THE WORST PERSON IN THE WORLD (Joachim Trier)

Julie is bijna The_Worst_Person_In_The_Worlddertig, maar nog altijd weet ze niet wat ze met haar leven wil. En met welke man ze dat leven wil delen, weet ze evenmin.

Terwijl iedereen rond haar stilaan gesetteld raakt, dreigt zij zo the odd one out te worden.

En dus neemt ze een paar radicale beslissingen: terwijl ze haar professionele leven een geheel andere kant uitstuurt, dumpt ze tegelijk ook in haar privéleven flink wat (mannelijke) ballast.

OK, niet prettig tegenover de betrokkenen, uiteraard, dat beseft ze zelf ook wel, maar om haar daarom nu te omschrijven als The Worst Person In The World?
Neen, toch?

‘The Worst Person In The World’ is het soort film waarvoor het woord ‘bitterzoet’ is uitgevonden: de ene seconde zit je te lachen, de volgende grijp je naar een zakdoek, en een minuut later overheerst weemoed of romantiek.

In 12 bijzonder knap opgebouwde hoofdstukken – netjes voorafgegaan door een proloog, en eindigend met een epiloog – loodst Joachim Trier (zie het ook al excellente ‘Thelma’) ons doorheen de ups en downs van het leven van zijn fascinerende, twijfelende en  Continue reading “THE WORST PERSON IN THE WORLD (Joachim Trier)” »

THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN (Will Sharpe)

electrical_life_of_louis_wain_3
Louis Wain?

Wie?
Neen, ook bij ons deed zijn naam geen belletje rinkelen voor we ‘THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN’ zagen.

Gelukkig is er nu dus deze magistraal tussen comedy, drama en liefdesverhaal meanderende biopic om Wain en zijn unieke werk uit de vergetelheid te redden.

Louis Wain groeit op in het Victoriaanse Engeland van het einde van de negentiende eeuw, in een gezin vol vrouwen: zijn vader is jong gestorven, waardoor de sociaal uiterst onhandige en als ‘excentriek’ bestempelde jongeman opeens als kostwinner voor zijn moeder en vijf zussen moet opdraven.

De familie dreigt dan ook al snel te verarmen, maar gelukkig beschikt Wain over enkele uitzonderlijke capaciteiten.
Zo blijkt hij een volstrekt unieke tekentalent te hebben: niemand kan zo snel zo goed

dieren tekenen als hij. Vooral zijn geliefde katten weet hij razendsnel en origineel te portretteren, wat hem een baantje als illustrator van een krant oplevert, én succes, want zijn kattentekeningen blijken enorm aan te slaan bij het publiek.

Maar Louis’ leven verandert pas écht wanneer zijn oudere zus een gouvernante inhuurt om op de jongere zussen te letten: de gouvernante in kwestie is immers jong, mooi, getalenteerd en geïntrigeerd door de briljante maar onaangepaste artiest, die onder haar

Continue reading “THE ELECTRICAL LIFE OF LOUIS WAIN (Will Sharpe)” »

LA CIVIL (Teodora Ana Mihai)

In ‘Lala_civil Civil’ vertelt de Belgisch-Roemeense regisseuse Teodora Ana Mihai het verhaal van Cielo, een vrouw die in het noorden van het door drugskartels geteisterde Mexico woont.

Wanneer één van die kartels haar tienerdochter ontvoert, wendt ze zich eerst tot de – corrupte – autoriteiten, maar algauw wordt duidelijk dat hun onderzoek nergens toe zal leiden, en dat ze niet veel hulp zal krijgen in de zoektocht naar haar dochter.

Cielo laat het daar niet bij, en besluit het heft (en het recht) in eigen handen te nemen. Bij haar onderzoek krijgt ze steun van Lamarque, een militair die het niet al te nauw neemt met de regels.

Maar door zelf de zaak naar zich toe te trekken, dreigt de huisvrouw ook zelf meegezogen te worden in de spiraal van geweld.

