LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)

Le_Mepris
Vertoningen:
- MAANDAG 19 JANUARI om 20u40 - tickets HIER!

– DINSDAG 3 FEBRUARI
om 18u30 - tickets HIER!

 

 

TIP: koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

 

 

 

——-

Naar aanleiding van het overlijden van film-, stijl- en seksicoon Brigitte Bardot (én naadloos aansluitend op onze vertoningen van de Godard-biopic ‘Nouvelle Vague’ van Richard Linklater) vertonen we exclusief Godards én Bardots absolute klassieker ‘LE MÉPRIS’.

In een nieuwe, piekfijne 4K restauratie, die de onwaarschijnlijk mooie kleuren van meester-cameraman Raoul Coutard weer in al hun oude glorie wist te herstellen: machtige Cinemascope-cinema zoals ze (helaas) niet meer gemaakt wordt.

‘LE MÉPRIS’ vertelt op de Godardiaans-speelse wijze het verhaal van de wroetende scenarioschrijver Paul Javal, heerlijk vertolkt door Michel Picolli.

De man is onder de Italiaanse zon een op de Odyssee gebaseerd script aan het schrijven, maar wordt daarbij niet bepaald geholpen door de eisen en grillen van zijn arrogante, vulgaire Amerikaans producer (Jack Palance), zijn eigenzinnige Europes regisseur (Fritz Lang!) en zijn gedesillusioneerde echtgenote Camille, van wie hij alleen maar minachting voelt (een adembenemende Bardot)…

De film is losjes gebaseerd op werk van Alberto Moravia, maar Godard maakt er natuurlijk pure Godard van: ‘LE MÉPRIS’ is één van zijn onbetwistbare meesterwerken, een film waar letterlijk alles aan klopt –  de acteurs, de soundtrack (luister hieronder naar het fenomenale ‘Thème de Camille’ van Georges Delerue!), het camerawerk, het verhaal, de acteurs, de  Continue reading “LE MÉPRIS (4K restauratie) (Jean-Luc Godard)” »

THE SALT OF THE EARTH (Wim Wenders & Juliano Ribeiro Salgado)

the-salt-of-the-earth_poster
Vertoning:
MAANDAG 26 JANUARI 2026 om 20u30

TICKETS koopt u HIER!

De film wordt voor de belangstellenden vanaf 20u20 ingeleid door Leo De Weerdt

 

 

——–

‘Mensen zijn verschrikkelijke beesten. Overal.’

De Braziliaanse meesterfotograaf Sebastiao Salgado wéét helaas waarover hij praat wanner hij die uitspraak doet: ruim veertig jaar lang reisde hij de aardbol rond om zijn indrukwekkende fotoreportages over brandhaarden, rampspoed en ellende allerhande te maken.

De hongersnood in de Sahel, de onderdrukte Indianen in Zuid-Amerika, de uitgebuite mijnarbeiders in zijn thuisland: overal was hij erbij, en telkens was Salgado de man die met zijn pakkende foto’s de wereld een geweten schopte.

Tot hij in de allerdiepste hel van de Rwandese genocide terechtkwam, een gruwelervaring die hem definitief kraakte.
Salgado besloot dat hij de menselijke smeerlapperij niet langer aankon, en schoolde zichzelf om tot een indrukwekkende natuurfotograaf, die met zijn magnum opus ‘Genesis’ Continue reading “THE SALT OF THE EARTH (Wim Wenders & Juliano Ribeiro Salgado)” »

BRAM STOKER’S DRACULA (Francis Ford Coppola)

dracula-poster
Vertoning:
MAANDAG 2 FEBRUARI om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

 


TIP:
 koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

—–

Net zoals de voorgaande jaren vertoont het Filmhuis ook in 2026 een aantal films in het kader van het poëziefestival MAANDRANG.

Dat festival draait dit jaar rond het thema ‘transformatie’, wat ons de gelegenheid geeft u twee absolute klassiekers te presenteren die transformatie op grandioze wijze met poëzie weten te verbinden: ‘DRACULA‘ (in de briljante versie van Francis Ford Coppola) en FRANKENSTEIN(de originele versie met de legendarische Boris Karloff in de hoofdrol)

Een double bill met twee gothic horror-klassiekers die ook vandaag nog niks van hun visuele pracht én van hun inhoudelijke relevantie verloren hebben.

