HANNAH ARENDT (Margarethe von Trotta)

De Duitse regisseuse Margarethe von Trotta heeft altijd al een voorkeur gehad voor films rond sterke vrouwen: eerder draaide ze al uitstekende biografische films rond Rosa Luxemburg en Hildegard von Bingen, en dit keer brengt ze het verhaal van de beroemde Duitse filosofe Hannah Arendt tot leven.

Arendt woonde in de jaren ’60 het proces van Adolf Eichmann bij – één van de breinen achter de holocaust – en schreef daar beklijvende stukken over in The New Yorker: haar stelling dat Eichmann geen monster was, maar een vervelende, saaie, banale bureaucraat die niet in staat was zélf te denken maakte haar niet bepaald populair in Joodse kringen.

Daar liet Arendt zich echter niet door afschrikken, want de rede ging bij haar altijd boven emotie, en het zoeken naar de waarheid moest compromisloos en objectief gebeuren.

Hannah Arendt wordt uitmuntend vertolkt door Barbara Sukowa, de grand dame der
Duitse actrices én al jarenlang de muze van von Trotta.
De film is bovendien slim verweven met archiefbeelden van de echte Adolf Eichmann, die Continue reading “HANNAH ARENDT (Margarethe von Trotta)” »

BLUE JASMINE (Woody Allen)

Jasmine heeft als echtgenote van de stinkend rijke New Yorkse zakenman Hal alles wat haar hartje kan begeren: champagne, juwelen, pilateslessen, een peperduur optrekje in hartje Manhattan….

Tot Hals vele stinkende zaakjes aan het licht komen, en hij in de boeien wordt geslagen.

Het paar komt in het oog van een enorme storm te staan, en raakt in één klap al hun luxe kwijt: Jasmine moet noodgedwongen Manhattan verlaten, en in San Francisco in de flat van haar zus Ginger intrekken.

‘Blue Jasmine’ is een bitterzoete komedie over een vrouw op de rand van een

zenuwinzinking, met een ronduit briljante Cate Blanchett in de hoofdrol, en zéér gesmaakte, ijzersterke bijrollen van Alec Baldwin (als de schurk-echtgenoot van Jasmine), Sally Hawkins (als zus Ginger) en de vuilgebekte comedian Andrew ‘Dice’ Clay (als de ex van Ginger).

Woody Allen heeft de laatste jaren al een rijtje bijzondere films afegeleverd (‘Midnight in Paris’, ‘Vicky Cristina Barcelona’, ‘Match Point’…), en met ‘Blue Jasmine’ heeft hij die Continue reading “BLUE JASMINE (Woody Allen)” »

11/6: POPULAIRE + FILMHUIS-SLOTFEEST 2012-2013!

‘Mad Men’ meets ‘Amélie Poulain’: dat is zo ongeveer de pitch van ‘Populaire’, het heerlijke regiedebuut van Régis Roinsard, en tevens de slotfilm van ons  seizoen 2012-2013.

In ‘Populaire’ draait alles rond Rose Pamphyle, een kruideniersdochter die iets anders en meer spannend wil dan het saaie huisvrouwenleventje dat haar vader voor haar uitgestippeld heeft.

Secretaresse worden: dàt lijkt haar wel wat, maar helaas blijkt ze in dat vak waardeloos. Haar baas ontdekt echter wel een ander talent in Rose: ze kan verschrikkelijk snel typen. En dus besluit hij haar te gaan trainen voor wedstrijden sneltypen.

‘Populaire’ is een kleurrijke, wonderlijk in beeld gezette fiftieskomedie, gedragen door  excellent acteerwerk van o.a. Deborah François (zie ‘L’Enfant’ en ‘La Tourneuse Des Continue reading “11/6: POPULAIRE + FILMHUIS-SLOTFEEST 2012-2013!” »

LES CHEVAUX DE DIEU (Nabil Ayouch)

In zijn excellente broederdrama ‘Les Chevaux de Dieu’ laat de Marokkaanse regisseur Nabil Ayouch van binnenuit zien hoe een kansarme omgeving als vanzelf een broeihaard voor extremisme kan worden.

