LA DERNIÈRE TENTATION DES BELGES (Jan Bucquoy)

Poster_Derniere_tentation_des_Belges

Begin jaren ’90 van de vorige eeuw verraste de anarchist-situationist-provocateur Jan Bucquoy vriend en (vooral) vijand met het heerlijke ‘La Vie Sexuelle des Belges’, véél subtieler en straffer dan diezelfde vriend en (vooral) vijand vooraf voor mogelijk hadden gehouden.

Dat Bucquoy het filmmaken bijna dertig jaar na die underground-klassieker nog altijd in de vingers heeft, bewijst hij met zijn nieuwste: ‘LA DERNIERE TENTATION DES BELGES’, een semi-autobiografische tragikomedie vol Belgisch surrealisme.

Centraal staat de relatie tussen Jan en zijn dochter Marie.
Marie staat op de rand van een klif, klaar om te springen en uit het leven te stappen, terwijl

haar vader haar op andere gedachten probeert te brengen.
Zijn enige hulpmiddel daarbij zijn zijn verhalen: over zijn leven vol maffe avonturen, zijn wilde belevenissen als artiest-provocateur, zijn knetterende relaties met vrouwen en – jawel – zijn eigen afwezigheid als vader.

Zolang zijn vertellingen maar boeiend genoeg zijn, zal ze luisteren en dus niet springen, zo is zijn redenering…

Bucquoys alter ego wordt bijzonder amusant vertolkt door collega-Harelbekenaar Wim Willaert (diens Frans-met-een-vuistdik-West-Vlaams-accent krijgt u er gratis bovenop),  maar dé ontdekking van de films is toch Alice Dutoit, beter bekend als de popzangers Continue reading “LA DERNIÈRE TENTATION DES BELGES (Jan Bucquoy)” »

THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)

French_Dispatch_poster

U hebt er even op moeten wachten, maar hier is-tie-dan eindelijk, folks: ‘THE FRENCH DISPATCH’ van de onnavolgbare Wes Anderson!

Met ‘The French Dispatch’ maakte Anderson tegelijk een ode aan de journalistiek én een liefdesverklaring aan de cinema: de film speelt zich af op de redactie van The French Dispatch, een blad voor Amerikaans expats in Frankrijk, gevestigd in het stadje Ennui-sur-Blasé (iemand die dat soort naam bedenkt als de lokatie van zijn film kan voor ons maar weinig fout meer doen).

De film speelt zich niet alleen af bij een magazine, hij is ook helemaal opgebouwd volgens de structuur van een blad: nu eens bevinden we ons in een essay over de studentenopstand van Parijs, dan weer zitten we in een overlijdensbericht, in een artikel over een compleet foutgelopen ontvoering of in een reisreportage.

Dat levert een heerlijke doolhof aan kriskras door elkaar lopende en dan weer bij elkaar komende verhaallijnen op, allemaal volgepropt met tientallen grappige, ratelende personages, vertolkt door een zowaar NOG indrukwekkender rijtje acteurs en actrices dan

hij al voor zijn vorige films wist te strikken.
Namen, vraagt u?
Hierzie: Timothée Chalamet! Tilda Swinton (alweer heerlijk in een rol als kunstcritica)! Mathieu Amalric! Bill Murray (als de hoofdredacteur van het blad)! Cécile de France! Jeffrey Wright! Benicio del Toro! Denis Ménochet! Saoirse Ronan! Owen Wilson!
Zowaar zelfs Henry Winkler (yep, The Fonz uit ‘Happy Days’) duikt opeens in de film op.
O, en dan vergeten we nog Frances McDormand, Léa Seydoux en Christoph Waltz.
En Adrien Brody. En Willem Dafoe. En Anjelica Huston. En Edward Norton. En… En…

Los van de zalige verhaalstructuur is ‘The French Dispatch’ dan ook nog eens een esthetisch festijn, gemaakt met de visuele flair waar Wes Anderson terecht zijn naam en Continue reading “THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)” »

THE TRAGEDY OF MACBETH (Joel Coen)

Macbeth_poster_2

Voor zijn eerste solofilm koos Joel, de oudste van de twee Coen Brothers, voor de verfilming van Shakespeares ‘THE TRAGEDY OF MACBETH’.

