Categorie archief: De dinsdagen van het Filmhuis

HISTORIAS PARA NO CONTAR (Cesc Gay)

Geplaatst op door

Historias_Para_No_Contar_Poster

Soms is het – zoals u ongetwijfeld ook zelf ooit al weleens ondervonden hebt – beter eens even uw bek te houden, en een verhaal niét te vertellen, hoezeer dat verhaal ook op uw tong ligt branden om verteld te worden.

Moet je bijvoorbeeld altijd eerlijk zijn, en aan je hoogzwangere vrouw vertellen dat je haar ontrouw bent geweest?

Of moeten we een wat teneergeslagen alleenstaande vriend tegen zijn zin pushen om op jacht te gaan naar een relatie? En moeten we, wanneer hij dan een leuke partner vindt op wie hij totaal verliefd is, hem dan meteen weer van die roze wolk halen door hem te waarschuwen voor een geheim dat ze met zich meedraagt?

pen_Cinema_2023_logoEn is het wel slim om aan je nietsvermoedende partner die niets gevraagd heeft te vertellen dat er écht helemaal niets gebeurd is met, euh, niemand – ook al is er écht niks gebeurd, met niemand, en al zeker niet met die lekkere, sexy buurman die je weleens bij het uitlaten van de hond tegenkomt?

In ‘HISTORIAS PARA NO CONTAR’ heeft de Spaanse regsieur Cesc Gay vijf van dat soort beter niet vertelde verhalen verzameld.
Allemaal spelen ze zich af in Barcelona, waardoor de sfeer van Woody Allens Europese grootstadskomedies nooit veraf is. Bovendien is het genieten van Gays zwierige regie, én Continue reading “HISTORIAS PARA NO CONTAR (Cesc Gay)” »

PORTRAIT OF A DISAPPEARING WOMAN (Nelson Polfliet)

Geplaatst op door

Portrait_Disappearing_Woman


Tijdens OPEN CINEMA 2023 besteden we uiteraard ook graag aandacht aan jong Belgisch filmtalent.
Zoals bijvoorbeeld Brusselaar Nelson Polfliet, die met ‘PORTRAIT OF A DISAPPEARING WOMAN’ één van de leukste en meest frisse kortfilms van de afgelopen jaren maakte.

Het verhaal draait rond Sabine, een 59-jarige vrouw die genoeg heeft van haar leven als visverkoopster in haar dorpswinkel.
Ze besluit te ontsnappen naar het onbekende: met de schoolbus van het dorp komt ze in het Museum voor Schone Kunsten in Gent terecht, waar de audiogids haar op compleet andere paden leidt…

Portrait_Disappearing_Woman_2pen_Cinema_2023_logoDe uitstekende rol van Sabine is Marijke Pinoy op het lijf geschreven.
Naast haar ziet u o.a. Gunter Lamoot, Ilse De Koe, Tomas Pevenage en Lotte Diependaele.

‘PORTRAIT OF A DISAPPEARING WOMAN’ werd op het Kortfilmfestival bekroond met  Continue reading “PORTRAIT OF A DISAPPEARING WOMAN (Nelson Polfliet)” »

SICK OF MYSELF (Kristoffer Borgli)

Geplaatst op door

Sick-of-Myself-poster

Signe is een millennial die zichzelf vastgereden heeft in een onprettige, lege en competitieve relatie met de zelfingenomen would be-kunstenaar Thomas.
De meeste fun beleven ze nog wanneer ze samen voor de kick een fles peperdure wijn uit een restaurant stelen, of wanneer ze exclusieve designermeubelen gaan jatten.

Hun toxische relatie betert er niet op wanneer Thomas opeens doorbreekt en totaal onverwacht in het middelpunt van de hippe kunst-incrowd komt te staan: niet alleen zwijgt hij tegenover de pers over haar inbreng in zijn werk, hij verzwijgt zelfs dat ze een relatie hebben, én negeert haar compleet wanneer ze op feestjes in het gezelschap van anderen zijn.

Als nieuwe ster aan het kunstfirmament eist Thomas ongegeneerd alle aandacht voor zichzelf op, terwijl zij – met haar banale job in een koffiebar – steeds verder vervaagt tot een vage vlek op de achtergrond.

