Categorie archief: Klassiekers

CINEMA CORONA #118: ALL THAT HEAVEN ALLOWS (Douglas Sirk)

Geplaatst op door

All_That_Heaven_Allows

Deze film was maar tijdelijk beschikbaar, en is niet meer te bekijken.
Maar er zijn nog tal van andere films te zien in onze CINEMA CORONA.

—-
Leg uw zakdoek alvast klaar, want vandaag hebben we misschien wel de beste film van de Meester van het Melodrama voor u klaarstaan: ‘ALL THAT HEAVEN ALLOWS’ van Douglas Sirk.

Alles draait rond Cary Scott, een weduwe van bijna-middelbare leeftijd met twee bijna-volwassen kinderen: haar hele sociale leven speelt zich af in een klein stadje in New England, in een kleine groep van vrienden van de country club. Financieel komt Cary niks tekort, maar echt gelukkig maakt het verveelde, vastgeroeste weduwenleventje haar niet.

De enige met wie ze echt kan praten is tuinman Ron Kirby, die enkele keren per jaar de bomen rond haar huis komt snoeien. Al snel ontstaat een hechte vriendschap tussen Cary en de galante, intelligente en vrijdenkende Ron, een vriendschap die al even snel omslaat in liefde.

Maar aangezien Ron een heel stuk jonger is dan Cary en niet bepaald tot de elitaire, conservatieve country club-incrowd behoort, is hun relatie al snel een mikpunt voor opmerkingen en geroddel.
En ook de kinderen zijn niet opgezet dat hun moeder een relatie aangaat met een veel jongere man…

‘ALL THAT HEAVEN ALLOWS’ werd in de fifties (zoals alle Sirk-films) gepromoot als een ‘vrouwenfilm': een tranentrekker waar de iets oudere dames op zondagmiddag konden naar gaan kijken, om daarna in de plaatselijke patisserie een pateeke te gaan eten.

Sirk-films werden in de pers dan ook steevast neergesabeld als sentimentele brol, daarbij vlotjes voorbijgaand aan de unieke filmische kwaliteiten van de man, én aan de kritiek op de heersende burgermoraal die Sirk onder het melodrama-laagje verstopte.

Ondertussen hebben zowel deze film als Sirk zelf gelukkig wél hun welverdiende plaats in het filmpantheon gekregen: de regie is uitmuntend, de fotografie (van grootmeester Russel Metty) fenomenaal, het Technicolor-kleurenspel onovertroffen en de casting van het duo Jane Wyman-Rock Hudson als het oudere vrouw/jongere man-koppel perfect.

Zowel Todd Haynes (in zijn ‘Far From Heaven’), Fassbinder (‘Angst Essen Seele Auf’) als François Ozon (‘8 Femmes’) maakten er geen geheim dat ze leentjebuur speelden bij Sirk, terwijl ook John Waters op zijn volstrekt unieke manier een -nouja- hommage aan de meester bracht in zijn ‘Polyester’.

 
Bekijk hier wat regisseurs Allison Anders over de film (en de trailer) te vertellen heeft:

CINEMA CORONA #59: LE FEU FOLLET (Louis Malle)

Geplaatst op door

le_feu_follet

UPDATE: deze film was maar tijdelijk beschikbaar en is niet meer te zien. Maar er zijn nog meer dan 150 andere topfilms te bekijken in onze CINEMA CORONA.

——-
Zin in een absoluut meesterwerk van misschien wel de grootste Franse cineast van na WO2?

Hierzie: ‘LE FEU FOLLET’ van de zeer grote Louis Malle.

In die film speelt Maurice Ronet op indrukwekkende wijze de rol van Alain, een knappe en intelligente maar in een diepe depressie verzeilde man.

Zijn huwelijk met Dorothy bestaat alleen nog op papier: zij zit in New York, hij in een inrichting in Parijs, waar hij van zijn alcoholverslaving probeert af te raken.

Een buitenechtelijk relatie met Lydia – een vriendin van Dorothy – zorgt niet voor een nieuwe vonk in zijn leven. Sterker nog: niks zorgt nog voor een vonk in zijn leven, ook al verklaart zijn behandelende arts hem ‘genezen’.
Het plan om er een eind aan te maken rijpt in zijn hoofd, maar eerst zoekt hij in de stad nog al zijn oude vrienden op…

‘Le Feu Follet’ is een zware maar ijzersterke prent over de ultieme existentiële vragen, het soort vragen waar in de meeste films met een zeer grote boog omheen gefietst wordt: de stiltes zeggen hier vaak meer dan de dialogen, de blikken meer dan de woorden.

