BURNING (Lee Chang-Dong)

l_burning_affiche-70x100-low

Het werk van Haruki Murakami verfilmen: het is geen sinecure, maar de Zuid-Koreaan Lee Chang-Dong slaagt er met verve in met zijn uitmuntende, mysterieuze en poëtische ‘Burning’.

Hoofdpersonage Jong-Soo is één van die typische Murakami-antihelden: een wat apathische loner die in Seoul aan de kost komt als parttime-koerier, maar die eigenlijk droomt van een schrijverscarrière.

Wanneer hij toevallig zijn oude buurmeisje Hae-Mi tegen het lijf loopt, vraagt zij hem tijdens haar Afrikaanse vakantie op haar kat te passen.

De instant-band die er tussen Jong-Soo en Hae-Mi voor haar vertrek leek te zijn, verkruimelt meteen totaal wanneer ze hem bij haar terugkeer voorstelt aan de knappe Ben: een yup die graag met zijn Porsche en zijn rijkdom mag uitpakken, en die van

Jong-Soo dan ook meteen de bijnaam ‘Gatsby’ krijgt…

Al zijn dromen lijken Jong-Soo te ontglippen (zijn carrière, zijn meisje…), maar het leven lijkt hem ondertussen zo lethargisch gemaakt te hebben dat hij dat niet eens zo erg vindt. En bovendien lijkt de wél succesvolle Ben helemaal niet beter af: hééft die zelfs Continue reading “BURNING (Lee Chang-Dong)” »

DOGMAN (Matteo Garrone)

Dogman

In het afgeleefde kustplaatsje Villagio Coppola baat de kleine, scharminkelige en wat naïeve Marcello een al even afgeleefd verzorgingssalon voor honden uit.

De zacht- en goedaardige Marcello probeert uit overlevingsinstinct met iedereen in het stadje op goede voet te staan, wat hem ook zeer aardig lukt.

Tot op een dag de kolossale Simoncino voor zijn deur staat, een maffieuze geweldenaar die net uit de gevangenis is vrijgelaten en die met zijn opvliegend gedrag de

hele gemeenschap terroriseert.

Omdat Marcello na zijn uren als bijverdienste weleens coke dealt, eist de aan het witte poeder verslingerde Simoncino nu dat “zijn leverancier” hem stante pede een grote hoeveelheid van zijn favoriete drug levert – op de poef, uiteraard, want betalen heeft hij Continue reading “DOGMAN (Matteo Garrone)” »

3 FACES (Jafar Panahi)

l_3-faces_affiche-70x100

De Iraanse regisseur Jafar Panahi begint steeds meer op de Roadrunner te lijken, de immer minzaam lachende cartoonfiguur die zijn snode maar domme achtervolger Wile E. Coyote elke keer opnieuw te slim af is. 

Het zit zo: eigenlijk kreeg Panahi acht jaar geleden van de ayatollahs een twintigjarig reis- en filmverbod opgelegd (wegens het verspreiden van ‘anti-Iraanse propaganda’) maar toch is ‘3 Faces’ nu zijn viérde film die in die periode met veel succes tot in de buitenlandse cinema’s geraakte.

Nu eens liet hij een film in een taart (!) naar het buitenland smokkelen, dan weer nam iemand een USB-stick met zijn nieuwe werk erop mee, en vervolgens maakte hij stiekem een film met zijn dashcam (het fantastische ‘Taxi Teheran’, waar hij dan nota bene ook nog eens de Gouden Beer mee won).

In zijn nieuwe ‘3 Faces’ draait alles rond twee vrouwen: één van die vrouwen is de Iraanse steractrice Behnaz Jafari, die op een dag een verontrustend videobericht krijgt van Marziyeh, een jonge fan van haar.

Marziyeh wil naar Teheran om daar aan het Conservatorium ook actrice te worden, maar dat is een plan waar haar oerconservatieve familie en omgeving radicaal tegen zijn. Uit Continue reading “3 FACES (Jafar Panahi)” »

THE GUILTY (DEN SKYLDIGE) (Gustav Möller)

guilty1

Eén uitmuntende acteur, één telefoonset, één kamer en één briljant scenario: méér heeft de Deense regisseur Gustav Möller niet nodig om met het föcking geweldige ‘Den Skyldige’ de kijker 90 minuten lang nagelbijtend op het puntje van zijn stoel te houden.