Tot Signe per toeval getuige wordt van een bloedig incident, en ontdekt ze dat ze dankzij een dramatisch, vreselijk verhaal óók de aandacht van de buitenwereld naar zich toe kan zuigen.

Dat zet haar aan het denken: wat als ze nou eens één of andere gruwelijke, obscure aandoening zou simuleren?

Als hulpmiddel gebruikt ze een obscuur medicament van een schimmige, louche website, dat als bijwerking een afgrijselijke huidaandoening veroorzaakt. En of haar plannetje werkt: haar verwoeste gezichtshuid is meteen goed voor de hoofdprijs in de aandachtsbingo…

‘SICK OF MYSELF’ is een inktzwarte, bijtende over the top-satire die onze door sociale media geregeerde wereld genadeloos fileert: dit is een komedie die nog een flink eind doorgaat waar ‘Triangle of Sadness’ stopte, en die de titel van ‘The Worst Person in the World’ (overigens van dezelfde producers als deze ‘Sick of Myself) helemaal Continue reading “SICK OF MYSELF (Kristoffer Borgli)” »

FAEDRE & MØDRE (Paprika Steen)

Geplaatst op door

 

Ideaal om zFaedre_Modre_posterowel het nieuwe schooljaar als het nieuwe Filmhuisseizoen mee te openen: het bij vlagen zéér grappige ‘FAEDRE & MØDRE’, alweer een uitstekende nieuwe Deense komedie in de geest van ‘FESTEN’ en ‘DRUNK’.

Alles draait rond Piv en Ulrik, de net iets té bezorgde ouders van de jonge Hannah.
Omdat ze alleen het beste voor hun dochter willen, schrijven ze Hannah tegen haar zin al voor het vierde jaar op rij op een andere school in: de hippe, groene en woke eliteschool van directeur Adrian, de droom van elke geëngageerde ouder (‘Ze hebben hier veel kunstvakken, Hannah! Zie het als… een kans.’)

Directeur Adrian kan niet garanderen dat Hannah tot zijn school toegelaten wordt, want behalve met de capaciteiten van het kind zelf moet hij (uiteraard) ook rekening houden met de diversiteits- en inclusiviteitsquota, én met de inzet van de ouders.
Maar hey: als die ouders zich volop voor het oudercomité willen engageren, ja, dan is dàt al zeker een pluspunt…

In dat oudercomité blijkt meteen dat Piv en Ulrik lang niet de enige vaders en moeders zijn die maar al te graag in de bovenste schuif van de directeur proberen te liggen: de ouderclub blijkt één grote krabbenmand vol genadeloze, passief-agressieve vaders en

moeders die hun concurrenten desnoods onder de (op groene stroom rijdende) bus zouden duwen om toch maar bovenaan te kunnen staan in de pikorde van de school.

Welkom in de wereld anno 2023, waarin iedereen zich hipper wil voordoen dan de andere, inclusiever, méér woke, méér milieubewust, méér open minded, méér toffe themafeestjes organiserend, en méér koekjes bakkend voor ‘de kids’ –  koekjes die uiteraard méér bio-zeewier bevatten en glutenvrijer zijn dan die van de andere ouders.

Niet dat de aloude foute alfamannetjes in die nieuwe wereld van de aardbol verdwenen zijn, wel integendeel: ééntje heeft zich nu vermomd als de pseudo-progressieve schooldirecteur, die zich de kunst der manipulatie tot in de perfectie eigen heeft gemaakt.
En anderen hebben zichzelf gewoon omgeturnd tot groene alfamannetjes, van die types die bij voorkeur voor dag en dauw in blote bast enorme houtblokken staan te kappen, om Continue reading “FAEDRE & MØDRE (Paprika Steen)” »

THE QUIET GIRL (Colm Bairéad)

Geplaatst op door

The_Quiet_Girl_poster

Ierland, 1981.

Cáit is een stil en introvert meisje dat opgroeit in een dysfunctioneel gezin. Veel affectie van haar ouders krijgt ze niet, en ook op school wordt ze gepest.

