Op MAANDAG 7 NOVEMBER hebben we Pim Niesten te gast, Mechelaar en co-regisseur van ‘ONZE NATUUR’.
Tijdens een uitgebreide Q&A zal hij uitleg geven over zijn job als natuurfilmer, het totstandkomen van de film en het enorme succes ervan (de 100.000 toeschouwers zijn ondertussen al lang gepasseerd!)
Om de mensen die naar de eerdere vertoningen kwamen ook de kans te geven om over deze unieke natuurdocu na te praten, organiseren we dit gesprek in onze bar, om 20u00, na de maandagvertoning van de film.
België: zijn lintbebouwing, zijn autostrades, zijn betonboeren, zijn tangents, zijn baanwinkels, zijn lintbebouwing, zijn mega-varkensstallen, zijn Plopsaquas, zijn verkavelingen, zijn hopeloze ruimtelijke wanorde.
Blijft er eigenlijk ook nog wat natuur over voor ons?
Welzeker!
En om dat te bewijzen is over onze natuur nu een documentaire over gemaakt, die men – onder het motto ‘de dingen niet moeilijker maken dan ze zijn’ – gewoonweg ‘ONZE NATUUR’ genoemd heeft.
Voor die docu waren twee filmploegen 2,5 jaar lang op pad om de mooiste natuurbeelden,
de meest uiteenlopende diersoorten en de fraaiste natuurgebieden in ons land vast te leggen.
Met de commentaarstem van Matteo Simoni er bovenop resulteert dat in een heerlijke natuurfilm voor de hele familie, propvol spectaculair mooie shots en het hele alfabet van Continue reading “Green Screen: ONZE NATUUR” »
De miljardair Humbero Suarez is net 80 geworden.
Met zijn levenseinde zo stilaan in zicht heeft hij besloten een film te gaan produceren, zodat zijn nalatenschap toch iets méér zal bevatten dan geld en aandelen alléén.
Geld is alvast geen probleem voor het prestigteproject van de belachelijk rijke ondernemer, integendeel: the sky is the limit, en alleen het beste van het beste is goed genoeg!
En dus wordt niet alleen een Gouden Palm-winnares Lola Cuevas ingehuurd als regisseuse, maar wordt het script gebaseerd op een tekst van een Nobelprijswinnaar, én worden twee levende legendes gecast voor de hoofdrollen, Felix Rivero en Ivan Torres – de ene een Hollywoodster, de andere een held van het Radicaal Theater.
Helaas brengen de twee niet alleen hun talent, maar vooral ook hun gigantische ego mee naar de set, terwijl de regisseuse dan weer denkt dat de nulmeridiaan door hààr reet loopt.
Haar steeds maar meer bizar wordende eisen en excentrieke ‘creatieve ideeën’ drijven de twee acteurs – die sowieso al niks dan misprijzen voor elkaar hebben – tot wanhoop. Een gigantische filmische flop lijkt dan ook in de maak…
‘COMPETENCIA OFICIAL’ is een heerlijke, bijtende satire op de zefingenomenheid van de film- (en bij uitbreiding de cultuur)wereld, en de soms bizarre verhouding tussen sterren, publiek, pers en regisseurs.
Penelope Cruz, Antonio Banderas en Oscar Martinez mogen zich helemaal uitleven, en zetten met duivels plezier het filmwereldje (en de gebakken luchtblazers die Continue reading “COMPETENCIA OFICIAL (Mariano Cohn & Gaston Duprat)” »
Tori en Lokita zijn twee Afrikaanse jongeren die alleen naar België zijn gereisd in de hoop op een beter leven.
Hoewel ze geen familie van elkaar zijn, doen ze zich voor als broer en zus – een verbond dat hen puur praktisch van pas kan komen, maar dat ook gestoeld is op echte vriendschap tussen de iets oudere Lokita en haar jonge ‘broertje’ Tori.
Een verblijfsvergunning en de nodige papieren krijgen blijkt echter aartsmoeilijk, en wie
hier illegaal is, kan ook alleen op de illegale arbeidsmarkt aan de slag. En kan zich verder best maar zo onzichtbaar mogelijk maken.
