Green Screen: ADEMLOOS (Daniel Lambo)

ademloos.20180703041753

Asbest: een product waarvan we vandaag allemaal de enorme gevaren en gruwelijke gevolgen kennen, maar dat tot niet zo héél lang geleden als een fantastisch en volkomen veilig bouwmateriaal werd gepromoot.

Het Belgisch centrum van de asbestproductie lag vlakbij Mechelen, bij Eternit in Kapelle-op-den-Bos. Het is in dat dorp dat filmmaker Daniël Lambo opgroeide: zijn vader was er (zoals zovele dorpsgenoten) arbeider en vakbondsman in de Eternitfabriek.

Wanneer in en om Kapelle de eersten van een lange rij asbestdoden beginnen te vallen,

zijn er maar weinigen die het durven op te nemen tegen de machtige multinational, die voor welvaart en werkgelegenheid in de streek zorgt. Ook Daniëls vader niet…
vaf_logo
Het zet hem aan tot zijn eigen filmische zoektocht: een onderzoek dat hem naar India leidt, en meer bepaald naar het dorp Kymore, waar een dochterbedrijf van Eternit tot recent op massale schaal asbest Continue reading “Green Screen: ADEMLOOS (Daniel Lambo)” »

JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)

je-naime-plus-la-mer

Hoe zien je toekomstdromen eruit als je als piepjonge vluchteling uit een platgebombardeerde stad in Syrië op de Waalse boerenbuiten ergens in de Condroz bent beland, waar je ouders eindeloos lang op allerlei papieren zitten te wachten?

In Natoye, een onooglijk boerendorpje ergens tussen Namen en Ciney, zitten in een opvangcentrum van het Rode Kruis kinderen van over de hele wereld: de ene is uit Afghanistan gevlucht, anderen komen uit Syrie, Eritrea, Irak en tal van andere plaatsen waar oorlog, geweld of extreme armoede een normaal leven onmogelijk maakten.

Regisseur Idriss Gabel verbleef een jaar lang in het centrum, slaagde erin het vertrouwen van de kinderen te winnen en registreerde hun verhalen, hun verdriet, hun hoop en hun dromen.

Rode-Kruis-45
Bijna allemaal zijn ze aan de ergste gruwelen ontsnapt: sommigen van hen verloren tijdens de tocht naasten in de Middellandse Zee of bij de oversteek van de bergen, anderen ontsnapten ternauwernood aan bommen of slavernijnetwerken.
Continue reading “JE N’AIME PLUS LA MER (Idriss Gabel)” »

DOOF KIND (Alex de Ronde)

doof_kind

Tobias de Ronde is een doodgewone Nederlandse jongen: hij ziet er vlot en trendy uit, heeft gestudeerd, vertelt graag grappen, heeft een leuke Deense vriendin en aan het aantal bandjes aan zijn pols te zien, weten we dat hij al naar vele festivals is geweest.

Alleen: hij is al sinds zijn geboorte doof, en niet zo’n klein beetje.

Zijn vader Alex – tegelijk ook de regisseur van deze prachtdocumentaire – vertelt hoe hij bij wijze van alternatieve gehoortest ooit achter de rug van de kleine Tobias twee deksels keihard tegen elkaar mepte: de peuter gaf geen krimp. doof, dus.

Maar waar de horende wereld doofheid onwillekeurig altijd als een handicap of als een beetje zielig ziet, is daar bij Tobias of zijn familieleden niks van te merken is, wel integendeel: hij en zijn horende broer Joachim zijn twee handen op één buik, het hele

gezin communiceert vlotjes in gebarentaal, en voor Tobias is Deaf Power zijn levensmotto. Of met de iets minder militante woorden van zijn moeder: doof is ook leuk.

Terwijl we hem in zijn dagelijkse bezigheden volgen, blijkt dat doofheid voor Tobias totaal geen handicap is, maar vooral een eigen, aparte en unieke internationale cultuur, die hij Continue reading “DOOF KIND (Alex de Ronde)” »

Art & Film: JULIAN SCHNABEL: A PRIVATE PORTRAIT (Pappi Corsicato)

JulianSchnabelSchilderen, films regisseren, fotograferen, art director spelen voor de Red Hot Chili Peppers, beeldhouwen, surfen, meubels maken, zijn eigen palazzo in New York neerpoten…: Julian Schnabel werd nooit gehinderd door een tekort aan ambitie, en nog veel minder door een tekort aan zelfvertrouwen.

