Categorie archief: Documentaire

BECOMING LED ZEPPELIN

Geplaatst op door

 

BecomingLedZeppelinNa ‘Stop Making Sense’ met de Talking Heads en Arno nog eens zin in een werkelijk uitstekende rockdocu?

Hierzie, dan hebben we dit keer het gloednieuwe en overal jubelend ontvangen ‘BECOMING LED ZEPPELIN’ voor u klaarstaan!

Als u op een allesomvattend carrièreoverzicht hoopt: dat is ‘BECOMING LED ZEPPELIN’ niét, dit is wél het boeiende verhaal over hoe vier verschillende persoonlijkheden en muzikanten bijna toevalligerwijs ontdekken dat ze samen een soort van unieke muzikale magie kunnen opwekken.
En over hoe die magie hen dan weer – in amper één jaar tijd – tot absolute wereldsterren katapulteert.

De enige die voor Zeppelin al wat bekendheid had vergaard was Jimmy Page: een  wonderboy op de gitaar, veelgevraagd voor sessies op platen van andere muzikanten, en enige naam opgebouwd met zijn eigen groep The Yardbirds.
Toen die oververmoeid van het vele spelen een aantal optredens in de VS dreigden te moeten afzeggen, raapt de onvermoeibare Page een stel nieuwe Yardbirds bij elkaar: zijn

Logo_Concertzaakcollega-sessiemuzikant John Paul Jones (behalve een fantastische bassist ook een fantastisch arrangeur, en telg van een muzikantenfamilie) en twee lads uit de West Midlands: de woeste, machtige drummer John Bonham (waarschijnlijk samen met Keith Moon van The Who dé inspiratiebron van Animal uit de Muppet Show) en zanger Robert Plant, die met zijn zangstijl en podiumgedrag model zou staan voor honderden hardrock- en metalzangers na hem.

Van bij de eerste optredens is duidelijk dat de vier samen – die ondertussen van naam veranderd zijn in Led Zeppelin – muzikaal dynamiet in handen hebben: dat hun eerste plaat door de meerderheid van de pers gekraakt wordt, maakt niet eens uit, want hun fenomenale optredens betonneren vanaf dag 1 meteen hun status van supergroep, en trekken algauw hele stadions vol fans.

‘BECOMING LED ZEPPELIN’ is behalve een uitstekende muziekdocu – de nieuw uit archieven opgeduikelde concertbeelden klinken ronduit fenomenaal, en de interviews Continue reading “BECOMING LED ZEPPELIN” »

MERCKX

Geplaatst op door

MERCKXMerckxisten aller landen, verenigt u!

Want er is een gloednieuwe documentaire over De Grootste Aller Tijden uit, en om het simpel en duidelijk te houden hebben ze die gewoon ‘MERCKX’ genoemd.

Al hadden ze ook voor ‘EDDY’ kunnen kiezen, want zoals dat alleen voor de aller-, allergrootsten geldt – Elvis, Napoleon, Madonna, Jezus… – volstond zijn voornaam om te weten over wie het ging.

Tussen 1967 en 1975 won Eddy Merckx gewoonweg àlles wat er te winnen viel, en hadden zijn concurrenten alléén maar het nakijken: vijf keer de Tour, vijf keer de Giro, drie keer wereldkampioen, het werelduurrecord, zéven keer Milaan-San Remo, vijf keer Luik-Bastenaken-Luik, enzovoort enzovoort, een eindeloze lijst rondes, klassiekers,

semi-klassiekers, tijdritten en kermiskoersen – overal waar hij startte wou Merckx winnen, en meestal deed hij dat ook.

In een legendarisch Fred de Bruyne-interview na een alweer door Merckx gewonnen Ronde van Vlaanderen vatte de compleet uitgeputte Frans Verbeeck (die zo roekeloos was geweest enigszins in de buurt van de alweer ontketende Merckx proberen te blijven) het gevoel van Merckx’ concurrenten gedurende die acht wonderjaren als beste samen: ‘Ik weet niet wat het is, Fred. Hij rijdt vijf per uur te rap voor ons.’

Toen aan Jacques Anquetil werd gevraagd uit andere renners zijn ideale renner samen te stellen, antwoordde hij: ‘Neem de benen van Merckx, plus de kop van Merckx, de spieren van Merckx, het hart van Merckx en de winaarsmentaliteit van Merckx. Voilà.’

Maar hoe meer Merckx won, hoe meer de bewondering omsloeg in verdeeldheid.
Vooral in Frankrijk raakten ze zijn hegemonie in de Tour beu: op weg naar zijn zesde Continue reading “MERCKX” »

TOUCHING INFINITY (Griet Teck)

Geplaatst op door

 

Touching_Infinity_posterAansluitend op Meelevend Mechelen programmeren we op 1 april ‘TOUCHING INFINITY’, een ijzersterke en uiterst pakkende documentaire waarin regisseuse Griet Teck drie mensen volgt die weten dat hun einde onherroepelijk nadert: er is Rebecca (41), een vrouw die samen met haar man Bart en hun drie jonge dochtertjes al vijf jaar lang met kanker leeft.

Er is Fernand (87), al meer dan zestig jaar onafscheidelijk van zijn Emma: de liefde van zijn leven, die binnenkort zonder hem door zal moeten.

En er is Delphine (92), een hoogbejaarde dame die oneindig veel meer afziet van een

immens persoonlijk verdriet dan van haar kwakkelende nieren die het niet lang meer zullen uithouden – gelukkig is er haar inwonende dochter Myriam, om haar met veel humor en liefde door haar laatste maanden te loodsen.

We volgen hen tijdens de laatste weken van hun leven, in wat merkwaardig genoeg – en ondanks het onderwerp – net een uiterst hoopvolle en ongelooflijk warme documentaire is geworden.
Jà, er is natuurlijk de angst, de pijn en het verdriet, maar er is ook de liefde, de dankbaarheid en de diepe verbondenheid.

‘Ik had schrik om de documentaire nu uit te brengen,’ zei regisseuse Griet Teck in een interview met De Standaard. ‘Maar ik denk dat de film net toont hoe belangrijk het is dat Continue reading “TOUCHING INFINITY (Griet Teck)” »

RIEFENSTAHL (Andres Veiel)

Geplaatst op door

 

 

Riefenstahl-1Onlangs toonden we u nog ‘Führer und Verführer’, de biopic over Nazi-propagandachef Joseph Goebbels.

En nu is er het mooi aansluitende ‘RIEFENSTAHL’, de onthullende en diepgravende docu over de grootste spin – zeg maar: de Zwarte Weduwe – in dat enorme propagandaweb van de Nazi’s: Leni Riefenstahl, de favoriete filmmaakster van Hitler.

Met haar toenmalige hits ‘Triumph des Willens’ (over de partijdagen van de Nazi’s in Nurenberg) en ‘Olympia’ (over de Olympische Spelen in Berlijn) wilde ze naar eigen zeggen alleen maar ‘een verhaal over schoonheid, vrede en arbeid’ vertellen, maar wie die films gewoon bekijkt, ziet uiteraard – tenzij u ziende blind bent – wat ze echt zijn: pure nazipropaganda, een ode aan het Arische Ras en opzichtige, dweperige verheerlijking van de Führer.
Dat ze een goede vriendin van Hitler was, en alle mogelijke financiële en technische middelen van het regime ter beschikking kreeg valt ook al niet te ontkennen.

Maar kijk: toch wist de nooit aflatende en over een onuitputtelijke energie beschikkende Riefenstahl – die van haar eerste leugen niet gebarsten is – zich met zeer kleine stapjes

gedurende 50 jaar langzaam van terug richting rehabilitatie te manipuleren, en zichzelf zorgvuldig een imago van Geniale Filmmaakster aan te meten – iemand die eigenlijk niet geïnteresseerd was in politiek, en die geheel toevallig met haar Pure Kunst in een fout tijdperk in een fout regime was terechtgekomen, en die door dat regime misbruikt was.

Naarmate de jaren vorderden leek ze almaar meer in haar eigen hardnekkige leugens en geschiedenisherschrijving te gaan geloven, waardoor ze haar versie nog geloofwaardiger begon uit te dragen in talkshows en andere media.

