CINEMA CORONA: gratis films om de quarantainedagen mee door te komen!

StayTheFuckHomeHallo Filmhuizers,

Helaas kunnen onze fysieke vertoningen door de coronacrisis even niet doorgaan.

Maar u kent het Filmhuis: we vinden altijd wel een creatieve oplossing!

In onze CINEMA CORONA presenteren we elke avond rond 20u30 online een gratis film van een topregisseur (of een fijne docu).

Vanavond hebben we bijvoorbeeld  ‘ITALIANAMERICAN’ voor u klaarstaan, het tedere, liefhebbende en vaak zeer grappige portret dat Martin Scorsese in 1974 van zijn ouders maakte.

En zoals dat bij elke zichzelf respecterende Italiaanse familie gaat, draait ook hier alles eigenlijk om la mamma: terwijl moeder Catherine (die overigens ook in tal van Scorsese-films meespeelde, van ‘Casino’ en ‘The King of Comedy’ tot ‘GoodFellas’ – en voornamelijk als zichzelf, zo blijkt uit deze film) in haar keuken staat te koken en uitlegt hoe je tomatensaus en meatballs maakt, zit vader Scorsese voornamelijk op de sofa werkloos toe te kijken hoe zij alles bestiert.

Tussendoor blijkt dat Scorsese zijn talent als verhalenverteller niet van vreemden heeft, want zowel moeder als vader blijken overheerlijke raconteurs: of het nu over hun Siciliaanse origine, het geloof, het leven in New York, het lot van emigranten of de hoeveelheid ajuinen in saus gaat, je hangt gefascineerd aan hun lippen.

Tussen haakjes 1: Scorsese verstopte de recepten van de gerechten tussen de aftiteling van de film.
Tussen haakjes 2: de gerechten van mamma Scorsese zouden later een belangrijke rol spelen in het scenario van ‘GoodFellas’.

Voor wie de vorige afleveringen gemist heeft: de individuele pagina’s met de links naar de films vindt u hier:

QUARANTAINEWEEK 1:
Dag 1: ‘PARIS JE T’AIME – TUILERIES’ (Coen Bros.)
Dag 2: ‘RABBITS’ (David Lynch)
Dag 3: ‘MY BEST FRIEND’S BIRTHDAY’ (Quentin Tarantino)
Dag 4: ‘THE SOUND OF BELGIUM’ (Jozef Devillé)
Dag 5: ‘THE GREEN FOG’ (Guy Maddin, Evan Johnson, Galen Johnson)
Dag 6: ‘JOURNAL D’UNE JEUNE FILLE DE LA FIN DES ANNEES 60 A BRUXELLES’ + ‘J’AI FAIM, J’AI FROID’ (Chantal Akerman)
Dag 7: ‘STAGECOACH’ (John Ford)

QUARANTAINEWEEK 2:
Dag 8: Art & Film: ‘MICHAEL BORREMANS: A KNIFE IN THE EYE’
Dag 9: ‘SLACKER’ (Richard Linklater)
Dag 10: ‘LES DIABOLIQUES’ (Henri-Georges Clouzot)
Dag 11: (Mechelse) pareltjes uit de filmarchieven
Dag 12: ‘STOP MAKING SENSE’ (Jonathan Demme)
Dag 13: ‘NIGHT OF THE LIVING DEAD’ (George A. Romero)
Dag 14: ‘I’M HERE’ + andere kortfilms van Spike Jonze

QUARANTAINEWEEK 3:
Dag 15: Art & Film: ‘FRANCIS BACON: A BRUSH WITH VIOLENCE’
Dag 16: ‘HEAVEN CAN WAIT’ (Ernst Lubitsch)
Dag 17: ‘ITALIANAMERICAN’ (Martin Scorsese)

De films uit deze reeks die op YouTube beschikbaar zijn, hebben we verzameld op ONS YOUTUBE-KANAAL.

CINEMA CORONA #17: ITALIANAMERICAN (Martin Scorsese)

italianamerican

Quarantainedag 17!

Vandaag in CINEMA CORONA: ‘ITALIANAMERICAN’, het tedere, liefhebbende en vaak zeer grappige portret dat Martin Scorsese in 1974 van zijn ouders maakte.

En zoals dat bij elke zichzelf respecterende Italiaanse familie gaat, draait ook hier alles eigenlijk om la mamma: terwijl moeder Catherine (die overigens ook in tal van Scorsese-films meespeelde, van ‘Casino’ en ‘The King of Comedy’ tot ‘GoodFellas’ – en voornamelijk als zichzelf, zo blijkt uit deze film) in haar keuken staat te koken en uitlegt hoe je tomatensaus en meatballs maakt, zit vader Scorsese voornamelijk op de sofa werkloos toe te kijken hoe zij alles bestiert.

