TIP: koop nu al uw HIERFilmhuis-seizoenskaart 2026-27 en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning, ook deze.
—–
Een kwarteeuw geleden toonden we u in het Filmhuis ‘DONNIE DARKO’, de fascinerende, ontregelende en bijzonder eerie debuutfilm van Richard Kelly, over een niet goed in zijn vel zittende tiener met een imaginair reuzenkonijn als enige vriend.
Nu, 25 jaar later, is de film tot een absolute cultfilm uitgegroeid, verplicht kijkvoer voor de fans van David Lynch of Terry Gilliam: Donnie en zijn enge konijnvriend zijn dan ook terug, nu mét een nieuwe, live-gespeelde soundtrack van BL!NDMAN, gecomponeerd door Eric Sleichim.
De eighties-songs uit de film (Duran Duran, Echo & The Bunnymen, Joy Division, de cover van ‘Mad World’ van Tears For Fears…) bleven uiteraard behouden, en BL!NDMAN doet de rest: ‘Het is een arsenaal aan instrumenten (saxen, percussie, turntables, electronics … ) dat de klank van de film een lijfelijke aanwezigheid zal geven. De musici op podium
maken deel uit van een andere parallelle wereld, een stam elders in tijd en ruimte,’ belooft componist Eric Sleichim.
Na hun Oscarwinnende ‘No Other Land’ is ook de nieuwe docu van Yuval Abraham en Rachel Szor een bijzonder onthutsende en onthullende brok must see-journalistiek: dit keer slaagden ze erin 24 leden van de militaire inlichtingendienst van het IDF (het Israelische leger) te laten getuigen over hun manier van werken
Aan de hand van die 24 getuigenissen geeft ‘NAZA’ een schokkende inkijk in de manier waarop het Israëlische leger de zeer gerichte en zeer systematische aanvallen op burgers in Gaza uitvoert.
Voor wie zich zou afvragen wat NAZA betekent: het letterwoord uit de titel is dehumaniserende newspeak voor burgerslachtoffers, gebruikt door het Israëlische leger bij hun acties in Gaza: bij deze aanval kwamen 1 verdachte en 5 NAZA om…
Eén van de getuigen vertelt hoe 500 NAZA werden gedood om één terrorismeverdachte uit te schakelen – collateral damage blijkt van geen enkel belang, ook niet als het om menselijke collateral damage gaat.
Aangezien de getuigen uit de militaire inlichtingendienst zware straffen boven het hoofd hangt als uitlekt wie ze zijn, is iedereen uiteraard anoniem gefilmd: door hun verhalen ‘s nachts in tegenlicht op de daken van Tel Aviv te filmen, ziet deze docu eruit als een duister, unheimlich schimmenspel, even anoniem als de nachtelijke aanvallen zelf.
Tussen haakjes: de al even unheimliche soundtrack is van Mica Levi.
Dat de docu gemaakt is door twee Israëli, is op zijn zachtst gezegd opvallend: ‘We maakten ‘NAZA’ vanuit een gevoel van verplichting om onze positie als Israëli’s te Continue reading “NAZA (Rachel Szor & Yuval Abraham)” »
Om een geweldige film te draaien heb je helemaal geen Brad Pitt, Scarlett Johansson of Matthias Schoenaerts nodig.
Neen, soms kan een kieken in de hoofdrol volstaan, zo bewijst regisseur György Palfi met zijn uitmuntende, originele en grappige kippenfilm ‘HEN’.
De film begint op een industriële kippenboerderij, waar uit één van de eieren (machinaal, uiteraard) een zwarte kip gebroed wordt: dat is blijkbaar de foute kleur voor de kweker die alleen maar gele kuikens wil – kippen die daar niet aan voldoen belanden in de soep.
Alleen weet deze kip net op tijd te ontsnappen, en begint ze aan een tocht die de
Odyssee doet verbleken.
Want de wereld van de kip is een ‘eten of gegeten worden’-bestaan vol levensbedreigende gevaren: hongerige mensen, voorbijrazende auto’s, eierdieven, vossen, noem maar op.