Jakob Cedergren speelt Asger Holm, een agent die om een wat onduidelijke reden tijdelijk uit zijn functie ontheven is, en die gedurende de tijd van zijn schorsing gedegradeerd is naar de alarmcentrale.

De procedure daar is simpel: zo snel mogelijk naam, locatie en probleem van de beller proberen uit te vlooien, alles doorgeven aan de bevoegde hulpdienst en je verder vooral nergens mee bemoeien.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: Holm is en blijft een straatflik die misdadigers wil pakken en die lak heeft aan de onnozele bureaucratische procedures van de alarmcentrale.

Wanneer hij een noodoproep krijgt van een vrouw uit een rijdende auto, merkt hij aan haar gedempte, angstig klinkende stem meteen dat er méér met haar aan de hand is.
Wàt precies is ook hem eerst niet meteen duidelijk, tot het hem begint te dagen dat ze Continue reading “THE GUILTY (DEN SKYLDIGE) (Gustav Möller)” »

In avant-première in het Filmhuis: WIJ (René Eller)

38405252_1326275694173018_6039827378094473216_n

Wachtebeke, vlakbij de Nederlandse grens: acht tieners – vier jongens, vier meisjes – brengen er een verzengend hete zomervakantie door in en rond hun zelfgefabriceerde clubhuis, een leegstaande caravan midden in de velden, en ver weg van alle volwassenen.

De altijd op de loer liggende verveling gaan ze te lijf door grenzen op te zoeken en die vervolgens te verleggen: wat begint met wedstrijdjes verpissen en vanop een autostradebrug al moonend automobilisten uit hun concentratie te halen, escaleert al snel.

Naar zelf pornofilmpjes maken en die online aan te bieden, bijvoorbeeld. Van waar het nog maar één extra stap is naar de prostitutie, en naar nog méér snel geld.

En als je filmpjes maakt van prostitutieklanten, kan je ook mensen chanteren – zéker als die meisjes nog tieners zijn. Handig om nóg sneller geld te verdienen, én tegelijk de hypocrisie van de volwassen wereld blootleggen.
Tot op een dag één grens te ver wordt verlegd…

De Nederlandse regisseur René Eller verfilmde met ‘WIJ’ de gelijknamige roman van Continue reading “In avant-première in het Filmhuis: WIJ (René Eller)” »

EN GUERRE (Stéphane Brizé)

enguerre

Ondanks een recordwinst, zware inleveringen van het personeel en allerlei beloftes besluit de top van Perrin Industries de oude Franse vestiging van hun auto-onderdelenfabriek in Agen toch te sluiten.
Reden: te weinig rendabel voor de aandeelhouders.

Daardoor dreigen van de ene op de andere dag 1.100 werknemers hun baan te verliezen, in een streek waar de kans op ander werk klein is.

Maar onder aanvoering van hun strijdvaardige vakbondsdélégué Laurent Amédéo komt het personeel – nadat het bekomen is van de eerste schok – in actie.

De fabriek wordt lamgelegd, de pers wordt erbij gehaald, politici worden ter hulp geroepen en met een spectaculaire mediatieke actie wordt in Parijs een onderhoud met de CEO geëist.

De stormram-tactiek van Amédéo lijkt te gaan werken, want door de media-aandacht begint zelfs het Elysée zich met de zaak te bemoeien.

Alleen: meer dan vage beloftes krijgen ze ook nu niet, en ondertussen begint de bedrijfstop zowel de arbeiders als de bedienden uit elkaar te spelen met aanlokkelijk Continue reading “EN GUERRE (Stéphane Brizé)” »

ENGEL (Koen Mortier)

Engel-1

Tijdens een vakantie in Senegal wordt Thierry, een absolute wereldtopper in het wielrennen, halsoverkop verliefd op de bloedmooie prostituee Fae.

De gevoelens zijn wederzijds, tot Thierry zich onder invloed van stimulerende middelen opeens vreemd begint te gedragen.

Wanneer Fae de volgende ochtend ontdekt dat Thierry overleden is, wordt ze ondanks haar onschuld toch gearresteerd door de lokale politie.

‘Engel’ is gebaseerd op ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’ van Dimitri Verhulst, die voor zijn verhaal inspiratie vond in de laatste levensdagen van de jonggestorven wielerkampioen Frank Vandenbroucke.

Toch is dit géén biopic over Vandenbroucke, zo benadrukt Mortier, wel een liefdesverhaal van twee mensen die allebei op hun manier in een benarde situatie zitten, maar die bij elkaar hoop en waardigheid vinden.

