CINEMA CORONA #180: KOMMA (Martine Doyen)

KommaGisteren zond Canvas het eerste deel van de Arno-documentaire van Dominique Deruddere uit.

Het Filmhuis doet daar in CINEMA CORONA nog een extraatje voor de Arno-fans bovenop, want behalve muzikant en kok was dhr. Hintjens ook acteur in een rijtje films.

Zo speelde hij (o.a.) mee in ‘Skin’ van Guido Henderickx, in ‘Camping Cosmos’ van Jan Bucquoy, in ‘J’ai Toujours Rêvé d’Etre Un Gangster’ van Samuel Benchetrit en in ‘Alors Voilà’ van Michel Piccoli.

Die hebben we niet klaarstaan, wel ‘KOMMA’ van Martine Doyen, een film uit 2006.

In ‘KOMMA’ speelt Arno de rol van Peter De Wit, een man die op een dag tot zijn eigen verbazing wakker wordt in een lijkenhuis.
Hij heeft geen idee hoe of waarom hij daar beland is, maar besluit een compleet ander leven te beginnen door de portefeuille met de identiteitspapieren van één van de echte lijken te stelen. Daardoor is hij op slag niet langer Peter De Wit, maar Lars Ericsson, een Zweedse zakenman op doorreis in Brussel…

Waneer ‘Lars’ in het nachtelijke Brussel Lucie ontmoet, een artieste die aan ernstig geheugenverlies lijdt, maakt hij daar meteen handig gebruik van om zijn nieuwe identiteit verder vorm te geven.

Ook nog dit: de muziek in deze film is niet van Arno, wel van Jef Mercelis.

Zonder Nederlandse ondertitels, maar het mag weleens in het Frans: nous sommes quand même tous des Européens, toch?

En als bonus bovenop de extra hebben we ook nog een fragment opgeduikeld van de jonge Arno die als tv-kok garnaalkroketten klaarmaakt.
Viva Boema, Viva Arno!

CINEMA CORONA #104: Art & Film: YVES KLEIN, LA REVOLUTION BLEUE

revolution_bleueOp maandag presenteren we in onze CINEMA CORONA altijd een documentaire in onze Art & Film-serie i.s.m. Academie Mechelen.

Vandaag is dat ‘YVES KLEIN, LA REVOLUTION BLEUE’ van François Lévy-Kuentz.

Als één van de belangrijkste naoorlogse Franse kunstenaars maakte Klein niet alleen naam met zijn blauwe monochromen, maar was hij ook een pionier van de performance art en de conceptuele kunst, én maakte hij één van de beroemdste fotomontages uit de geschiedenis: ‘Saut Dans Le Vide’.

Daarnaast was hij ook een judo-meester, kenner van het Zenboeddhisme en schreef hij de ‘Symphonie Monoton-Silence': twintig minuten één noot, gevolgd door twintig minuten stilte.

Gefascineerd? Kijk dan naar ‘La Révolution Bleue’, waarin François Lévy-Kuentz het pad van deze volstrekt unieke kunstenaar ontrafelde.

Als bonus presenteren we u fascinerend beeldmateriaal van de man zelf in volle actie: het eerste gedeelte komt uit het beruchte ‘Mondo Cane’, de eerste (maar zeker niet de laatste) ‘shockumentary’ uit de destijds schandaal verwekkende ‘Mondo…’-reeks.

Met hun (voor een groot stuk in scène gezette) documentaire wilden Paolo Cavara en Gualtiero Jacopetti een overzicht bieden van alles wat er op de planeet aan shockerend, bizar, ontregelend, sensationeel, afstotend en extreem gedrag te zien is, gaande van orgieën en zatlapperijen, tot het afslachten van dieren, bizarre religieuze rituelen en… de moderne kunst van Yves Klein!
(Klein wordt in de film overigens voorgesteld als een Tsjechische kunstenaar, terwijl hij een Fransman was)

Bizarre afloop van de zaak: Klein was aanwezig op de première van de film in Cannes in 1962, en kreeg tijdens de vertoning een hartaanval. De maand nadien zouden twee andere hartaanvallen uiteindelijk zijn dood betekenen.

CINEMA CORONA #01: PARIS JE T’AIME – TUILERIES (Coen Bros.)

Quarantainedag 1!

Vandaag hebben we in onze CINEMA CORONA een kortfilm van de onnavolgbare Coen Brothers voor u in de aanbieding: ‘PARIS JE T’AIME – TUILERIES’.