Wanneer haar moeder zwanger raakt, stuurt haar norse vader haar voor de zomer naar een pleeggezin op het platteland, bij Sean en Eihblin: een kinderloos koppel van middelbare leeftijd dat Cáit vol liefde, warmte en genegenheid opvangt – allemaal gevoelens die haar volkomen vreemd waren.
Heel langzaam bloeit het gesloten meisje stapje voor stapje open…

Voor zijn debuutfilm – een kleine en ingetogen maar wonderlijk mooie prent – vond de Ierse regisseur Colm Bairéad inspiratie in een kortverhaal van Claire Keegan.

Dat verhaal over een meisje op zoek naar haar eigen plek in de wereld raakt duidelijk een universele snaar, want de film groeide uit tot één van dé verrassingshits van het afgelopen jaar, ontving wereldwijd unisono zéér lovende recensies en sleepte (als eerste film in het Gaelic) zelfs een nominatie voor de Oscar voor Beste Continue reading “THE QUIET GIRL (Colm Bairéad)” »

Onze slotfilm 2022-23: ‘SOUL POWER’ + het Indépendance Cha Cha-slotfeest

Geplaatst op door

 

Hey: én het Filmhuis-slotfeest, én het brsoul-poweruisende openingsfeest van de unieke expo ‘Indépendance Cha Cha’, én een Art & Film-feest én een swingende afsluiter van het Afrika Filmfestival ALLEMAAL TEGELIJK meemaken voor de prijs van één ticket?

Dat kan dit jaar!

Yep, op dinsdag 27 juni sluiten we ons seizoen af met de muziekfilm ‘SOUL POWER’, gevolgd door ons Indépendance Cha Cha-slotfeest.

Om met de film te beginnen: ‘SOUL POWER’ is een documentaire over het muziekfestival dat in 1974 in Kinshasa georganiseerd werd aan de vooravond van de beroemde/beruchte ‘Rumble in the Jungle’-bokskamp tussen Mohammed Ali en George Foreman, de kamp om de wereldtitel die door de Congolese (of toen nog: Zaïrese) dictator Mobutu Sese Seko naar Afrika gehaald was.

In het zog van de boksers waren een stel muzikale sterren meegekomen voor een omkaderend muziekfestival dat het beste van de zwarte Amerikaanse muziek moest verenigen met de grootste Afrikaanse vedetten.
soulpower_2Een cocktail van pure muzikale Black Power, met alleen maar topkwaliteit:  Sister Sledge! Bill Withers! Miriam Makeba! BB King! Celia Cruz! The Spinners!

En als top of the bill: James Brown, the Godfather of Soul! The Hardest Working Man in Showbusiness!

Helaas bleek de organisatie van het festival al even chaotisch als die van Woodstock: zo had Mobutu de verkeerde datum op de kaartjes laten drukken, bleek security om de massa in goede banen te leiden angstwekkend afwezig, liep de technische kant van de zaak aan alle kanten in de soep en zien we de man die (waarschijnlijk) de leiding van het festival in handen had de hele film lang op zoek zijn naar ene Shimpupu, die constant onvindbaar blijkt, hoe vaak De Baas ook ‘Alan to base!’ in zijn overmaatse walkie-talkie roept.

Bovendien hielp het niet dat de bokswedstrijd moest uitgesteld worden door een blessure van Foreman, waardoor het concert opeens een alleenstaand event werd.

Gelukkig zijn de muzikanten en de fans wél in absolute topvorm, met als hoogtepunt de allesverpletterende show van James Brown en zijn Mighty JB’s,

Het beeldmateriaal van Indépendance_Cha_Chahet concert (voor en achter de schermen) lag meer dan 30 jaar ergens op een plank te verkommeren, wat ervoor zorgde dat de film bij momenten even wild en ongeorganiseerd oogt als het festival zelf.

Maar dat doet voor één keer volstrekt niet terzake, of verhoogt zelfs de pret: laat u gewoon meedrijven op de Congolese chaos, geniet ondertussen van het enthousiasme van het publiek en van de stomende funk en afro van de muzikanten, en alles komt goed.

Na de slotfilm bieden we ons publiek traditioneel een drankje, een hapje én een stevige muzikale extra aan.

James Brown was helaas niet meer te boeken als muzikale act, maar hey: dan zorgen we met de hulp van Academie Mechelen en Het Paradijs toch gewoon zélf voor een funky Afrikaans feestje, gebouwd rond het thema van de ‘INDEPENDANCE CHA CHA’.

