AND BREATHE NORMALLY (Isold Uggadottir)

And_Breathe_2-large
Lara is een alleenstaande moeder in Reykjavik die haar uiterste best doet om haarzelf en haar zoontje uit de armoede te houden.

Vol goede moed begint ze aan een opleiding tot grenswacht. Tijdens één van de routinecontroles van paspoorten pikt ze Adja eruit, een vrouw die met haar dochter illegaal vanuit Guinée via Ijsland tot in Canada probeert te geraken.
Een toevallige ontmoeting die bijzonder grote gevolgen zal hebben voor beide vrouwen, zij het compleet andere dan ze allebei kunnen vermoeden.

Steunpunt_Asiel_Migratie

De IJslandse Isold Uggadottir maakte met haar debuut ‘And Breathe Normally’ meteen zware indruk op het gerenommeerde Sundance Festival, waar de film niet alleen overladen werd met lovende recensies, maar waar Continue reading “AND BREATHE NORMALLY (Isold Uggadottir)” »

AND THEN WE DANCED (Levan Akin)

And_Then_WeDanced_4

In Georgië is dans een bijzonder ernstige zaak.
‘Je moet niet alleen de perfectie bereiken. Deze dans is de geest van ons land!’, zo snauwt de leraar aan het Georgisch Nationaal Dansensemble naar Merab, één van zijn leerlingen en het hoofdpersonage van het enig mooie ‘And Then We Danced’.

Merab oefent al sinds zijn kindertijd voor een plaatsje bij het ensemble – vooral met zijn vriendin Mary – maar op het moment dat hij voor de job in pole position lijkt te liggen, wordt de flamboyante, stralende Irakli aan de troupe toegevoegd.

Merab voelt zich meteen professioneel bedreigd (en terecht), maar tegelijk kan ook hij de

aantrekkingskracht en de danskwaliteiten van Iholebirakli niet ontkennen. Ondanks de hevige concurrentie groeit bij Merab dan ook een stiekeme fascinatie voor Irakli – fascinatie die al snel uitgroeit tot een seksueel verlangen.

Maar voor zelfs maar de meest voorzichtige hint naar homoseksualiteit  Continue reading “AND THEN WE DANCED (Levan Akin)” »

THE LAST MALE ON EARTH (Floor van der Meulen)

LastMale

Vorig jaar stierf in het Keniase Ol Pejeta-reservaat het laatste noordelijke witte neushoornmannetje.

De Nederlandse documentairemaakster Floor van der Meulen volgde de laatste dagen van zijn leven, en kwam terug met een werkelijk uitmuntende (en zeer fraai gefilmde) documentaire die eigenlijk niet zozeer over die neushoorn gaat, als wel over de bizarre diersoort die hem zo goed als uitgeroeid heeft: de mens!

Want jawel, terwijl Sudan (want zo heet de 45 jaar oude neushoorn) zijn laatste dagen slijt, is rondom hem een heel circus opgebouwd, en dat menselijk circus brengt van der Meulen met een haarscherpe precisie en de nodige droge humor in beeld: bewakers en natuurbeschermers werken zich de pleuris om de wereld de ernst van de situatie duidelijk te maken, toeristen komen van heinde en verre ingevlogen om hem nog snel voor zijn dood te aaien en een selfie met hem te maken, in het park wordt een ware

Mechelen_Mondiaal_Logonatuurpuntprivé-militie opgebouwd om hem te beschermen tegen de stropers (waardoor het wildpark dan weer van die malle T-neushoornshirts moet verkopen om de boel draaiende te kunnen houden), Italiaanse professoren
Continue reading “THE LAST MALE ON EARTH (Floor van der Meulen)” »

LES HIRONDELLES DE KABOUL (Zabou Breitmann & Elea Gobbé-Mévellec)

les-hirondelles-lr-1Kaboel, zomer 1998: na een bloedige burgeroorlog ligt de stad helemaal in puin. De streng-islamitische Taliban hebben na hun overwinning meteen de sharia ingevoerd: geen pretje voor de mannen, maar al helemaal rampzalig voor de vrouwen, die zo ongeveer élk denkbaar recht verliezen.

