ONE BATTLE AFTER ANOTHER (Paul Thomas Anderson)

One_Battle_After_Another_poster
Vertoningen:
- MAANDAG 16 MAART om 20u05 - tickets HIER!

- DINSDAG 17 MAART om 20u00 – tickets HIER!

 

TIP: koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

——

Vele jaren geleden stond Bob Ferguson met zijn extreem-linkse strijdmakkers van de French 75 in de frontlinie van de revolutionaire strijd tegen de alt-right supremacists, maar die tijd ligt nu ver achter hem.

Tegenwoordig leeft de aan lagerwal geraakte man een ondergedoken bestaan ergens in Noord-Californië, soms stoned, soms dronken, soms allebei, en altijd paranoïde. Zijn enige steun en toeverlaat is zijn dochter Willa, een uiterst energieke meid die prima zelf haar  boontjes weet te doppen, en die haar afkeer voor het drank- en drugsgebruik van haar vader niet onder stoelen of banken steekt.

Alles verandert echter wanneer totaal onverwacht de oude vijand weer in Bobs sowieso al

paranoïde leven opduikt: door zijn dochter te kidnappen wordt, wordt Bob gedwongen zijn oude kompanen weer op te zoeken en de wapens weer op te nemen…

De nieuwe van Paul Thomas Anderson (‘There Will Be Blood’, ‘Boogie Nights’, ‘Licorice Pizza’, ‘Phantom Thread’….) is een geweldige combinatie van een zeer actuele politieke satire, een jachtige actiethriller en een inktzwarte komedie, gebaseerd op ‘Vineland’, de klassieker van Thomas Pynchon.

Rare combinatie, zegt u? Kan zijn, maar het wérkt hier allemaal wonderwel, mede dankzij de heerlijke, soms bijna cartoon-achtige acteerprestaties van Leonardo DiCaprio (als de bezopen stoner annex revolutionair), de hier alweer wonderlijk creepy Sean Penn of Benicio del Toro.

De fenomenale soundtrack is – zoals altijd bij Paul Thomas Anderson – van Radiohead-gitarist Jonny Greenwood

Een politieke screwball comedy met een ernstige ondertoon, én met adembenemende achtervolgingen ertussen: Paul Thomas Anderson is waarschijnlijk de enige regisseur ter Continue reading “ONE BATTLE AFTER ANOTHER (Paul Thomas Anderson)” »

THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)

French_Dispatch_poster

U hebt er even op moeten wachten, maar hier is-tie-dan eindelijk, folks: ‘THE FRENCH DISPATCH’ van de onnavolgbare Wes Anderson!

Met ‘The French Dispatch’ maakte Anderson tegelijk een ode aan de journalistiek én een liefdesverklaring aan de cinema: de film speelt zich af op de redactie van The French Dispatch, een blad voor Amerikaans expats in Frankrijk, gevestigd in het stadje Ennui-sur-Blasé (iemand die dat soort naam bedenkt als de lokatie van zijn film kan voor ons maar weinig fout meer doen).

De film speelt zich niet alleen af bij een magazine, hij is ook helemaal opgebouwd volgens de structuur van een blad: nu eens bevinden we ons in een essay over de studentenopstand van Parijs, dan weer zitten we in een overlijdensbericht, in een artikel over een compleet foutgelopen ontvoering of in een reisreportage.

Dat levert een heerlijke doolhof aan kriskras door elkaar lopende en dan weer bij elkaar komende verhaallijnen op, allemaal volgepropt met tientallen grappige, ratelende personages, vertolkt door een zowaar NOG indrukwekkender rijtje acteurs en actrices dan

hij al voor zijn vorige films wist te strikken.
Namen, vraagt u?
Hierzie: Timothée Chalamet! Tilda Swinton (alweer heerlijk in een rol als kunstcritica)! Mathieu Amalric! Bill Murray (als de hoofdredacteur van het blad)! Cécile de France! Jeffrey Wright! Benicio del Toro! Denis Ménochet! Saoirse Ronan! Owen Wilson!
Zowaar zelfs Henry Winkler (yep, The Fonz uit ‘Happy Days’) duikt opeens in de film op.
O, en dan vergeten we nog Frances McDormand, Léa Seydoux en Christoph Waltz.
En Adrien Brody. En Willem Dafoe. En Anjelica Huston. En Edward Norton. En… En…

Los van de zalige verhaalstructuur is ‘The French Dispatch’ dan ook nog eens een esthetisch festijn, gemaakt met de visuele flair waar Wes Anderson terecht zijn naam en Continue reading “THE FRENCH DISPATCH (Wes Anderson)” »

6/10/2009: CHE, PART II: GUERILLA

che-part-2Kort samengevat: Nadat hij erin geslaagd is de revolutie te laten lukken op Cuba, probeert Che Guevara ze in 1967 te exporteren naar Bolivia: weer een lange tocht, weer een gevecht, maar dit keer eindigt zijn strijd in een bittere nederlaag, die hij met de dood moet bekopen.  

Goed om weten: ook voor dit tweede deel van zijn Che-biografie baseerde regisseur Steven Soderbergh zich op de dagboeknotities van El Comandante zelf.

Het verschil met deel 1 zit ‘m in de toon: Che heeft zware astma-aanvallen, de guerilero’s zitten door hun voedselvoorraden heen, het moreel van zijn mannen zakt met de minuut en verder zit ook de rest van wat maar enigszins kan tegenzitten ook Continue reading “6/10/2009: CHE, PART II: GUERILLA” »

19/5/2009: CHE: EL ARGENTINO (pt. one)

IMG_7300.JPGKort samengevat: Een biopic van Steven Soderbergh over het leven van Ernesto ‘Che’ Guevara, vertolkt door Benicio del Toro.

Goed om weten: Gebaseerd op de memoires van Che zelf vertelt deze film hoe de Argentijnse idealist Ernesto Guevara in Guatemala de politiek ingaat.

Nadat de regering daar door een door de CIA gesteund complot omvergeworpen wordt, vlucht Che naar Mexico, van waar hij zich aansluit bij een kleine groep Cubaanse

revolutionairen onder leiding van Fidel Castro.
Castro en co. hebben het plan opgevat de corrupte dictator Batista van de macht te Continue reading “19/5/2009: CHE: EL ARGENTINO (pt. one)” »

14/5/2002: THE PLEDGE

Versprechen_01Sean Penn, ex-meneer Madonna, levert als regisseur zeer knap werk met ‘The Pledge’.

Jack Nicholson speelt de uitgebluste flik Jerry Black, die zijn pensioen nog even uitstelt om de gruwelijke moord op een achtjarig meisje te onderzoeken. Black stort zich als een bezetene op de materie, en worstelt steeds meer en meer met zichzelf…

In de (bijzonder indrukwekkende) all star-cast ziet u – even heel diep ademhalen – Mickey Rourke, Benicio Del Toro, Sam Shepard, Helen Mirren, Robin Wright Penn, Michael O’Keefe, Aaron Eckhart, Patricia Clarkson, Tom Noonan, Lois Smith, Harry Dean Stanton én Vanessa Redgrave.
Alstublieft!

THE PLEDGE
Regie: Sean Penn
USA 2001, 124 min.