‘Indépendance Cha Cha’?
Welja, dat legendarische Congolese rumba-nummer van Le Grand Kallé geeft immers ook zijn naam aan de kunstexpo die Het Paradijs organiseert naar aanleiding van de onafhankelijkheidsdagen van Congo, Rwanda en Burundi.
Met werk van o.a. David Katshiunga, Chris Joris, Vévé ‘Shake’ Mazimpaka, Kirezi Kalisa en Eveline Bumba, en allemaal te zien van 30 ‍juni ‍tot ‍23 ‍juli ‍in ‍galerie ‍Bleekstraat ‍7).

Allen daarheen, maar natuurlijk niet na éérst langs ons slotfeest gepasseerd te zijn.
En daarna: op naar Filmhuisseizoen 45!

Het-ParadijsSOUL POWER
Regie: Jeffrey Levy-Hinte
USA 2008, 91 min.
+
Gevolgd door het Indépendance Cha Che-Filmhuis-slotfeest!

ACADEMIE_logo_blauw_lang

Filmhuis vertoonde deze film op:
- DINSDAG 27 JUNI 2023 om 20u00

 

Een organisatie in samenwerking met
- Academie Mechelen Afrika_Filmfetsival/ Art & Film
- de vzw Het Paradijs.

In het kader van het Afrika Filmfestival.

 

 

BONUS: ook Baloji nam een versie van de klassieker van Le Grand Kallé op.
Hier te checken:

LA RAGAZZA DEL FUTURO (Marta Savina)

Geplaatst op door

 

NLa-Ragazza-del-Futuro_et voor het einde van ons seizoen 2022-2023 hebben we nog een bijzonder mooie bonus in petto: op dinsdag 20 juni kunt u bij ons in avant-première ‘LA RAGAZZA DEL FUTURO’ komen bekijken.

Dit bijzonder krachtige debuut van Marta Savina is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, en speelt zich af in het Sicilië van 1965.
In één van de dorpjes daar woont Lia, een jonge vrouw met een sterk karakter. Ze gaat al een tijdje vriendschappelijk om met Lorenzo, de flamboyante zoon van de plaatselijke burgemeester (die mogelijk banden heeft met de plaatselijke mafia).
Lorenzo wil echter méér dan alleen maar vriendschap van Lia, maar door zijn bezitterigheid houdt zij de boot af.

Als telg van de machtigste familie van de streek laat hij zich echter niet afstoppen door een ‘neen’ van een meisje uit een eenvoudige familie: Lorenzo kidnapt de jonge vrouw, en verkracht haar in zijn berghut.

Volgens de eeuwenoude traditie van de streek moét zij nu wel met hem trouwen om haar eer te ‘redden’.

Maar dat is dan weer buiten de sterke wil en de moed van Lia gerekend, die genoeg heeft van de barbaarse traditie die slachtoffers nog eens extra stigmatiseert en daders beloont: voor het eerst in de geschiedenis waagt een vrouw zich te verzetten tegen de diepgewortelde, brutale ‘moraal’ die dit soort toestanden accepteert.
Sterker nog: ondanks intimidatiepogingen en geweld trekt ze met de steun van haar  Continue reading “LA RAGAZZA DEL FUTURO (Marta Savina)” »

RETURN TO DUST (Li Ruijun)

Geplaatst op door

Return_To_DustOp het Chinese platteland wordt de schuchtere Cao door haar familie uitgehuwelijkt aan Ma, een al even timide, arme keuterboer die net als zijn nieuwbakken echtgenote door zijn familie met de nek aangekeken wordt.

Beiden verwachten weinig van hun gedwongen huwelijk, maar tegen de verwachtingen in groeit er toch een innige band tussen de twee outsiders, prachtig vertolkt door Qing Hai en Renlin Wu.
Op het rustige ritme van de natuur bouwen ze hun eigen, veilige wereldje op, iets wat ze eigenlijk voordien nooit gekend hebben in hun leven…

Aan de buitenkant is ‘RETURN TO DUST’ een vertederend, prachtig in beeld gebracht liefdesverhaal tussen twee unieke personages, én een ode aan Het Eenvoudige Leven Op Het Platteland.

