BENEDETTA (Paul Verhoeven)

Benedetta

Die kapoen van een Paul Verhoeven, toch!

83 is de man ondertussen, maar nog elke keer als hij een film maakt, kan hij het niet laten iémand op stang te jagen: filmcommissies, filmstudio’s, Nieuwe Preutsen, humorloze pilaarbijters, conservatieven, progressieven, woker-dan-woke-wokers, telkens vindt hij wel een nieuwe doelgroep om te provoceren – en liefst allemaal tegelijk.

Voor zijn nieuwe ‘BENEDETTA’ vond hij inspiratie in het (waar gebeurde) verhaal van de lesbische non Benedetta Carlini, die in de 17de eeuw in het Italiaanse Pescia leefde.

Benedetta (gespeeld door onze landgenote Virginie Efira) heeft niet alleen visioenen over Jezus, ze ontwikkelt ook stigmata.
Maar of die allemaal wel écht zijn, daar ontstaan in het klooster (en later in het Vaticaan) wel wat twijfels over, zeker als Benedetta wat teveel aanhang en macht dreigt te krijgen.

Hoewel hij zich baseerde op de ernstige historische studie van Judith C. Brown over Benedetta (in haar boek ‘Immodest Acts), krijgt het verhaal natuurlijk wél de Paul Verhoeven-behandeling:
Jezus die als Superheld ten tonele verschijnt? Check!
Jezus die behalve onze Heiland toch ook een behoorlijk hitsig mannetje blijkt te zijn? Oók check!
Sissende Satanische Slangen? Ah ja!

Passeren verder de revue: gruwelijke Middeleeuwse marteltuigen, blote nonnen, zwaardgevechten, petomanen, dildo’s in, euh, aparte vormen, nog meer blote nonnen,

een pipi- en kakascène, een fijne keure pestslachtoffers en tal van andere zaken waar de Moraliserende Goede Smaak-politie zware boetes voor uitschrijft, maar waar Verhoeven zich – terecht! – nog nooit iets van aangetrokken heeft.

Maak dus vooral niet de fout ‘BENEDETTA’ ernstig te nemen als historisch drama (zoals sommige critici bizar genoeg wél deden), want dit is overduidelijk een film die meer gemeen heeft met de scabreuze schelmenroman, ridderfilms en Monty Python dan met wat anders.

Let ook op de dialogen, want die zijn vaak al even grappig (Charlotte Rampling is ronduit fantastisch als de cynische abdis, en Lambert Wilson doet niet voor haar Continue reading “BENEDETTA (Paul Verhoeven)” »

IK SCHILDER MET SCHILDERS (Jacques Servaes)

Ikschildermetschilders_AdriaanRaemdonck_Jan_Mulder_MED

In 1968 opent Adriaan Raemdonck in Antwerpen in een ontwijde kapel zijn Galerie De Zwarte Panter. Meer dan vijftig jaar later is die galerie nog altijd alive and kicking - een prestatie op zich in een kunstwereld waarin trends, modes en hypes soms even snel komen als ze verdwijnen.

De Zwarte Panter is dan ook geen galerie als een andere: de ligging en uitstraling maken dat Jan en alleman er makkelijk kan binnenwandelen, en galerist Raemdonck

ACADEMIE_logo_blauw_langheeft het tot zijn levensopdracht gemaakt kunst voor iedereen toegankelijk te maken – niet alleen iets voor de elite of de ons-kent-ons-incrowd.

Bovendien beperkt hij zich niet tot exposities van beeldende kunst, maar organiseert hij Continue reading “IK SCHILDER MET SCHILDERS (Jacques Servaes)” »

PROMISING YOUNG WOMAN (Emerald Fennell)

Promising_Young_Woman

Cassie is een vrouw van 30 die ooit een uiterst veelbelovende studente Geneeskunde was, tot ze na een onduidelijk incident abrupt met die studies stopte.
Nu woont ze terug bij haar ouders, en heeft ze overdag een eentonig baantje in een koffiebar.

‘s Avonds houdt ze er echter een zeer merkwaardige hobby op na: dan kleedt ze zich in haar beste outfits, en laat ze zich in de plaatselijke nachtclubs (zogezegd) helemaal vollopen met alcohol, en wacht ze (zogezegd) stomdronken tot een (zogezegd) bezorgde man zich over haar komt ontfermen.

Elke keer prijs, en bovendien blijkt het steevast om ‘vriendelijke’ en ‘hulpvaardige’

mannen te gaan die zó ‘bezorgd’ zijn dat ze haar naar hun bed meetronen.
Om daar vervolgens de schrik van hun leven mee te maken, wanneer die knappe, laveloze vrouw opeens een bloednuchtere, angstaanjagende wraakengel voor toxische mannen blijkt te zijn.