We beginnen met ‘BRAM STOKER’S DRACULA‘, zoals de titel al aangeeft een film waarmee Francis Ford Coppola (‘The Godfather’, ‘Apocalypse Now’, ‘The Conversation’….) de legende weer terug naar de oerbron wou brengen: het boek van Bram Stoker.

Maandrang_26Het verhaal speelt zich af in het Transsylvanië van de 15de eeuw, waar de gewelddadiige heerser Vlad Dracula van een triomftocht tegen de Turken thuiskomt, om daar te ontdekken dat zijn geliefde Elisabeta zelfmoord heeft gepleegd, omdat zijn tegenstanders haar verteld hadden dat hij in de strijd was omgekomen….

Een woedende Dracula zweert eeuwige wraak, keert zich van God af en transformeert zichzelf in een vampier.

Flash forward naar de 19de eeuw, wanneer de Britse advocaat John Harker de opdracht krijgt de zaken van een zekere graaf Dracula uit Transsylvanië onder zijn hoede te nemen. Wanneer Dracula een foto van Harkers geliefde Mina onder ogen krijgt, is hij er meteen van overtuigd dat zij de reïncarnatie van Elisabeta is…

‘BRAM STOKER’S DRACULA’ is op elk vlak een waar festijn voor de liefhebbers van gothic: Gary Oldman is briljant als de sluwe, bloeddorstige graaf Dracula, Anthony Hopkins Continue reading “BRAM STOKER’S DRACULA (Francis Ford Coppola)” »

FRANKENSTEIN (James Whale)

Frankenstein_poster

Vertoning:
- MAANDAG 16 FEBRUARI om 20u30

TICKETS voor deze vertoning HIER!

TIP: koop eerst HIER een Filmhuis-seizoenskaart, en bespaar zo een heel seizoen lang 2 euro per vertoning!

——

Net zoals bij de voorgaande edities vertoont het Filmhuis ook in 2026 een aantal films in het kader van het poëziefestival MAANDRANG.

Dat festival draait dit jaar rond het thema ‘transformatie’, wat ons de gelegenheid geeft u een machtige double bill met twee gothic horror-klassiekers te presenteren die allebei op grandioze wijze transformatie met poëzie weten te combineren: DRACULA‘ (de Bram Stoker-verfilming in de briljante versie van Francis Ford Coppola; vertoning op 2/2 om 20u30) en ‘FRANKENSTEIN‘, gebaseerd op Mary Shelleys boek en in de originele versie van James Whale, en met de legendarische Boris Karloff in de onovertroffen rol van het monster

Die originele ‘FRANKENSTEIN’ is een film die ook na bijna 100 jaar nog niks van zijn visuele pracht én van zijn inhoudelijke relevantie verloren heeft.

De film vertelt het verhaal van dokter Henry Frankenstein, die zichzelf tot doel gesteld heeft zelf een mens te maken uit lichaamsdelen van recent overledenen.
Frankenstein slaagt in zijn opzet, maar zijn creatie wordt door de dorpelingen gezien als een monster. Een monster dat zo snel mogelijk vernietigd moet worden….

Ter info: op deze manier werd de film in 1931 aangekondigd: vlucht deze cinema uit zolang u nog kan (tenzij u over stalen zenuwen beschikt)!

Maandrang_26Wat in 1931 als afschrikwekkende horror gezien werd, is voor de hedendaagse cinemabezoeker uiteraard al lang niet afschrikwekkend meer (de echte horror wordt tegenwoordig dagelijks via Het Journaal uw huiskamer ingegooid).

Maar wat  echter wél nog onverwoestbaar overeind staat – en wat de film tot een ware klassieker maakt – is zowel de prachtige filmstijl als de eeuwige thematiek van de film.

Regisseur James Whale had zéér goed naar de Duitse expressionisten gekeken, en maakte daar dankbaar gebruik van om enkele magistrale scènes neer te zetten (de scène bij het meer waarin het monster vriendschap sluit met een klein meisje mag op geen enkele filmopleiding ontbreken).

