Categorie archief: Recensie

FATHER (Tereza Nvotova)

Geplaatst op door

 

Father-PosterU kent het vast: het was gisteren weer druk-druk-druk op het werk, vandaag zal het niet minder druk-druk-druk zijn, en bovendien moet vooraf ook nog de kleine aan de crèche afgezet worden.

Zo gezegd, zo gedaan, denkt de succesvolle directeur Michel: dochter in de auto, dochter aan de oppas afleveren en dan snel naar het werk, aan de slag voor een hectische dag.

Maar wanneer hij ‘s middags door zijn vrouw gebeld wordt met de vraag waar hun dochter is, begint het hem te dagen dat er iets gruwelijks is misgegaan. Zijn dochter is nooit aan de crèche afgeleverd, en Michel kan zich met de beste wil van de wereld niks meer herinneren. De vader blijkt zijn dochter gewoon in de auto vergeten te zijn, en de gevolgen daarvan zijn dramatisch…

Het verpletterende, op een waar gebeurd geval gebaseerde ‘FATHER’ draait rond het ‘Forgotten Baby Syndrome’, een geheugenfout die kan optreden bij mensen die onder zware stress staan, en die ervoor zorgt dat ouders tijdelijk hun kinderen kunnen vergeten.

Ironisch genoeg komt het syndroom vooral voor bij ouders die extreem bezorgd zijn om

hun kind, al is de reactie van de buitenwereld meestal net de omgekeerde: ‘Wat voor ouder vergeet nu zijn eigen kind?’

Zo ook bij Michel: de reacties van de buitenwereld zijn snoeihard, het gerecht start meteen een onderzoek, de pers stort zich op de vette kluif en zijn huwelijk komt onder zware druk te staan.

Schrijver Dusan Budzak baseerde het scenario op het leven van één van zijn beste vrienden, die zelf slachtoffer werd van het syndroom.
Omdat het te persoonlijk en te pijnlijk was wou hij het eerst niet verfilmd zien, tot bleek dat de zaak van zijn vriend absoluut geen alleenstaand geval was: jaarlijks overkomt het honderden ouders wereldwijd, uit alle sociale klassen en van alle leeftijden, jonge én oude ouders.

Milan Ondrik en Dominika Moravkova zijn indrukwekkend als de totaal verslagen ouders, die elk op hun manier met het drama proberen te leven.
‘FATHER’ is geen zoektocht naar de ‘schuldige’, wél een onwaarschijnlijk straffe oefening in empathie.
Bovendien maakt de film indruk door de krachtige, meeslepende stijl die de kijker

Continue reading “FATHER (Tereza Nvotova)” »

MASPALOMAS (Aitor Arregi & Jose Mari Goenaga)

Geplaatst op door

 

Maspalomas_posterVicente is een homo die zijn welverdiende pensioen doorbrengt in Laspalomas, de populaire gay badplaats op Gran Canaria waar de hetero’s de minderheid zijn.

Vicentes bestaan is volstrekt zonnig en zorgeloos, en wisselt zich af tussen stranden en nachtclubs, waar hij geen enkele moeite heeft om gezelschap te vinden.

Hier in Maspalomas hoeft niemand verwijtende blikken, agressieve opmerkingen of erger te vrezen omdat hij homo is: hier is het leven mogelijk waar Vicente altijd voor gevochten heeft. Want zelf is hij al jaren trots uit de kast, ook al moest hij zijn dochter achterlaten om openlijk homoseksueel te kunnen leven

Tot het familiale contact onverwacht en bruusk terug hersteld door een beroerte: voor het herstel brengt zijn dochter haar 76-jarige vader terug naar San Sebastian, de stad die hij lang geleden ontvluchtte, en waar hij nu in een revalidatiecentrum terecht kan.

Alleen is het revalidatiecentrum er één van de conservatieve soort, en wordt hij – afhankelijk en hulpeloos als hij opeens is – gedwongen weer in de kast te gaan, en afstand te doen van alles waar hij zijn hele leven voor gestreden heeft…

‘Maspalomas’ is een teder, intiem en emotioneel portret van een oudere homoseksuele man die zich met humor en doorzettingsvermogen door een zware klap en de daarop volgende revalidatie probeert te slaan.
Vicente wordt onwaarschijnlijk sterk vertolkt door José Ramón Soroiz, die voor zijn rol Continue reading “MASPALOMAS (Aitor Arregi & Jose Mari Goenaga)” »

OMAHA (Cole Webley)

Geplaatst op door

 

Omaha_posterHet is 2008, en de economische crisis slaat keihard toe in de Amerikaanse Midwest.

