Volgens een oude Franse wet heeft iedereen het recht om de overblijfselen van oogsten of achtergelaten rommel op te rapen voor eigen gebruik of voor de verkoop. En of er Fransen zijn die van die wet gebruik maken!
Gewapend met een piepklein cameraatje ging Agnès Varda in heel Frankrijk op zoek naar deze uiterst bonte bende ‘glaneurs’: de ene glaneur is een clochard, de andere is een grootgrondbezitter of een psycho-analist. We ontmoeten een sterrenchef die voedsel gaat rapen, en zijn er artiesten – zoals Louis Pons – die de gerecycleerde goederen in hun werk gebruiken. Er zijn glaneurs in de wijngaarden in het zuiden, op de patattenvelden in het
(de vertoning zelf is – in tegenstelling tot deze trailer – Nederlands ondertiteld!)
——————————————————————————————————-
noorden én midden in grootsteden als Parijs. De ene is glaneur uit financiële noodzaak, anderen hebben ethische, kunstzinnige of ecologische redenen.
En er is uiteraard ook regisseuse Agnès Varda zelf, een filmische glaneuse die nijverig het soort beelden sprokkelt die anderen laten liggen.
Varda liet zich voor deze heerlijke docu ïnspireren door het negentiende-eeuwse schilderij ‘Les Glaneurs’ van Jean-François Millet, waarop drie korenrapende boerenvrouwen staan afgebeeld.
Een kleine maar zeer bijzondere film vol al even bijzondere ontmoetingen, aanzettend Continue reading “LES GLANEURS ET LA GLANEUSE (Agnès Varda)” »
De hele carrière van Arno Hintjens samenvatten in een film van 90 minuten: het lijkt niet echt doenbaar, maar door honderden kleine stukjes Arno als één grote filmische puzzel aan elkaar te plakken is Kristof Michiels (voorheen DJ 4T4 van ‘t Hof van Commerce) daar zowaar toch met verve in geslaagd.


U kunt maar niet genoeg krijgen van muziekfestivals? Nog niet afgekickt na Pukkelpop of Maanrock?




Mechelaar weet het uit zijn lessen geschiedenis op school: tijdens de periode van Margareta van Oostenrijk was Mechelen een bruisende, levendige, rijke stad.
EN:


Beatles tot Hugo Claus, van de Stones tot Claudia Cardinale, van Gainsbourg tot Nonkel Bob, allemaal legde Selleslags hen met zijn unieke blik voor de eeuwigheid vast.