Kortom: als u gewoon op zoek bent naar het betere entertainment, dan is dit niks voor u, en verwijzen we u graag door naar filmisch lekkers als ‘THE SCARECROW’ van Buster Keaton, ‘HEAVEN CAN WAIT’ van Lubitsch of ‘CONSENT’ van Jason Reitman

Maar als u een film wil zien die u bij uw nekvel grijpt en die u nooit meer vergeet: dan deze.

Jeanne Moreau speelt een kleine maar belangrijke bijrol, en de muziek van Erik Satie is perfect gekozen.

Bekijk hier een interview met hoofdrolspeler Maurice Ronet over de film:

 

CINEMA CORONA #12: STOP MAKING SENSE (Jonathan Demme)

Geplaatst op door

Stop_Making_SenseUPDATE: deze film was maar tijdelijk beschikbaar en is niet meer online te zien.

——-

Quarantainedag hoeveel?
Door de hele dag binnen te zitten zijn de verschillen tussen de dagen misschien een beetje wazig geworden, maar hé: het is (op het moment dat we dit postten) wel degelijk vrijdag!

Een vaststelling die drie vragen oproept:
1) Wat is er beter om het weekend in te gaan dan een goede film of een stevige lap muziek?
2) Welke groep maakte de afgelopen 40 jaar betere, meer avontuurlijke muziek dan Talking Heads?
3) Door wie is de kracht van de Talking Heads-muziek ooit beter en origineler in beeld gebracht dan door Jonathan Demme in zijn ‘Stop Making Sense’, voor zover wij weten toch wel dé ultieme concertfilm?

De enige correcte antwoorden op bovenstaande quizvragen:
1) Niks!
2) Geen enkele!
3) Door niemand!

Kortom: ‘Stop Making Sense’ is een geweldig concert en een briljant opgebouwde film in één, en dus ideaal om het weekend in te zetten, zélfs (of vooral) in quarantainetijden.

Tussen haakjes: het camerawerk is van de grote Jordan Cronenweth, die ook ‘Blade Runner’ filmde.

We want more?
Hierzie: méér gratis onlineparels vindt u in onze CINEMA CORONA!

Maar regisseur Alan Arkush legt uit waarom u toch éérst naar ‘STOP MAKING SENSE’ moet kijken:

CINEMA CORONA #77: ROCCO E I SUOI FRATELLI (Luchino Visconti)

Geplaatst op door

rocco_e_i_suoi_fratelli

UPDATE: deze film was maar tijdelijk beschikbaar en is nu niet meer te bekijken.
Maar er valt nog van veel meer ander filmisch fraais te genieten in onze CINEMA CORONA.

——–

Eén van de allermooiste en beste films ever: het adembenemende ‘ROCCO E I SUOI FRATELLI’ (‘Rocco en zijn broers’) van Luchino Visconti.

In de hoofdrol een grootse Alain Delon in misschien wel dé rol van zijn leven, en verder met prachtvertolkingen van Annie Girardot, Katina Paxinou, Renato Salvatori en Claudia Cardinale.
Als u hem nog niet gezien heeft: zéker kijken!

De film vertelt het verhaal van de Parondis, een familie van arme sloebers uit het verpauperde zuiden van Italië.
Na de dood van de pater familias besluit mama Rosaria met haar vier zoons haar geluk te gaan beproeven in het rijke, industriële noorden, en meer bepaald in Milaan, waar hun vijfde en oudste zoon Vincenzo al woont om er te gaan huwen met zijn verloofde Ginetta (de piepjonge Claudia Cardinale in haar eerste belangrijke rol).

Het leven in het noorden is niet makkelijk, maar iedereen vindt er wel een job, en de sterke familiebanden zorgen ervoor dat iedereen een bestaan lijkt te kunnen opbouwen.
Tot door een dispuut tussen de broers Rocco en Simone de familie begint te desintegreren…

‘Rocci E I Suoi Fratelli’ is een ronduit indrukwekkende, epische familiesaga, fantastisch in beeld gezet door Visconti en het camerawerk van Giuseppe Rotunno. 
De muziek is van Nino Rota, samen met Ennio Morricone de beste filmcomponist die de laars ooit voortbracht.

In Italie lokte deze prachtfilm destijds meer dan 10 miljoen (!) kijkers naar de cinema, en ook in de rest van de wereld maakte hij diepe indruk op het publiek.

En ook nu heeft hij nog altijd niks van zijn kracht en glans verloren.

U hoeft ons overigens niet te geloven: luister gewoon naar wat Martin Scorsese over ‘Rocco’ te vertellen heeft: