In zijn uiterst fraaie, poëtische documentaire ‘Inside The Distance’ portretteert regisseur Elias Grootaers de Armeen Giorgi Shakhsuvarian, een man die opgroeide in Tbilissi, maar die ondertussen al vijftien jaar in België woont.
Shakhsuvarian is een veellagige, complexe en fascinerende man: een gevoelige, belezen intellectueel en cinefiel, maar tegelijk ook de harde bokscoach van o.a. Jean-Pierre ‘Junior’ Bauwens, die hij naar de Europese titel wil loodsen. Zijn coaching is apart, want hij leert hij zijn sporters niet alleen boksen, hij geeft hen ondertussen ook zijn levensfilosofie mee.
De titel van de film is een klassieke boksuitrukking voor een kamp die door KO of opgave eindigt voor de vooropgestelde tijd, maar verwijst in dit geval ook naar de
afstand tussen België en Shakhsuvarians thuisland, én naar de afstand tussen de Continue reading “INSIDE THE DISTANCE (Elias Grootaers)” »
De cinema, hoe is die ook alweer begonnen?
Het idee achter ‘Loving Vincent’ was ronduit krankzinnig: ‘Wat als we nu eens een animatiefilm over Vincent van Gogh zouden maken, helemaal gemaakt op basis van in zijn stijl geschilderde olieverfschilderijen?’ zo vroegen regisseurs Dorota Kobiela en Hugh Welchman zich af.
Veel meer dan het verhaal draait het hier uiteraard om het visuele, en in dat opzicht is de film ronduit verbluffend: ‘Loving Vincent’ is veel meer dan een geslaagde 
Na 
Voor ‘Fish & Farm: ceci n’est pas une patate’ gingen documentairemakers Filip De Bodt en Geert Lenssens in heel Europa op onderzoek uit om te zien wat de mensen die ons voedsel kweken beroert.
Gelukkig zijn er ook boeren die voor zichzelf opkomen: ze hebben geen nood meer aan veilingen of aan een grootschalige aanpak, en verkopen rechtstreeks aan de consument.
In 1908 gaat Piet Mondriaan voor het eerst naar het Zeeuwse kustplaatsje Domburg. Meteen na dat bezoek verandert Mondriaans stijl drastisch, van figuratief naar abstracte schilderkunst.
Zelfs een jaar lang Zeeuwse zeewater in flessen opslaan en analyseren is hem niet teveel, als hij daardoor maar kan bewijzen dat 
‘Juul’s Ears’ is een heerlijk portret van (en een ode aan) de in 2008 overleden Juul Anthonissen: vermaard jazzkenner, -verzamelaar en –journalist, oprichter van de even wonderlijke als befaamde