‘La Civil’ – gebaseerd op een combinatie van ware verhalen over de vele kinderontvoeringen in het land – is een bijzonder meeslepende thriller over moederliefde, en over een moedige vrouw die koppig weigert zich in de slachtofferrol te nestelen.

De Mexicaans actrice Arcelia Ramirez draagt met haar indrukwekkende vertolking van Continue reading “LA CIVIL (Teodora Ana Mihai)” »

SWEET THING (Alexandre Rockwell)

sweet-thing
Onlangs ging Quentin Tarantino naar de cinema, om daar ‘SWEET THING’ van Alexandre Rockwell te gaan zien.

Een keuze waar hij achteraf geen spijt van had, want hij liet sindsdien razend enthousiaste quotes over de film optekenen in de pers: ‘One of the most powerful new films I’ve seen in years,’ aldus QT. ‘The performance of the young leading lady Lana Rockwell haunts you when the movie is over.’

Voilà, allen daarheen, dus!

Al geven we u misschien ook nog even mee waarover het gaat: Adam is een lieve en goedmenende papa van de 15-jarige Billie en haar 11-jarig broertje Nico, maar ook een onverbeterlijke alcoholist.
Elke keer wanneer hij weer aan de drank toegeeft, zorgt dat voor een knagend schuldgevoel.

Omdat kerst eraan komt en hij zijn kinderen een magisch feest wil bezorgen, versiert hij een baantje als kerstman. Het levert hem genoeg geld op om cadeaus te kopen, en de nog ontbrekende kerstboom steelt hij uit de supermarkt.

Helaas wordt hij opgepakt, en moet hij verplicht naar een afkickcentrum.
Omdat de kinderen niet bij hun – ook al aan de alcohol verslaafde – moeder en haar nieuwe, agressieve vriend willen intrekken, vluchten ze weg.
Samen met hun vriend Malik gaan ze op zoek naar diens vader, die ergens in Florida zou wonen…

‘SWEET THING’ is een warme, poëtische en intieme film over de fantasie, levenslust en Continue reading “SWEET THING (Alexandre Rockwell)” »

UN TRIOMPHE (Emmanuel Courcol)

un-triompheEtienne is een voormalige succesacteur wiens carrière helemaal in het slop zit, en die het hoofd boven water probeert te houden door zakenlui onnozele workshops haka-dans te geven om hun agressie kwijt te raken.

Op een dag komt daar via een vriend een tweede bijverdienste bij, wanneer hij in de gevangenis een theaterworkshop mag gaan geven.

Met zijn hart is hij er aanvankelijk niet bij (hij doet de klus eigenlijk alleen maar uit financiële noodzaak), maar gaandeweg wordt hij aangenaam verrast door het acteertalent van enkele van de bajesklanten.

Enthousiast overtuigt hij de directie van een gek plan: als hij met zijn bonte cast nu eens

het absurdistische ‘Wachten op Godot’ van Samuel Beckett op de planken zou brengen?

Het wilde idee groeit uit tot zo’n triomf uit dat ze van de gevangenisatoriteiten toestemming krijgen om het niet bij één voorstelling te houden, maar er een heuse toernee aan vast te knopen.
Maar wat heb je als acteur aan het applaus als je na elke succesvertoning opnieuw  Continue reading “UN TRIOMPHE (Emmanuel Courcol)” »

EUROPEAN CINEMA NIGHT: LE SORELLE MACALUSO (Emma Dante)

ECNLogocolours

De EUROPEAN CINEMA NIGHT wordt u gratis aangeboden dankzij Europa Cinemas en Creative Europe MEDIA.

——

Ergens aan de rand vansorelle_macaluso Palermo wonen de vijf zussen Macaluso zonder ouders samen in een klein, vervallen appartementje dat uitkijkt over de zee.

Hun inkomen halen ze uit de duiven die ze op zolder houden, en die ze verhuren voor huwelijksfeesten en andere ceremonies.
Veel geld levert dat niet op, maar het volstaat om zich te kunnen redden, en al bij al heeft de hechte zussenclan een gelukkig bestaan.