Haar lange tocht eindigt op de binnenplaats van een vervallen restaurant, waar niet alleen de kippen in duistere kooien moeten verblijven…
‘HEN’ is gefilmd vanuit het standpunt van de kip, waardoor er van de mensen niet alleen een constante dreiging uitgaat, maar waardoor de kip ons ook een unieke (en niet zo Continue reading “HEN (György Palfi)” »
Ter gelegenheid van 20 jaar AFRACTIE vertonen we op 5 oktober de Senegalese prachtfilm ‘BANEL & ADAMA’.
Maar AFRACTIE is niet de enige jarige die we die avond vieren, want ook de Pouponnière Sourire Bébé in Senegal bestaat 10 jaar.
Wat in 2016 begon met vier baby’s, is ondertussen uitgegroeid tot een weeshuis dat 200 kinderen een veilige start in het leven gaf.
Bineta, de bezielster van dat project (foto rechts), komt vooraf het bijzondere verhaal van haar weeshuis vertellen.
En nadien krijgt u bij een gratis drankje de kans om persoonlijk met haar kennis te maken en na te praten over de film.
—–
Banel en Adama zijn twee jongeren op de grens van volwassenheid in een afgelegen dorpje ergens in het noorden van Senegal. De twee zijn complete tegenpolen, maar toch worden de stille, introverte Adama en de vurige, rebelse en gepassioneerde Banel verliefd op elkaar.
Adama is voorbestemd om dorpshoofd te worden, maar kiest voor de liefde voor Banel en doet afstand van zijn geboorterecht.
Een keuze die voor chaos en onrust in het dorpje zorgt.
En wanneer de regen dan ook nog eens uitblijft, wordt de hele toestand in de gemeenschap nog wat bitsiger…
Met haar uitstekende debuut ‘BANEL & ADAMA’ zet regisseuse Ramata-Toulaye Sy zich meteen op de kaart als hét filmisch talent van de Afrikaanse cinema.
Deze moderne Senegalese versie van Romeo en Julia is niet alleen visueel verbluffend, maar kan ook bogen op een uitstekend scenario én een uitstekende cast van Continue reading “BANEL & ADAMA” »
Op MAANDAG 28 en DINSDAG 29 SEPTEMBER is het Filmhuis één van deelnemers aan OPEN CINEMA 2026!
Tijdens dit evenement zwaaien alle Vlaamse filmvertoners de deuren wijd open voor het publiek, en nodigen we iedereen uit om ons zeer gevarieerde filmaanbod te komen ontdekken.
En in het Filmhuis is dat zéér gevarieerd: de beste nieuwe releases, maar ook boeiende bioscoopdocu’s, klassiekers, kortfilms, Vlaamse cinema, Europese cinema, de betere Hollywoodcinema en wereldcinema – het is allemaal bij ons te zien, zolang het maar kwaliteitscinema is.
Tijdens OPEN CINEMA 2026 vertonen we op twee dagen een fijne staalkaart uit dat aanbod, én trakteren we u bovendien op allerlei fijne extra’s bij de vertoningen: een filmtombola, een posterverkoop, voor- en nabesprekingen, een kleine fototentoonstelling en meer van dat leuks!
Check hier alvast de trailer met o.a. Tijmen Govaerts:
OP HET PROGRAMMA:
MAANDAG 28 SEPTEMBER: 18u30: kortfilm: LOYNES (+ gratis drankje) 19u00: Art & Film: PETER HUJAR’S DAY 20u30: LOS DOMINGOS (ingeleid door Leo De Weerdt, en gevolgd door een nagesprek met Pat Donnez)
Steeds meer klassiekers worden tegenwoordig digitaal gerestaureerd én voor bioscoopvertoning gereleased: uit dat alsmaar groeiende aanbod tonen we u dan ook graag de allerbeste titels.
De eerste uit onze reeks klassiekers dit seizoen is het fan-tas-tie-se‘LES PARAPLUIES DE CHERBOURG’, de heerlijke, kleurrijke musical van Jacques Demy die in 1964 de carrière van Cathérine Deneuve lanceerde (én bekroond werd met vier Oscars!) (én met de Gouden Palm in Cannes!)
Het verhaal draait rond de 17-jarige Geneviève, die haar moeder bijstaat in de bekendste parapluwinkel van Cherbourg.
Geneviève is best gelukkig met haar winkeljob, én dolverliefd op haar vriendje Guy, een
simpele automonteur. Wanneer Guy twee jaar dienstplicht moet vervullen voor de oorlog in Algerije, is dat uiteraard een zware klap voor het jonge stel, maar ze beloven elkaar eeuwige trouw.