Boris Karloff slaagde erin het monster zo menselijk en vol gevoelens neer te zetten dat de Continue reading “FRANKENSTEIN (James Whale)” »

BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII

 

Bert_De_Coninck_enfant_terribleBERT DE CONINCK TV-SPECIAL

In samenwerking met de vzw Het Paradijs vertonen we exclusief een tv-special uit 1979 (dank aan het good old BRT-archief, overigens) over de Mechelse zanger en dichter Bert De Coninck, die vorig jaar overleed.

Aan het eind van de jaren zeventig sloeg De Coninck als eerste de brug tussen kleinkunst, rock en new wave, eerst met zijn Mechelse maat Jean Rousseau, dan solo en later met Crapule de Luxe.
Zijn hit ‘Evelyne’ zorgde in het nog oerkatholieke Vlaanderen van de jaren ’70 voor enig schandaal (het nummer gaat over overspel), maar is tot vandaag wél terug te vinden in allerlei Top 100-en en Eeuwige Lijstjes.

Eind 1979 nam de toenmalige BRT een special over De Coninck op, waarin live-opnames worden afgewisseld met buitenopnames, o.a. in Mechelen, Leuven en Zaventem.
De Coninck treedt in de special op met de helaas jong overleden zangeres Fran, met wie hij het reggae-achtige hitje ‘Johnny’ scoorde.

Daarna gooide De Coninck het roer helemaal om door naar Portugal te verkassen en zich daar in de Portugese taal en muziek te verdiepen – een liefde die tot zijn dood in 2024 in de Algarve zou blijven duren.

bert_de_coninck-posterBonus: de vzw Het Paradijs zet op zaterdag 13 december een hommage aan Bert De Coninck op poten in de Stadsschouwburg (zie poster rechts).

Die hommage wordt muzikaal ondersteund door De Laatste Showband en o.a. Chris Joris, die er bij de debuutplaat van De Coninck in 1975 al bij was.

Zowel de film als de hommage bieden een unieke kans om het werk van de man te komen (her)ontdekken.

BERT DE CONINCK TV-SPECIAL

Regie: Fred Boogaerts
B 1979, 29 min.

+

PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII

Pink_Floyd_Live_at_pompeiiIn de periode tussen het vertrek van hun mentaal labiele bezieler Syd Barrett en de release van ‘The Dark Side of the Moon’ – de plaat die hen definitief tot de status van supergroep zou katapulteren – trok Pink Floyd eind 1971 naar Pompeii.

Daar, in het unieke decor van lava en de Romeinse ruïnes, namen ze in het oude amfitheater onder regie van Adrian Maben een fenomenale concertfilm op – zónder publiek, wat voor een lichtjes bevreemdende maar tegelijk intieme sfeer zorgt.
De afwezigheid van publiek zorgde er ook voor dat de focus helemaal op de muziek kwam te liggen, in scherp contrast met alle andere populaire rockfilms van die periode, genre ‘Woodstock’.

De ster van de film is merkwaardig genoeg niet Roger Waters of meestergitarist David Gilmour, maar wel drummer Nick Mason, die met een geweldige performance de hele film lang alle aandacht naar zich toezuigt.

‘PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII’ is muzikaal een onbetwistbaar hoogtepunt van de progrock, en filmisch anderhalf uur genieten door de bijzonder knappe regie van Adrian Maben: die huurde voor het uitmuntende camerawerk twee doorwinterde veteranen in Gábor Pogány en onze landgenoot Willy Kurant (die nog met Orson Welles, Jean-Luc Godard en Serge Gainsbourg gewerkt had).

De film heeft overigens nog een andere stevige Belgische link, want in Engeland zag destijds niemand brood in het idee van Adrian Maben om een film over Pink Floyd te Continue reading “BERT DE CONINCK-special + PINK FLOYD: LIVE AT POMPEII” »

ÊTRE ET AVOIR (Nicolas Philibert)

Etre-Avoir-re-release

In deze hartverwarmende en wonderlijk mooie documentaire neemt Nicolas Philibert (regisseur van het al even straffe ‘Sur L’Adamant’, bij ons nog gepresenteerd door Dirk De Wachter) ons mee naar een piepklein dorpsschooltje op het Franse platteland – iets dat met de mastodontscholen van onze tijd uit een compleet andere eeuw lijkt te komen.

