Categorie archief: Klassiekers

OPEN CINEMA

Geplaatst op door

Bij Filmhuis Mechelen belééf je cinema. Van nieuwe titels tot zeldzame parels en inspirerende programma’s.

Op MAANDAG 3 en DINSDAG 4 OKTOBER is het Filmhuis één van de 21 Vlaamse en Brusselse bioscopen en filmvertoners die verrassen met hun gevarieerde aanbod.
Allemaal samen, allemaal net dat tikkeltje anders.

Welkom op dit magische moment.
Welkom tijdens OPEN CINEMA.

OpenCinema_tag

We presenteren u twee avonden lang cinema in al zijn vormen, genres en formaten, met maar één rode draad (zijnde: kwaliteit) en telkens voor de prijs van één ticket.

Als u ons nog niet zou kennen, is dit dus het ideale moment om te komen ontdekken waar het Filmhuis voor staat, al 45 jaar lang.

En als u ons wel kent, dan weet u dat dit weer twee unieke 45-jaarFilmhuisavonden worden, vol fantastische films, fijne ontdekkingen, boeiende omkadering én leuk napraten in de bar.

PROGRAMMA DINSDAG 4 OKTOBER:
Vanaf 17u30:
– expo 45 JAAR FILMHUIS (doorlopend)
– rondleidingen in de projectiecabine (17u30-18u15)PiccoloCorpo_Vedette
– Filmhuis old school, met 8mm-, 16mm- en 35mm-projecties!

De expo en rondleidingen zijn gratis toegankelijk.

Om 18u30: ‘PICCOLO CORPO’ (Laura Samani)

Wie een ticket voor ‘PICCOLO CORPO’ koopt, mag ook gratis de rest van de avond bijwonen!

Om 20u15: 45 JAAR FILMHUIS: ‘DE TOEKOMSFilmhuis_De_Toekomstige_FilmzaalTIGE FILMZAAL’
Korte docu uit 1976 over het ontstaan van het Filmhuis, met de bouw van een eigen filmzaaltje boven het toenmalige café ‘t Atelier in de Katelijnestraat.
Zalig tijdsbeeld van de Mechelse jeugd halverwege de jaren ’70.

Om 20u30: klassieker: ‘MENSCMenschen_am_Sonnatg_Brigitte_Borchers_1HEN AM SONNTAG’ (Robert Siodmak, Billy Wilder, Fred Zinneman e.a.)

Na afloop van deze vertoning sluiten we OPEN CINEMA af met een gratis drankje voor iedereen.

 

vaf_logo

 

OPEN CINEMA wordt georganiseerd met de steun van het VAF.

Open Cinema: MENSCHEN AM SONNTAG (Robert Siodmak, Billy Wilder, Fred Zinneman e.a.)

Geplaatst op door

MENSCHEN_AM_SONNTAG_Foto_02Tijdens OPEN CINEMA mag een klassieker uiteraard niet op het Filmhuisprogramma ontbreken.

We trakteren u op een unieke vertoning van misschien wel de aller-allermooiste mooie zondagsfilm uit de filmgeschiedenis: ‘MENSCHEN AM SONNTAG’.

Het idee achter de film kon eigenlijk niet eenvoudiger zijn: we volgen een stel jonge Berlijners in 1930, en kijken wat zij toen zoal op een zonnige zondag deden.

Hoofdpersonage is de jonge dandy Wolfgang, die een afspraakje heeft gemaakt met de knappe Christl, die de kost verdient als figurante in films.
Bij hun trip naar de Wannsee worden ze vergezeld door Brigitte (de al even knappe vriendin van Christl) en de taxichauffeur Erwin, die na een huiselijke ruzie even een namiddag van zijn vriendin verlost wilde zijn.

