CINEMA CORONA #59: LE FEU FOLLET (Louis Malle)

le_feu_folletQuarantainedag 59!

Vandaag in CINEMA CORONA een absoluut meesterwerk van misschien wel de grootste Franse cineast van na WO2:  ‘LE FEU FOLLET’ van  Louis Malle.

In die film speelt Maurice Ronet op indrukwekkende wijze de rol van Alain, een knappe en intelligente maar in een diepe depressie verzeilde man.

Zijn huwelijk met Dorothy bestaat alleen nog op papier: zij zit in New York, hij in een inrichting in Parijs, waar hij van zijn alcoholverslaving probeert af te raken.

Een buitenechtelijk relatie met Lydia – een vriendin van Dorothy – zorgt niet voor een nieuwe vonk in zijn leven. Sterker nog: niks zorgt nog voor een vonk in zijn leven, ook al verklaart zijn behandelende arts hem ‘genezen’.
Het plan om er een eind aan te maken rijpt in zijn hoofd, maar eerst zoekt hij in de stad nog al zijn oude vrienden op…

‘Le Feu Follet’ is een zware maar ijzersterke prent over de ultieme existentiële vragen, het soort vragen waar in de meeste films met een zeer grote boog omheen gefietst wordt: de stiltes zeggen hier vaak meer dan de dialogen, de blikken meer dan de woorden.

Kortom: als u gewoon op zoek bent naar het betere entertainment, dan is dit niks voor u, en verwijzen we u graag door naar filmisch lekkers als ‘THE SCARECROW’ van Buster Keaton, ‘HEAVEN CAN WAIT’ van Lubitsch of ‘CONSENT’ van Jason Reitman

Maar als u een film wil zien die u bij uw nekvel grijpt en die u nooit meer vergeet: dan deze.

Jeanne Moreau speelt een kleine maar belangrijke bijrol, en de muziek van Erik Satie is perfect gekozen.

16/3/2010: ASCENSEUR POUR L’ECHAFAUD

tumblr_kw6dkpXXab1qzdzh4o1_500Een ex-militair probeert de rijke echtgenoot van zijn minnares om te brengen, en heeft daarvoor het perfecte moordplan uitgedacht.

Goed om weten: zelfs als u film hààt hebt u toch geen enkele reden om Ascenseur Pour L’Echafaud te missen: dankzij de geniale, op de beelden geïmproviseerde en inmiddels klassiek geworden jazzsoundtrack van Miles Davis is dit immers een film die u desgewenst ook met de ogen dicht kunt bekijken.

Maar mogen we u vooral aanraden toch met de ogen open te kijken? In dat geval krijgt u namelijk een geweldige, moderne film noir te zien (meer fatale dan Jeanne Moreau ze hier neerzet wordt een femme niet), met tal van klassieke scènes die nadien eindeloos zijn geïmiteerd in andere films en reclamespots.

Sublieme jazz, spanning, sfeer, stijl: Ascenseur Pour L’Echafaud moét u gewoon één keer in uw leven gezien hebben.

En tot slot: Ongelooflijk maar waar: Ascenseur Pour L’Echafaud was de debuutfilm van Continue reading “16/3/2010: ASCENSEUR POUR L’ECHAFAUD” »