Première: WATANJAAR (Jan Weynants & Eva Guns) + THE MIND GAME

Watanjaar_Affiche_def
Vertoning:
- MAANDAG 26 OKTOBER om 19u00


TICKETS
 koopt u HIER!

 

Wie Watanjaar extra wil steunen kan voor deze avond speciale PREMIÈRETICKETS kopen: voor €13 help je een nieuwkomer in een kwetsbare situatie én krijg je zelf een gratis drankje bovenop het filmprogramma!

 

—–

In de korte docu ‘WATANJAAR’ van Eva Guns en Jan Weynants volgen we het verhaal van het titelpersonage van Afghanistan naar Mechelen.

Als veertienjarige jongen vertrekt Watanjaar samen met zijn vader uit Afghanistan. Anderhalf jaar lang doorkruist hij tien landen, op zoek naar veiligheid, terwijl hij onderweg probeert te overleven in barre omstandigheden.

Na een lange en onzekere tocht komt hij, bijna bij toeval, in België terecht. Hij vestigt zich in Mechelen en probeert er een nieuw leven op te bouwen.

Zijn verhaal werpt een confronterende blik op de harde realiteit waarmee minderjarige vluchtelingen onderweg te maken krijgen.

WATANJAAR.
Regie: Jan Weynants en Eva Guns
B 2026.

Première in aanwezigheid van de makers en uiteraard Watanjaar zelf!

——

the_mind_game_poster_0
We combineren ‘WATANJAAR’ met ‘THE MIND GAME’, een gelijkaardig verhaal van een Afghaanse tiener die op zijn eentje zijn thuisland ontvluchtte en in België terechtkwam.

Amper 14 was de Sajid Khan Nasiri toen zijn vader door de Taliban werd vermoord, en hij uit Afghanistan op zijn eentje naar België vluchtte. De gevaarlijke tocht via Iran en Turkije duurde twee jaar, en werd door de tiener gedetailleerd met de camera van zijn telefoon geregistreerd.

amnesty-international‘The game’, zo noemen ze zelf deze vlucht naar de hoop, naar een opleiding, naar een nieuw en beter leven.

Maar eenmaal in België begint een geheel nieuw spel: ‘the mind game’. Over hoe je moet omgaan met de mentale druk van de trip, met de wantrouwende autoiteiten en de onheilspellende berichten uit het thuisland.

‘THE MIND GAME’ is een unieke en intieme documentaire over één van de duizenden niet-begeleide minderjarige vluchtelingen die elk jaar in West-Europa aankomen, op zoek Continue reading “Première: WATANJAAR (Jan Weynants & Eva Guns) + THE MIND GAME” »

GHOST TRAIL (Jonathan Millet)

 

Ghost_Trail_posterEen intelligente, humane thriller, gebaseerd op waargebeurde verhalen rond een – helaas – brandend actueel thema: ‘GHOST TRAIL’ van Jonathan Millet heeft alles wat een goede Filmhuisfilm moet hebben.

De film draait rond Hamid, een jonge Syriër die in Aleppo literatuur doceerde, maar opgepakt en gemarteld werd door het regime, tot hij erin slaagde naar Europa te vluchten.
Daar heeft hij zich aangesloten bij een geheime organisatie die – net als de Joodse nazijagers na WOII – zoveel mogelijk daders van de martelingen voor het gerecht probeert te brengen.

Zo is hij zelf op zoek naar Harfaz, een beruchte bewaker uit het al even beruchte gevangenenkamp waarin hij zat.
Het spoor leidt hem naar Straatsburg, waar hij – volgens hem tenminste – de dader

aantreft. Probleem: Hamid was tijdens zijn mishandelingen geblinddoekt, en weet dus niet hoe de man eruit ziet.

De vraag wordt dus opeens of de man écht wel Harfaz is, of dat Hamids door wraakgevoelens vertroebelde brein vooral wil dat de man die hij opgespoord heeft Harfaz is…

‘GHOST TRAIL’ is een film die de sfeer van Francis Ford Coppola‘s meesterwerk ‘The Conversation’ uitademt: geen film die het van de actie of ontploffingen moet hebben,  Continue reading “GHOST TRAIL (Jonathan Millet)” »

THE OLD OAK (Ken Loach)

In ‘The_Old_Oak_posterTHE OLD OAK’ neemt Ken Loach ons mee naar een mijnstadje in het Noorden van Engeland.

Of beter gezegd: naar een voormalig mijnstadje, want de mijnen zijn al lang gesloten. Sinds die sluiting is het ooit welvarende plaatsje helemaal verarmd, en zijn de meeste jongeren weggetrokken, en blijft er ook geen enkele pub meer over, op ééntje na: The Old Oak.