Vroeg in de ochtend maakt daar ergens een vader zijn twee kinderen wakker voor een verrassing: ze gaan op een roadtrip.
Ella en Charlie, broer en zus, beleven de tocht eerst als een groot avontuur langs de eindeloze wegen, met alleen hier en daar een aftands motel of een benzinestation.

De kinderen dromen van Disneyland. Maar ergens onderweg begint Ella stilaan de reden van de trip door te krijgen…

Hun eindbestemming is Omaha: daar, in het ultieme middle of nowhere, moet hun nieuwe start liggen, een nieuw begin van hun leven. Met de nadruk op moét, want een alternatief is er niet.

Met ‘Omaha’ zorgde Cole Webley voor één van dé debuutfilms van het afgelopen jaar: een ongelooflijk pakkende, hartverscheurende roadmovie, waarin de kijker op de achterbank mag meerijden doorheen de smeulende resten van The American Dream.Een verhaal over mensen die alles kwijt zijn, die alleen nog zichzelf en hun onvoorwaardelijke liefde voor elkaar hebben, en die tegen beter weten in blijven geloven dat dat hele kleine stipje in de verte licht aan het eind van de tunnel is.De ingehouden, sobere en rake vertolking van John Magaro als de vader is magistraal, en Molly Belle Wright en Wyatt Solis zijn onvergetlijk als broer & zus.
Webley vatte zijn intieme en intense verhaal over een stel kleine, breekbare mensen in

Continue reading “OMAHA (Cole Webley)” »

I WAS A TEENAGE SEX PISTOL

Geplaatst op door

I_Was_A_Teenage_Sex_Pistol

Exact 50 jaar geleden joegen The Sex Pistols met hun debuutsingle ‘Anarchy In The UK’ een ware schokgolf door Groot-Brittanië in het algemeen en door de muziekbusiness in het bijzonder.

Hun razende, etterende debuutplaat ‘Never Mind The Bollocks’ en doldraaiende sensatieberichten in de tabloids bevestigden daarna alleen maar wat de Britse goegemeente al dacht: dat de heren John Lydon (die als nom de plume Johnny Rotten aannam), gitarist Steve Jones, drummer Paul Cook en bassist Glen Matlock de verpersoonlijking was van hun allerergste angsten over de Jeugd Van Tegenwoordig – een stel agressieve, vuilgebekte en hondsbrutale tieners, zonder enige eerbied voor God, gebod of de Queen.

Maar voor een deel van die jeugd werden de Pistols daardoor uiteraard net zeer opwindende instant-voorbeelden in het troosteloze, door werkloosheid geteisterde Engeland van die tijd: in hun zog werden tientallen punkgroepen opgericht, en breidde de punkvlek zich als een lopend vuurtje uit.

In het uitstekende, zéér onderhoudende ‘I WAS A TEENAGE SEX PISTOL’ wordt het verhaal nu eens niét verteld door loudmouth Johnny Rotten, maar vanuit het standpunt

van bassist Glen Matlock: muzikaal veruit de meest begaafde van het stel, maar ook degene die eruit getrapt werd om plaats te maken voor de tragische Sid Vicious, met zeer verre voorsprong de muzikaal meest onbegaafde Sex Pistol.

Een faliekante personeelswissel die meteen het begin van het einde van de band zou inluiden, al had de groep op dat moment zijn plaats in de rockgeschiedenis allang gebetonneerd door eigenhandig een totale muzikale revolte op te starten én een van begin tot einde klassieke plaat na te laten.

Met rijkelijke en goedgekozen archiefbeelden plus rake getuigenissen en anecdotes van Continue reading “I WAS A TEENAGE SEX PISTOL” »

TUNER (Daniel Roher)

Geplaatst op door

 

 

In het uitstekende ‘TUNER’ speelt LeoTuner_poster Woodall de rol van Niki White: ooit was hij een uiterst talentvol jong pianist, maar die droom moest hij opgeven door hyperacusis, een gehoorkwaal waardoor je steeds méér gaat horen – in die mate dat het kleinste geluidje een marteling kan worden.

Door zijn ziekte wordt hij verplicht wordt de hele dag met gehoorbeschermers rond te lopen, maar tegelijk kan hij met zijn over-perfecte gehoor wel aan de slag als pianostemmer, bij de oude Harry Horowitz (excellent vertolkt door good old Dustin Hoffman).