Het resultaat is een visueel verbluffend werkstuk, met in de hoofdrollen het onstuitbare moordkoppel Denzel Washington-Frances McDormand als de Schotse veldheer en zijn bloeddorstige Lady.

Voor wie het verhaal niet zou kennen: alles draait om Macbeth, een Schotse lord die glorieus terugkeer van een slag tegen de Engelsen.
Op die terugweg voorspellen drie heksen hem dat hij op een dag koning van Schotland zal worden. En die voorspelling wordt niet tegengesproken door zijn uitermate ambitieuze vrouw Lady Macbeth, wel integendeel: samen ontpoppen ze zich al moordend en

intrigerend tot het ultieme powerkoppel, een duo dat tot àlles bereid is om de voorspelling te laten uitkomen.

Maar de gevolgen van hun allesverterende, blinde ambitie zijn niet te overzien, en leiden tot bloedbaden, chaos en totale waanzin.

De in verzen getoonzette dialogen vergen de eerste minuten misschien enige aanpassing voor onze hedendaagse oren (en zéker Nederlandse ondertiteling voor wie het oude Engels niet machtig is), maar eens u zich op het ritme van het stuk hebt gezet, is dit anderhalf uur smullen geblazen: Washington en McDormand weven een verstikkend, heerlijk vilein web van intriges en moorden, tot ze compleet omgeven zijn door een berg  Continue reading “THE TRAGEDY OF MACBETH (Joel Coen)” »

RIDERS OF JUSTICE (Anders Thomas Jensen)

riders_of_justice_poster

De film met veruit het hoogste ‘WHAT THE FUCK?’-gehalte van het jaar komt uit Denemarken, heet ‘RIDERS OF JUSTICE’ en werd geregisseerd door Anders Thomas Jensen, de man van wie we ooit – heel, héél lang geleden – het al even grappige, even bizarre en even ontregelende ‘Adam’s Apples’ vertoonden.

A.T. Jensen combineert in ‘Riders of Justice’ namelijk een brutale wraakthriller met een psychologisch familiedrama over het verlies van een geliefde.

En alsof dié combinatie nog niet bizar genoeg is, giet hij daar ook nog eens een emmer of twee pikzwarte, hilarische humor overheen.

Het verhaal draait rond de beroepsmilitair Markus (een alweer schitterende Mads ‘Drunk’ Mikkelsen), die vanop een buitenlandse missie naar huis moet terugkeren: zijn vrouw is bij een treinongeluk om het leven gekomen, en dus moet hij zich over zijn tienerdochter Mathilde ontfermen.

Terwijl vader en dochter nog volop met het dramatische verlies in het reine proberen te komen, worden ze gecontacteerd door een medepassagier van zijn vrouw die het treinongeval overleefd heeft: ene Otto, van beroep statisticus en data-analist.

Op basis van een uitgebreide statistische analyse is Otto er – samen met twee andere behoorlijk nerdy vrienden, allebei hackers – van overtuigd geraakt dat het ongeluk helemaal geen ongeluk was, maar een welbewuste aanslag, bedoeld om een lastige getuige tegen Continue reading “RIDERS OF JUSTICE (Anders Thomas Jensen)” »

COMPARTMENT No. 6 (Juho Kuosmanen)

Compartment_nro6_Poster

Laura is een Finse die in Moskou archeologie studeert, en die daar een passionele liefdesrelatie er op niks ziet eindigen: het sein om zo ver mogelijk weg te trekken van de plaats van haar liefdesverdriet.

Als bestemming kiest ze een archeologische vindplaats van prehistorische rotsschilderingen in de buurt van Moermansk, helemaal aan de Noordelijke Ijszee.

Op de meerdaagse treinrit moet ze echter haar coupé delen met de onbehouwen en hufterige Lioha, een jonge kerel die met de nodige tegenzin (en méér dan de nodige drank) op weg is naar een harde job in de mijnen. De twee hebben op het eerste gezicht niks met elkaar gemeen, en op het tweede gezicht eigenlijk evenmin…

Het lijken voor beide partijen dan ook enkele zéér lange en kille dagen te gaan worden in de benauwde, steeds meer naar alcohol stinkende treincoupé. En ook buiten wordt het steeds kouder in het voorbijglijdende landschap.

