Meer dan veertig jaar lang torenden drie sociale woonblokken hoog boven de Gentse Rabotwijk uit.
Toen documentairemaakster Christina Vandekerckhove hoorde dat deze beruchte Rabottorens tegen de vlakte zouden gaan, besloot ze zich er twee jaar lang te nestelen en een documentaire te maken over de laatste bewoners: een bonte verzameling zogenaamde ‘sociale gevallen’, van ex-daklozen en ex-gedetineerden tot verslaafden, verarmde en vereenzaamde gepensioneerden, psychiatrische patiënten en van overal ter wereld aangespoelde vluchtelingen – allemaal samengepropt in het afgeleefde decor.
‘Als je teveel vogels in een volière steekt, pikken ze elkaar dood,’ zegt een man in de film, en in de Rabotvolière is dat duidelijk niet anders.
Dit zijn mensen die zelf zo erg door het leven getekend zijn dat ze compleet onverschillig zijn geworden voor de ellende van hun naasten: wanneer een dronken man hopeloos wankelend en vallend de voordeur probeert te bereiken, kijken zijn buren onbewogen toe – ieder voor zich, en God tegen ons allen.
Gelukkig is er tussen alle grote ellende ook veel plaats voor klein geluk, humor en hilarische (vaak politiek zéér incorrecte) uitspraken van de bewoners die geen blad voor Continue reading “RABOT (Christina Vandekerckhove)” »
Op deze zondagochtend trekken we de wijde wereld in met een mannetje dat zo in onze broekzak zou passen, met enkele geheimzinnige boomwezens, met een creatieve spin, met een familie zeehonden én met een stel pinguïns.
Met zijn vorige, ijzersterke 
De cinema, hoe is die ook alweer begonnen?
Bijna zeven jaar na het beklemmende maar magistrale 
Het idee achter ‘Loving Vincent’ was ronduit krankzinnig: ‘Wat als we nu eens een animatiefilm over Vincent van Gogh zouden maken, helemaal gemaakt op basis van in zijn stijl geschilderde olieverfschilderijen?’ zo vroegen regisseurs Dorota Kobiela en Hugh Welchman zich af.
Veel meer dan het verhaal draait het hier uiteraard om het visuele, en in dat opzicht is de film ronduit verbluffend: ‘Loving Vincent’ is veel meer dan een geslaagde 
Het oude jaar gaan we uit met een 
Na 
Anne Laurent (de als altijd uitmuntende 
Arthur is de onhandige jongste zoon van de Kerstman: zijn dagen slijt hij ergens op de afdeling Brieven, de enige plaats waar hij met zijn stuntelige gedrag de jaarlijkse grote Kerstlevering geen schade kan berokkenen.
Maar net voor het grote moment is het toch Arthur die ontdekt dat één pakje per ongeluk naar het foute adres is gestuurd.