Met in de hoofdrol Steve Buscemi.

Het camerawerk is van de man die ook voor ‘Amélie Poulain’ achter de camera stond: Bruno Delbonnel.

(u kunt de Engelse ondertiteling inschakelen door op ‘instellingen’ te klikken)

CINEMA CANVAS live: PAN’S LABYRINTH (Guillermo del Toro)

Guillpans-labyrinthermo del Toro kent u ongetwijfeld van zijn Oscarwinnende ‘The Shape of Water’, maar wij gaan even terug naar 2006, toen hij uitpakte met het fantasymeesterwerkje ‘Pan’s Labyrinth’.

Het verhaal speelt zich af in 1944, in de nasleep van de Spaanse burgeroorlog: de jonge Ofelia gaat met haar zwangere moeder bij haar stiefvader Vidal wonen, een uitermate wrede kapitein uit het leger van dictator Franco.

In hun nieuwe woonplaats in het afgelegen noorden van Spanje zoekt het fantasierijke meisje een vlucht uit die afgrijselijke werkelijkheid door rond te dwalen in een uitgebreid labyrinth.

CinemaCanvasOp een dag ontmoet ze in dat labyrinth een mysterieuze faun die haar drie opdrachten geeft: als ze erin slaagt die tot een goed einde te brengen, zal ze toegang krijgen tot een koninkrijk waar ze tot prinses gekroond zal worden…

Guillermo del Toro maakte met ‘Pan’s Labyrinth’ een Continue reading “CINEMA CANVAS live: PAN’S LABYRINTH (Guillermo del Toro)” »

27/11/2007: STILL LIFE

still-lifeDe Chinese regisseur Jia Zhang-ke (die zich met ‘Platform’ en ‘Xiao Wu’ ook in het Westen een naam opbouwde) trok voor zijn jongste film ‘Still Life’ met een kleine ploeg naar Fengjie: een tweeduizend jaar oude stad die door de bouw van de gigantische Drieklovendam binnenkort helemaal onder water zal staan – een soort Doel in het groot, zeg maar, en een symbool van de keerzijde van de schijnbaar ongebreidelde economische groei van China.

In dat decor plaatst Jia zijn twee hoofdpersonages, die allebei terugkeren naar Fengjie: de ene is een mijnwerker die zonder een cent op zak op zoek gaat naar zijn ex-vrouw, de andere is een echtgenote die na drie jaar afwezigheid terugkomt om officieel van haar man te scheiden.

Hun kleine maar relevante verhalen maken dat  ‘Still Life’ geen schreeuwrig pamflet geworden is, maar een pakkende, rake bezinning over verandering, vernieuwing en Continue reading “27/11/2007: STILL LIFE” »

13/11/2007: SI LE VENT SOULEVE LES SABLES

478b9b6d6cf0e-1ajpgWie de filmografie van onze landgenote Marion Hänsel overloopt merkt alleen al aan de titels (‘Dust’, ‘Nuages’…) dat ze altijd al door de natuurelementen gefascineerd is geweest.

Dat is in haar nieuwste – en beste – niet anders: voor ‘Si le vent soulève les sables’ trok ze naar de Afrikaanse woestijn, waar een oase getroffen wordt door uitdroging: het vee sterft, oorlog dreigt, en de meeste inwoners volgen hun instinct en vertrekken naar het zuiden.

Rahne, de enige geletterde dorpsbewoner, beslist echter om samen met zijn vrouw Mouna en hun drie kinderen naar het oosten te trekken.
Hun enige bron van rijkdom: een paar schapen, wat geiten en de kameel Chamelle. Onder een verwoestende zon beginnen Rahne en de zijnen aan een tocht zonder einde, dwars door vijandige gebied…

Aan de hand van dit verhaal maakte Marion Hänsel van ‘Si le vent soulève les sables’ een pakkend, in aardkleuren geschilderd portret van het Afrikaanse continent, en de manier Continue reading “13/11/2007: SI LE VENT SOULEVE LES SABLES” »

6/11/2007: JINDABYNE

jindabyneDe Australische regisseur Ray Lawrence maakte in ruim 20 jaar amper drie films, maar het zijn er dan wél altijd steengoede: herinner u het prachtige ‘Lantana’ (enkele jaren geleden nog in het Filmhuis te zien), of kom uzelf nu overtuigen met het al even intrigerende ‘Jindabyne’.