In combinatie met de knappe, intense vertolkingen van het centrale koppel Fatou N’Diaye-Vincent Rottiers (‘Dheepan’) en de fantastische, broeierige fotografie van Continue reading “ENGEL (Koen Mortier)” »

ISLE OF DOGS (Wes Anderson)

isle_of_dogs_v

Met ‘Isle of Dogs’ keert regisseur Wes Anderson (‘Moonrise Kingdom’, ‘Grand Budapest Hotel’…) terug naar zijn oude liefde: de stop-motion-animatiefilm.

Wanneer in de niet zo verre toekomst in Japanse stad Megasaki de hondengriep uitbreekt, besluit de autoritaire, hatelijke burgemeester Kenji Kobayashi alle honden te verbannen naar Trash Island.
Volgens de burgemeester bestaat immers het risico dat het virus overslaat op de mens.

Eén van de gedeporteerden is Spots, het huisdier van Atari Kobayashi, het 12-jarige neefje van de burgemeester.

Om zijn geliefde hond te redden besluit Atari een vliegtuig te stelen en zelf naar Trash Island te vliegen.

Vraag is alleen: wààr ergens op dat eiland hangt Spots in godsnaam uit?
Gelukkig krijgt Atari bij zijn zoektocht meteen hulp van een roedel van vijf zwaarverkouden honden…

‘Isle of Dogs’ (ook uit te spreken als ‘I Love Dogs’) is een heerlijke, originele animatiefilm met de typische Wes Anderson-touch: vrolijk en grappig, maar tegelijk weemoedig en Continue reading “ISLE OF DOGS (Wes Anderson)” »

Dinsdag 12/6/2018: THREE BILLBOARDS OUTSIDE EBBING, MISSOURI + Filmhuis-slotfeest met RIGUELLE & HAUTEKIET

three-billboards-outside-ebbing-missouri.20171219043826

Vertoningen:
DINSDAG 12 JUNI om 18u10!
DINSDAG 12 JUNI
om 20u30

Deze vertoning wordt gevolgd door het traditionele Filmhuis-slotfeest van ons seizoen, met als vanouds hapjes, drank & muziek.

Spelen dit jaar ten dans:
RIGUELLE & HAUTEKIET!

 

—-

Mildred Hayes is een huisvrouw uit Ebbing, Missouri bij wie de woede intern ettert: zeven maand geleden is haar dochter op gruwelijke wijze verkracht en vermoord, en al die tijd later heeft de lamlendige politie van het plaatsje nog steeds geen degelijk spoor, laat staan dat er al een verdachte gearresteerd zou zijn.

Wanneer Mildred ziet dat de plaatselijke flikken wel tijd hebben om zwarten te mishandelen, gaat ze tot de actie over. Op drie grote billboards klaagt ze de

onkunde van de politie in het algemeen (en van sherriff Willoughby in het bijzonder) aan: een rechtstreekse provocatie die een enorm domino-effect van gebeurtenissen in het
Continue reading “Dinsdag 12/6/2018: THREE BILLBOARDS OUTSIDE EBBING, MISSOURI + Filmhuis-slotfeest met RIGUELLE & HAUTEKIET” »

LADY BIRD (Greta Gerwig)

Lady_Bird

Het is 2002, en Christine McPherson slijt – zéér tegen haar zin – haar dagen op een oerconservatieve katholieke meisjesschool in Sacramento, Californië.

De opstandige en kunstzinnige Christine heeft niet alleen genoeg van haar school, maar ook van haar suffe thuisstad waar nooit iets gebeurt, van haar passief-agressieve en alomtegenwoordige moeder, ja zelfs van haar eigen naam.

Voortaan wenst ze dan ook aangesproken te worden als Lady Bird, zo laat ze iedereen weten. En ze wil in New York gaan studeren, een stad waar volgens haar gesofisticeerde mensen wonen, en waar men nog om Cultuur geeft.

Omgekeerd wordt haar (overwerkte) moeder stilaan compleet horendul van het gedrag van haar puberende dochter. Niet alleen slaagt ze er maar niet in écht contact te krijgen met Lady Bird, bovendien lijkt ze maar niet lijkt te willen begrijpen dat de familie geen geld heeft om haar aan de Oostkust te laten studeren.

Cultactrice Greta Gerwig (’20th Century Women’, ‘To Rome With Love’…) levert met Continue reading “LADY BIRD (Greta Gerwig)” »