Komt eraan: MADRES PARALELAS (Pedro Almodovar)

madres_ParalelasBinnenkort te zien in het Filmhuis: ‘MADRES PARALELAS’ van Pedro Almodovar!

 

——

Als u denkt dat ‘Kom Hier Dat Ik U Kus’ een vrouwen-, moeder- en dochterfilm is, wacht dan tot u ‘Madres Paralelas’ van grootmeester Pedro Almodovar gezien hebt.

Almodovar boetseert zijn ijzersterke nieuwe helemaal rond twee vrouwen die niet gewild zwanger zijn geraakt: fotografe Janis (rol van Penelope Cruz) is in verwachting van een kind van een getrouwde man.
En ook de veel jongere – maar eveneens single – Ana (rol van Milena Smit, een ware ontdekking) bevalt op dezelfde kraamafdeling van een meisje.

Wanneer de twee in de kliniek net voor hun bevalling met elkaar tussen de weeën aan de praat raken, ontstaat al snel een hechte band. Maar een onverwachte ontdekking zal hun vriendschap op de proef stellen…

‘Madres Paralelas’ heeft alle ingrediënten van een Almodovar grand cru: een stel topactrices, weelderige kleuren- en beeldenpracht, een fantastische soundtrack van Continue reading “Komt eraan: MADRES PARALELAS (Pedro Almodovar)” »

JULIETA (Pedro Almodovar)

julieta1aPedro Almodovar is al sinds zijn eerste films een absolute Filmhuisfavoriet, en met zijn nieuwste, ijzersterke ‘Julieta’ bewijst hij weer eens waarom dat zo is.

Julieta is in de vijftig en staat op het punt in Portugal te gaan samenwonen met haar partner Lorenzo.

Tot ze toevallig een jeugdvriendin van haar enige dochter tegen het lijf loopt: Julieta heeft al jarenlang geen contact meer met die dochter, en begint ze na te denken over waar het tussen hen foutgelopen is – de twee blijken misschien wel véél meer op elkaar te lijken dan ze zelf durven te denken…

‘Julieta’ is een prachtig in beeld gezet melodrama, propvol verwijzingen naar Almodovars favoriete schilders, kunstenaars en regisseurs: ‘Julieta’ is een stuk minder waanzinnig, flamboyant en exuberant dan de films uit zijn begindagen, maar in de plaats krijgt u meesterlijk vakmanschap en doorleefde, mature menselijkheid.

Alles aan deze film klopt: de prachtige vertolkingen uiteraard (naast Almodovars fetisj-actrice Rossy de Palma ziet u minder bekende maar uitstekend acterende Adriana Ugarte en Emma Suarez), maar ook het uitmuntende scenario, de Continue reading “JULIETA (Pedro Almodovar)” »

LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)

broken-embraces-los-abrazos-rotos-0Mateo Blanco is een schrijver die bij zijn fans bekend is onder zijn nom de plume Harry Caine, en die al veertien jaar letterlijk en figuurlijk in het donker leeft: de destijds beroemde schrijver-regisseur raakte betrokken in een auto-ongeval, waarbij hij niet alleen zijn zicht, maar ook zijn liefde en muze Lena verloor.

Een slag die hij veertien jaar later nog altijd niet te boven gekomen is. Bovendien worden allerlei oude wonden nog eens extra opengereten door een bezoek van de zoon van de rijke zakenman Ernesto Martel. Die hem komt vertellen dat zijn vader gestorven is…

In ‘Los Abrazos Rotos’ combineert Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar een melodrama met een komedie, een thriller en een film noir: bij een minder getalenteerd regisseur zou zo’n combinatie waarschijnlijk een belachelijk zootje opleveren, maar bij Almodovar is het resultaat een wervelend amour fou-verhaal dat de kijker constant op het verkeerde been zet.

Met in de excellente hoofdrollen Lluis Homar als de schrijver en – hoe kan het ook anders bij Almodovar? - Penélope Cruz als de muze.
De fraaie soundtrack is geschreven door Alberto Iglesias, ondertussen al jarenlang Almodovars huiscomponist (en de man die ook de score van ‘Che’ voor zijn rekening Continue reading “LOS ABRAZOS ROTOS (Pedro Almodovar)” »

ATAME! (Pedro Almodovar)

Cartel_AtameWist u al dat het Filmhuis aan zijn dertigste seizoen begonnen is?

Een prima aanleiding om het beste uit dertig jaar Filmhuisvoorstellingen nog eens opnieuw te tonen, en met wat konden we die reeks beter beginnen dan met ‘Atame’, misschien wel hét hoogtepunt uit de carrière van Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar?

‘Atame!’ draait rond de softpornoactrice Marina (Victoria Abril) en de twee mannen die haar proberen te controleren.
De ene is de nog redelijk onschuldige, tot een rolstoel veroordeelde regisseur (gespeeld door Francisco Rabal).
Maar de andere is ene Ricky (Antonio Banderas), een criminele zot die net uit een psychiatrische instelling is losgelaten, en die vastbesloten is de vader van haar kinderen te worden.

Ricky kidnapt Marina, ranselt haar eens goed af, en bindt haar lekker vast terwijl hij drugs
voor haar gaat scoren…
Kortom: ambiance!

Met ‘Atame!’ bewees Almodovar destijds definitief dat hij en niemand anders de enige
echte opvolger van Luis Bunuel was (en is): de twee delen niet alleen een even wilde verbeelding, maar ook een gezonde dosis zwarte humor, een even lekkere mengeling Continue reading “ATAME! (Pedro Almodovar)” »