De broers Hamid en Yachine groeien als straatjongens op in Sidi Moumen, de ruige achterbuurt van Casablanca.

Armoede, drugs en geweld behoren er tot de orde van de dag, en in hun familie moeten ze niet op steun rekenen: hun broer is autistisch, hun moeder zwijgt over hun misstappen en pa kijkt liever tv, terwijl ondertussen op straat Al Qaeda steunen als ‘een religieuze plicht’ wordt gezien.

Sterker nog: als Hamid na een gevangenisstraf terugkeert, blijkt hij helemaal “bekeerd” te zijn, en weet hij ook zijn jongere, minder assertieve broertje Yachine voor De Zaak te winnen.
En nóg sterker: hij weet hem zelfs te overhalen zich in een bomgordel te hullen en zich Continue reading “LES CHEVAUX DE DIEU (Nabil Ayouch)” »

THE GRANDMASTER (Wong Kar-Wai)

We hebben er even op moeten wachten – ‘My Blueberry Nights’ dateert alweer uit 2007 – maar de oude Filmhuisfavoriet Wong Kar-Wai heeft eindelijk nog eens een nieuwe film uit.

Goed nieuws, dus, en om het nog beter te maken: het is een Wong Kar-Wai grand cru.

Verrassend genoeg stortte Wong zich dit keer op het martial arts-genre: ‘The Grandmaster’ is gebaseerd op het leven van Ip Man, de kung fu-grootmeester die Bruce Lee tot een absolute wereldster zou opleiden.

Verwacht echter geen platte knokfilm: Wong zou Wong niet zijn als hij van de vechtscènes geen unieke, gestileerde balletten had gemaakt, verpakt in een extreem

stijlvolle film die ook niet-liefhebbers van het genre moeiteloos tot het eindshot kan betoveren.

In de cast alleen maar het kruim van de Chinese cinema, met in de hoofdrollen Zhang Ziyi (‘Crouching Tiger, Hidden Dragon’, ‘Hero’, ‘House Of Flying Daggers’…), de Hong Continue reading “THE GRANDMASTER (Wong Kar-Wai)” »

LA CINQUIEME SAISON (Peter Brosens & Jessica Woodworth)

Na een Mongools en een Peruaans gedeelte (respectievelijk ‘Khadak’ uit 2006 en ‘Altiplano’ uit 2009, allebei eerder te zien in het Filmhuis) besloot het regisseursduo Peter Brosens en Jessica Woodworth hun adembenemende filmische trilogie af te sluiten in hun eigen achtertuin: de landelijke Condroz.

Het dorpje viert het einde van de winter door een stapel dennen in de fik te steken, maar op dat feest blijkt al meteen dat er iets niet klopt: de stapel brandt niet als vanouds…

Waarna al snel nog veel meer alarmerends volgt: bijen sterven uit, de melkproductie van de koeien valt stil, en zelfs de hanen gaan in staking – de ecologische apocalyps is begonnen, zo lijkt het wel.

En daar moet uiteraard een schuldige voor gezocht worden: zondebok van dienst voor de dorpsbewoners is Pol, een outsider die toevallig met zijn gehandicapte zoon in het dorp arriveerde op het moment dat de ellende begon.

Net als zijn twee voorgangers is ook ‘La Cinquieme Saison’ weer een echte filmische Continue reading “LA CINQUIEME SAISON (Peter Brosens & Jessica Woodworth)” »

THE MASTER (Paul Thomas Anderson)

Met het geweldige trio ‘Boogie Nights’, ‘Magnolia’ en ‘There Will Be Blood’ scoorde Paul Thomas Anderson een echte hattrick, en dus tonen wij u ook heel graag zijn al even magistrale, epische vierde: ‘The Master’.

Centrale figuur is Freddie Quell (een grootse Joaquin Phoenix), een soldaat die na WOII compleet getraumatiseerd zijn leven weer probeert op te bouwen.