Voor ‘Jindabyne’ baseerde Lawrence zich op ‘So Much Water, So Close to Home’, een kortverhaal van de zeer grote Raymond Carver, en verplaatste de actie naar de Australische outback: vier vrienden vinden tijdens een visweekendje het lijk van een aboriginalvrouw, maar in plaats van dat onmiddellijk te melden, besluiten ze gewoon door te vissen – de vrouw is immers toch al dood, veel last zal ze er dus niet van hebben.

Eénmaal terug thuis breekt echter de hel los: de verbijsterde echtgenotes snappen niet dat hun mannen zo gevoelloos blijken te zijn, de aboriginals zijn uiteraard helemaal woest, en Continue reading “6/11/2007: JINDABYNE” »

30/10/2007: THE GOOD SHEPHERD

3qvtPTzdeV5cJFBpJO56KFAkF4dDat Robert De Niro de grootste acteur van zijn generatie is, was al heel lang bekend.

Dat de man ook een uitstekend regisseur is leerden we met ‘A Bronx Tale’, zijn aan Martin Scorsese verwante debuut dat u jaren geleden in het Filmhuis kon zien.

Vreemd dan ook dat we zo lang hebben moeten wachten op De Niro’s evenzeer uitstekende tweede, ‘The Good Shepherd’, een epos dat schatplichtig is aan zijn andere grote leermeester, Francis Ford Coppola, en dan vooral aan diens ‘Godfather’-trilogie.

‘The Good Shepherd’ vertelt het verhaal van Edward Wilson, een Amerikaan die tijdens WO II gerecruteerd werd voor de OSS (de voorloper van de CIA), en die binnen de kortste
keren uitgroeide tot één van de belangrijkste spinnen in het Amerikaanse spionageweb.

De Niro ontweek in ‘The Good Shepherd’ niet alleen de valkuilen en clichés van de spionagethriller, en bouwde Wilsons verhaal (dat losjes gebaseerd is op het leven van CIA-stichter James Angleton) uitermate vakkundig uit tot een episch, Faustiaans drama over Continue reading “30/10/2007: THE GOOD SHEPHERD” »

23/10/2007: A GUIDE TO RECOGNIZING YOUR SAINTS

agt1Schrijver, muzikant en nu ook regisseur Dito Montiel groeide in de jaren zeventig op als een straatschoffie in de New Yorkse wijk Queens: knokken met Puertoricanen, bordelen binnenglippen, achter de vrouwen zitten…

‘A Guide To Recognizing Your Saints’ is een melancholische terugblik op de heetste zomer van zijn jeugd: zijn vader Monty (de geweldige Chazz Palminteri) lijkt alle hoop op een betere toekomst opgegeven te hebben, maar zijn Schotse vriend Mike laat zien dat poëzie een uitweg kan bieden uit de dagelijkse misère.
En dan is er nog zijn makker Antonio, een wandelende tijdbom…

Terwijl zijn vrienden in de gevangenis belanden, aan de drugs raken of zelfs doodgaan, weet Montiel er zich doorheen te slaan, en volgens hem kon dat alleen omdat hij hulp van Continue reading “23/10/2007: A GUIDE TO RECOGNIZING YOUR SAINTS” »

CURSE OF THE GOLDEN FLOWER (Zhang Yimou)

898218aed0d941faa866666c82b66a91Met kilometers voorsprong visueel de meest verbluffende film die we dit jaar gezien hebben:‘Curse of the Golden Flower’ van de Chinese grootmeester Zhang Yimou (zie ‘Hero’ en ‘De Rode Lantaarns’).

Het verhaal speelt zich af in de Verboden Stad, waar de despotische keizer Ping (Chow Yun Fat), zijn overspelige echtgenote (een uitmuntende Gong Li) en hun drie zonen een Shakespeareaanse machtsstrijd op leven en dood uitvechten.

Het resultaat is een claustrofobisch familiedrama afgewisseld met overrompelende veldslagen en verbluffende martial arts-scènes, door Yimou tot in de details perfect geregiseerd.

En de adembenemde kleurenpracht die beeld na beeld van het scherm spat is al helemaal onwerelds.
Als u ons niet gelooft: check gewoon deze trailer….

…en u weet dat u ‘Curse of the Golden Flower’ onder geen énkel beding mag missen. Topcinema!

CURSE OF THE GOLDEN FLOWER (Man Cheng Jin Dai Huang Jin Jia)
Regie: Zhang Yimou
China 2007, 114 min.

Deze film werd in Filmhuis Mechelen vertoond op:
DINSDAG 9 OKTOBER 2007 
om 20u30