Ter gelegenheid van 20 jaar AFRACTIE vertonen we op 5 oktober de Senegalese prachtfilm ‘BANEL & ADAMA’.
Maar AFRACTIE is niet de enige jarige die we die avond vieren, want ook de Pouponnière Sourire Bébé in Senegal bestaat 10 jaar.
Wat in 2016 begon met vier baby’s, is ondertussen uitgegroeid tot een weeshuis dat 200 kinderen een veilige start in het leven gaf.
Bineta, de bezielster van dat project (foto rechts), komt vooraf het bijzondere verhaal van haar weeshuis vertellen.
En nadien krijgt u bij een gratis drankje de kans om persoonlijk met haar kennis te maken en na te praten over de film.
—–
Banel en Adama zijn twee jongeren op de grens van volwassenheid in een afgelegen dorpje ergens in het noorden van Senegal. De twee zijn complete tegenpolen, maar toch worden de stille, introverte Adama en de vurige, rebelse en gepassioneerde Banel verliefd op elkaar.
Adama is voorbestemd om dorpshoofd te worden, maar kiest voor de liefde voor Banel en doet afstand van zijn geboorterecht.
Een keuze die voor chaos en onrust in het dorpje zorgt.
En wanneer de regen dan ook nog eens uitblijft, wordt de hele toestand in de gemeenschap nog wat bitsiger…
Met haar uitstekende debuut ‘BANEL & ADAMA’ zet regisseuse Ramata-Toulaye Sy zich meteen op de kaart als hét filmisch talent van de Afrikaanse cinema.
Deze moderne Senegalese versie van Romeo en Julia is niet alleen visueel verbluffend, maar kan ook bogen op een uitstekend scenario én een uitstekende cast van Continue reading “BANEL & ADAMA” »
Tijdens dit evenement zwaaien alle Vlaamse filmvertoners de deuren wijd open voor het publiek, en nodigen we iedereen uit om ons zeer gevarieerde filmaanbod te komen ontdekken.
En in het Filmhuis is dat zéér gevarieerd: de beste nieuwe releases, maar ook boeiende bioscoopdocu’s, klassiekers, kortfilms, Vlaamse cinema, Europese cinema, de betere Hollywoodcinema en wereldcinema – het is allemaal bij ons te zien, zolang het maar kwaliteitscinema is.








hun kind, al is de reactie van de buitenwereld meestal net de omgekeerde: ‘Wat voor ouder vergeet nu zijn eigen kind?’
Zo ook bij Michel: de reacties van de buitenwereld zijn snoeihard, het gerecht start meteen een onderzoek, de pers stort zich op de vette kluif en zijn huwelijk komt onder zware druk te staan.
Schrijver Dusan Budzak baseerde het scenario op het leven van één van zijn beste vrienden, die zelf slachtoffer werd van het syndroom.
Omdat het te persoonlijk en te pijnlijk was wou hij het eerst niet verfilmd zien, tot bleek dat de zaak van zijn vriend absoluut geen alleenstaand geval was: jaarlijks overkomt het honderden ouders wereldwijd, uit alle sociale klassen en van alle leeftijden, jonge én oude ouders.
Milan Ondrik en Dominika Moravkova zijn indrukwekkend als de totaal verslagen ouders, die elk op hun manier met het drama proberen te leven.
‘FATHER’ is geen zoektocht naar de ‘schuldige’, wél een onwaarschijnlijk straffe oefening in empathie.
Bovendien maakt de film indruk door de krachtige, meeslepende stijl die de kijker