Pinuccia, de oudste zus, ontfermt zich over de kleine Antonella, de jongste en ieders oogappel. Verder zijn er de altijd dansende en rondhuppelende Maria, de furie Lia en de vredesbrenger Katia.

Op een mooie zomerdag trekken ze er samen op uit, naar het strand van Mondello, de populaire badplaats in de buurt. Wat ze niet weten is dat zich daar een tragedie zal voltrekken die de rest van hun levens zal bepalen…

Regisseuse Emma Dante baseerde dit uiterst knappe familieportret op een theaterstuk dat ze zelf schreef, en castte twaalf actrices om de vijf zusterrollen te spelen, als kind, volwassene en bejaarde. De vijf jongsten kregen op het Festival van Venetië samen de  Continue reading “EUROPEAN CINEMA NIGHT: LE SORELLE MACALUSO (Emma Dante)” »

COOL ABDOUL (Jonas Baeckeland)

Cool_Abdoul_poster

Na enkele geslaagde kortfilms pakt Jonas Baeckeland uit met een eerste langspeler die dat talent bevestigt: ‘COOL ABDOUL’ is een prima biopic over één van de laatste topboksers die België gekend heeft, Gentenaar Ismail Abdoul.

Door zijn talent klimt ‘Cool’ Abdoul (uitmuntend vertolkt door Nabil Mallat) eind jaren ’90 snel op naar de Belgische top. Maar de Belgische bokswereld is – om het zacht uit te drukken – weinig lucratief, en dus begint hij daarnaast ook als portier in het Gentse nachtleven te werken.

In die portierswereld werkt Abdoul zich zo mogelijk nog sneller naar de top: bij eigenaars

die niet voor Abdoul en zijn maten als buitenwippers kiezen, zorgen ze voor herrie, tot ze wél ingehuurd worden. En door drugdealers te rippen, verdient Abdoul een zeer stevige cent bij.

Zijn onaantastbare status in het Gentse nachtmilieu leidt niet alleen tot compleet absurde situaties (één discotheekeigenaar huurt hem in als ‘nen bruinen om de ander bruinen buiten te houden’), maar loopt uiteindelijk bijna fataal af, wanneer Abdoul in 1999 voor de deur van megadancing Extreme neergeschoten wordt.

Wat daarna volgt is een snelle neergang, met een waslijst aan incidenten en criminele Continue reading “COOL ABDOUL (Jonas Baeckeland)” »

TOUT S’EST BIEN PASSÉ (François Ozon)

Tout_s_est_Bien_Passe_Poster

De 85-jarige André ontwaakt na een beroerte compleet hulpeloos in een ziekenhuisbed: half verlamd, met een scheve mond, en met één oog halfdicht.

Revalidatie kan wel de ergste kantjes van zijn verlamming afzwakken, en hij heeft bovendien zijn twee liefhebbende dochters om hem bij te staan, maar voor de trotse, zelfbewuste en gepassioneerde man hoeft het allemaal niet meer: wat is het leven nog waard als hij niet zelf meer naar zijn favoriete restaurant kan gaan?
Als hij niet meer met zijn kunstcollectie bezig kan zijn?
Als hij niet meer zelf de regie in handen heeft?

En dus vraagt hij – op zijn eigen, doortastende manier – aan zijn dochter Emmanuèle hem   met nog één zaak te helpen: euthanasie.

Maar die éne vastberaden Ultieme Vraag trekt bij zijn familie een blik met tienduizend andere vragen en problemen open…

‘TOUT S’EST BIEN PASSÉ’ is het nieuwste meesterstukje van François Ozon, waarschijnlijk de enige regisseur ter wereld die rond een thema als euthanasie een film kan maken die zowel zéér grappig als ernstig en levensecht is.