Meester Georges Lopez is de enige leraar van het schooltje met dertien leerlingen, allemaal tussen vier en twaalf jaar oud.

Meester Georges doet zijn job vol liefde en geduld, en leert zijn leerlingen niet alleen over rekenen en geschiedenis, over ‘être et avoir’ en over alle andere zaken die je op school

leert: hij biedt ook een luisterend oor voor zijn leerlingen, en leert hen over Het Leven – dat verliezen er soms bij hoort, bijvoorbeeld, of dat ze meer kunnen dan ze denken, en dat ze geen grenzen hoeven te zien.

Zijn unieke, inspirerende aanpak maakt hem uiterst geliefd, maar op de laatste schooldag van dat jaar is het definitief gedaan. Want meester Georges gaat met pensioen….

Nicolas Philibert volgde het leven op het schooltje van putje winter tot de laatste schooldag, en puurde daar één van de meest onverwachte Franse filmhits aller tijden uit: de film trok maar liefst twee miljoen (!!!) toeschouwers in zijn thuisland, en ook het Continue reading “ÊTRE ET AVOIR (Nicolas Philibert)” »

L’APPARITION (Xavier Giannoli)

 

Poster_L_ApparitionOp een dag krijgt de getraumatiseerde en uitgebluste oorlogsjournalist Jacques (rol van de altijd sterke Vincent Lindon) een telefoontje van het Vaticaan, met de vraag onderzoek te doen naar een Maria-visioen in een dorpje het zuiden van Frankrijk.

Daar beweert de de achttienjarige Anna (prima vertolkt door Galatea Bellugi) dat ze de Heilige Maagd heeft gezien, en nadat dat verhaal zich als een lopend vuurtje heeft verspreid, trekken duizenden pelgrims richting de plaats van het fenomeen. Waardoor het hele gebeuren meteen ook commercieel uitgemolken dreigt te worden.

De weinig religieuze Jacques stemt ermee in om deel uit te maken van de

onderzoekscommissie. Maar daar komt hij al snel klem te zitten tussen uiteenlopende kerkelijke belangen, zijn eigen wereldbeeld en het belang van het meisje…

Regisseur en scenarist Xavier Giannoli brengt in ‘L’APPARITION’ een geslaagde mix van een thriller/detective, een psychologisch drama en een reflectie over de tegenstelling tussen wetenschap en geloof. De sterke acteerprestaties van Vincent Lindon en de jonge Galatea Bellugi (onlangs bij ons nog te zien in ‘Gloria!’) zorgen ervoor dat de Continue reading “L’APPARITION (Xavier Giannoli)” »

CHET BAKER – LET’S GET LOST (4K restored)(Bruce Weber)

 

Lets-Get-LostAdembenemend mooi, extreem poëtisch maar evengoed soms intriest en hard: ‘LET’S GET LOST’ van Bruce Weber is een documentaire die u gezien moét hebben.

In deze magistrale, klassieke en zopas in piekfijn 4K gerestaureerde docu volgen we het turbulente bestaan van Chet Baker: gezegend met zowel een engelenstem als met een uitzonderlijk talent voor de trompet groeide hij in de fifties uit tot een ware ster.

Het was de periode dat jazz hoogdagen beleefde: namen als Miles Davis, John Coltrane, Dave Brubeck, Thelonious Monk en Chet Baker waren helden voor het hippe gedeelte van de jeugd.

Helaas zou een aantal van hen meteen in alle vallen trappen waarin ook de rock-‘n-rollers na hen zouden trappen: drank, drugs, foute managers en een schier eindeloos spoor van gebroken relaties.
Baker – ‘Elvis, James Dean en Jack Kerouac in één persoon,’ zo beschreef Jim Hoberman hem ooit treffend – bleek één van die jazzsterren die snel op het foute pad zou belanden: drugs- en drankverbruik en de daaruit volgende problemen (na een schimmige

misgelopen drugsdeal werd een tand uit z’n mond geklopt, waardoor hij geen trompet meer kon spelen…) zorgden ervoor dat hij in de Verenigde Staten snel uit the picture verdween.

In Europa kwam hij nog wel aan de bak in het circuit van de kleine jazzclubs, maar muziek was op dat moment allang niet meer de eerste reden waarom hij Amsterdam als uitvalsbasis had gekozen: die stad was vooral makkelijk om aan heroïne te komen, én men was er tolerant tegenover de gebruikers…

Baker belandt in de marge van de muziek, en dreigde zelfs totaal in de vergetelheid te belanden, tot in de jaren ’80 een nieuwe generatie hem herontdekt: met dank aan fan Elvis Costello, die Baker vroeg een trompetsolo te spelen op zijn ‘Shipbuilding’ – het Continue reading “CHET BAKER – LET’S GET LOST (4K restored)(Bruce Weber)” »

LA TÊTE HAUTE (Emmanuelle Bercot)

 

la_tete_haute-posterIn het krachtige ‘LA TÊTE HAUTE’ volgen we twaalf jaar uit het jonge leven van Malony, een achttienjarige die al sinds zijn zesde constant botst met alles en iedereen: zijn vader is jong gestorven, en zijn (zelf nog onvolwassen en labiele) moeder bleek niet in staat in zijn opvoeding te voorzien.
Ook nadat een jeugdrechter de voogdij over het onhandelbare kind heeft opgepikt, blijft zijn bestaan is één groot brokkenparcours.

Met zijn opvliegende, narcistische gedrag en woedeuitbarstingen komt hij constant in de problemen op school, en wordt hij een vaste klant bij politie en gerecht. Schrijven lukt hem

amper, vechten, stelen en joyriden daarentegen des te beter…

Hulpverleners en begeleiders trekken allemaal hun handen af van dit onhandelbare, constant dreiging uitstralende en asociale tuig van de richel – op twee mensen na: jeugdrechter Florence Blaque en maatschappelijk werker Yann (die zelf een leven als ‘crapuul’ achter zich heeft) blijven eindeloos proberen tot de jongen door te dringen.

Maar niks in zijn gedrag lijkt ook maar één sprankel hoop op beterschap in de toekomst te geven: zelfs wanneer hij in een streng internaat geplaatst wordt om wat structuur in zijn destructieve bestaan te brengen, zorgt hij daar alleen maar voor chaos, agressie en ellende…

‘LA TÊTE HAUTE’ is een indrukwekkende, stilmakend jeugddrama, gefilmd in de realistische stijl van van de gebroeders Dardenne.
Mede dankzij fantastische vertolkingen van Cathérine Deneuve (als de onverstoorbare, Continue reading “LA TÊTE HAUTE (Emmanuelle Bercot)” »

LES GLANEURS ET LA GLANEUSE (Agnès Varda)

 

Les-glaneurs-et-la-glaneuse-posterVolgens een oude Franse wet heeft iedereen het recht om de overblijfselen van oogsten of achtergelaten rommel op te rapen voor eigen gebruik of voor de verkoop. En of er Fransen zijn die van die wet gebruik maken!

Gewapend met een piepklein cameraatje ging Agnès Varda in heel Frankrijk op zoek naar deze uiterst bonte bende ‘glaneurs’: de ene glaneur is een clochard, de andere is een grootgrondbezitter of een psycho-analist. We ontmoeten een sterrenchef die voedsel gaat rapen, en zijn er artiesten – zoals Louis Pons – die de gerecycleerde goederen in hun werk gebruiken. Er zijn glaneurs in de wijngaarden in het zuiden, op de patattenvelden in het

(de vertoning zelf is – in tegenstelling tot deze trailer – Nederlands ondertiteld!)
——————————————————————————————————-

noorden én midden in grootsteden als Parijs. De ene is glaneur uit financiële noodzaak, anderen hebben ethische, kunstzinnige of ecologische redenen.
En er is uiteraard ook regisseuse Agnès Varda zelf, een filmische glaneuse die nijverig het soort beelden sprokkelt die anderen laten liggen.

Varda liet zich voor deze heerlijke docu ïnspireren door het negentiende-eeuwse schilderij ‘Les Glaneurs’ van Jean-François Millet, waarop drie korenrapende boerenvrouwen staan afgebeeld.

Een kleine maar zeer bijzondere film vol al even bijzondere ontmoetingen, aanzettend  Continue reading “LES GLANEURS ET LA GLANEUSE (Agnès Varda)” »