Onderhuids levert de film van Li Ruijun echter ook sluimerende kritiek op de Chinese maatschappij: de hoofdpersonages worden niet bepaald vrolijk behandeld door hun familie en de andere dorpelingen, en ook op het Chinese platteland blijken de Continue reading “RETURN TO DUST (Li Ruijun)” »

UNDER THE FIG TREES / SOUS LES FIGUES (Erige Sehiri)

Geplaatst op door

BONUUnder_the_fig_trees_Sous_les_figuesS: de hoofdfilm wordt voorafgegaan door ‘cultuur’, een korte film van Fairuz Ghammam waarin een Kortrijks-Tunesische vijgenboom een belangrijke rol speelt.

—-
Zin in een zalige, zomerse film?

Dan moét u gewoon het heerlijke ‘UNDER THE FIG TREES’ (of als u de Franse titel verkiest: ‘SOUS LES FIGUES’) komen bekijken.

De setting is simpel maar hemels mooi: een boomgaard vol vijgenbomen ergens in het noorden van Tunesië, waar (vooral) vrouwen en (enkele) mannen van verschillende generaties samen de oogst komen plukken.
In dit idyllische landelijke tafereel onder de warme Tunesische zon leren we tijdens de pluk de dromen, hoop en verlangens van de vrouwen kennen, want tijdens het werk wordt er volop geflirt, gelachen, gediscussieerd, gegeten, ruzie gemaakt, geroddeld, coalities gevormd, sociale mediaposts becommentarieerd en vriendschappen gesmeed.

Afrika_Filmfetsival

De discussies laaien soms hoog op, want enkele rebelse, zelfbewuste jonge pluksters botsen verbaal met de conservatief denkenden (vooral over het huwelijk en relaties), en houden zich niet in om de hypocrisie van de machocultuur – waarvan de nog jonge baas deel uitmaakt – te doorprikken.

En uiteraard zorgt na een lange werkdag ook het loon – dat individueel uitbetaald wordt – voor discussie…

‘UNDER THE FIG TREES’ is licht maar niet inhoudsloos, herkenbaar maar niet banaal, simpel maar toch veelzeggend: op subtiele, sensuele, bijna intieme wijze worden de breuklijnen in de Tunesische (en bij uitbreiding Noord-Afrikaanse) maatschappij blootgelegd, en wordt – ondanks alle problemen – de vitaliteit en kracht van de jonge generatie getoond

Dat deze prachtfilm een bijna documentair gevoel heeft hoeft niet te verbazen, want  Continue reading “UNDER THE FIG TREES / SOUS LES FIGUES (Erige Sehiri)” »

MON CRIME (François Ozon)

Geplaatst op door

DMon_crime_affichee beste, meest veelzijdige én meest productieve Franse regisseur van de afgelopen 20 jaar heet François Ozon.

En om dat te bewijzen heeft hij minder dan een jaar na zijn heerlijke Rainer Werner Fassbinder-hommage ‘Peter Von Kant’ alweer een uitstekende nieuwe uit: ‘MON CRIME’, een zalige, pseudo-ouderwetse boulevardkomedie waarin Ozon met alle mogelijke belegen Franse filmclichés goochelt en er toch iets fris, fruitigs en zeer grappigs uit brouwt.

De film speelt zich af in het Parijs van de jaren ’30, waar de jonge actrice Madeleine Verdier (een zalige, Monroe-achtige rol van Nadia Tereskiewicz) ijverig aan de weg naar het sterrendom timmert.

Zonder veel succes, overigens, want niet alleen is ze helemaal berooid, ze wordt bovendien ook nog eens beschuldigd van moord op een beroemde filmproducent.

Gelukkig kan ze tijdens het proces rekenen op de hulp van haar beste vriendin Pauline (een prima Rebbeca Marder), een uitstekende advocate die kan bewijzen dat ze uit zelfverdediging tegen de ongewenste intimiteiten van een oude viespeuk handelde.

De logische vrijspraak volgt, en dankzij haar glansrijke hoofdrol in het zwaar gemediatiseerde proces, is de knappe blondine bovendien in één klap een absolute ster geworden: de toekomst lacht Madeleine toe. Tot er nieuwe feiten aan het licht komen…

Met ‘MON CRIME’ grijpt Ozon terug naar de burleske, zalig onnozele stijl en humor van Continue reading “MON CRIME (François Ozon)” »