Een film k
iezen voor een poëziefestival?
Wij hoefden geen twee keer na te denken, en kozen meteen voor één van de meest indrukkende filmgedichten uit de geschiedenis: ‘Koyaanisqatsi’, de film waarmee Godfrey Reggio in 1982 zowat de hele wereld wist te verbluffen.
‘Koyaanisqatsi’ is een woordenloze film zonder plot of verhaal, maar de indruk die de film nalaat is niettemin verpletterend: 85 minuten wordt de kijker ondergedompeld in een stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet Aarde in 1982: van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.
Het resultaat is een helaas nog altijd zéér actueel beeld van een planeet die door zijn eigen bewoners onleefbaar gemaakt dreigt te worden – Koyaanisqatsi betekent in de taal van de Hopi-indianen dan ook zoveel als ‘leven uit balans’.
Het camerawerk van co-scenarist Ron Fricke bestond uit een combinatie van timelapses, slowmotion en versnelde beelden, een techniek die nadien talloze keren
gekopieerd werd in andere films, reclamespots en videoclips: hoog tijd om deze visueel baanbrekende film te komen herontdekken op groot scherm, dus.
En dan zwijgen we nog over de Continue reading “KOYAANISQATSI (Godfrey Reggio)” »
25 jaar geleden verbaasde Jan Hoet de wereld met “zijn” Documenta.
en 
In ‘Django’ focust regisseur Etienne Comar zich op de weinig bekende oorlogsjaren van meestergitarist Django Reinhardt.
Na zijn bekroning met de Nobelprijs Literatuur is de Argentijnse auteur Daniel Mantovani plots een vedette: van overal ter wereld krijgt hij uitnodigingen voor debatten, signeersessies, boekendeals, gala’s, openingen, feestredes, verfilmingen, vieringen en uitreikingen van andere prijzen.
In samenwerking met Academie Mechelen presenteert het Filmhuis een documentair tweeluik van de Belgische filmmaker Jef Cornelis.
Toen de Documenta 4 in 1968 van start ging, was de kunstwereld verzeild in een authoriteitscrisis en, zoals Roger Raveel het opmerkte, 
Shakespeare-liefhebbers, opgelet: deze ‘Lady Macbeth’ is géén Shakespeare-verfilming, maar een adaptatie van het gelijknamige boek van de Rus Nikolai Leskov – dat op basis van de hoeveelheid seks, intriges en lijken overigens wel van Shakespeare had kunnen zijn.