In zijn zeer amusante portret van Schnabel probeert de half-Italiaanse regisseur Pappi Corsicato het spoor van deze cocky kernfiguur uit de hedendaagse kunstwereld te volgen.

Te beginnen bij zijn eerste stapjes als schilder in Texas, via zijn opkomst eind jaren ’70 tot zijn definitieve doorbraak tot superster van de New Yorkse art scene van de jaren ’80, waar hij met zijn uitermate fysieke neo-expressionistische schilderijen de conceptuele

kunst uit de seventies weer naar het achterplan verwees.

Het immense succes van Schnabel zorgde ervoor dat hij uitgroeide tot een larger than life-personage, dat samen met zijn vele Bekende Vrienden (gaande van Al Pacino, Laurie Anderson en Jeff Koons tot Willem Dafoe en de onvermijdelijke Bono) graag Continue reading “Art & Film: JULIAN SCHNABEL: A PRIVATE PORTRAIT (Pappi Corsicato)” »

MAMAN COLONELLE (Dieudo Hamadi)

maman_colonelposter-1Bij de politie van Bukavu is kolonel Honorine Munyole verantwoordelijk voor de kinderbescherming en de strijd tegen seksueel geweld.

Geen makkelijke taak in het door oorlog en chaos geplaagde Congo, en al zeker niet voor een weduwe die naast haar zware job ook nog eens zeven kinderen moet opvoeden.

Wanneer ze overgeplaatst wordt naar Kisangani, wordt ze geconfronteerd met nog flink wat extra problemen: het kantoor en de woning die ze ter beschikking krijgt blijken in een uiterst lamentabele staat te zijn.

Maar daar laat de uiterst krachtige en strijdvaardige ‘Maman Colonelle’ zich niet door afschrikken, laat staan door tegenhouden. Met een onwaarschijnlijke drive en werkkracht stort ze zich op haar missie om de allerzwaksten te beschermen, eigenlijk alleen

AfrikaFilmfestivalgewapend met haar uniform, haar politiebaret en haar zwarte handtas.

De Congolese regisseur Dieudo Hamadi maakte eerder al het ijzersterke ‘Examen d’Etat‘, en volgt die nu op met deze Continue reading “MAMAN COLONELLE (Dieudo Hamadi)” »

LEUVEN ’68 (Johan Van Schaeren)

Leuven68

Met de documentaire ‘Leuven ’68’ blikken we terug op de studentenrevolte die exact vijftig jaar geleden uitbrak.

Alhoewel die ‘vijftig jaar geleden’ eigenlijk niet klopt: de Parijse meirevolte van 1968 mag dan wel het internationale ijkpunt zijn, maar in Leuven begon de opstand van de babyboomer-generatie eigenlijk al twee jaar eerder.
Aanzet was de vraag van de Vlaamse studenten om de toen nog tweetalige Katholieke Leuvense universiteit te splitsen.

Een eis die door de Belgische bisschoppen hautain van tafel geveegd werd met een autoritair ‘mandement’, waarin ze lieten weten dat hun Katholieke Universiteit

tweetalig was en zou blijven. En wie dat niet aanstond, moest maar opkrassen, zo lieten ze tussen de regels door fijntjes verstaan…

Genoeg om de lont in het Leuvense kruitvat te steken: op – vaak zeer gewelddadige – massabetogingen waren slogans als ‘Leuven Vlaams’  en ‘Walen buiten’ niet van de
Continue reading “LEUVEN ’68 (Johan Van Schaeren)” »

PLANNEN VOOR PLAATS (Nic Balthazar)

plannenIn ‘Plannen Voor Plaats’ nemen Nic Balthazar en Vlaams Bouwmeester Leo Van Broeck de kijker mee op een tocht door Vlaanderen, op zoek naar vernieuwende ruimtelijke projecten en frisse ideeën over de inrichting van onze leefomgeving.

De problemen zijn bekend: lintbebouwing, alsmaar schaarser wordende open en groene ruimtes, files, een waterhuishouding uit balans…

Bovendien moeten we klimaat- en energiedoelstellingen halen om de volgende generaties een leefbare toekomst te kunnen bieden en de biodiversiteit te vrijwaren.
Dat betekent dat we anders moeten gaan nadenken over wonen en bouwen, over ontwikkeling en mobiliteit.