Een smoezelige pizzabakker heeft wel wat klusjes voor de twee, al hebben die klussen niet noodzakelijk altijd iets met pizza’s te maken. En met de verloning – wat cash geld en wat overschotjes uit de keuken – valt niet veel te sparen…
Met ‘TORI & LOKITA’ grijpen de broers Dardenne terug naar hun traditie om onervaren acteurs in de hoofdrollen te casten, en die keuze wérkt hier wonderwel: de jonge Pablo Schils en Joely Mbundu vormen – ondanks de harde en kille realiteit waarin ze zich Continue reading “TORI & LOKITA (Jean-Pierre & Luc Dardenne)” »
Antoine en Olga zijn een Frans koppel dat genoeg heeft van de moderne jachtige maatschappij: allebei willen ze in meer harmonie met de natuur gaan leven. Die rust en natuur vinden ze in een klein Spaans bergdorpje, ergens in Galicië, waar ze zich als bioboeren gaan vestigen.
Maar hoe idyllisch de omgeving en hun plan ook, het contact met de buren, de beenharde broers Xan en Lorenzo, verloopt niet zo natuurlijk harmonisch.
En die ongemakkelijke relatie loopt verder uit de hand wanneer er plannen voor een groot windturbineproject in het dorpje op tafel komen te liggen: de verarmde Xan en Lorenzo willen maar al te graag op de lucratieve deal ingaan, terwijl Antoine en Olga net naar het dorpje zijn verhuisd om van de natuur te genieten, niet om tussen de windturbines te leven.
Stukje bij beetje loopt de bittere split tussen de autochtone bewoners en ‘de Fransozen’ verder en verder uit de hand…
Met ‘LAS BESTIAS’ heeft Rodrigo Sorogoyen een fantastische, extreem beklemmende en wurgend spannende thriller gemaakt waarin niks of niemand clichématig zwart-wit is: idealistische bioboeren die uiteraard vóór groene energie zijn (tot er tien windturbines
achter hun pesticidevrij veld dreigen op te doemen) of conservatieve autochtone keikoppen die nooit iets van die groene nieuwlichterij moesten weten (tot blijkt dat ze een aardige cent aan de green deal rond zo’n turbine kunnen verdienen), yep, niémand van ons is honderd procent heilig of honderd procent slecht – en nergens komt dat beter tot uiting dan in een gruwelijk uit de hand lopende burenruzie.
De film werd vaagweg geïnspireerd door het gelijkaardige, waargebeurde verhaal van de Nederlander Martin Verfondern, die met zijn echtgenote naar Galicië verhuisde om er Continue reading “LAS BESTIAS (Rodrigo Sorogoyen)” »
John is een 35-jarige alleenstaande glazenwasser in Noord-Ierland die de zorg heeft over Michael, zijn zoontje van vier.
Met zijn karige inkomen probeert John zijn zoon de best mogelijke jeugd te geven, maar de toekomst van het kind oogt uiterst onzeker: John heeft immers te horen gekregen dat hij niet lang meer te leven heeft.
Terwijl hij de kleine omzichtig probeert te beschermen tegen de harde, dreigende realiteit gaat hij zelf op zoek naar pleegouders die zijn oogappel in een ander, warm nest kunnen opvoeden na zijn dood.
John denkt te weten wat hij van pleegouders verlangt en krijgt hulp van het adoptiebureau, maar de korte bezoeken die vader en zoon aan de kandidaat-pleeggezinnen brengen, leiden alleen maar tot gigantische twijfels bij John en de vol vragen zittende Michael: bij
geen enkel gezin dat ze bezoeken lijken de puzzelstukjes samen te vallen. En bovendien: weet hij wel écht wat het beste is voor zijn zoon?
Toch moet John onherroepelijk tot een beslissing komen, want elke dag uitstel maakt de keuze alleen maar nijpender
Met het op ware feiten gebaseerde ‘NOWHERE SPECIAL’ maakte Uberto Pasolini een film die zeer lang nazindert: het verhaal is innig warm en hartverscheurend tegelijk, en de chemie tussen James Norton (als John) en Daniel Lamont (als zijn vierjarig zoontje Continue reading “NOWHERE SPECIAL (Uberto Pasolini)” »
Al enkele decennia trekken wetenschappers aan elke mogelijke alarmbel over de toestand van het milieu en ons klimaat.
Al even lang worden er betogingen georganiseerd, acties opgezet en petities ondertekend dat het een lieve aard heeft, maar driewerf helaas: we lijken met zijn allen tóch regelrecht het klimaat-ravijn in te lopen – we zijn inmiddels al zover dat zelfs de VN een ‘code rood’-waarschuwing voor de mensheid uitschreef.
Maar ondanks de urgentie van de situatie en ronkende intentieverklaringen bleven onze politici de écht essentiële maatregelen schuwen, en mocht de industrie vrolijk zijn vervuilende gangetje blijven gaan.