Tussendoor blijkt dat Scorsese zijn talent als verhalenverteller niet van vreemden heeft, want zowel moeder als vader blijken overheerlijke raconteurs: of het nu over hun Siciliaanse origine, het geloof, het leven in New York, het lot van emigranten of de hoeveelheid ajuinen in saus gaat, je hangt aan hun lippen.

Tussen haakjes 1: Scorsese verstopte de recepten van de gerechten tussen de aftiteling van de film.
Tussen haakjes 2: de gerechten van mamma Scorsese zouden later een belangrijke rol spelen in het scenario van ‘GoodFellas’.

Enjoy, blijf in uw kot en trakteer uzelf op een lekkere Italiaanse tomatensaus en meatballs!

CINEMA CORONA #16: HEAVEN CAN WAIT (Ernst Lubitsch)

Heaven_Can_Wait_
Quarantainedag 16!

Mag er in CINEMA CORONA al eens gelachen worden?

Vaneigens!

Vanavond hebben we bijvoorbeeld het heerlijke spitse ‘HEAVEN CAN WAIT’ voor u klaarstaan, een komische klassieker van grootmeester Ernst Lubitsch over Henry Van Cleve.
Van Cleve is net overleden, en gaat – gezien het leven dat het geleid heeft – na zijn dood rechtstreeks naar het (ruimbemeten) kantoor van Satan, die overigens als ‘Zijne Excellentie’ aangesproken wenst te worden.

Maar Satan moet streng zijn, want niet iedereen mag zomaar naar De Hel. En omdat Van Cleve zich niet zo meteen een grove misdaad kan herinneren die hij tijdens zijn leven gepleegd zou hebben, wordt hij in wacht gezet. Om een beter zicht te krijgen op Van Cleves “dossier”, moet die eerst zijn hele levensverhaal mét alle zonden aan de duivel vertellen.
Dat leven ging al op jonge leeftijd helemaal de verkeerde kant op, want hij was een rotverwend rijkeluiszoontje met een zwak voor vrouwelijk schoon….

‘Heaven Can Wait’ werd in 1947 nog verboden door de Nederlandse filmkeuring omdat hij de religieuze gevoelens van sommigen zou kunnen kwetsen.
Wie de film 75 jaar later bekijkt, ziet echter vooral de befaamde ‘Lubitsch Touch’: tijdloos elegant, witty en gesofisticeerd vakwerk dat tot in het allerkleinste detail af is.

CINEMA CORONA #15: Art & Film: FRANCIS BACON: A BRUSH WITH VIOLENCE

Bacon_Brush_with_ViolenceQuarantainedag 15!

Het is maandag, en dus presenteren we u – in virtuele samenwerking met Academie Mechelen – op de wekelijkse Art & Film.

Vanavond hebben we ‘A BRUSH WITH VIOLENCE’ in de aanbieding, een excellente docu over Francis Bacon die zowel de kenners als niet-kenners van zijn werk zal meeslepen.

‘A Brush With Violence’ (geregisseerd door Richard Curson Smith) is van een absolute topkwaliteit zoals alleen de BBC die kan afleveren: in 80 minuten krijg je niet alleen een vakkundig gemaakt overzicht van ‘s mans carrière, maar ook inzicht in zijn behoorlijk turbulente privéleven, en de invloed die dat had op zijn werk.

Uiteraard gelardeerd met tal van getuigen die de man zelf nauw gekend hebben, onthullende anekdotes en een onvermijdelijke scheut Britse humor: ‘I remember going to the big ’62 retrospective at the Tate. At the time, I had a very nice girlfriend who was vegetarian, though she converted, under my tutelage, to meat. But she didn’t convert to Bacon.’

Wij wel, en we hopen van u hetzelfde:

CINEMA CORONA #14: ‘I’M HERE’ + andere kortfilms van Spike Jonze

I_M_HERE
Quarantainedag 14!

Vandaag in de aanbieding: Spike Jonze, één van de grootste visuele talenten op deze aardbol.
Jonze begon zijn zeer breed uitwaaierende carrière eind jaren ’80 met het maken van skateboard- en BMX-filmpjes.

