Afrikaanse animatiefilms voor volwassenen zijn niet bepaald dik gezaaid, maar met ‘Aya de Yopougon’ bewijzen de Ivoriaanse scenariste Marguerite Abouet en de Parijse tekenaar Clément Obrerie dat ook in het zwarte continent echte pareltjes gemaakt worden.
Hun ‘Aya de Yopougon’ is de excellente verfilming van hun gelijknamige (en zeer succesvolle) stripreeks over Aya, een mooie jonge vrouw uit Yopougon, de levendige volksbuurt van Abidjan.
De plichtsbewuste studente is vastbesloten om dokter te worden en werkt daar hard voor, in tegenstelling tot haar twee beste vriendinnen Adjoua en Bintou. Want dat duo is vooral geïnteresseerd in de zogenaamde série C, zijnde: ‘Couture’, Coiffure’ en ‘Chasse au mari’.
Allemaal goed en wel, tot blijkt dat Adjoua zwanger is. Aya geeft haar de raad te gaan
praten met de vader, alleen kan Adjoua zich niet goed meer herinneren wie nu precies de “dader” was…
‘Aya de Yopougon’ is een zéér fris, kleurrijk en vrolijk getekende animatiefilm van de bovenste plank: zowel de patriarchale Afrikaanse mannen als de vrouwen worden op geestige wijze over de hekel gehaald, terwijl je ondertussen in no time meegezogen Continue reading “AYA DE YOPOUGON (Marguerite Abouet & Clément Obrerie)” »
fgelopen jaar wil zien, mag vooral het begin van ‘L’Amant Double’ niet missen – méér mogen we u hier echt niet vertellen.
‘Un petit bonbon savoureux!’, zo omschreef The Huffinton Post ‘Visages Villages’, en dat is veruit de beste omschrijving die we van dit héérlijk filmpje gelezen hebben.
Voor de ogen van zijn oudste zoon Jean valt Leon Broucke overboord uit zijn vissersboot, recht in het ijskoude water van de Noordzee.
Voor zijn prachtige debuut ‘Lion’ verfilmde de Australische regisseur Garth Davis het onwaarschijnlijke maar waargebeurde verhaal van Saroo Brierley.
Papieren of administratieve sporen naar zijn echte familie of geboorteplaats zijn er niet, maar op het internet is een nieuwe tool opgedoken: Google Earth. Het begin van een lange zoektocht…
In de loop der jaren heeft hij een fascinerende verzameling aangelegd
Courgette is – in tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden – geen groente, maar een dapper jongetje. Wanneer hij zijn moeder verliest, voelt hij zich helemaal alleen op de wereld.
‘Mijn Naam Is Courgette’ is een heerlijke, fijngevoelige prent over een nieuw leven opbouwen en dingen ontdekken, maar ook over problemen en verdriet.
Met Rusland gaat het misschien niet zo goed, maar de laatste jaren bereikten wel een pakket schitterende Russische films onze bioscopen: het fantastische