De ervaren Harry ontfertmt zich als een echte vaderfiguur over de jonge Niki en leidt hem helemaal in het vak op, ook al zit hij door zijn hoge leeftijd met een kwakkelende gezondheid én wordt hij stilaan doof, wat uiteraard niet echt handig is voor een pianostemmer…

Bovendien valt er van dat pianostemmen nauwelijks te leven. Het is te zeggen: tot een stel criminelen bij toeval ontdekt dat Niki’s perfecte gehoor ook bruikbaar is bij het openen van kluizen….

‘TUNER’ is een beetje een film met alle eigenschappen van een goede pianostemmer: ouderwets degelijk, met kennis van het ambacht gemaakt, uitstekend geacteerd en uitermate vakkundig in elkaar gezet.

Bovendien zet ‘TUNER’ de kijker continu heerlijk op het verkeerde been: nu eens lijk je in een buddy movie uit de seventies te zitten, vervolgens in een romantisch drama, dan weer in een zenuwslopende actiethriller en daarna in een drama dat de grote levensvragen niet uit de weg gaat.

In de handen van een slechte regisseur had dat tot een onnozele warboel kunnen leiden, maar de jonge Canadees Daniel Roher bewijst hier dat hij niet voor niks al een Oscar op zijn schouw heeft staan (voor zijn documentaire ‘Navalny’).
Zijn ‘TUNER’ is Amerikaanse cinema van het genre waarvan er in tijden van Continue reading “TUNER (Daniel Roher)” »

KÖLN 75 (Ido Fluk)

Geplaatst op door

 

Koln_75_posterKeulen, 1974.
Vera Brandes is een Duitse tiener die helemaal wild is van jazz.

Haar vader heeft al netjes haar volledige levensroute voor haar uitgestippeld (ze zal net als hemzelf tandarts worden), maar de 18-jarige Vera zit met totaal andere plannen in haar hoofd: ze droomt ervan de geniale Amerikaanse jazzpianist Keith Jarrett naar Keulen te halen om hem in het Operahuis te laten spelen – een plaats waar nog nóóit een jazzoptreden heeft plaatsgevonden.

Het lijkt een niet te realiseren wild idee van een naïeve puber, maar met het enthousiasme

dat alleen tieners kunnen hebben slaagt ze zowaar nog in haar opzet ook: op 24 januari 1975 arriveert Jarrett in Keulen voor een concert dat georganiseerd is door de jongste Duitse concertpromotor ooit.

Alleen lijkt het goede nieuws daar te eindigen, want daarna dreigt alles wat verkeerd kan gaan ook effectief verkeerd te gaan. Erger nog: wanneer de doodvermoeide Jarrett de verkeerde, zeer gammele en slecht gestemde piano ziet waarop hij enkele uren later zal moeten spelen, dreigt hij zelfs het (uitverkochte) concert te annuleren…

Elke rechtgeaarde jazzfan kent waarschijnlijk het verdere verloop van het verhaal (en heeft het fenomenale resultaat in de platenkast staan), en alle anderen raden we aan dat te komen Continue reading “KÖLN 75 (Ido Fluk)” »

Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS

Geplaatst op door

BELGISCHE PREMIÈRE!

Goodbye_Horses__The_Many_Lives_Of_Q-LazzarusIn samenwerking met SMELT RECORDS
———

Het is 1991: Jonathan Demme‘s fenomenale thriller ‘The Silence of the Lambs’ lokt niet alleen miljoenen bezoekers naar bioscopen wereldwijd, maar de film wordt ook nog eens overladen met vijf Oscars en laaiende recensies.

Voor één van de cruciale scènes van de film – de scène waarin de creepy seriemoordenaar ‘Buffalo Bill’ al dansend recht in de camera kijkt – gebruikt Demme op de soundtrack een nummer van een obscure zangeres die hij ook in zijn vorige films al gebruikt heeft: ‘Goodbye Horses’ van ene Q Lazzarus.

Bij het maken van de scène lagen ook de opties om te kiezen voor nummers van David Bowie, Bob Seger of The Rolling Stones op tafel, maar die voorstellen gooit de regisseur allemaal in de vuilnisbak: hij gaat voor een nummer van een onbekende zangeres die aan de kost komt als taxichauffeur, en die hij ontdekte toen ze ooit voor hem een demotape speelde tijdens een taxirit.