Dat komt vooral omdat hij van de verlamde André (heerlijk vertolkt door André Dussolier) geen meelijwekkende figuur heeft gemaakt, wel integendeel: de man is – zoals ze in Mechelen zeggen – giene gemakkelijke, een koppigaard die niet op de centen moet kijken, die ten allen tijde zijn wil doordrijft, en die de subtiliteit van een pletwals Continue reading “TOUT S’EST BIEN PASSÉ (François Ozon)” »

EMA (Pablo Larrain)

DEMA_posteroor de coronacrisis moest u noodgedwongen éven op deze excellente film wachten en – erger nog – verdween hij zelfs bijna helemaal tussen de plooien, maar wij vissen ‘m graag terug op: ‘EMA’ van Pablo Larrain (‘El Club’, ‘Neruda’‘Jackie’).

De Ema uit de titel is een danseres in het experimentele dansgezelschap van haar echtgenoot, choreograaf Gaston.

De twee hebben een zoon geadopteerd, maar omdat ze de opvoeding niet aankonden, is de zevenjarige jongen weer bij hen vandaan gehaald.
Dat zet de sowieso al verwrongen relatie van het koppel onder zware druk, en ook de sfeer in hun danscompagnie wordt alsmaar chaotischer.

Maar Ema weigert zich bij het kapotgaan van haar gezinnetje neer te leggen: gewapend met een vlammenwerper broedt ze – met de hulp van enkele vriendinnen – op een plan

holebiom haar zoon terug te halen…

Gael Garcia Bernal (als Gaston) is als vanouds prima, maar het is vooral hoofdrolspeelster Mariana Di Girolamo die alle aandacht naar zich toezuigt: als Ema is ze letterlijk en figuurlijk één bol Latijns vuur, de (alles en iedereen manipulerende) oerkracht om wie alles draait in dit opwindende, sexy drama, dat  Continue reading “EMA (Pablo Larrain)” »

DEAR COMRADES! (Andrei Konchalovsky)

Dear_Comrades_poster2Wie ‘Cold War’ ook zo’n prachtige film vond (en wie vond ‘Cold War’ nu géén prachtige film?), kunnen we nu het al even magistrale en even meeslepende ‘Dear Comrades!’ van grootmeester Andrei Konchalovsky aanbevelen.

In tegenstelling tot ‘Cold War’ is ‘Dear Comrades!’ niet gefilmd vanuit het standpunt van mensen die aan het verstikkende Stalinistische systeem wilden ontsnappen, maar net vanuit het standpunt van iemand die blind in Vadertje Stalin (en Chroetsjev) gelooft: Lyuda is een vrouw van middelbare leeftijd die als trouwe en toegewijde Staliniste meevocht in de Tweede Wereldoorlog, en die nu – we schrijven begin jaren ’60 – mee in het partijbestuur van een stadje in het zuiden van de Sovjet-Unie zit.

Wanneer de arbeiders van de lokale fabriek met een staking tegen de alsmaar stijgende voedselprijzen dreigen, is het trouwe partijlid Lyuda voorstander van een keihard optreden om het verzet te onderdrukken.
Maar haar rebelse dochter heeft daar een andere mening over, en kiest de kant van de stakers.

Een fatale keuze, want wanneer de overheid het protest effectief keihard onderdrukt, vallen er vele doden. Lyuda beseft dat haar dochter mogelijk bij de talrijke slachtoffers is: die gruwelijke wetenschap is zorgt voor een eerste barst in haar tot dan toe onwrikbare communistische wereldbeeld….

Andrei Konchalovsky mag dan ondertussen 84 zijn, ‘Dear Comrades!’ is waarschijnlijk de beste film uit zijn sowieso al rijke carrière: een spannend en bij de keel grijpend verhaal dat de kijker twee uur aan zijn stoel gekluisterd houdt, en waarin een persoonlijk familieverhaal quasi moeiteloos met de Grote Geschiedenis verbonden wordt.

De film is bovendien gebaseerd op ware feiten: de onderdrukking van het protest in  Continue reading “DEAR COMRADES! (Andrei Konchalovsky)” »