Regisseur Andres Veiel kon nu voor het eerst beschikken over de privé-archieven van Riefenstahl, en wat daaruit naar boven komt, slaat grote barsten in het opgepoetste verhaaltje van ‘slachtoffer’ Riefenstahl, en biedt een indrukwekkend portret van een Continue reading “RIEFENSTAHL (Andres Veiel)” »

Art & Film: THE MELT GOES ON FOREVER: THE ART & TIMES OF DAVID HAMMONS

Geplaatst op door

 

 

image-17-1387x2048‘THE MELT GOES ON FOREVER’ is een uitmuntende docu over het vaak onderbelichte maar altijd zeer boeiende kunstparcours van de Afro-Amerikaanse artiest David Hammons.

Een mogelijke reden waarom Hammons’ kunst altijd wat onder de radar is gebleven is misschien omdat ze in geen enkel hokje past, en tegelijk een diepe – vaak subversieve – kritiek levert op zowel de Amerikaanse maatschappij als de elitaire kunstwereld.

Door zijn hele leven lang van medium en genre te veranderen (van sculpturen tot conceptuele kunst, van body prints tot videokunst en performance art) en invloeden uit alle richtingen te absorberen (in zijn werk zijn de meest uiteenlopende links te traceren, zowel naar Marcel Duchamp als Bruce Nauman, Charlie Parker, Gordon Matta-Clark, Yves Klein of de rapper Kool Moe Dee) heeft hij geen éénduidige en makkelijk aan de man te brengen stijl.

En dat Hammons geen interviews geeft en er weinig tot niks over hemzelf bekend is, helpt natuurlijk ook niet bij de promotie van zijn werk.
Ook in deze docu komt Hammons zelf niet aan het woord (behalve dan door zijn kunst, uiteraard), maar wordt zijn parcours wel helemaal getraceerd van bij het begin, bij de opstand in het Watts-getto van LA in 1965, een rebellie tegen het racistische politiegeweld die dagenlang zou duren, en die alleen door de inzet van 14.000 National Guards bedwongen kon worden.

Zijn verbondenheid met de anti-racistische en Black Power-zaak blijft tot vandaag een onlosmakelijk deel van zijn werk: zijn bekendste creatie is de ‘African-American Flag’, en de Black Lives Matter-beweging adopteerde zijn ‘In The Hood’ als visueel symbool.

Toch weigert Hammons zich ook daar in één hokje of hoekje te laten duwen, en pakt hij ook andere onderwerpen aan: zijn idee over de door galerieën, handel en marktprijzen gedomineerde kunstwereld bijvoorbeeld gaf hij weer door een eigen kraampje te installeren tussen straatverkopers in Manhattan, waar hij zijn zelfgemaakte sneeuwballen aan de man Continue reading “Art & Film: THE MELT GOES ON FOREVER: THE ART & TIMES OF DAVID HAMMONS” »

CHET BAKER – LET’S GET LOST (4K restored)(Bruce Weber)

Geplaatst op door

 

Lets-Get-LostAdembenemend mooi, extreem poëtisch maar evengoed soms intriest en hard: ‘LET’S GET LOST’ van Bruce Weber is een documentaire die u gezien moét hebben.

In deze magistrale, klassieke en zopas in piekfijn 4K gerestaureerde docu volgen we het turbulente bestaan van Chet Baker: gezegend met zowel een engelenstem als met een uitzonderlijk talent voor de trompet groeide hij in de fifties uit tot een ware ster.

Het was de periode dat jazz hoogdagen beleefde: namen als Miles Davis, John Coltrane, Dave Brubeck, Thelonious Monk en Chet Baker waren helden voor het hippe gedeelte van de jeugd.

Helaas zou een aantal van hen meteen in alle vallen trappen waarin ook de rock-‘n-rollers na hen zouden trappen: drank, drugs, foute managers en een schier eindeloos spoor van gebroken relaties.
Baker – ‘Elvis, James Dean en Jack Kerouac in één persoon,’ zo beschreef Jim Hoberman hem ooit treffend – bleek één van die jazzsterren die snel op het foute pad zou belanden: drugs- en drankverbruik en de daaruit volgende problemen (na een schimmige

misgelopen drugsdeal werd een tand uit z’n mond geklopt, waardoor hij geen trompet meer kon spelen…) zorgden ervoor dat hij in de Verenigde Staten snel uit the picture verdween.