Maar ook al wordt ‘The Silence of the Lambs’ een enorme kaskraker en vraagt iedereen zich af van wie ‘dat ene nummer’ bij ‘die ene scène’ is: geen enkele hapt platenfirma toe, want een zwarte vrouw met dreadlocks en een etherische, androgyne stem die rock wil zingen wordt als ‘onverkoopbaar’ gecatalogeerd.

Daarna lopen alle sporen naar Q Lazzarus dood: terwijl haar ‘Goodbye Horses’ jaar na jaar meer tot een absolute cultklassieker uitgroeit, lijkt zij van de aardbodem verdwenen.
Het nummer wordt in tal van films gebruikt, duikt op in ‘Family Guy’, belandt zowaar op de Continue reading “Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS” »

Predikheerlijke Muziekfilms: SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS (Anton Corbijn)

Geplaatst op door

 

Squaring_the_circle_the_story_of_hipgnosisIn het uitmuntende ‘SQUARING THE CIRCLE’ vertelt Anton Corbijn het verhaal van Hipgnosis, het ontwerpersstudio van Storm Thorgerson en Aubrey ‘Po’ Powell.

Beide heren zorgden vanaf eind jaren ’60 voor een lange reeks iconisch geworden platenhoezen, te beginnen met hun ontwerpen voor Pink Floyd: ‘A Saucerful of Secrets’, ‘Atom Heart Mother’, ‘Dark Side of the Moon’… allemaal hoezen uit de koker van de Hipgnosis-heren .

Vooral de prisma/pyramide-hoes van million seller ‘Dark Side of the Moon’ zorgde ervoor dat de platenfirma’s en topbands opeens in de rij stonden om óók met hen te werken: van Led Zeppelin tot Paul McCartney, van Peter Gabriel tot Black Sabbath, en van The Police tot AC/DC.

Bovendien waren de seventies dé gouden dagen van de muziekbusiness: geen idee was te groot, te wild of te gek, en geld was geen probleem (drugs evenmin), wat leidde tot een reeks unieke, klassieke visuele meesterwerkjes die in miljoenen huiskamers in de kast stonden.
Of zoals Noel Gallagher het in deze docu zeer treffend omschrijft: ‘The poor man’s art collection’. 

Predikheerlijke_Zomer

De creativiteit van Hipgnosis beperkte zich overigens lang niet tot platenhoezen alleen: zo ontwierpen ze evengoed het logo van Led Zeppelin of de boekcover van Douglas Adams‘ science fictionklassieker ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’.

Op de in 2013 overleden Storm Thorgerson na komen zowat alle rechtstreeks betrokkenen aan het woord, wat een stroom aan bijzonder sappige, grappige anecdotes én een brok zeer boeiende muziekgeschiedenis oplevert.
De typisch sobere zwart-wit-stijl waarin Corbijn de geïnterviewden filmde contrasteert Continue reading “Predikheerlijke Muziekfilms: SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS (Anton Corbijn)” »

Predikheerlijke Muziekfilms!

Geplaatst op door

Predikheerlijke_ZomerOok dit jaar zorgen we op de Predikheerlijke Zomer 2026 weer voor een fijn uitgekiend aanbod  van muziekfilms.

We hadden onze vertoningen gepland op het stemmige binnenplein van het Predikheren, maar door de regenvoorspelling hebben we alle voorstellingen verplaatst naar de PREDIKHERENKERK!

Aanvang telkens om 21u00.

TIP: de nieuwe Filmhuis-seizoenskaart 2026-27 is al meteen geldig voor de Predikheerlijke muziekfilms!
Vóór u een filmticket koopt is het dus slim eerst HIER de nieuwe Filmhuis-seizoenskaart 2026-27 te kopen: daarmee bespaart u een heel seizoen lang 2 euro per vertoning.

Welke films mag u de komende dagen verwachten?

I_Was_A_Teenage_Sex_PistolOp ZATERDAG 22 AUGUSTUS:

I WAS A TEENAGE SEX PISTOL

Het verhaal van één van de meest cruciale groepen uit de rockgeschiedenis: The Sex Pistols.

Nu eens niét verteld vanuit het standpunt van loudmouth Johnny Rotten, maar vanuit dat van Glen Matlock: de man die een groot deel van de onverwoestbare Pistols-classics schreef, maar al snel uit de groep getrapt werd om plaats te maken voor Sid Vicious.

