MONSTER (Hirokazu Kore-eda)

Na Monster_posterzijn schitterende internationale hits ‘Shoplifters’ en ‘Broker’ is de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda ook in zijn nieuwe ‘MONSTER’ weer bijzonder sterk op dreef.

Dit keer draait alles rond het gezinnetje van Saori, een energieke, alleenstaande moeder die merkt dat het gedrag van haar elfjarige zoontje Minato sterk verandert.

Wanneer ze er uiteindelijk achter komt dat hij gepest wordt door zijn leraar, neemt ze dat niet, en gaat ze woedend verhaal halen bij de school.

Er volgen excuses, maar ook tegenwerking. En dan blijkt dat de waarheid soms toch veel complexer is dan eerst gedacht…

Kore-eda speelt hier op briljante, subtiele wijze met de verschillende perspectieven van zijn personages, wat de film niet alleen tot de laatste seconde spannend en boeiend houdt, maar onvermijdelijke ook leidt tot mededogen en empathie.

Bonus: de soundtrack is van de hand van de onlangs overleden Japanse grootmeester Continue reading “MONSTER (Hirokazu Kore-eda)” »

MAESTRO (Bradley Cooper)

HMAESTRO_posteret is 1946 wanneer de paden van dirigent Leonard ‘Lenny’ Bernstein en de Chileense actrice Felicia Montealegre Cohn elkaar voor het eerst kruisen.

Meteen ontstaat een bijna onvermijdelijke relatie, want haar enthousiasme en gevatheid vullen zijn tomeloze passie en energie perfect aan.
Maar hoe perfect hun relatie van de buitenkant ook lijkt, al snel ontdekt ze dat Bernstein een verborgen kant heeft…

Bradley Cooper (‘Silver Linings Playbook’, ‘Licorice Pizza‘, ‘American Hustle‘…) heeft blijkbaar geen enkel probleem met het combineren van allerlei rollen – en dan bedoelen we

niet alleen filmrollen, want hij is de afgelopen jaren zowel als acteur, als regisseur én als producer voor een Oscar genomineerd, negen keer in totaal.

Voor het – jawel – meesterlijke ‘MAESTRO’ was Cooper zowel regisseur, hoofdrolspeler, producer en co-scenarist (hij zorgde naar verluidt ook voor de broodjes op de set), maar
tóch is het Carey Mulligan (‘Promising Young Woman‘) die de film steelt, met haar fenomenale vertolking van Bernsteins echtgenote Felicia.

Een meeslepend verhaal met briljante vertolkingen en grootse muziek, prachtig in beeld Continue reading “MAESTRO (Bradley Cooper)” »

PERFECT DAYS (Wim Wenders)

MPerfect_Dayset ‘Anselm en ‘Perfect Days’ heeft Wim Wenders (77 intussen) momenteel twéé prachtfilms tegelijk lopen in het Filmhuis.

De eerste is een documentair eerbetoon aan een briljant kunstenaar, de tweede film is een heerlijke ode aan de eenvoud en de simpele dingen die het leven de moeite waard maken.

Dat ‘Perfect Days’ – genoemd naar Lou Reeds klassieker – draait rond Hirayama, een man die in de openbare toiletten van Tokio als schoonmaker aan de slag is.
Helemaal geen vervelende job, zo vindt hij zelf: het werk geeft zijn leven een vaste structuur en een aangename regelmaat, en de toiletten zijn bovendien prachtige architecturale parels.

Bovendien geeft zijn job hem voldoende vrije tijd om zich met al zijn hobby’s bezig te

houden: muziek, literatuur verslinden, bomen fotograferen, het maakt van Hirayama een gelukkig man.

Maar wanneer zijn nichtje Niko onverwacht op bezoek komt, blijken de perfect days van de eenzelvige, teruggetrokken man misschien toch niet zo perfect als eerst gedacht…

‘Perfect Days’ is het soort film waarvoor woorden als ‘hartverwarmend’ en ‘ontroerend’ zijn uitgevonden, en het bewijs dat de meest eenvoudige verhalen soms de mooiste zijn.

Hoofdrolspeler Kōji Yakusho won in Cannes terecht de prijs voor de Beste Acteur, en Continue reading “PERFECT DAYS (Wim Wenders)” »

KILLERS OF THE FLOWER MOON (Martin Scorsese)

Killers_of_the_Flower_Moon_PosterMet een indrukwekkende filmografie die onder andere meesterwerken als ‘Taxi Driver’, ‘GoodFellas’, ‘Raging Bull’ en ‘The Wolf of Wall Street’ is het ook na een carrière die ruim 55 jaar overspant (de Meester is ondertussen 81) nog altijd uitkijken naar een nieuwe film van Martin Scorsese.

En of die hoge verwachtingen terecht zijn: Scorsese’s ‘KILLERS OF THE FLOWER MOON’ is een ronduit verpletterend epos over een pikzwarte periode uit de Amerikaanse geschiedenis.