Daaruit bleek al snel dat hij vér boven de middelmaat uitstak, maar al snel bleek zijn talent ook op talloze andere domeinen: muziekvideo’s, commercials, kortfilms, televisieshows (‘Jackass’), documentaires, enkele bijzonder straffe speelfilms (met ‘Her’, ‘Where The Wild Things Are’ en ‘Being John Malkovich’ als besten), Jonze is in elk domein een absolute topregisseur.
Terwijl hij ondertussen ook nog geregeld acteert én producer van andermans films is…

Wij selecteerden het beste uit zijn korte werk.
Enjoy!

‘HOW THEY GET THERE’
Een typisch staaltje van Jonzes vertelkunst-in-twee-minuten: grappig, origineel, volstrekt uniek.

‘THE LATE SHOW WITH STEVEN COLBERT’
Spike Jonze vertelde aan ‘Late Show’-host Steven Colbert dat hij een idee had voor een  intro voor de show. Het resultaat was briljant (met een bijrol voor Grover van Sesamstraat!)

‘I’M HERE’
Een volstrekt unieke romantische science fiction-film, op de wijze zoals alleen Jonze die kan bedenken en maken.

‘TO DIE BY YOUR SIDE’
Samen met Simon Cahn en Olympia Le Tan gemaakte kortfilm voor boekenwurmen.

‘MOUSE’
Een geweldige skateboardvideo van Jonze: ondertussen een kwarteeuw oud, maar nog altijd fris en zeer de moeite waard.

‘SABOTAGE’
Jonze maakte in zijn carrière talloze grappige en originele muziekvideo’s: zeer moeilijk om daar de beste uit te kiezen, maar deze van, voor en met de Beastie Boys blijft na al die jaren toch wel een onverwoestbare klassieker uit het genre.

CINEMA CORONA #13: NIGHT OF THE LIVING DEAD (George A. Romero)

Night_of_the_living_deadQuarantainedag 13: daar hoort uiteraard een horrorfilm bij!

En jawel: we kozen uiteraard voor eentje waarin een stel mensen zichzelf noodgedwongen in een huis hebben opgesloten, de genreklassieker ‘Night of the Living Dead’ van George A. Romero.

Het verhaal begint wanneer Barbra en Johnny op een afgelegen kerkhof het graf van hun vader gaan bezoeken. Daar worden ze echter belaagd door een stel zombies.
Barbra slaagt erin te ontkomen naar een afgelegen boerderij, waar nog enkele andere mensen zich verschanst hebben tegen de zombie-invasie.

En zoals dat in een quarantaine gaat: al snel ontstaat er ruzie tussen het van de buitenwereld afgesloten groepje….

In 1968 kreeg George A. Romero nog flink de wind van voren omwille van wat men de toen nog té expliciete gruwel vond, maar ondertussen is zijn film door de eerbiedwaardige Amerikaanse Library of Congress opgenomen in hun zéér selecte lijstje van de National Film Registry, waarop ze alleen films toelaten die uitzonderlijke ‘culturele, historische of esthetische verdiensten’ hebben.
En qua gruwel zien we tegenwoordig ergere dingen in een modaal journaal.

Kortom: enjoy – en blijf in uw kot!

CINEMA CORONA #12: STOP MAKING SENSE (Jonathan Demme)

Stop_Making_SenseQuarantainedag 12!
Door de hele dag binnen te zitten zijn de verschillen tussen de dagen misschien een beetje wazig geworden, maar hé: het is vandaag wel degelijk vrijdag!

Een vaststelling die drie vragen oproept:
1) Wat is er beter om het weekend in te gaan dan een goede film of een stevige lap muziek?
2) Welke groep maakte de afgelopen 40 jaar betere, meer avontuurlijke muziek dan Talking Heads?
3) Door wie is de kracht van de Talking Heads-muziek ooit beter en origineler in beeld gebracht dan door Jonathan Demme in zijn ‘Stop Making Sense’, voor zover wij weten toch wel dé ultieme concertfilm?

De enige correcte antwoorden op bovenstaande quizvragen:
1) Niks!
2) Geen enkele!
3) Door niemand!

Kortom: ‘Stop Making Sense’ is een geweldig concert en een briljant opgebouwde film in één, en dus ideaal om het weekend in te zetten, zélfs (of vooral) in quarantainetijden.
Ontdek ‘m hier, in onze CINEMA CORONA:

CINEMA CORONA #11: (Mechelse) pareltjes uit de filmarchieven

Quarantainedag 11!

Vandaag nemen we u mee in de wondere wereld van de filmarchieven.
Een deel van die schatkamer staat online, en we hebben enkele interessante vondsten verzameld, met voor elk wat wils.