Quell zoekt daarbij steun bij ene Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman), een sekteleider die zichzelf The Master laat noemen en met zijn dubieuze filosofie beweert de oplossing voor allerlei problemen te hebben – de overeenkomsten met Scientology zijn uiteraard puur toeval.

‘The Master’ is niet alleen briljant geacteerd, het geheel is ook geweldig in beeld gebracht door Mihai Malaimare, en van een superbe soundtrack voorzien door Radiohead-gitarist Jonny Greenwood (de man die ook al bij ‘There Will Be Blood’ voor Continue reading “THE MASTER (Paul Thomas Anderson)” »

GROENTEN UIT BALEN (Frank Van Mechelen)


De vooravond van 1 mei: een beter moment is er volgens ons niet te vinden om ‘Groenten uit Balen’ te vertonen, een film gebaseerd op de wekenlange staking in de Veille Montagne-fabriek in 1971.

Het verhaal draait rond het arbeidersgezin van Jan en Clara, wiens eenvoudige leven plots heel wat gecompliceerder wordt wanneer in de zinkfabriek waar Jan werkt een wilde staking uitbreekt: Jan besluit mee te staken, maar omdat hij niet gesyndiceerd is, raakt zijn gezin in financiële problemen.

En dus moet iedereen zien te overleven op het pensioen van de inwonende  mopperkont Opa en op het loontje van dochter Germaine.
Dat diezelfde Germaine net dàn in verwachting raakt komt dus wel zéér ongelegen.

De dader blijkt ene Luc, een Maoïstische universiteitsstudent die de stakers kwam Continue reading “GROENTEN UIT BALEN (Frank Van Mechelen)” »

DJANGO UNCHAINED (Quentin Tarantino)

Ach ja, de jodenvervolging had hij al gehad in ‘Inglourious Basterds’, een postmoderne film over de slavernij kon er dus ook nog wel bij voor Quentin Tarantino, uiteraard nooit verlegen om flink wat controverse.

Het resultaat heet ‘Django Unchained’, en bouwt voort op het verhaal van Sergio Corbucci’s spaghettiwestern ‘Django’, een cultklassieker uit 1966: de zwarte slaaf Django wordt vrijgekocht door de blanke dokter Schultz.

Samen proberen ze Django’s vrouw te bevrijden uit de klauwen van slavendrijver Calvin Candie en zijn demonische “huisneger” Stephen, die niks liever doet dan zelf de zweep
er flink over te leggen.

Kortom: alle ingrediënten voor een Tarantino grand cru zijn weer aanwezig, gaande van de pikzwarte, politiek incorrecte humor en de onnavolgbare QT-dialogen tot de stilaan Continue reading “DJANGO UNCHAINED (Quentin Tarantino)” »

16/4/2013: MOONRISE KINGDOM

Wat maakt Wes Anderson toch héérlijke films: Technicolor-pareltjes die constant tussen lichte weemoed en bitterzoete humor twijfelen, en die verfilmd zijn in een smetteloze stijl.

Zie ‘The Royal Tenenbaums’, zie ‘The Darjeeling Limited’, zie ‘The Life Aquatic’ en zie – in het Filmhuis, uiteraard! – nu ook het wonderlijke ‘Moonrise Kingdom’.

Het verhaal speelt zich af in 1965, wanneer de kleine Sam (wees, brildrager en scoutsjongen) verliefd wordt op Suzy (fan van verrekijkers en van Françoise Hardy). De twee besluiten te vluchten naar New Penzance, een eiland vol ongerepte natuur.

Maar dat is uiteraard buiten de volwassenen gerekend, die met zijn allen de achtervolging inzetten: van de scoutsleider (Edward Norton!) tot Suzies ouders (Bill Murray en Frances McDormand!), en van politiekapitein Sharp (Bruce Willis!) tot het takkewijf van de Dienst Jeugdzorg (Tilda Swinton!).

‘Moonrise Kingdom’ is een volstrekt unieke love story, vol melancholie, levenswijsheden en magische schoonheid, en voorzien van een volstrekt wonderlijke soundtrack waarop zowel Continue reading “16/4/2013: MOONRISE KINGDOM” »