Green Screen: DUTY OF CARE (Nic Balthazar)

Duty-of-Care_poster

Al enkele decennia trekken wetenschappers aan elke mogelijke alarmbel over de toestand van het milieu en ons klimaat.

Al even lang worden er betogingen georganiseerd, acties opgezet en petities ondertekend dat het een lieve aard heeft, maar driewerf helaas: we lijken met zijn allen tóch regelrecht het klimaat-ravijn in te lopen – we zijn inmiddels al zover dat zelfs de VN een ‘code rood’-waarschuwing voor de mensheid uitschreef.

Maar ondanks de urgentie van de situatie en ronkende intentieverklaringen bleven onze politici de écht essentiële maatregelen schuwen, en mocht de industrie vrolijk zijn vervuilende gangetje blijven gaan.

Daarom probeerde de Nederlandse advocaat Roger Cox in 2015 een nieuw actiemiddel uit: waarom de overheid niet voor de rechtbank brengen?
De overheid (en bij uitbreiding iedereen met een grote verantwoordelijkheid) heeft immers

een ‘duty of care’ – een zorgplicht voor de huidige én de toekomstige bewoners van deze planeet.

Zijn klimaatzaak werd vooraf nog vooral bekeken als een soort mediastunt met geen kans op slagen, maar zie: tot verbazing van de vele sceptici oordeelde de rechter – in de stijl van de beste courtroom drama’s – dat David wel degelijk juridisch gelijk had in zijn zaak tegen Goliath.
De uitspraak zorgde niet alleen voor wereldnieuws, maar gaf Cox ook meteen juridische Continue reading “Green Screen: DUTY OF CARE (Nic Balthazar)” »

WAX PRINT (Aiwan Obinyan)

Wax_Print

In het kader van het M-Fair-festival rond eerlijke en duurzame kledij vertonen we ‘WAX PRINT’, een boeiende docu van filmmaker en modeontwerper Aiwan Obinyan.

In de documentaire reist ze door vier continenten om de geschiedenis van het iconische ‘wax print’-textiel te achterhalen.

Vandaag staat de stof bijna symbool voor Afrika en Afrikanen, maar tot haar verrassing

hoort Aiwain van haar Nigeriaanse grootmoeder dat deze ‘traditionele’ Afrikaanse stoffen met wasprint eigenlijk een koloniale uitvinding zijn, gemaakt in het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Die ontdekking betekent voor haar de start van een reis om de tweehonderdjarige Continue reading “WAX PRINT (Aiwan Obinyan)” »

OPEN CINEMA

Bij Filmhuis Mechelen belééf je cinema. Van nieuwe titels tot zeldzame parels en inspirerende programma’s.

Op MAANDAG 3 en DINSDAG 4 OKTOBER is het Filmhuis één van de 21 Vlaamse en Brusselse bioscopen en filmvertoners die verrassen met hun gevarieerde aanbod.
Allemaal samen, allemaal net dat tikkeltje anders.

Welkom op dit magische moment.
Welkom tijdens OPEN CINEMA.

OpenCinema_tag

We presenteren u twee avonden lang cinema in al zijn vormen, genres en formaten, met maar één rode draad (zijnde: kwaliteit) en telkens voor de prijs van één ticket.

Als u ons nog niet zou kennen, is dit dus het ideale moment om te komen ontdekken waar het Filmhuis voor staat, al 45 jaar lang.

En als u ons wel kent, dan weet u dat dit weer twee unieke 45-jaarFilmhuisavonden worden, vol fantastische films, fijne ontdekkingen, boeiende omkadering én leuk napraten in de bar.

PROGRAMMA DINSDAG 4 OKTOBER:
Vanaf 17u30:
– expo 45 JAAR FILMHUIS (doorlopend)
– rondleidingen in de projectiecabine (17u30-18u15)PiccoloCorpo_Vedette
– Filmhuis old school, met 8mm-, 16mm- en 35mm-projecties!

De expo en rondleidingen zijn gratis toegankelijk.