Het geflirt dat zich tijdens een zwempartijtje en de daarop volgende picnic ontspint verloopt echter niet in de richting die elk van de vier aanwezigen vooraf gehoopt of gewild had…

OpenCinema_tagAchteraf bekeken is het bijna ongelooflijk dat deze film in het Berlijn van 1930 gedraaid is, nauwelijks drie jaar voor Hitler en zijn acolieten er één van de meest afschuwelijke dictaturen ever zou installeren.

Want het Berlijn dat we in deze semi-documentaire/semi-speelfilm te zien krijgen is immers niet bepaald een broeihaard van nazisme, laat staan een verloederde, verarmde en mismeesterde stad waar populisten makkelijk kunnen scoren.
We zien integendeel een vibrerende, open, levenslustige en welvarende stad, drijvend op Continue reading “Open Cinema: MENSCHEN AM SONNTAG (Robert Siodmak, Billy Wilder, Fred Zinneman e.a.)” »

Open Cinema: Art & Film #01: SATURNUS (Ludo Mich)

Geplaatst op door

NSaturnusadat hij eind jaren 50 als 14-jarige snotneus Yves Klein had ontmoet, en nadat hij begin jaren ’60 Floris Jespers en Vic Gentils had geassisteerd, maakte Ludo Mich in de sixties zélf naam met wilde, kleurrijke en anarchistische performance art in de sfeer van Fluxus: nu eens bespeelde hij de zelfontworpen Michofoon, dan weer liep hij als ‘Mich Elektriek’ door de stad in een zilveren pak vol brandende lampen, zette hij zichzelf te koop voor een zacht prijsje, experimenteerde hij met elektronische muziek via foto-elektrische cellen of verzon hij de spraakmakende mode-happenings voor de kledingcollecties van zijn echtgenote, ontwerpster Ann Salens.

LudoMich_TeHurrWanneer hij zich eind jaren ’60 op het filmen stort, doet hij dat met dezelfde humor, overgave en vrije geest als in zijn performances.
Het levert een reeks undergroundfilms op waar de meeste critici zich destijds geen raad mee wisten: de ene is gechoqueerd (blote mensen!), de andere gedegouteerd (blote mensen met een hangbuik!) en nog anderen weten niet wat ervan te maken.
Maar ondertussen worden zijn films wel geselecteerd voor de Biënnale van Parijs, en getipt door Werner Herzog….

Eén van die films is ‘SATURNUS’, misschien wel zijn beste.
De film begint wanneer vanuit de ruimte rare geluiden worden opgepikt, en nog meer bizarre beelden…

OpenCinema_tag

Die signalen blijken afkomstig van een maan van de planeet Saturnus, waar een bonte bende personages leeft en in een onverstaanbare taal communiceert (al zal de goede luisteraar horen dat het om Lingala gaat).

Passeren de revue: een koning en koningin, een prins en prinses, een gladiator (vertolkt door Guillaume Bijl!), een dokter (óók vertolkt door Guillaume Bijl), bosjesvrouwen (o.a. Nicole Van Goethem, die enkele jaren later zelf een Oscar voor de Beste Animatiefilm Continue reading “Open Cinema: Art & Film #01: SATURNUS (Ludo Mich)” »

Openluchtvertoning: MONTY PYTHON LIVE AT THE HOLLYWOOD BOWL

Geplaatst op door

Monty_Python_Live_at-the-Hollywood-Bowl
De hilarische registratie van het live-optreden van de grootmeesters van de Britse comedy in de legendarische Hollywood Bowl.

John Cleese, Michael Palin, Terry Gilliam en de andere Pythoneers brengen hun ondertussen klassiek geworden sketches, die afgewisseld worden met hilarische hits als ‘Sit On My Face’, ‘How Sweet To Be An Idiot’ en ‘The Lumberjack Song’.

En jawel, die nummers tijdens de film allemaal luidkeels meezingen màg voor één keer!

MONTY PYTHON LIVE AT THE HOLLYWOOD BOWL
Regie: Terry Hughes & Ian MacNaughton
UK 1982, 77 min.

