Dr. Dirk De Wachter vertelde het onlangs nog in ‘Alleen Elvis Blijft Bestaan’: het schitterende ‘SUR L’ADAMANT’ is één van zijn absoluut favoriete documentaires van de laatste jaren.
Hij komt dan ook graag in het Filmhuis langs om de film in of uit te leiden (al naargelang u voor de vroege of late vertoning kiest).
Die ‘L’Adamant’ uit de titel is overigens een boot die rustig op de Seine in Parijs dobbert.
Niet zomaar een boot, maar een uniek drijvend dagverblijf, dat mensen opvangt die aan allerlei psychische stoornissen lijden.

(c) Kristof Ghyselinck
De therapie aan boord is vooral gebaseerd op het maken van kunst, op artistieke expressie en op het musiceren. Op die manier tracht het personeel een tegengewicht te bieden aan de ontmenselijking van de psychiatrie.
Documentairemaker Nicolas Philibert maakte eerder al indruk met het prachtige ‘Etre et Avoir’ (over een piepklein schooltje op het Franse platteland), maar ‘Sur l’Adamant’ is zo mogelijk nog beter: een humaan, diepmenselijk portret dat ons kennis laat maken met patiënten en hun verzorgers die dag na dag op begeesterende wijze de strijd aangaan met hun problemen.
De film werd dan ook bekroond met de Gouden Beer op het jongste Filmfestival van Berlijn, een unieke (maar in dit geval welverdiende) prestatie voor een documentaire.
Deze vertoning wordt dus nabesproken (vertoning 18u30) en ingeleid (vertoning 20u45) door prof. dr. Dirk De Wachter, die verbonden is aan het UPC van de KU Leuven, waar hij Het Herstelhuis aan de campus Kortenberg leidt.
Daarnaast publiceerde hij tal van veelgeprezen (en veelgelezen) boeken over zijn Continue reading “SUR L’ADAMANT, gepresenteerd door dr. Dirk De Wachter” »


a, achteraf is het makkelijk praten over welke keuzes men in de oorlog had moeten maken. Achteraf is het allemaal makkelijk – achteraf zou iederéén natuurlijk het moreel juiste gedaan hebben. Tijdens de allerlaatste dagen van de oorlog waren de verzetshelden overigens opeens ook opmerkelijk talrijker dan één of twee jaar eerder, tijdens de van de bezetting, toen het er écht toe deed.
ns kinderfilmontbijt uiteraard helemaal in het teken van de winterpret.
Sandra, Samuel en hun slechtziende zoon Daniel wonen sinds een jaar in een afgelegen châlet in de Franse Alpen.