Alleen denkt Genevièves moeder daar helemaal anders over: zij probeert haar dochter te koppelen aan de stinkend rijke Roland Cassard, een Parijse juwelier die een oogje heeft op de knappe winkeldochter.
Alleen blijkt die nu ook zwanger te zijn….
‘LES PARAPLUIES DE CHERBOURG’ is anderhalf uur lang zalige, unieke cinema: elke dialoog wordt gezongen (Demy noemt het een ‘film en chanté’), elk frame is een pareltje van stijl en enscenering, de kleuren spàtten van het scherm, het bitterzoete verhaal gaat recht naar het hart en de liedjes (van Michel Legrand) zijn overheerlijk en onvergetelijk.
Fabrice (18) en Sammy (19) – beste vrienden – doen autostop naar huis, maar de voorbijrijdende automobilisten willen wil niet echt meewerken.
Tot uiteindelijk toch één autombolist hen een lift aanbiedt: ene Willy, een man van middelbare leeftijd die een heel andere bestemming in zijn hoofd blijkt te hebben dan zij.
Willy blijkt helemaal geobsedeerd te zijn door zijn idool Johnny Hallyday, en troont de twee tieners mee op een aanvankelijk onschuldig ogende trip vol bier en karaoke.
Het verhaal van ‘MERCI JOHNNY’ is volgens regisseur Fabrice Chan ontstaan door een voorval dat hem en zijn beste vriend 20 jaar geleden overkwam: ‘Jarenlang heb ik dat verhaal verteld als een voorbeeld van jeugdige naïviteit. Maar toen ik het een tijd geleden opnieuw vertelde, besefte ik hoe diep die gebeurtenis iedereen raakte, en hoe Continue reading “Kortfilm: MERCI JOHNNY (Fabrice Chan)” »
Ainara is 17: een intelligente, idealistische jonge vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor.
Wanneer ze – tot verbazing van haar familie – aankondigt dat ze non wil worden, zijn de reacties heel uiteenlopend.
Haar vader is wat afwachtend (‘Wat ga je tussen die oudjes zitten doen?’ vraagt hij zich af), maar wil vooral zijn dochter steunen in wat ze ook kiest.
Haar atheïstische tante daarentegen denkt dat Aïnara geïndoctrineerd is door de kerk en
gemanipuleerd door de katholieke school waar ze zit, en vindt dat haar nichtje op het punt staat haar leven te vergooien…
‘LOS DOMINGOS’ is een prachtig familiedrama vol rake observaties en messcherpe dialogen over een jonge vrouw die haar eigen pad in het leven zoekt, magistraal vertolkt door Blanca Soroa (onthou die naam!), en uitstekend geregisseerd door Alauda Ruiz de Azua.
Filmhuis Mechelen heeft altijd aandacht (én een plaatsje op de affiche) gehad voor jonge lokale talenten.
En tijdens OPEN CINEMA geven we die jonge talenten graag nog een extra duwtje in de rug: met ‘MERCI JOHNNY’ en ‘LOYNES’ presenteren we u twee veelbelovende kortfilms – een gratis ontdekking voor wie een ticket voor een langspeelfilm die avond koopt, of met een gratis drankje als u een kortfilmticket koopt.
Altijd prijs, dus!
‘LOYNES’ speelt zich af in een rechtbank ergens in het 19de-eeuwse Liverpool. Daar komen we terecht in een zeer bijzonder proces: de beklaagde is geen levende persoon, en heeft evenmin een naam.
Neen, dit is een proces tegen… een lijk. Een volstrekt anoniem lijk bovendien, zonder achtergrond of verleden.
En van wat het lijk nu precies beschuldigd wordt is al even onduidelijk.
Niet dat dàt veel uitmaakt voor het luidruchtige publiek dat samengekomen is om deze absurde, Kafkaïaanse ceremonie te volgen: zij willen vooral het oordeel ‘Schuldig!’ horen…
Regisseur Dorian Jespers vond de inspiratie voor zijn groteske, surrealistische farce in een écht proces uit 892: toen werd het rottende lijk van paus Formosus een jaar na zijn dood op bevel van zijn opvolger opgegraven om berecht te worden (om maar te zeggen dat vroeger niet echt àlles beter was!)