Maar het besef dat ze sowieso voor een tijdje met elkaar opgescheept zullen zitten én enkele onverwachte ontmoetingen zorgen toch voor een dooi in de intermenselijke relaties tussen de twee…

De Fin Juho Kuosmanen charmeerde enkele jaren geleden al met het kleine maar zeer fijne ‘Olli Maki’, een heerlijke biopic over de véél te goedaardige Finse bokser. En met dit bloedmooie ‘COMPARTMENT NO. 6′ zet Kuosmanen nog een flinke stap vooruit: het is een simpele maar volstrekt unieke, grappige en hartverwarme roadmovie geworden, die niet alleen terecht bekroond met de Grand Prix in Cannes, maar die ook meteen de Finse Continue reading “COMPARTMENT No. 6 (Juho Kuosmanen)” »

THE HAND OF GOD (Paolo Sorrentino)

The_Hand_of_God_2

Met ‘The Hand of God’ neemt de grote Paolo Sorrentino (‘La Grande Bellezza’, ‘Il Divo’, ‘Loro’) ons mee op een bloedmooie, half-autobiografische en wervelende trip doorheen zijn jeugd in het Napels van de jaren ’80.

De jonge Filippo Scotti vertolkt op uitmuntende wijze Sorrentino’s alter ego Fabietto Schisa, een tiener die hoopt ooit filmregisseur te worden, maar die alleen niet weet of hij wel iets te vertellen heeft.

Fabietto deelt zijn slaapkamer met zijn broer Marchino, die hoopvol deelneemt aan een auditie voor een film van Fellini. Behoren verder tot het familiemeubilair: mama Maria en haar serieel ontrouwe echtgenoot Saverio, gespeeld door de onnavolgbare Toni Servillo.
En er is ook nog de wulpse tante Patrizia, die met haar fors uitgevallen boezem voor flink wat gestaar zorgt.

Het leven van Fabietto, de familie en heel Napels worden volledig op zijn kop gezet wanneer in 1984 het voetballende wonderkind Diego Maradona – eigenaar van zowel twee gouden voeten als de Hand van God – een contract bij Napoli tekent: is hij

De Verlosser waarop de vitale maar vernederde en verpauperde stad (en haar eeuwig sukkelende voetbaltrots) al zo lang hopen?

‘The Hand of God’ is een magistrale, tragikomische ode aan Napels, verpakt in een Continue reading “THE HAND OF GOD (Paolo Sorrentino)” »

THE POWER OF THE DOG (Jane Campion)

The_power_of_the_dog

Montana, 1925.
De broers Phil en George Burbank zijn rijke landeigenaren die samen de grootste ranch van de vallei runnen.

Als mens zijn er echter geen twee grotere denkbare tegenpolen dan de twee: Phil is een brutale, bittere maar charismatische macho, terwijl zijn broer George een stille, zachtaardige en plichtsbewuste man is.

Bovendien is George vaak het mikpunt van de hoon en beledigingen van zijn broer, en dat betert er niet op wanneer George stiekem trouwt met Rose, een brave weduwe die een bijna volwassen slungel van een zoon mee het huis inbrengt.
Voor Phil is dat het sein om op volstrekt meedogenloze wijze het nieuwe gezinnetje van zijn broer proberen te vernietigen…

Meervoudige Oscar- en Gouden Palm-winnares Jane Campion (‘The Piano’) keert na een jarenlange carrière in de televisiewereld met ‘The Power of the Dog’ op grootse wijze terug in de cinema: dit is een uitmuntend, broeierig en duister broederdrama over de laatste jaren van het Wilde Westen.

Een magistrale Benedict Cumberbatch – die de rol van de wrede macho Phil speelt – werd voor één keer niet gecast als de asociale nerd of een awkward genie, en bewijst Continue reading “THE POWER OF THE DOG (Jane Campion)” »

KOM HIER DAT IK U KUS (Sabine Lubbe Bakker & Niels van Koevorden)

Kom_Hier_Dat_Ik_U_Kus

Met ‘Kom Hier Dat Ik U Kus’ schreef Griet Op de Beeck een knoert van een bestseller, die nu bijzonder sterk verfilmd is door het Nederlandse duo Sabine Lubbe Bakker & Niels van Koevorden.