Wraak nemen op mannen lijkt een zowat levensnoodzakelijke bezigheid voor Cassie, tot Continue reading “PROMISING YOUNG WOMAN (Emerald Fennell)” »

MINARI (Lee Isaac Chung)

Minari_1

In het nostalgische en met prijzen overladen ‘MINARI’ blikt regisseur Lee Isaac Chung liefdevol autobiografisch terug op zijn kindertijd op het platteland van Arkansas.

We zien hoe de Koreaanse familie (die in de film Yi heet) vanuit Californië naar Arkansas trekt, waar vader Jacob en moeder Monica in een pluimveebedrijf aan de slag gaan. Die inkomsten moeten de basis leggen voor de échte droom van Jacob: zijn brood

verdienen door op zijn eigen boerderij Koreaanse groenten te telen.
De moeder heeft echter ernstige twijfels over de slaagkansen van dat idee, en is meer bezorgd om hun zoontje, dat een ernstige hartafwijking heeft.

Die tweespalt leidt tot ernstige spanningen binnen het gezin, die nog wat vergroot dreigen te worden wanneer ook oma Soon-ya nog bij de familie intrekt om op de
kinderen te passen. Want die Soon-ya een behoorlijk excentrieke oma…

De komst van oma zorgt alvast wél voor de eerste Koreaanse groente, want ze brengt Continue reading “MINARI (Lee Isaac Chung)” »

ROCKS (Sarah Gavron)

Rocks_Poster
De Britse Sarah Gavron maakte eerder met Meryl StreepCarey Mulligan en Helena Bonham-Carter het feministische kostuumdrama ‘Suffragette’, maar voor ‘ROCKS’ zette ze alle Hollywoodsterren aan de kant, en koos ze resoluut voor bijna letterlijk van straat geplukt jong (vrouwelijk) talent, én voor een verhaal van nú.

De film draait rond Shola, een vijftienjarig Brits-Nigeriaans meisje dat door iedereen ‘Rocks’ genoemd wordt.

Volgens de docenten op haar Londense school moet ze dringend gaan nadenken over haar toekomst, maar Rocks is vooral bezig met wat zich in haar thuissituatie afspeelt: haar vader is overleden, en nadat haar moeder plotseling vertrokken is, moet Rocks noodgedwongen ook de zorg van haar jongere broertje Emmanuel op zich nemen.

afrika_filmfestival_LogoEen quasi onmogelijke opdracht voor een tiener alleen in een wereldstad – zeker als die niet tot de posh upper class behoort – maar gelukkig kan ze terugvallen op de steun van haar vriendinnen…

‘Rocks’ is een soms hard maar vooral ook hoopvol, levenslustig, bruisend, grappig én fris tienerportret  Continue reading “ROCKS (Sarah Gavron)” »

LA NUIT DES ROIS (Philippe Lacôte)

La_Nuit_des_Rois_poster

Roman is een jonge Ivoriaan die in de beruchte MACA-gevangenis belandt, midden in de jungle.
MACA is daardoor een soort jungle in de jungle, want het is niet alleen de grootste gevangenis van Ivoorkust, maar ze staat ook bekend om de penibele omstandigheden waarin de gevangenen er verblijven.

Bovendien is de échte leiding van de gevangenis niet in handen van de bewakers, maar van de gevangenen zelf: de huidige ‘caïd’ is Barbe Noir, een oudere gangster die bepaalt wat wel en niet kan binnen de gevangenismuren.

Het leiderschap van ouder wordende Barbe Noir staat echter ter discussie bij enkele

afrika_filmfestival_Logo

jongere rivalen, en bovendien is hij terminaal ziek, waardoor zijn positie enorm verzwakt is.

Om zijn rijk te verlengen en tijd te winnen roept hij een aloud ritueel op: een gevangene moet tijdens de nacht van de Continue reading “LA NUIT DES ROIS (Philippe Lacôte)” »

QUO VADIS, AIDA? (Jasmila Zbanic)

Quo_Vadis_Aida

Srebrenica, juli 1995.
De burgeroorlog in het uit elkaar gespatte ex-Joegoslavië woedt volop, en het Bosnisch-Servische leger rukt steeds verder op naar de stad.