Deze film werd vertoond op:
DONDERDAG 25 AUGUSTUS om 21u30

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren (Goswin de Stassartstraat 88 in Mechelen)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

Openluchtvertoning: JOY DIVISION: CONTROL (Anton Corbijn)

Geplaatst op door

control_2
Met deze magistrale muzikale biopic over Joy Division-voorman Ian Curtis leverde de Nederlandse meesterfotograaf Anton Corbijn in 2007 een regiedebuut af om u tegen te zeggen.

Corbijn leerde de groep als beginnend fotograaf persoonlijk kennen in de seventies, en zat dan ook in een uitstekende positie om perfect de persoon van Curtis en de spirit van Joy Division in zijn film te vatten.

Hij wordt daarbij geholpen door een stel (toen nog) jonge talenten in de cast. Vooral Sam Riley is uitmuntend als de soms angstaanjagend intense, door epilepsie getergde zanger, maar ook de bijrollen zijn geweldig ingevuld: onder andere Tony Kebbell (als Rob Gretton, de hondsbrutale manager van de band), Joe Anderson (als bassist Peter ‘Hooky’ Hook) en Samantha Morton (als Curtis’ echtgenote Debbie) brengen band en entourage helemaal tot leven.

Bonus: ook de door de acteurs zelf ingespeelde livefragmenten op de soundtrack zijn zonder meer indrukwekkend straf.

CONTROL
Regie: Anton Corbijn
UK 2007, 120 min.

Deze film werd door Filmhuis Mechelen vertoond op:
DINSDAG 23 AUGUSTUS

Openluchtvertoning op het binnenplein van Het Predikheren

De vertoning start na zonsondergang (+/- 21u30)

Een organisatie i.h.k.v. de Predikheerlijke Zomer

Familiefilm: DIE ABENTEUER DES PRINZEN ACHMED (Lotte Reiniger)

Geplaatst op door

Abenteuer-des-Prinzen-AchmedStille film, live aan de piano begeleid door Hilde Nash.

 

 

 

—–
In de filmgeschiedenis werden de pioniersrollen in de animatiefilm vaak toegeschreven aan mannelijke animatoren als Winsor McCay (die in de jaren ’10 al korte animatiefilms maakte) en Walt Disney, maar het was wel degelijk een vrouw die in 1926 de oudste nog overlevende lange animatiefilm maakte: Lotte Reiniger.

Volle tien jaar vóór Disneys ‘Sneeuwwitje’ – vaak ten onrechte geciteerd als de eerste lange animatiefilm – maakte Reiniger ‘DIE ABENTEUER DES PRINZEN ACHMED’, ook vormelijk meteen een meesterwerkje dat bijna honderd jaar later nog uiterst fris en origineel oogt.

Ten bewijze tonen we u de gerestaureerde versie van dit wonderbaarlijke schimmenspel, zoals dat hoort live begeleid door Hilde Nash, als pianiste één van de vaste muzikale begeleiders van de stille films in het onvolprezen Brusselse filmmuseum, de Cinematek.

goethe-institutDe animatie is gebaseerd op het Chinese schaduwenspel met poppen, terwijl het verhaal naar ‘Duizend en Eén Nacht’ verwijst.

Reiniger (geboren in Berlijn in 1899) begon haar carrière in de filmwereld als ontwerpster voor de titelkaarten van de films van Paul Wegener, iets waarin ze meteen haar unieke animatietalent kwijt kon.

Het zette haar ook op weg om vanaf 1919 zelf korte animatiefilms te gaan maken, én de special effects van de grote Duitse filmproducties van die tijd te verzorgen (o.a. voor ‘Die Nibelungen’ van Fritz Lang).

Ondanks haar overduidelijke talent en succesvolle werk voor anderen vond ze in de jaren Continue reading “Familiefilm: DIE ABENTEUER DES PRINZEN ACHMED (Lotte Reiniger)” »

MONSIEUR LAZHAR (Philippe Falardeau)

Geplaatst op door

Monsieur_Lazhar-799125662-large
Monsieur Bashir Lazhar is een Algerijnse asielzoeker die in een basisschool in Montréal vol goede moed aan een interimjob als leraar begint.