Daarom probeerde de Nederlandse advocaat Roger Cox in 2015 een nieuw actiemiddel uit: waarom de overheid niet voor de rechtbank brengen?
De overheid (en bij uitbreiding iedereen met een grote verantwoordelijkheid) heeft immers
een ‘duty of care’ – een zorgplicht voor de huidige én de toekomstige bewoners van deze planeet.
Zijn klimaatzaak werd vooraf nog vooral bekeken als een soort mediastunt met geen kans op slagen, maar zie: tot verbazing van de vele sceptici oordeelde de rechter – in de stijl van de beste courtroom drama’s – dat David wel degelijk juridisch gelijk had in zijn zaak tegen Goliath.
De uitspraak zorgde niet alleen voor wereldnieuws, maar gaf Cox ook meteen juridische Continue reading “Green Screen: DUTY OF CARE (Nic Balthazar)” »
De verjaardag van Kareltje het konijn belooft de beste ooit te worden: er zijn cadeautjes, worteltaart én een picknick bij het meer!
Maar uitgerekend vandaag wordt zijn kleine zusje ziek en moet ze halsoverkop naar de dokter. Kareltje is vastbesloten: dit zal zijn verjaardag niet verpesten!
Koppig vertrekt hij naar oma, die aan de andere kant van het bos woont. Een avontuurlijke tocht, waarbij hij onderweg gelukkig hulp krijgt van zijn vrienden Monika en Bello de hond. Zijn verjaardag verloopt anders dan verwacht, maar zou hij tóch nog leuk kunnen worden?
Deze kleurrijke animatiefilm is gebaseerd op de razend populaire Duitse prentenboeken van Rotraut Susanne Berner over Kareltje het konijn.
Beleef dit spannende en herkenbare avontuur uit de leefwereld van kleuters.
DE BESTE VERJAARDAG OOIT Regie: Michael Ekblad D-NL-Zweden, 70 minuten
Veel films maakt Dominik Moll niet, maar telkens àls hij een film maakt, is het er altijd weer boénk op: zéér lang geleden serveerde het Filmhuis u zijn adembenemende, inktzwart-grappige debuut ‘Harry, Un Ami Qui Vous Veut Du Bien’, en voor corona kon u bij ons zijn waanzinnig straf in elkaar stekende ‘Seules Les Bêtes’ komen ontdekken.
En nu hebben we voor u zijn gloednieuwe ‘La Nuit du 12′ klaarstaan, een film die door critici her en der al werd omschreven als het Franse antwoord op ‘Twin Peaks’.
Nu moet u critici natuurlijk nooit helemààl geloven, maar in dit geval valt er iets voor de vergelijking te zeggen: ook hier gaat het om een behoorlijk politieonderzoek naar de akelige moord op een jonge vrouw.
De Laura Palmer van dienst heet hier Clara, en is – op de terugweg na een avondje stappen met vrienden – vlakbij haar huis levend verbrand teruggevonden.
Niet alleen zijn er een pak verdachten van de horribele moord (Clara bleek er nogal veel vriendjes tegelijk op na te houden), er is eigenlijk vooral geen echt goed spoor voor de
flikken, ook niet na eindeloze verhoren. Zo ongeveer het énige wat ze met zekerheid kunnen vaststellen: het misdrijf heeft plaatsgevonden in de nacht van de 12de…
De onmacht en frustratie maakt dat de zaak voor rechercheur Yohan en zijn collega Marceau uitgroeit tot een ware obsessie.
Moll speelt in ‘LA NUIT DU 12′ met zowat alle clichés van de thriller en de Franse policier (van het good cop/bad cop-duo tot de klassieke ondervragingsscènes), maar gebruikt ze vooral om de kijker constant op het verkeerde been te zetten: deze film gaat evenzeer over Continue reading “LA NUIT DU 12 (Dominik Moll)” »
In het kader van het M-Fair-festival rond eerlijke en duurzame kledij vertonen we ‘WAX PRINT’, een boeiende docu van filmmaker en modeontwerper Aiwan Obinyan.
In de documentaire reist ze door vier continenten om de geschiedenis van het iconische ‘wax print’-textiel te achterhalen.
Vandaag staat de stof bijna symbool voor Afrika en Afrikanen, maar tot haar verrassing
hoort Aiwain van haar Nigeriaanse grootmoeder dat deze ‘traditionele’ Afrikaanse stoffen met wasprint eigenlijk een koloniale uitvinding zijn, gemaakt in het Verenigd Koninkrijk en Nederland.