CINEMA CORONA #148: DOTTIE GETS SPANKED (Todd Haynes)

Dottie_Gets_SpankedVaste Filmhuisbezoekers weten dat de films van Todd Haynes (‘Far From Heaven’, ‘Carol’, ‘I’m Not There’…) vaste prik zijn op onze affiche, en dus mocht de man ook niet ontbreken in onze CINEMA CORONA.

Zijn ‘DOTTIE GETS SPANKED’ (uit 1993 alweer) is een pakkend, semi-autobiografisch kinderportret: Stevie is een schuchter zesjarig jongetje dat helemaal gefascineerd is door ‘The Dottie Show’.
Hij mist geen enkele aflevering, en tekent dag en nacht de personages na. Zijn moeder stimuleert stiekem zijn fascinatie, terwijl zijn vader al dat sissy-gedoe maar niks vindt, en ook sommige van zijn klasgenoten hem als ‘feminino’ uitlachen, want Dottie is een show die alleen door de meisjes bekeken wordt.

De mening van vader verandert er zeker op niet wanneer Stevie door de show een merkwaardige fascinatie voor kletsen op de poep ontwikkelt, de vaste clou van de show (terwijl zijn ouders net niet geloven in het slaan van kinderen)…
Haynes was als kind zelf helemaal gefascineerd door ‘I Love Lucy’, de legendarisch fifties-sitcom met Lucille Ball, en net zoals zijn hoofdpersonage hier mocht hij ooit een opname meemaken en Ball ontmoeten, een ontmoeting die zijn kinderlijke beeld van haar helemaal overhoop gooide.
Maar die dus uiteindelijk wel deze film opleverde.

DARK WATERS (Todd Haynes)

Dark_Waters
Rob Bilott is een briljante zakenadvocaat die net partner is geworden bij een hoog aangeschreven kantoor.

Zijn klantenbestand bestaat uit multinationals en grote chemieconcerns, tot op een dag een boer uit West-Virginia het kantoor binnenstapt: de boer wil dat Bilott chemiereus DuPont aanklaagt, omdat die een groot deel van zijn veestapel gedood zouden hebben door illegale, giftige chemische lozingen in de rivier die aan zijn land grenst.

Tot ontzetting van zijn collega’s neemt Bilott de zaak aan, een beslissing die zal leiden tot een bikkelharde juridische strijd van meer dan 15 jaar over wat één van de

grootste en meest hallucinante milieumisdrijven van de afgelopen eeuw blijkt te zijn: Bilott slaagt erin te bewijzen dat DuPont bij de productie van de anti-aanbaklaag van Tefalpannen een uiterst gevaarlijk bijproduct produceert.
En hij kan bewijzen dat DuPont met dat bijproduct (voor de scheikundigen: PFOA, oftewel perfluoroctaanzuur) ondertussen zo ongeveer de hele planeet vergiftigd heeft….

De bikkelharde juridische strijd van David tegen Goliath – DuPont gebruikte jarenlang zo ongeveer élk lobbymiddel en élk denkbaar juridisch vertragingsmaneuver, en zette àl hun Continue reading “DARK WATERS (Todd Haynes)” »

CAROL (Todd Haynes)

carol__Regisseur Todd Haynes is al sinds zijn debuut ‘Poison’ (in 1991 bij ons te zien!) een Filmhuisfavoriet.

Oké, een veelfilmer is de man niet, maar telkens als hij een film maakt, is het wél een verdomd goede: ‘Velvet Goldmine’, ‘I’m Not There’, ‘Mildred Pierce’ en ‘Far From Heaven’ waren allemaal kleine meesterwerkjes, en ook zijn nieuwste voldoet moeiteloos aan de hooggespannen verwachtingen.

‘Carol’ – gebaseerd op een roman van Patricia Highsmith – speelt zich af in de benepen jaren ’50: wanneer de jonge, bedeesde winkelbediende Therese (rol van Rooney Mara) de oudere, gedistingeerde Carol ontmoet, ontluiken er bij beiden gevoelens.

Carol is de echtgenote van een succesvolle zakenman en moeder van een dochter, en ook Therese heeft een vriend, maar beide relaties voelen eerder aan als een gevangenis: de echte liefde vinden ze alleen bij elkaar.

Maar lesbische relaties zijn in het bekrompen Amerika van de jaren vijftig nog meer taboe Continue reading “CAROL (Todd Haynes)” »

20/5: I’M NOT THERE + FILMHUIS-SLOTFEEST 2007-2008

catejude2008Zéér eigenzinnige ­en terecht bejubelde biopic van Todd Haynes over dhr. Robert Zimmerman, u mogelijk beter bekend als Bob Dylan, een niet geheel onverdienstelijke song & dance man.

De veelkantige en na al die jaren nog altijd mysterieuze persoonlijkheid van Dylan wordt hier vertolkt door diverse (top)acteurs, in zes verschillende incarnaties van Zimmerman: de acteur, de folkzanger, de Elektrische Troubadour, Rimbaud, Billy the Kid en Woody Guthrie.

De soundtrack is (uiteraard) fantastisch, de fotografie is van grootmeester Ed Lachman.
En de titel is gepikt van een Dylan-song die jarenlang alleen op illegale bootlegs te krijgen was.

Met een inleiding van Jan De Smet, zelf ook song & dance man, en tevens Dylanoloog te Duffel!

Achteraf gevolgd door ons traditionele Filmhuis-slotfeest, met drank, hapjes en véél Dylan. How does it feel?

30/12/2003: FAR FROM HEAVEN

far_from_heaven_Welke film hadden wij beter kunnen kiezen om 2003 mee af te sluiten dan ‘Far From Heaven’?

Nadat u hem gezien hebt zal u het met ons eens zijn: geen enkele, want dit is gewoon de mooiste film die wij het afgelopen jaar in de bioscoop zagen.

Met ‘Far From Heaven’ verfilmde regisseur Todd Haynes (die van ‘Velvet Goldmine’) een halve remake van (en een hele hommage aan) ‘All That Heaven Allows’, de Douglas Sirk-klassieker met Rock Hudson en Jane Wyman.

De film situeert zich in de periode van Sirk: het Amerika van de jaren vijftig.

Cathy Whitaker (de altijd weer verbluffende Julianne Moore) vormt met haar echtgenoot Frank (gespeeld door Dennis Quaid) hét gouden koppel van een stadje in Connecticut.

Althans: zo lijkt het toch aan de oppervlakte, want Frank blijkt immers aan een ‘ziekte’

Continue reading “30/12/2003: FAR FROM HEAVEN” »