Voor de Mechelse nostalgen en amateur-historici: de oudste bewegende beelden van Mechelen die we online konden vinden: de Hanswijkprocessie die in 1913 – onder het oog van koning Albert – over de Grote Markt trekt (beeld uit onze nationale en onvolprezen Cinematek)

Beelden van het leven rond de Sint-Romboutstoren in 1918, gemaakt door een Engelse filmploeg van British Pathé:

Ook de Amerikanen stuurden na het einde van Wereldoorlog I een filmploeg naar Mechelen, in het zog van hun president Woodrow Wilson. Die bezocht eerst kardinaal Mercier in het Aartsbisschoppelijk Paleis aan de Wollemarkt, en reed dan door de stad (en langs het Filmhuis :-) ).

Zie hoe de massa in het centrum vele rijen dik stond om de president toe te juichen. Wie herkent zijn betovergrootvader of -moeder? (het Mechels fragment begint rond 11:15)

Voor wie het spijtig vindt dat de Olympische Spelen niet doorgaan: we hebben unieke beelden van de Olympische spelen in Antwerpen in 1920!

Voor wie het voetbal mist: dag op dag exact 98 jaar geleden, op 26 maar 1922, speelden de Rode Duivels tegen Nederland. Check hier het matchverslag!

En tot slot hebben we ook nog fantastische beelden van een rit door Brussel, anno 1908. Enjoy!

CINEMA CORONA #10: LES DIABOLIQUES (Henri-Georges Clouzot)

les-diaboliques
Quarantainedag 10!

Vanavond in de aanbieding: ‘LES DIABOLIQUES’, één van de allerbeste thrillers uit de Franse filmgeschiedenis, geregisseerd door één van de allerbeste Franse regisseurs ever, Henri-Georges Clouzot.

Alles speelt zich af op een internaat, dat met ijzeren hand geleid wordt door de tirannieke directeur Michel Delasalle.

Delasalle gedraagt zich niet alleen wreed tegenover de leerlingen, ook zijn vrouw Christina (tegelijk de eigenares van de school) én zijn maîtresse Nicole houdt hij brutaal onder de knoet.
Wanneer die laatste genoeg heeft van zijn gedrag, werkt ze een plan uit om hem uit de weg te ruimen – en daar wil zijn echtgenote aan meehelpen….

‘Les Diaboliques’ is een Hitchockiaans drama (Hitch wou het boek overigens graag zelf verfilmen, maar werd in snelheid geklopt door Clouzot) dat 65 jaar na zijn release nog steeds niks van zijn duistere, morbide kracht verloren heeft.

Simone Signoret
is ronduit onvergetelijk in de rol van Nicole, terwijl Clouzots echtgenote Vera de rol van haar partner in crime voor haar rekening neemt.

Enjoy – en blijf in uw kot!

CINEMA CORONA #09: SLACKER (Richard Linklater)

Quarantainedag 9!slacker

Vandaag in de aanbieding: ‘SLACKER’, de originele en grappige debuutfilm van Richard Linklater, die later o.a. het geweldige ‘Boyhood’ zou regisseren.

In ‘Slacker’ volgt hij een dag lang het leven van een bende outsiders in wat weleens de weirdo-hoofdstad van Amerika genoemd wordt: Austin, Texas.

Het concept is simpel: de camera volgt de personages voor enkele minuten, en trekt dan weer verder in het spoor van andere personages, allemaal met hun eigen rare trekken: nu eens botsen we op een believer van de meest gekke samenzweringstheorieën, dan ontmoeten we een oude anarchist die nog in de Spaanse burgeroorlog tegen Franco gevochten heeft, iemand die een uitstrijkje van Madonna probeert te verpatsen, een televisieverzamelaar of iets té ernstige studenten die in een discussie over de maatschappelijke impact van de Smurfen en Scoobie Doo verwikkeld zijn.

Richard Linklater speelt ook zelf in zijn film mee: u herkent hem als de eindeloos doorratelende taxipassagier in de openingsscène.

‘Slacker’ kwam uit in 1991, vatte precies de geest van de Generation X-jaren samen en zorgde dan ook meteen voor een verrassend undergroundsucces: de film werd gedraaid op een minibudget van 23.000 dollar, en leverde uiteindelijk ruim meer dan een miljoen dollar op.

Dertig jaar na datum is deze frisse film nog altijd één van dé ijkpunten van de Amerikaanse indiecinema: het ultieme bewijs dat je geen Hollywoodmachine, een monsterbudget of een sterrencast moet hebben om excellente cinema te maken.

Enjoy – en blijf in uw kot!