In Europa kwam hij nog wel aan de bak in het circuit van de kleine jazzclubs, maar muziek was op dat moment allang niet meer de eerste reden waarom hij Amsterdam als uitvalsbasis had gekozen: die stad was vooral makkelijk om aan heroïne te komen, én men was er tolerant tegenover de gebruikers…

Baker belandt in de marge van de muziek, en dreigde zelfs totaal in de vergetelheid te belanden, tot in de jaren ’80 een nieuwe generatie hem herontdekt: met dank aan fan Elvis Costello, die Baker vroeg een trompetsolo te spelen op zijn ‘Shipbuilding’ – het Continue reading “CHET BAKER – LET’S GET LOST (4K restored)(Bruce Weber)” »

CERES (Janet van den Brand)

Geplaatst op door

 

ceresIn het afgelegen Zeeland groeien de jonge tieners Koen, Daan, Sven en Jeanine op met grote dromen.

Alle vier werken ze mee op de boerderij van hun ouders.
De seizoenen trekken voorbij, gewassen worden gezaaid en geoogst, dieren worden geboren en geslacht. De cycli van zaaien en oogsten bepalen hun kijk op de wereld.

Elk op hun eigen manier dromen ze ervan om het boerderijleven verder te zetten; een diepgewortelde droom die nooit betwijfeld wordt.

Maar beetje bij beetje begint hun kijk breder en complexer te worden en langzaamaan worden ze nieuwsgieriger naar wat er voorbij de akkers ligt. Ieder van hen moet nu leren

omgaan met een hun eigen veranderende wereldbeeld, alsook met de invloeden van buitenaf.

Een toekomst als boer is nog steeds de droom, maar mist de vanzelfsprekendheid van weleer. Het voortbestaan van het familiebedrijf hangt af van deze nieuwe generatie.

Maar hoe zit het met hun eigen dromen en verlangens in deze cruciale fase in hun leven?

‘CERES’ is een prachtige, poëtische docu van Janet van den Brand – tegenwoordig in Mechelen wonend – over het tienerleven op het platteland, en over opgroeien in isolement. De geweldige fotografie brengt het Zeeuwse landschap in al zijn pracht in beeld.

We combineren deze vertoning met haar gloednieuwe (en in Mechelen gedraaide) kortfilm, ‘F IS FOR…’, opnieuw een film over tieners, hun leven en hun dromen: tweemaal filmisch Continue reading “CERES (Janet van den Brand)” »

Art & Film: APOLONIA, APOLONIA (Lea Glob)

Geplaatst op door

 

Apolonia_ApoloniaIn 2009 ontmoet de Deense filmmaakter Lea Glob de jonge kunstenares Apolonia Sokol.

Omdat het leven van Apolonia uit het Grote Kunstenaarssprookjesboek lijkt te komen (geboren in een Parijs’ theater, opgegroeid in een kunstenaarsgemeenschap, studerend aan de meest prestigieuze academie van Europa, bohémien, hip en getalenteerd….) begint Lea Apolonia te filmen.

Maar hoe langer ze haar filmt, hoe meer het sprookje begint af te brokkelen: Apolonia leert dat een vrouwelijke kunstenaar nog altijd meer moet opgeven dan een man, en dat een eigen plekje in

de kunstwereld zoeken een permanente worsteling is.

Tijdens het filmen groeit er bovendien een speciale band tussen de documentairemaakster en de charismatische kunstenares: dertien jaar lang zal Glob Apolonia blijven filmen, ondertussen pratend over alle belangrijke zaken in hun leven – kunst, liefde, seksualiteit, geld en kapitalisme, het moederschap, de Continue reading “Art & Film: APOLONIA, APOLONIA (Lea Glob)” »

Art & Film: GAMLET (Jan Beddegenoodts)

Geplaatst op door

gamlet_poster

Gamlet Zinkivskyi is de beroemdste straatkunstenaar van Oekraïne.