Om 18u30: ‘PICCOLO CORPO’ (Laura Samani)

Wie een ticket voor ‘PICCOLO CORPO’ koopt, mag ook gratis de rest van de avond bijwonen!

Om 20u1545 JAAR FILMHUIS: ‘DE TOEKOMSFilmhuis_De_Toekomstige_FilmzaalTIGE FILMZAAL’
Korte docu uit 1976 over het ontstaan van het Filmhuis, met de bouw van een eigen filmzaaltje boven het toenmalige café ‘t Atelier in de Katelijnestraat.
Zalig tijdsbeeld van de Mechelse jeugd halverwege de jaren ’70.

Om 20u30: klassieker: ‘MENSCMenschen_am_Sonnatg_Brigitte_Borchers_1HEN AM SONNTAG’ (Robert Siodmak, Billy Wilder, Fred Zinneman e.a.)

Na afloop van deze vertoning sluiten we OPEN CINEMA af met een gratis drankje voor iedereen.

 

vaf_logo

 

OPEN CINEMA wordt georganiseerd met de steun van het VAF.

HONEYLAND

Honeyland

‘De helft voor mij, de andere helft laat ik aan de bijen.’

Onder dat ‘eerlijk delen’-motto wint imker Hatidze al haar hele leven honing van de bijen op de bergflanken in Noord-Macedonië, honing die ze dan verkoopt op de markt in de streek: een bezigheid die haar nét voldoende geld oplevert om te voorzien in het levensonderhoud van haarzelf en van haar stokoude, bedlegerige moeder.

Het bijna middeleeuwse, voortkabbelende bestaan van Hatidze wordt echter grondig door elkaar geschud wanneer op een dag een kroostrijke en behoorlijk luidruchtige Turkse familie met hun trailer (en hun kudde koeien) met veel kabaal naast haar schamele woning neerstrijkt.

De Turkse familie ziet meteen ook brood in de honingverkoop, maar houdt er bij de oogst een heel ander motto op na dan Hatidze: pakken wat er te pakken valt, verdoemme!

Met als gevolg dat het broze evenwicht tussen mens en natuur meteen compleet verstoord raakt, en Hatidze in haar bestaan bedreigd wordt…

‘Honeyland’ is een wondermooie (zij het soms harde) film die zich lijkt af te spelen in een wereld zéér ver van de onze, maar die wél fundamentele vragen opwerpt over hoe ook  Continue reading “HONEYLAND” »

Openluchtvertoning: IGGY & THE STOOGES: GIMME DANGER (Jim Jarmusch)

gimme_danger_stooges

Eind jaren ’60 legden The Stooges – aangevoerd door Iggy Pop – met drie rauwe, compromisloze, minimalistische maar vooral extreem opwindende rockplaten de muzikale basis voor de punkrevolutie van tien jaar later.

Explosieve muzikale raw power, maar zoals dat gaat met artiesten die vóór zijn op hun tijd: hun muziek verkocht destijds voor geen meter, in die mate zelfs dat de complete vergetelheid dreigde.

Bewegend beeld van The Stooges in hun originele periode is er dan ook amper, maar daar liet Jim Jarmusch zich niet door afschrikken: hij zocht élke millimeter bestaande Stooges-pellicule bij elkaar, sleurde alle betrokkenen voor zijn camera en slaagde erin

daarmee een fantastische docu te maken waarmee hij ijzersterk bewijsmateriaal levert voor zijn zeer gewaagde stelling: dat The Stooges de grootste groep uit de geschiedenis van de rock’n’roll waren.
Fuck yeah!

GIMME DANGER
Regie: Jim Jarmusch
USA 2016, 108 min.

Door Filmhuis Mechelen vertoond op:
WOENSDAG 24 AUGUSTUS

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren (Goswin de Stassartstraat 88 in Mechelen)

De vertoning start na zonsondergang (+/- 21u30)

Bekijk de recensie van Mark Kermode (BBC / British Film Institute) :

Alan Arkush bespreekt ‘GIMME DANGER':

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)

the_reason_i_jump
In ‘THE REASON I JUMP’ maken we kennis met Naoki Higashada, een 13-jarige Japanner die geen woord zegt.