Probleem: zijn voorgangster heeft zich in haar klas opgehangen, en zo de leerlingen met een verschrikkelijk trauma opgezadeld.

De directie verbiedt hem het over dat afschuwelijke voorval te praten, maar Lazhar – die door zijn verleden zelf flink wat ervaring heeft met trauma’s en verlies – kan niet lijdzaam toezien hoe de ‘professionals’ het aanpakken.

Stukje bij beetje weet de eigenzinnige en aparte Monsieur Lazhar het vertrouwen van de

logo_ccv_kleur

kinderen te winnen, en ze van hun innerlijke wonden te genezen.

Een recht naar het hart gaand scenario, heerlijke dialogen, een ontroerende vertolking van de Canadese komiek Mohamed Fellag als

Continue reading “MONSIEUR LAZHAR (Philippe Falardeau)” »

IN THE MOOD FOR LOVE (Wong Kar-Wai)

Geplaatst op door

In_The_Mood_For_Love

 

Als klassieker van deze maand hebben we dit keer de gloednieuwe 4K-restauratie van ‘IN THE MOOD FOR LOVE’ in petto, de adembenemend mooie liefdesfilm van Wong Kar-Wai.

De film speelt zich af in het Hong Kong van 1962: mevrouw Chan (glansrol van Maggie Cheung) krijgt met meneer Chow (Tony Leung) een nieuwe buur in het appartementsgebouw, maar al gauw blijkt dat ze veel meer delen dan alleen maar een gemeenschappelijke muur.

Zo blijken hun partners allebei vaak uithuizig te zijn, en allebei een buitenechtelijke relatie te hebben – met elkaar, zo ontdekken ze niet veel later, wat uiteraard voor een stevige shock zorgt.
De twee buren vinden eerst troost en herkenning bij elkaar, en proberen te begrijpen wat

hun partners bezielde, maar dat mondt stapje voor stapje uit in verboden verlangen en een hevig opflakkerende liefde…

‘IN THE MOOD FOR LOVE’ is oneindig veel meer dan zomaar een magistrale liefdesfilm: letterlijk élk beeld en élke seconde van deze film ademt pure esthetiek en schoonheid.
De kostuums, de gestileerde beelden van meester-cameraman Christopher Doyle, de Continue reading “IN THE MOOD FOR LOVE (Wong Kar-Wai)” »

CINEMA CORONA #189: DUEL IN THE SUN (King Vidor)

Geplaatst op door

Duel_in_the_sunVandaag in CINEMA CORONA: een uiterst broeierige western die destijds door de Katholieke kerk als des Duivels verketterd werd, en die door de critici smalend hertiteld werd tot ‘Lust In The Dust’ – twee redenen om zéker te kijken, dus!

Een derde reden om naar ‘DUEL IN THE SUN’ (want over die film hebben we het) te kijken is omdat Martin Scorsese een grote fan is.
Sterker nog: het was de eerste film die hij zag!

Scorseses moeder nam de kleine Martin mee naar deze Freudiaanse, over the top-pe film vol lust en geweld toen hij amper vier was, een feit waar hij nu nog altijd verbaasd over is: ‘Ik vermoed dat ze me meenam zodat ze een excuus zou hebben om hem zelf te kunnen zien. Het was een overdonderende, angstaanjagende ervaring: de heldin viel niet voor de goede, maar voor de slechte! Ik begreep niet hoe dat mogelijk was.’

Dat is inderdaad in twee regels samengevat het scenario van ‘DUEL IN THE SUN': de half-Indiaanse Pearl (gespeeld door Jennifer Jones) is wees geworden, na een familiedrama waarin haar vader haar moeder vermoordde, nadat hij haar betrapt had op overspel.