De film laat zien dat die switch helemaal geen bezuiniging, versobering of kwaliteitsverlies hoeft te betekenen, wel integendeel: compacter bouwen, woonkernen versterken en slim

AMO_Logoomgaan met erfgoed kan de levenskwaliteit net verhogen, en de sleutel bieden tot een aangenamere en gezondere leefomgeving.

Deze docu is dan ook een absolute must voor iedereen die met bouwen of het milieu bezig is, voor leken én professionals, voor Continue reading “PLANNEN VOOR PLAATS (Nic Balthazar)” »

EARTH: EEN ONVERGETELIJKE DAG (Peter Webber, Lixin Fan & Richard Dale)

LEarth_-Een-Onvergetelijke-Dag_ps_1_jpg_sd-lowiefhebbers van de natuur én van de betere natuurfilm mogen onder geen beding ‘Earth: Een Onvergetelijke Dag’ missen, het prachtige vervolg op het ook al magistrale ‘Earth’ van zo’n tien jaar geleden.

Zoals de titel al laat uitschijnen worden we dit keer gedurende één volledige dag meegenomen naar de allermooiste ons nog resterende lappen natuur op de de planeet, en naar de wezens die daar wonen: muizen, beren, reptielen, walvissen, leguanen, zebra’s, kolibries, giraffen en tientallen andere soorten worden in hun dagelijkse doen en laten gevolgd.

De BBC spaarde overigens kosten noch moeite voor deze unieke bioscoopversie van hun befaamde natuurdocumentaires: meer dan honderd (!!!) cameramannen schoten

natuurpuntvele duizenden uren aan materiaal (dieren laten zich nu eenmaal niet eventjes regisseren), en het daaruit gefilterde resultaat is navenant.

We zien overdonderend, vaak majestueus beeldmateriaal van kuddes in weidse landschappen, maar evengoed intieme close ups Continue reading “EARTH: EEN ONVERGETELIJKE DAG (Peter Webber, Lixin Fan & Richard Dale)” »

Art & Film: HUMAN FLOW (Ai WeiWei)

HumanFlow-Ai-WeiweiMet meer dan 65 miljoen zijn ze ondertussen, de mensen die verspreid over de wereld verplicht hun thuis of land moesten ontvluchten door honger, klimaatverandering of oorlog.

Het maakt van de huidige vluchtelingencrisis meteen de grootste volksverhuizing is sinds Wereldoorlog II.

In “Human Flow” brengt de Chinese artiest en activist Ai WeiWei deze menselijke migratie op indrukwekkende wijze in beeld: met 25 camerateams trok hij door meer dan 20 landen, waardoor hij ons niet alleen de schaal van de migratie toont, maar ook de impact ervan op individuele mensen en gemeenschappen.

‘Human Flow’ geeft een panoramisch beeld van de vluchtelingencrisis, maar Weiwei blijft tegelijk benadrukken dat we elke vluchteling als een unieke mens met een persoonlijkheid moeten blijven zien: daardoor worden we getuige gemaakt van de zowel Continue reading “Art & Film: HUMAN FLOW (Ai WeiWei)” »

MARIA BY CALLAS (Tom Volf)

CallasVeertig jaar na de dood van Maria Callas pakt de Franse regisseur Tom Volf uit met een volstrekt uniek portret van deze nog altijd onovertroffen operadiva: een documentaire die gebaseerd is persoonlijke home movies, een aantal nooit eerder geziene live-opnames en raak gekozen archiefbeelden.

Ook de (door Fanny Ardant voorgelezen) tekst die u de hele film lang offscreen hoort is overigens honderd procent Callas, want die bestaat helemaal uit persoonlijke brieven en notities van de zangeres.

Kantelpunt in de film (en haar leven) is haar beruchte optreden op 2 januari 1958 in de Opera van Rome: Callas staat op het toppunt van haar roem, en mag het net verbouwde operahuis heropenen met een groots gala-optreden voor een publiek van wereldsterren, beau monde en machtigen der aarde, de Italiaanse president op kop.

Na de eerste akte geeft Callas er echter de brui aan: volgens haarzelf omdat ze te ziek is om verder te zingen, volgens kwatongen en de van de situatie smullende paparazzi omdat ze zich als een hautaine diva gedraagt.

mechelenconservatorium_h_srgbHaar reputatie van ‘briljant maar onhandelbaar’ is meteen gevestigd, en die krijgt ze nog meer opgekleefd nadat ze datzelfde jaar keihard botst met Rudolf Bing, de zeer machtige directeur van Continue reading “MARIA BY CALLAS (Tom Volf)” »