Dat komt omdat hij een een bijzondere vorm van autisme heeft waardoor hij niet in staat is te praten.

Maar ondanks dat autisme ontdekt hij toch een manier om te communiceren, en schrijft hij zelfs een boek dat tot een ware bestseller uitgroeit: ‘The Reason I Jump: One Boy’s Voice from the Silence of Autism’.

Dat succesboek is nu prachtig naar het grote scherm vertaald door documentairemaker Jerry Rothwell, die de kijker de wereld van niet-sprekende autistische mensen zichtbaar en inleefbaar probeert te maken.

Hij doet dat niet alleen aan de hand van verhalen van zes niet-sprekende autisten uit alle continenten, maar ook op een ingenieuze visuele wijze: de kijker wordt zo meegenomen in Continue reading “THE REASON I JUMP (Jerry Rothwell)” »

ALL OF US (Pierre Pirard)

Poster_All_of_us
‘De vraag is niet of we met elkaar moeten samenleven.

De vraag is hoé we met elkaar zullen samenleven.’

Met die woorden gaat de beroemde Frans-Libanese schrijver Amin Maalouf recht naar de kern van ‘ALL OF US’, de nieuwe documentaire van Pierre Pirard die op maandag 16 mei in cinema’s wereldwijd gratis te zien zal zijn – ook in Filmhuis Mechelen!

Pirard trok naar alle hoeken van de planeet en kwam terug met verhalen van mensen die

hun angst voor ‘de anderen’ overwonnen, en die – ondanks moeilijkheden, spanningen en zelfs oorlogen –  op één of andere manier wegen en mogelijkheden vinden om harmonieus met die ‘anderen’ samen te leven: in het verscheurde Libanon, in het met een Continue reading “ALL OF US (Pierre Pirard)” »

Afrika Filmfestival: PRISM (Eléonore Yameogo, An van Dienderen & Rosine Mbakam)

Prism

In ‘Lili’, de vorige film van An van Dienderen, legde ze de cinematraditie van de ‘China Girls’ bloot, vrouwen die gebruikt worden om – gezeten naast een kleurenkaart – de camera te kalibreren.

Die China Girls hadden één ding gemeen: ze hadden allemaal een porseleinwitte huid – yep, camera’s worden blijkbaar standaard afgestemd op een blanke huidskleur, wat ook nu nog allerlei problemen oplevert bij het filmen van mensen met andere huidskleuren.

In ‘PRISM’ borduurt van Dienderen voort op dit onderwerp, in de vorm van een filmische kettingbrief met collega-filmmakers Rosine Mbakam (uit Kameroen) en Eléonore Yameogo (uit Burkina Faso).

AfrikaFilmfestival

Begunstigt de camera de witte huidskleur? En zo ja: is filmische neutraliteit (laat staan objectiviteit) dan geen mythe?
Het zijn vragen waar de drie vanuit hun zeer uiteenlopende achtergrond en invalshoeken op hun eigen manier op ingaan, en  Continue reading “Afrika Filmfestival: PRISM (Eléonore Yameogo, An van Dienderen & Rosine Mbakam)” »

WE TWO – LA BANDA ITALIANA (Remo Perrotti)

We_Two_La_Banda_Italiana_2

Enkele jaren geleden zorgde Remo Perrotti – ooit het Sjamayee-mannetje uit ‘Het Huis van Wantrouwen’- nog voor een propvol Filmhuis met zijn ‘Mamma Irma’, een prachtdocu geboren uit zijn Limburgs-Italiaanse roots in de mijncité.

Nu is Perrotti eindelijk terug met een nieuwe, on-waar-schijn-lijk grappige docu die opnieuw onmiskenaar de sfeer van Italiaans Limburg uitademt.

Dit keer volgde hij de belevenissen van We Two, een muzikantenduo bestaande uit Arturo Bellini en Rocco di Turi. Al jarenlang dweilen de twee Italo-Belgen met hun muziek onvermoeibaar zalen, cafés en feesten af, terwijl ze ondertussen op hun eigen onnavolgbare wijze Italiaanse chaos en dolle ambiance creëren.