Het verhaal brengt ons naar het Oklahoma uit de jaren ’20 van de vorige eeuw, waar onder het land van de Osage-stam olie wordt gevonden.
Die vondst maakt hen op slag schatrijk, maar het nieuws lokt meteen ook een hele groep

gelukszoekers, criminelen en de meest uiteenlopende louche types naar hun gebied.

Eén van hen is William ‘King’ Hale, een man die zich profileert als ‘vriend’ van de Osage.  Terwijl hij zich op alle mogelijke manier bij hen probeert binnen te werken, worden echter één voor één leden van de stam vermoord – telkens in zeer dubieuze omstandigheden.

De pas opgerichte FBI besluit de zaak van naderbij te bekijken…

‘KILLERS OF THE FLOWER MOON’ is een epische, duistere maar magistrale western waarin Scorsese als vanouds terugvalt op afficionado’s als Robert De Niro en Leonardo DiCaprio, maar ondanks de aanwezigheid van die sterren is het Lily Gladstone die met haar fenomenale vertolking de film steelt.

De première in Cannes zorgde voor een staande ovatie van dik négen minuten, de Continue reading “KILLERS OF THE FLOWER MOON (Martin Scorsese)” »

RAPITO (Marco Bellocchio)

BRapitoologna, 1858.

In de joodse wijk wordt de zevenjarige Edgardo Mortara ontvoerd.

Niet zomaar een kidnapping, maar een ontvoering door de soldaten van paus Pius IX.

Het Joodse jongetje zou vlak na de geboorte immers gedoopt zijn door het kindermeisje, die zag dat hij doodziek was en die dacht dat hij het niet zou overleven. En in de Kerkelijke Staat (waar Bologna toen tot behoorde) was het voor niet-katholieken verboden om gedoopte kinderen op te voeden.

Edgardo’s ouders proberen alles om hun zoontje terug te krijgen, maar de macht van de kerk is zeer groot…

Steven Spielberg was al lang gefascineerd door het waargebeurde verhaal van de kerkelijke kidnapping, maar zijn poging om de film op te zetten mislukte, zodat het uiteindelijk de Italiaanse grootmeester Marco Bellocchio (‘Il Traditore’) geworden is die nu het verhaal van Edgardo Mortara tot in de cinema’s brengt.

Het resultaat is een klassiek maar fenomenaal sterk drama, waarin Bellocchio historische feiten vermengt met delirische droombeelden, en de kleine, persoonlijke geschiedenis met het grote, politieke beeld.
Dat grotere plaatje speelt zich af in een veranderende wereld, waarin aan de macht van Continue reading “RAPITO (Marco Bellocchio)” »

HOW TO HAVE SEX (Molly Manning Walker)

THow_To_Have_Sexara, Em en Skye zijn drie zestienjarige Engelse meiden die na hun examens op Kreta landen voor een vakantie.

Voor de eerste keer alleen weg van hun ouders, weg van het saaie Engelse bestaan, weg van die boring school: op naar zon, feesten, drank, drugs en – zo hopen ze toch – seks!

Best holiday ever, zo luidt hun devies. Van strandbar naar danstent, en van het zwembad naar het strand – en dan terug, van voor af aan.

De roes, de hormonen en de beats leiden Tara naar een ontmaagding op het strand met de hitsige Paddy, iets waar ze toestemming lijkt voor gegeven te hebben.

Lijkt, want opeens blijkt voor Tara (haar tienerverwarring wordt fantastisch vertolkt door Mia McKenna-­Bruce) een ‘ja’ of een ‘nee’ niet zo eenduidig zwart-wit als het klinkt: de echte wereld blijkt vooral uit heel veel grijs en twijfels te bestaan.

‘HOW TO HAVE SEX’ werd door regisseuse Molly Manning Walker losjes gebaseerd op autobiografische ervaringen, en is een prachtige, krachtige oefening in nuance over complexe zaken die al te vaak samengevat worden in makkelijke kreten – van ‘Ze hebben het zelf gezocht!’ tot ‘Alle mannen zijn varkens!’.

Bovendien weet ze de vakantie- en feestroes magistraal te vatten in haar beelden: de manier waarop ze de delirische, sexy feestbeelden laat overgaan in het opkomende ochtendgloren en de vieze-smaak-in-de-mond-kater nadien getuigt van groot filmisch Continue reading “HOW TO HAVE SEX (Molly Manning Walker)” »

HOLLY (Fien Troch)

HoHollylly is een onopvallend vijftienjarig meisje dat wat als een stille outsider door haar schoolse leven glijdt.
Veel vrienden heeft ze 
niet, en ze lijkt ook niet speciaal uit te blinken in één of ander vak.
Tot ze op een dag een vreemd voorgevoel krijgt. Ze belt af voor school, en waarschuwt die ook – en haar voorgevoel blijkt juist, want een brand op de school loopt die dag dodelijk af.
Plots zijn alle ogen op Holly en op haar ‘speciale gave’ gericht….

