De verpleegster Manuela is een ploetermoeder die haar tienerzoon Esteban sinds zijn geboorte helemaal alleen heeft opgevoed.
Wanneer de twee samen naar een theatervoorstelling van ‘A Streetcar Named Desire’ gaan, slaat het noodlot toe: op het moment dat Esteban de straat overloopt om een handtekening van zijn favoriete actrice te vragen, wordt hij voor de ogen van zijn moeder gegrepen door een voorbijrijdende auto…
Manuela geeft toestemming het hart van haar overleden zoon voor orgaandonatie te gebruiken, en besluit hem te eren door in Barcelona nog één keer zijn (voor hem verborgen gehouden) vader te gaan opzoeken: de travestiet Lola, die ondertussen vele geslachtsoperaties heeft ondergaan.
‘Todo Sobre Mi Madre’ is Almodovars ultieme ode aan de vrouw, in àl haar vormen en verschijningen: de zoektocht naar de vader van Esteban leidt Manuela naar lesbische actrices, prostituees, drag queens en transseksuele ex-mannen, maar evengoed naar Continue reading “TODO SOBRE MI MADRE (Pedro Almodovar)” »
Op maandag 5 maart vertonen we de klassieker 
De cinema, hoe is die ook alweer begonnen?
Die soundtrack bestaat uit een collage van mijmeringen, proza en poëzie van Jarman, waarin hij zijn ervaringen met AIDS (de behandeling, het verlies van zijn vrienden, de fysieke en emotionele pijn…) verwoordt, of de betekenis van het door hem zo geliefde blauw.
Al twee keer hadden we de postrockgroep 
stroom van adembenemende contrasterende beelden van planeet Aarde in 1982 – van cultuur en natuur, van doldraaiende mensenzeeën en onbewoonbare woestenijen, van vredevolle tableaus en atoomontploffingen, van opbouw en vernietiging, van primitivisme en spitstechnologie.
iezen voor een poëziefestival?
gekopieerd werd in andere films, reclamespots en videoclips: hoog tijd om deze visueel baanbrekende film te komen herontdekken op groot scherm, dus.
Een simpele, snelle zaak, denkt iedereen, want de bewijslast lijkt overweldigend, en ook bij de jury is weinig twijfel.
Een louche hotelkamer: een jonge vrouw (gespeeld door Adrienne Barrett) ontwaakt uit haar nachtmerrie en trekt de stad in.
Erik Van Looy brak in 2003 definitief door als regisseur met ‘De Zaak Alzheimer’, een prent gebaseerd op de gelijknamige succesthriller van Jef Geeraerts.