Maar uitbater TJ beseft dat ook zijn etablissement niet veel toekomst meer heeft met die enkele, oudere stamgasten.
Die klanten zien met lede ogen aan hoe – zonder dat zij daarvan op de hoogte gebracht werden – een groep Syrische vluchtelingen in de slecht onderhouden, goedkope huisjes in het dorp gedumpt wordt: een beslissing die bij de bewoners alleen maar het gevoel

aanwakkert dat ze in de steek gelaten worden door een overheid die hun problemen niet belangrijk vindt, en die alleen maar méér ellende op hun hoofden dropt…

Tweevoudig Gouden Palm-winnaar Ken Loach is ondertussen 87, en kondigde vooraf aan dat dit zijn laatste speelfilm zou worden, het sluitstuk van een carrière waarin hij met films als ‘I, Daniel Blake’ en ‘Sorry We Missed You’ uitgroeide tot hét boegbeeld  Continue reading “THE OLD OAK (Ken Loach)” »

R.M.N. (Cristian Mungiu)

 

poster R.M.N.Net voor Kerst keert Matthias terug naar zijn ouderlijk dorpje in de bergen van Transsylvanië. De man is in Duitsland zijn job kwijtgeraakt na een conflict met een racistische ploegbaas, en probeert thuis de draad weer op te nemen met zijn zoontje Rudi en zijn ex Csilla.

Maar toch is er iets veranderd: in het verarmde dorp – van oudsher een multi-etnische plaats waar zowel mensen met Duitse, Hongaarse en Roemeense roots wonen – is echter een groep arbeiders uit Sri Lanka gearriveerd, en dat zorgt ervoor dat bij Matthias en de andere bewoners het racisme onstuitbaar opborrelt.

R.M.N. is Roemeens voor M.R.I.-scan, en dat is precies wat voormalig Gouden Palm-winnaar Cristian Mungiu (‘4 Months, 3 Weeks and 2 Days’) in zijn nieuwe film doet:
Continue reading “R.M.N. (Cristian Mungiu)” »

Panelgesprek: Steden, Migratie & Mensenrechten

R.M.NOm 19u30 – voorafgaand aan de tweede vertoning van ‘R.M.N.’ om 20u40 – vindt in de foyer een panelgesprek plaats.

Naar aanleiding van de Week van de Mensenrechten hebben we het in dit panelgesprek over steden, migratie en mensenrechten, en duiden we waarom Mechelen net toetrad tot een netwerk van mensenrechtensteden.

Welkomstwoord door Rina Rabau Nkandu (schepen Mondiaal Beleid) en
Marise Habib (Chief of Mission International Organistion for Migration – IOM)

Panelleden:
– Bart Somers, titelvoerend burgemeester stad Mechelen
– Parissa Heydari, Mechelse met migratieverhaal vanuit Iran
– Majd Khalifah, journalist VRT

Moderatrice:
– Jana Kerremans

De toegang tot dit panelgesprek is gratis.

Deelnemers worden ook amnesty-internationaluitgenodigd om deel te nemen aan de Schrijfmarathon voor Amnesty International aan de hiervoor voorziene stand.

Schrijfmarathon_Amnesty_International

 

 

 

 

MechelenMonidaal_Zwart

 

 

Organisatie:
– Stad Mechelen
Logo_International_Organisation_for_migartion_IOM_Blue_CO Belgium and Luxembourg- IOM – The International Organization for Migration
- Filmhuis Mechelen

LES HIRONDELLES DE KABOUL (Zabou Breitmann & Elea Gobbé-Mévellec)

les-hirondelles-lr-1Kaboel, zomer 1998: na een bloedige burgeroorlog ligt de stad helemaal in puin. De streng-islamitische Taliban hebben na hun overwinning meteen de sharia ingevoerd: geen pretje voor de mannen, maar al helemaal rampzalig voor de vrouwen, die zo ongeveer élk denkbaar recht verliezen.

Temidden van de puinhopen volgen we twee koppels: aan de ene kant zijn er Mohsen en Zunaira, een jong, hoog opgeleid stel dat zielsveel van elkaar houdt, en dat ondanks al de ellende en het gruwelijk geweld om hen heen in de toekomst wil blijven geloven.

En aan de andere kant is er de oudere gevangenisbewaker Atiq, die helemaal vervreemd is van zijn doodzieke vrouw, en die een volstrekt kleur- en vreugdeloos bestaan leidt.

amnesty-internationalOp een dag raken de levens van die twee koppels onlosmakelijk met elkaar verbonden…
Zabou Breitmann en Elea Gobbé-Mévellec vatten het (over)leven onder de dictatuur van de Taliban – en dan vooral de Continue reading “LES HIRONDELLES DE KABOUL (Zabou Breitmann & Elea Gobbé-Mévellec)” »

JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)

je-naime-plus-la-mer

Hoe zien je toekomstdromen eruit als je als piepjonge vluchteling uit een platgebombardeerde stad in Syrië op de Waalse boerenbuiten ergens in de Condroz bent beland, waar je ouders eindeloos lang op allerlei papieren zitten te wachten?