‘We Two – La Banda Italiana’ is een magistraal portret van twee Belgo-Italiaanse maten en hun liefde voor muziek (en voor lekker eten), een docu propvol ongezouten taal, wilde gitaarsolo’s, hevige discussies, warme Italiaanse klassiekers en pure volkse emotie.

Bonus: de film bevat – behalve bijrollen van Mauro Pawlowski en Sore Losers-drummer Alessio di Turi – de allergrappigste drugs-anekdote die u ooit in een muziekdocumentaire gehoord heeft. Onze garantie: niet gelachen, geld terug!

Iedereen die van Italië, muziek, humor en straffe documentaires houdt: komen!
En alle anderen: vaffanculo!

WE TWO – LA BANDA ITALIANA
Regie: Remo Perrotti
B 2022, 58 min.

Vertoningen:
DINSDAG 290 MAART om 19u00
DINSDAG 29 MAART om 20u30 

Vertoningen in aanwezigheid van regisseur Remo Perrotti.
Gevolgd door een avond vol Italiaanse ambiance, met optreden van het onnavolgbare WE TWO en een gratis drankje voor iedereen!

In de pers:
Een hilarisch en ongezouten interview in HUMO met de hoofdpersonages Arturo Bellini en Rocco Di Turi:
‘Mauro repeteerde bij ons met de Evil Superstars. Een hels kabaal natuurlijk, waarop mijn vader naar binnen stormde: ‘Mauro, jij varken kapoet make? Isse toch geen moeziek?’
https://www.humo.be/muziek/ik-heb-eens-drie-kwartier-met-een-stuk-stront-in-mijn-broek-gespeeld-cazzo-dat-brandde~b46e6d52/

Beluister hier een interview van VRT Radio met Remo Perrotti over ‘We Two – La Banda Italiana':

Mauro in ‘De Boshut’ op Radio 1 (onder andere over de documentaire). Herbeluister hier:
https://radio1.be/mauro-pawlowski-op-een-keer-ga-ik-voor-een-tijdje-verdwijnen-zonder-drama-alle-rust

VRT Nieuws over ‘La Banda Italiana':
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/01/14/remo-perrotti-maakt-documentaire-over-italiaanse-muzikanten-in-d/

Een interview in Het Belang van Limburg over de film: ”La Banda Italiana’ is niet alleen een portret van muzikanten Rocco Di Turi en Arturo Bellini, maar ook van de Italo-Limburgse cultuur.”
https://www.hbvl.be/cnt/dmf20220112_96515232

LA CORDILLERA DE LOS SUENOS (Patricio Guzman)

La_Cordillera_de_los_Suenos

Meer dan 40 jaar geleden vluchtte regisseur Patricio Guzman uit Chili nadat de militairen onder aanvoering van generaal Pinochet de democratisch gekozen regering van Salvador Allende omverwierpen en een brutale dictatuur installeerden die van 1973 tot 1990 zou duren.

Guzman bleef echter al die tijd constant aan zijn land, de cultuur en de machtige natuur denken.
Uit die gedachten distilleerde hij nu zijn prachtige, poëtische ‘LA CORDILLERA DE LOS SUENOS’, met een hoofdrol voor de adembenemende bergtoppen van de Andes, magistraal gefilmd door cameraman Samuel Lahu.

In zijn jeugd had Guzman totaal geen interesse in die bergen, vertelt hij, omdat hij zoals

logo_ccv_kleurveel van zijn generatiegenoten helemaal opgeslokt was door de politieke situatie in zijn land.

Nu hij in de zeventig is, raakt hij echter niet uitgekeken op de schoonheid en grootsheid van de Cordillera, die onaangetast de dictatuur hebben zien komen en gaan.

Bovendien reflecteert hij met deze film ook op zijn eigen rol, want een belangrijk deel van ‘La Cordillera de los Suenos’ is gebaseerd op filmfragmenten van Pablo Salas, een regisseur die er in tegenstelling tot Guzman voor koos in Chili te blijven, en die op  Continue reading “LA CORDILLERA DE LOS SUENOS (Patricio Guzman)” »