Temidden van de puinhopen volgen we twee koppels: aan de ene kant zijn er Mohsen en Zunaira, een jong, hoog opgeleid stel dat zielsveel van elkaar houdt, en dat ondanks al de ellende en het gruwelijk geweld om hen heen in de toekomst wil blijven geloven.

En aan de andere kant is er de oudere gevangenisbewaker Atiq, die helemaal vervreemd is van zijn doodzieke vrouw, en die een volstrekt kleur- en vreugdeloos bestaan leidt.

amnesty-internationalOp een dag raken de levens van die twee koppels onlosmakelijk met elkaar verbonden…
Zabou Breitmann en Elea Gobbé-Mévellec vatten het (over)leven onder de dictatuur van de Taliban – en dan vooral de Continue reading “LES HIRONDELLES DE KABOUL (Zabou Breitmann & Elea Gobbé-Mévellec)” »

RAFIKI (Wanuri Kahiu)

poster-rafiki

Kena en Ziki zijn twee jonge vrouwen uit heel verschillende milieus in Nairobi. Bovendien zijn hun vaders politieke tegenstrevers in de plaatselijke verkiezingscampagne.
Die verschillen kunnen echter niet verhinderen dat bij een toevallige ontmoeting een coup de foudre toeslaat.

Alleen is er in het oerconservatieve Kenia geen manier waarop de twee vrouwen hun liefde kunnen uiten – zélfs niet in het gezelschap van hun beste vrienden of familie.
Of beter gezegd: vooral niet in het gezelschap van hun beste vrienden of familie…

Het voor Kenia zeer rebelse thema, de zinderende soundtrack, de kleurrijke fotografie, de vlotte montage, de twee hoofdrolspeelsters: alles aan deze film swingt en knettert.

Mechelen_Mondiaal_Logo

Regisseuse Wanuri Kahiu doopte die opwindende, frivole, vrolijke, jonge en zelfbewuste stijl Afrobubblegum, en dat is wat ons betreft een vlag die de lading van ‘Rafiki’ perfect dekt.

Dat de film een zéér gevoelig thema aankaartte werd bewezen door Continue reading “RAFIKI (Wanuri Kahiu)” »

LA PIROGUE (Moussa Touré)

pirogue

De statistieken kennen we allemaal: duizenden Afrikanen proberen jaarlijks in gammele bootjes de riskante oversteek naar Fort Europa te maken.

In ‘La Pirogue’ geeft de Senegalese regisseur Moussa Touré een menselijk gezicht aan die statistieken.

Het verhaal begint aan de kust van Senegal: de zee is er compleet overbevist, en een andere bron van inkomsten is er niet – tenzij dan het geld dat van familieleden in Europa komt.

Voor visser Baye Laye is de rekening dan ook snel gemaakt: hoewel hij de gevaren kent, gaat hij akkoord om met zijn bootje een dertigtal kandidaat-vluchtelingen naar Spanje te varen.

Mechelen_Mondiaal_LogoHet gezelschap van dertig mannen en één vrouw is samengebracht door de alleen maar op geld beluste ronselaar Lansana: samen
moeten ze zeven dagen op het veel te kleine bootje zien te overleven.

Hoewel iedereen van het gezelschap hoopvol vertrekt, steken Continue reading “LA PIROGUE (Moussa Touré)” »

RAMEN SHOP (Eric Khoo)

l_ramenshop_affiche-70x100Zin in de meest smakelijke film van het jaar?

Wij serveren u graag het heerlijke ‘Ramen Shop’ van de Singaporese regisseur Eric Khoo.

Hoofdpersonage is Masato, een jonge ramen-chef in de Japanse stad Takasaki. Na de plotselinge dood van zijn vader vindt hij een koffer met oude foto’s en een dagboek van zijn Singaporese moeder, die hij verloor toen hij amper tien jaar oud was.