Toen de Russen met een colonne tanks het land binnenvielen, kreeg Gamlet van zijn commandant het bevel om te blijven schilderen. Humor is zijn krachtigste wapen.

Een jaar na die grootschalige inval van Rusland ging regisseur Jan Beddegenoodts met Gamlet en zijn beste vriendin Nastia op stap door het geteisterde, verscheurde land, en ontmoeten we soldaten en andere kunstenaars die hem inspireren.

Allemaal proberen ze op hun manier hun leven voort te zetten in een onmogelijke situatie – ‘Broken but not destroyed’. Ook Gamlet blijft ondanks de verwoestingen en de doden vastberaden kunst maken, in de overtuiging dat kunst, zelfs te midden van oorlog, een verbindende kracht is.

‘GAMLET’ is een roadmovie met kunstenaars en soldaten door een land in oorlog, en een document over de veerkracht van de menselijke geest.

GAMLET
Regie: Jan Beddegenoodts 
UKR-B 2024, 41 min.

Polina Torubarova

Polina Torubarova


Voorafgaand aan ‘Gamlet’ vertonen we de kortfilm ‘HOME’ van Polina Torubarova.

Ondanks het feit dat de Oekraïnse vluchtelingen dankbaar zijn voor de gastvrije opvang die ze op veel plaatsen kregen, blijft het knagen dat hun eigen huizen vol herinneringen en gebroken dromen zijn achtergebleven.

‘Home’ is een filmische adaptatie van een gedicht van Nataliya Marynchak, een schrijfster uit Kharkiv.

HOME eng version.00_01_51_04.Still002HOME
Regie: Polina Torubarova
UKR 2024, 3′

 

Na de vertoning van ‘GAMLET’ volgt een gesprek met:

Jan_Van_Woensel- Jan Beddegenoodts (regisseur)

- Jan Van Woensel, curator van de ‘Crisis of Imagination‘-expo met Oekraïnse kunstenaars.
Hij is gastprofessor aan de Staatsacademie van Kharkiv.

- Bruno Beeckman, die als producer voor de EBU in Oekraïne werkte.
Van daaruit deed hij geregeld verslag voor de VRT.
Hij bundelde zijn Oekraïnse ervaringen in het dagboek ‘Ook onze oorlog’.Bruno_Beeckman

 

Vertoning:
MAANDAG 2 DECEMBER om 19u30 

Continue reading “Art & Film: GAMLET (Jan Beddegenoodts)” »

LES GLANEURS ET LA GLANEUSE (Agnès Varda)

Geplaatst op door

 

Les-glaneurs-et-la-glaneuse-posterVolgens een oude Franse wet heeft iedereen het recht om de overblijfselen van oogsten of achtergelaten rommel op te rapen voor eigen gebruik of voor de verkoop. En of er Fransen zijn die van die wet gebruik maken!

Gewapend met een piepklein cameraatje ging Agnès Varda in heel Frankrijk op zoek naar deze uiterst bonte bende ‘glaneurs’: de ene glaneur is een clochard, de andere is een grootgrondbezitter of een psycho-analist. We ontmoeten een sterrenchef die voedsel gaat rapen, en zijn er artiesten – zoals Louis Pons – die de gerecycleerde goederen in hun werk gebruiken. Er zijn glaneurs in de wijngaarden in het zuiden, op de patattenvelden in het

(de vertoning zelf is – in tegenstelling tot deze trailer – Nederlands ondertiteld!)
——————————————————————————————————-

noorden én midden in grootsteden als Parijs. De ene is glaneur uit financiële noodzaak, anderen hebben ethische, kunstzinnige of ecologische redenen.
En er is uiteraard ook regisseuse Agnès Varda zelf, een filmische glaneuse die nijverig het soort beelden sprokkelt die anderen laten liggen.

Varda liet zich voor deze heerlijke docu ïnspireren door het negentiende-eeuwse schilderij ‘Les Glaneurs’ van Jean-François Millet, waarop drie korenrapende boerenvrouwen staan afgebeeld.

Een kleine maar zeer bijzondere film vol al even bijzondere ontmoetingen, aanzettend  Continue reading “LES GLANEURS ET LA GLANEUSE (Agnès Varda)” »