Het verhaal draait rond Mona, een meisje dat op amper negenjarige leeftijd haar moeder verliest in een auto-ongeluk.

Wanneer haar vader een nieuwe vriendin krijgt, zorgt dat voor bijkomende verwarring in het al gedeukte mentale front bij de opgroeiende Mona: niet alleen gedraagt de jongere nieuwe vriendin zich alsof zij haar moeder is, ze eist ook alle aandacht binnen het gezin op.

Maar het allerlaatste wat Mona wil is dat ook haar ‘nieuwe’ familie uit elkaar valt, en dus

zet ze zichzelf in een dienende en verzoenende rol, altijd maar hopend dat alles goedkomt, en er altijd voor zorgend dat alle anderen het goed hebben -ook al gaat dat ten koste van haarzelf.

Het is een patroon waarin ze jarenlang blijft vastzitten, tot ze als volwassene beseft dat ze Continue reading “KOM HIER DAT IK U KUS (Sabine Lubbe Bakker & Niels van Koevorden)” »

THE WORST PERSON IN THE WORLD (Joachim Trier)

Julie is bijna The_Worst_Person_In_The_Worlddertig, maar nog altijd weet ze niet wat ze met haar leven wil. En met welke man ze dat leven wil delen, weet ze evenmin.

Terwijl iedereen rond haar stilaan gesetteld raakt, dreigt zij zo the odd one out te worden.

En dus neemt ze een paar radicale beslissingen: terwijl ze haar professionele leven een geheel andere kant uitstuurt, dumpt ze tegelijk ook in haar privéleven flink wat (mannelijke) ballast.

OK, niet prettig tegenover de betrokkenen, uiteraard, dat beseft ze zelf ook wel, maar om haar daarom nu te omschrijven als The Worst Person In The World?
Neen, toch?

‘The Worst Person In The World’ is het soort film waarvoor het woord ‘bitterzoet’ is uitgevonden: de ene seconde zit je te lachen, de volgende grijp je naar een zakdoek, en een minuut later overheerst weemoed of romantiek.

In 12 bijzonder knap opgebouwde hoofdstukken – netjes voorafgegaan door een proloog, en eindigend met een epiloog – loodst Joachim Trier (zie het ook al excellente ‘Thelma’) ons doorheen de ups en downs van het leven van zijn fascinerende, twijfelende en  Continue reading “THE WORST PERSON IN THE WORLD (Joachim Trier)” »

THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN (Will Sharpe)

electrical_life_of_louis_wain_3
Louis Wain?

Wie?
Neen, ook bij ons deed zijn naam geen belletje rinkelen voor we ‘THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN’ zagen.

Gelukkig is er nu dus deze magistraal tussen comedy, drama en liefdesverhaal meanderende biopic om Wain en zijn unieke werk uit de vergetelheid te redden.

Louis Wain groeit op in het Victoriaanse Engeland van het einde van de negentiende eeuw, in een gezin vol vrouwen: zijn vader is jong gestorven, waardoor de sociaal uiterst onhandige en als ‘excentriek’ bestempelde jongeman opeens als kostwinner voor zijn moeder en vijf zussen moet opdraven.

De familie dreigt dan ook al snel te verarmen, maar gelukkig beschikt Wain over enkele uitzonderlijke capaciteiten.
Zo blijkt hij een volstrekt unieke tekentalent te hebben: niemand kan zo snel zo goed

dieren tekenen als hij. Vooral zijn geliefde katten weet hij razendsnel en origineel te portretteren, wat hem een baantje als illustrator van een krant oplevert, én succes, want zijn kattentekeningen blijken enorm aan te slaan bij het publiek.

Maar Louis’ leven verandert pas écht wanneer zijn oudere zus een gouvernante inhuurt om op de jongere zussen te letten: de gouvernante in kwestie is immers jong, mooi, getalenteerd en geïntrigeerd door de briljante maar onaangepaste artiest, die onder haar

Continue reading “THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN (Will Sharpe)” »