Masato besluit naar Singapore te reizen om meer over haar te weten te komen. Daar aangekomen ontdekt hij echter niet alleen diepgewortelde familiegeheimen, maar ook heerlijke gerechten…

Khoo vertelt in ‘Ramen Shop’ op ingenieuze wijze een familiegeschiedenis aan de hand van diverse Oosterse kookkunsten, want zowel de Japanse, de Chinese als de Continue reading “RAMEN SHOP (Eric Khoo)” »

JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)

je-naime-plus-la-mer

Hoe zien je toekomstdromen eruit als je als piepjonge vluchteling uit een platgebombardeerde stad in Syrië op de Waalse boerenbuiten ergens in de Condroz bent beland, waar je ouders eindeloos lang op allerlei papieren zitten te wachten?

In Natoye, een onooglijk boerendorpje ergens tussen Namen en Ciney, zitten in een opvangcentrum van het Rode Kruis kinderen van over de hele wereld: de ene is uit Afghanistan gevlucht, anderen komen uit Syrie, Eritrea, Irak en tal van andere plaatsen waar oorlog, geweld of extreme armoede een normaal leven onmogelijk maakten.

Regisseur Idriss Gabel verbleef een jaar lang in het centrum, slaagde erin het vertrouwen van de kinderen te winnen en registreerde hun verhalen, hun verdriet, hun hoop en hun dromen.

Rode-Kruis-45
Bijna allemaal zijn ze aan de ergste gruwelen ontsnapt: sommigen van hen verloren tijdens de tocht naasten in de Middellandse Zee of bij de oversteek van de bergen, anderen ontsnapten ternauwernood aan bommen of slavernijnetwerken.
Continue reading “JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)” »

UNE SAISON EN FRANCE (Mahamat Saleh Haroun)

Une_saison_NLAbbas (vertolkt door Eriq Ebouaney) is samen met zijn twee kinderen het brute geweld in de straatarme Centraal-Afrikaanse republiek ontvlucht en heeft zichzelf een nieuw leven opgebouwd in Frankrijk.

‘s Nachts wordt hij soms nog gekweld door heftige angstdromen over de dood van zijn in de oorlog omgekomen vrouw, maar verder lijkt alles op het eerste zicht wel OK te gaan: hij heeft een baantje op de veiling, zijn kinderen doen het goed en er broeit een prille relatie met de ook op de markt werkende Carole (rol van Sandrine Bonnaire).

Maar boven zijn bestaan hangt constant ook een enorme dreigende wolk: hij wacht nog op zijn definitieve verblijfsvergunning, en het is hoogst onzeker of hij die zal krijgen.

Bovendien is hij met de vlucht ook zijn sociale status kwijtgeraakt: in Afrika was hij een gerespecteerde prof Frans, in Parijs is één van de vele anonieme vluchtelingen.

AfrikaFilmfestivalEn als hij zijn vergunning niet krijgt, dreigt hij samen met zijn kinderen zelfs in de illegaliteit gedwongen te worden…

‘Une Saison En France’ is een subtiele, pakkende en humane prent, die de versmachtende onzekerheid van Continue reading “UNE SAISON EN FRANCE (Mahamat Saleh Haroun)” »

MAMAN COLONELLE (Dieudo Hamadi)

maman_colonelposter-1Bij de politie van Bukavu is kolonel Honorine Munyole verantwoordelijk voor de kinderbescherming en de strijd tegen seksueel geweld.

Geen makkelijke taak in het door oorlog en chaos geplaagde Congo, en al zeker niet voor een weduwe die naast haar zware job ook nog eens zeven kinderen moet opvoeden.

Wanneer ze overgeplaatst wordt naar Kisangani, wordt ze geconfronteerd met nog flink wat extra problemen: het kantoor en de woning die ze ter beschikking krijgt blijken in een uiterst lamentabele staat te zijn.

Maar daar laat de uiterst krachtige en strijdvaardige ‘Maman Colonelle’ zich niet door afschrikken, laat staan door tegenhouden. Met een onwaarschijnlijke drive en werkkracht stort ze zich op haar missie om de allerzwaksten te beschermen, eigenlijk alleen

AfrikaFilmfestivalgewapend met haar uniform, haar politiebaret en haar zwarte handtas.

De Congolese regisseur Dieudo Hamadi maakte eerder al het ijzersterke ‘Examen d’Etat‘, en volgt die nu op met deze Continue reading “MAMAN COLONELLE (Dieudo Hamadi)” »