In Natoye, een onooglijk boerendorpje ergens tussen Namen en Ciney, zitten in een opvangcentrum van het Rode Kruis kinderen van over de hele wereld: de ene is uit Afghanistan gevlucht, anderen komen uit Syrie, Eritrea, Irak en tal van andere plaatsen waar oorlog, geweld of extreme armoede een normaal leven onmogelijk maakten.

Regisseur Idriss Gabel verbleef een jaar lang in het centrum, slaagde erin het vertrouwen van de kinderen te winnen en registreerde hun verhalen, hun verdriet, hun hoop en hun dromen.

Rode-Kruis-45
Bijna allemaal zijn ze aan de ergste gruwelen ontsnapt: sommigen van hen verloren tijdens de tocht naasten in de Middellandse Zee of bij de oversteek van de bergen, anderen ontsnapten ternauwernood aan bommen of slavernijnetwerken.
Continue reading “JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)” »

ZAGROS (Sahim Omar Kalifa)

17-1720_coverIn de idyllische Koerdische bergen leeft schapenherder Zagros met zijn dochter en zijn knappe, zelfbewuste vrouw Havin: voor Zagros is hun dorpse leven de hemel op aarde, maar dat ervaart zijn – uit de stad afkomstige – echtgenote anders.

En andersom zorgt haar zelfstandigheid en mondigheid ervoor dat ook zij door de oerconservatieve dorpsbewoners anders bekeken wordt: al snel draait het roddelcircuit op volle toeren, en gaat als een lopend vuurtje rond dat ze Zagros ontrouw zou zijn geweest. Een beschuldiging die neerkomt op excommunicatie (of erger).

Voor Havin staat haar besluit dan ook vast: ze wil weg, en wel zo snel mogelijk. Samen met haar dochter en hun ongeboren kind vlucht ze naar België, terwijl Zagros ervoor kiest bij zijn schapen in zijn geliefde bergen te blijven.

Mechelen_Mondiaal_Logo

Maar algauw slaat bij hem de – bijna paranoïde – twijfel toe: is ze hem écht ontrouw geweest? En wat doet ze in België?
De enige manier om dat uit te zoeken is haar achterna te gaan….

De Leuvense Koerd Sahim Omar Kalifa toonde met kortfilms als
Continue reading “ZAGROS (Sahim Omar Kalifa)” »

SNOWDEN (Oliver Stone)

snowden-movie-5‘Is het verhaal dat in deze film verteld wordt nu echt wààr?,’ zo vroeg een journalist onlangs na een screening van ‘Snowden’ aan regisseur Oliver Stone.

‘Laten we het antwoord daarop aan de NSA vragen,’ repliceerde die fijntjes.

Yep, Oliver Stones films drijven wel vaker op paranoïa en wilde samenzweringstheorieën, maar in het geval van ‘Snowden’ bleek dat paranoïa soms gewoon terecht is: de Amerikaanse overheid verzamelde jarenlang zo ongeveer élke activiteit van iedereen op het internet, die van hun eigen bevolking incluis, én ze deden dat zonder dat zelfs het Amerikaanse Congres op de hoogte was.

De praktijk lekte pas uit toen NSA-medewerker Edward Snowden met een grote hoeveelheid geheime documenten over de massaspionage naar de pers stapte.

De gevolgen lieten uiteraard niet op zich wachten: de Amerikaanse justitie vaardigde
onmiddellijk een arrestatiebevel uit tegen Snowden, die naar Rusland vluchtte en daar tot Continue reading “SNOWDEN (Oliver Stone)” »

WE ARE JOURNALISTS (Ahmad Jalali Farahani)

we-are-journalists-still-3-soldiers-of-modernityIn zijn documentaire ‘We Are Journalists’ toont de Iraniër Ahmad Jalali Farahani  – zelf inmiddels gevlucht naar Denemarken – hoe Iraanse journalisten al jarenlang moeten vechten om (letterlijk én figuurlijk) te overleven.

Farahani zelf werd brutaal vervolgd en gefolterd door het regime van president Ahmadinejad, terwijl andere journalisten van de ene op de andere dag hun

inimu-oprecht-mechelenkomsten verliezen nadat hun krant het waagde één kritische letter of foto te publiceren.

Farahani’s docu confronteert ons daardoor meteen met de vraag hoe ver wij écht bereid zouden zijn te gaan in de strijd voor de vrijheid van Continue reading “WE ARE JOURNALISTS (Ahmad Jalali Farahani)” »