Logo_ConcertzaakVol rijkelijke en goedgekozen archiefbeelden plus rake getuigenissen en anecdotes van interessante insiders (alle Pistols minus Rotten, Debbie Harry en Clem Burke van Blondie, en zowaar Billy Idol…) biedt ‘I WAS A TEENAGE SEX PISTOL’ niet alleen een aanstekelijke, opwindende muzikale geschiedenis, maar geeft de film ook een prima tijdsbeeld van de grauwe, deprimerende sfeer in Engeland halverwege de jaren zeventig.

INFO, TRAILER & RECENSIES HIER!

 

Vertoning: Zaterdag 22 augustus om 21u00 in de Predikherenkerk!

in samenwerking met de CONCERTZAAK

———————

Squaring_the_circle_the_story_of_hipgnosisOp ZONDAG 23 AUGUSTUS:

SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS

Het zéér amusante en zéér boeiende verhaal van Hipgnosis, het legendarische ontwerperscollectief van Storm Thorgerson en Po Powell.

De twee beginnen hun carrière in volle hippietijd met de coverontwerpen voor een (toen nog) relatief onbekend groepje van hun vrienden: Pink Floyd.

bibliotheekWanneer die hun grote doorbraak ‘Dark Side of the Moon’ opeens met miljoenen tegelijk over de toonbank vliegt, wil plots iederéén samenwerken met de bedenkers van de iconische prisma/pyramide-hoes van die plaat: Paul McCartney, Led Zeppelin, Peter Gabriel, Black Sabbath, AC/DC, The Police en vele, vele andere wereldsterren laten allemaal hun hoezen door de Hipgnosis-ontwerpen.

Bonus: we bevinden ons in de seventies, en de muziekbusiness draait als nooit tevoren. Geen idee is te gek, want geld is geen enkel probleem (drugs evenmin).
Het resulteert in een héérlijke, schelmachtige docu van Anton Corbijn met (op de overleden Thorgerson na) àllle betrokkenen: van Robert Plant en Roger Waters tot Paul McCartney en Noel Gallagher.

INFO, TRAILER & RECENSIES HIER!

 

Vertoning: Zondag 23 augustus om 21u00 in de Predikherenkerk!

In samenwerking met de muziekafdeling van de PREDIKHEREN-bib!

Het Filmhuis-Slotfeest 2025-26: DJ AHMET

Geplaatst op door

 

 

DJ_AHMET_Post1Ahmet is vijftien en een herderszoon uit een oerconservatief moslimdorpje ergens tussen de heuvels van Noord-Macedonië.

Na de dood van zijn moeder heeft zijn vader hem van school gehaald om de schapen te hoeden en voor zijn broertje te zorgen, een broetje dat sinds de dood van mama geen woord meer gezegd heeft.

Wanneer Ahmet bij toeval op een illegale rave stuit, gaat een volstrekt onbekende wereld voor hem open: hij begint te dromen van een carrière als dj, en installeert bij wijze van start een boombox op zijn tractor.
DJ worden lijkt in het oerconservatief dorpje een volstrekt kansloze droom, al even onmogelijk als zijn liefde voor de mooie, vrijgevochten Aya, een meisje dat al uitgehuwelijkt is.

Bovendien heeft zijn vader een zéér ernstig probleem ontdekt: bij al zijn muzikale – en liefdesavonturen is Ahmet een schaap kwijtgeraakt…

De manier waarop het kleurrijke ‘DJ AHMET’ tot stand kwam was al even hobbelig en onwaarschijnlijk als het pad naar de dj-carrière van zijn hoofdpersonage (COVID! Geen geld! Productieproblemen!), maar na meer dan zes jaar kon de film dan toch uiteindelijk voor minder dan een miljoen euro gedraaid worden in enkele piepkleine dorpjes in Noord-Macedonië.

En zie: deze zalige, grappige, swingende en ontwapenende crowdpleaser groeide bij zijn première meteen uit tot dé hit van het Sundance Festival (het Cannes van Amerika, zeg maar), waar het niet alleen de Publieksprijs won maar ook een berg laaiende persrecensies kreeg.

DJ_AHMET_pst2Daarna zette deze zalige, grappige crowdpleaser zijn internationale triomftocht gewoon door, nu dus ook tot in België, en meer bepaald Mechelen.

Kortom: zet uw schapen op stal, blink uw tractor op en begeef u met zijn allen in kuddevorm Continue reading “Het Filmhuis-Slotfeest 2025-26: DJ AHMET” »