‘HOLLY’ ging in wereldpremière op het Filmfestival van Venetië, waar de jonge Cathalina Geeraerts met haar debuut meteen de Prijs voor Beste Acteerprestatie mee naar huis Continue reading “HOLLY (Fien Troch)” »

IL BOEMO (Petr Vaclav)

HIl_boemo_et zal je maar overkomen: je hele leven de meest prachtige muziek componeren, maar toevallig in dezelfde era geboren zijn als het genie Wolfgang Amadeus Mozart, die je werk enorm bewondert en erdoor geïnspireerd raakt, maar die – hoe hard je ook probeert – jouw muzikale inspanningen helemaal overschaduwt met zijn eigen briljante composities.

Het gebeurde de Tsjechische operacomponist Josef Mysliveček, een muzikale held van Mozart die tijdens zijn leven nog successen genoot in Italië, maar die na zijn dood zo goed als meteen vergeten werd en die helemaal in de nevelen der tijd dreigde te verdwijnen.

Tot regisseur Peter Vaclav hem eerherstel bezorgde, eerst met een documentaire, en nu met deze grandioze, majestueuze speelfilm die ons terugbrengt naar het 18de eeuwse Italië.

Vanwege zijn voor Italianen quasi onuitspreekbare achternaam gaat Mysliveček daar kortweg door het leven als ‘Il Boemo’ (‘de Bohemer’): als één van de vele componisten die het daar in het hart van de operacultuur wil

maken is hij afhankelijk van de juiste connecties, én van de juiste mecenassen voor opdrachten.
Iets wat hem door zijn natuurlijke charme best aardig lukt, vooral dan bij zijn vrouwelijke bewonderaars.

Maar zelfs wie – zoals Il Boemo – een gigantisch muzikaal talent combineert met keihard werken en eindeloos charmante omgangsvormen blijkt overgeleverd aan de grillen van de vorst. En laat dat nu net een complete onbenul met volstrekt onberekenbare stemmingswisselingen zijn.

Bovendien komt heel Europa net op het hoogtepunt van Il Boemo’s in de ban van een muzikaal wonderkind, de kleine Mozart die door zijn vader als een  Continue reading “IL BOEMO (Petr Vaclav)” »

HET SMELT (Veerle Baetens)

‘HET SMELT’ vertelt het verhaal van Eva, een jonge vrouw die naar haar geboortedorp terugkeert. In dat dorp liggen haar herinneringen aan een snikhete zomer, lang geleden. Een snikhete zomer die volledig uit de hand liep.Het-Smelt

Met dat verleden wil ze nu afrekenen, iets waarvoor ze een ijsblok in de koffer van haar auto gelegd heeft…

Het ijzersterke regiedebuut van Veerle Baetens is gebaseerd op het succesboek van Lize Spit, en kan bogen op excellente vertolkingen van o.a. Rosa Marchant en Charlotte De Bruyne.

Continue reading “HET SMELT (Veerle Baetens)” »

WIL (Tim Mielants)

JWil_Postera, achteraf is het makkelijk praten over welke keuzes men in de oorlog had moeten maken. Achteraf is het allemaal makkelijk – achteraf zou iederéén natuurlijk het moreel juiste gedaan hebben. Tijdens de allerlaatste dagen van de oorlog waren de verzetshelden overigens opeens ook opmerkelijk talrijker dan één of twee jaar eerder, tijdens de van de bezetting, toen het er écht toe deed.

In het bijzonder sterke ‘WIL’ van Tim Mielants bevinden we ons exact midden in die Duitse bezetting, in het Antwerpen van 1942.
Wil (eigenlijk Wilfried, maar iedereen noemt hem Wil) en Lode zijn twee jonge hulpagenten. Allebei hebben ze sympathie voor het verzet, maar door hun job zijn ze ook allebei gedwongen de facto mee te heulen met de Duitsers – een bevel weigeren om mee te doen aan een razzia was bijvoorbeeld niet écht een slimme optie.

Wanneer de twee kameraden ongewild bij de dood van een Duitse soldaat betrokken geraken en dat uiteraard ten allen tijde geheim moet blijven, zet dat een niet te stoppen

raderwerk van gevolgen in gang: één fout woord kan nu voor elk van hen fataal zijn, en niémand is te vertrouwen – op geen énkel moment.
En alsof de oorlogschaos met bezetters, collaborateurs en verzetslui nog niet voor genoeg spanningen, angsten en paranoia zorgt, worden de zaken nog wat ingewikkelder gemaakt door een bijkomende emotionele component: Wil wordt hopeloos verliefd op Yvette, de mondige en dappere zus van Lode.

‘WIL’ is een fantastische vertelling over morele keuzes, over lafheid en moed, over standvastigheid en verraad, en over de luxe van een geweten. Over de ontnuchterende vaststelling dat gladde, slijmerige palingen soms veel verder glibberen dan betrouwbare mensen met een ruggengraat.
Want oog in oog met meedogenloze dictatoriale systemen en de psychopaten die zich Continue reading “WIL (Tim Mielants)” »