Na de veroordeling en executie van haar vader vindt de bloedmooie jongedame onderdak bij verre familie, op een ranch in Texas.
Algauw brengt ze daar met haar looks de twee zonen van de familie het hoofd op hol: zowel Jesse (de nette, burgerlijke en betrouwbare zoon, gespeeld door Joseph Cotten) als Lewt (een knappe maar agressieve en brutale rokkenjager; rol van Gregory Peck) dingen naar haar gunst.

Hoewel ze eerst beiden afwijst, kan ze uiteindelijk toch niet weerstaan aan de aantrekkingskracht van Lewt. Wat tot een uiterst stormachtige relatie leidt, met dito gevolgen…

Letterlijk àlles in ‘DUEL IN THE SUN’ is net één graadje té: van de Technicolor-kleuren die bijna uit het scherm branden over de make-up van Jennifer Jones en de wild aanzwellende soundtrack van Dimitri Tiomkin tot het Freudiaans scenario dat zó karikaturaal Freudiaans is dat waarschijnlijk Freud zélf het toch wel wat teveel Freud gevonden zou hebben.

Het maakt van de film een unieke, fascinerende car crash, een briljante soap opera met paarden en cowboyhoeden waar je – willen of niet – blijft naar kijken.

(ter info: de film zelf start na de 12 minuten durende prelude!)

De bekende Australische criticus David Stratton had een ervaring die gelijkloopt met die van Scorsese, al was het bij hem zijn grootmoeder die hem als kind meenam naar de film – tot woede van zijn moeder.
Bekijk zijn amusante inleiding hier:

CINEMA CORONA #188: TAGEBUCH EINER VERLORENEN (G.W. Pabst)

Geplaatst op door

Tagebuch_einer_verlorenen-Vandaag in CINEMA CORONA: één van de filmrollen die van Louise Brooks dé ster van de jaren ’20 zouden maken, en die haar look en iconische stijl voor eeuwig zouden vastleggen.

Brooks was in 1929 uit Amerika naar Europa vertrokken, ontevreden over de onnozele rollen die ze van de Hollywoodstudio’s toegeschoven kreeg, én over een beloofde maar niet gekregen loonopslag.

Een gewaagde maar juiste beslissing, want in het Duitsland van die tijd – enkele jaren voor Hitler daar de macht zou grijpen – vond ze de regisseur die haar wél volwassen rollen aanbood: Georg Wilhelm Pabst.

In één jaar maakte ze met Pabst ‘PANDORA’S BOX’ en ‘TAGEBUCH EINER VERLORENEN’, twee enorme hits met voor die tijd uiterst geriskeerde onderwerpen (‘Tagebuch’ werd destijds dan ook zwaar gecensureerd, en is pas sinds een restauratie in de eighties weer in de originele vorm te zien).

In ‘TAGEBUCH EINER VERLORENEN’ speelt Brooks Thymian, een jonge vrouw die door de assistent van haar vader verkracht wordt en zwanger raakt.

Wanneer ze na de geboorte weigert met hem te trouwen, ontneemt de familieraad haar het kind, en wordt ze zelf naar een tiranniek geleid verbeteringsgesticht gestuurd.
Samen met haar vriendin Erika slaagt ze erin uit de instelling te ontsnappen, maar haar bestaan buiten blijkt een al even grote helletocht te zijn dan erbinnen: ze ontdekt dat haar kind overleden is, en aangezien ze geen opleiding of inkomsten heeft, moet ze noodgedwongen in een bordeel aan de slag…

De film wordt helemaal gedragen door de ook vandaag nog altijd elektriserende performance van Brooks, die anderhalf uur lang alle aandacht naar zich toezuigt.

Ironisch genoeg vertoonde haar echte leven meer dan één gelijkenis met dat van Thymian: ze werd als jong meisje misbruikt, en raakte na haar (amper tien jaar durende) acteercarrière in financiële problemen, die ze wist te overwinnen door als upper class-escort te werken.

(klik onderaan op ‘instellingen’ en ‘Engels’ voor Engelse ondertitels:)