
Courgette is – in tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden – geen groente, maar een dapper jongetje. Wanneer hij zijn moeder verliest, voelt hij zich helemaal alleen op de wereld.
‘Mijn Naam Is Courgette’ is een heerlijke, fijngevoelige prent over een nieuw leven opbouwen en dingen ontdekken, maar ook over problemen en verdriet.
Met Rusland gaat het misschien niet zo goed, maar de laatste jaren bereikten wel een pakket schitterende Russische films onze bioscopen: het fantastische 
Sinds jaar en dag zwerven er meer dan 100.000 katten in de straten van Istanboel.
worden de zeven gevolgde katten echte personages – de ene is een lover, de andere een psychopaat, nog een andere een ritselaar, een gentleman of een jager.
Rosa is een vrouw die ooit droomde van een grote carrière als toneelauteur, maar die nu moet vaststellen dat er meer geld te verdienen is met het schrijven van brochures over badkamertegels dan met toneelwerken.
Die soundtrack bestaat uit een collage van mijmeringen, proza en poëzie van Jarman, waarin hij zijn ervaringen met AIDS (de behandeling, het verlies van zijn vrienden, de fysieke en emotionele pijn…) verwoordt, of de betekenis van het door hem zo geliefde blauw.
Al twee keer hadden we de postrockgroep 
stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet Aarde in 1982 – van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.