Daar werkt Aida werkt als tolk op de Nederlandse VN-basis, maar als moslima zoekt ze – net als twintigduizend andere Bosnische moslims – een veilige plek voor haarzelf en haar familie.
Want waar ze er eerst van overtuigd was dat de troepen van de Verenigde Naties hen wel zouden beschermen tegen de moordzucht van de Servische generaal Ratko Mladic en zijn kornuiten, blijkt die hoop in realiteit vals: duizenden moslimvluchtelingen worden afgeslacht, zowat onder de ogen van de Nederlandse blauwhelmen, en in het hart van het o zo ‘beschaafde’ Europa…

De genocide van Srebrenica wordt meteen de grootste schandvlek op de Europese geschiedenis van na 1945, en legt de totale onmacht van de Verenigde Naties bloot.

Johan Heldenbergh speelt met verve Thom Karremans, de Nederlandse generaal die door samen met Mladic het glas te heffen (terwijl hij de legendarische zin ‘Don’t shoot the piano player’ uit zijn mond liet komen) hét symbool werd van de bijna sullige, knullige en tandeloze manier van optreden van de Verenigde Naties – je hoefde nochtans geen Continue reading “QUO VADIS, AIDA? (Jasmila Zbanic)” »

Familiefilm: YAKARI: HET GROTE AVONTUUR

Yakari

In ‘YAKARI’ volgen we het verrassende en spectaculaire avontuur van de kleine Sioux-indiaan Yakari en zijn beste vriend Kleine Bliksem, een supersnelle mustang.

Terwijl zijn stam klaar staat om verder te trekken, kiest de jonge Yakari ervoor om de sporen te volgen van de ontembare Kleine Bliksem.
Onderweg ontmoet hij Grote Adelaar, zijn totemdier, die hem niet alleen een prachtige veer geeft, maar ook een fantastische gave: Yakari zal kunnen spreken met de dieren.

Helemaal alleen doorkruist Yakari de prairie, tot hij een gevaarlijke andere stam ontmoet.

Gelukkig schiet Kleine Bliksem hem in die hachelijke situatie te hulp. Maar hoe redt de Continue reading “Familiefilm: YAKARI: HET GROTE AVONTUUR” »

NOMADLAND (Chloé Zhao)

Nomadland_poster2

In ‘NOMADLAND’ maken we kennis met Fern, een vrouw van in de zestig die door de economische recessie niet alleen haar job maar zo ook ongeveer al haar bezittingen én haar huis verloren heeft.

Ze besluit – meer uit noodzaak dan als keuze – als een moderne nomade met een minibusje door het land te trekken, en ze blijkt lang niet het enige slachtoffer van de crisis die op dat idee gekomen is: collega-nomaden Linda May, Swankie en Bob Wells nemen haar onder hun hoede tijdens haar tocht door het (nog altijd vrij Wilde) Westen.

En hoewel de landschappen adembenemend zijn, moet ze onderweg allerlei onderbetaalde luizenbaantjes aannemen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen: bij het alomtegenwoordige Amazon, als seizoenarbeider, in een diner, kortom: overal waar ze haar nog willen…

Net zoals in haar vorige films (zie ook: ‘The Rider’) castte regisseuse Chloé Zhao voor ‘Nomadland’ topacteurs als Frances McDormand en David Strathairn naast (in dit geval létterlijk) van straat geplukte amateurs – yep, Linda May, Swankie en Bob Wells heten echt zo, en maken ook in hun dagelijks leven deel uit van de bonte bente nomads die door Amerika trekken.

Het geeft deze uitmuntende film over het harde leven in de-maatschappij-naast-de- Continue reading “NOMADLAND (Chloé Zhao)” »

WHITE CUBE (Renzo Martens)

White-Cube_poster

Grote bedrijven pakken graag uit met hun ‘mecenaat’ (let vooral op de aanhalingstekens) van musea en kunsttentoonstellingen.

Die kunstzinnige interesse wordt wel héél ironisch – of zeg maar gerust: cynisch – wanneer bedrijven die hun rijkdom bouwden op het leegroven van Afrika tentoonstellingen van Afrikaanse kunst ‘sponsoren’.
Zo merkte Renzo Martens bij een vertoning van zijn vorige film ‘Enjoy Poverty’ in het Tate Modern daar overal logo’s van de gulle sponsor Unilever op, uitgerekend het bedrijf  dat groot werd door palmolie uit de plantages rond Lusanga (het voormalige Leverville) te verhandelen.

afrika_filmfestival_LogoDe in armoede levende plantage-arbeiders werden gedwongen tot monocultuur, en van de winsten vloeide zo goed als niks naar hen terug.

Renzo Martens trok naar Lusanga, waar hij met een plaatselijke kunstcoöperatieve van (voormalige) plantage- Continue reading “WHITE CUBE (Renzo Martens)” »