Categorie archief: Recensie

12/2/2008: EASTERN PROMISES

Geplaatst op door

Viggo Mortensen covered in tattoos as a crime boss in new movie with Naomi WattsNet als James Gray in ‘We Own the Night’ gebruikt ook David Cronenberg in ‘Eastern Promises’ het milieu van de Russische maffia om een morele fabel te vertellen.

En net als bij Gray is er maar één woord om het resultaat te beschrijven: indrukwekkend.

Naomi Watts speelt Anna, een vroedvrouw met Russische roots. Als een jonge moeder in haar hospitaal sterft besluit ze met behulp van het dagboek van het overleden meisje

op zoek te gaan naar de roots van de boreling.
Dat is niet naar de zin van een plaatselijke maffia-godfather  (Armin Mueller-Stahl), die zijn hitman (de verkillende, rijkelijk getatoeëerde Viggo Mortensen) de opdracht geeft  Continue reading “12/2/2008: EASTERN PROMISES” »

5/2/2008: YOU, THE LIVING

Geplaatst op door

You-the-LivingRare jongens, die Zweden: met ‘You, the Living’ maakte Roy Andersson één van de mafste films van de afgelopen jaren.

De hele film bestaat uit een reeks aan elkaar geplakte tragikomische sketches die we nog het best kunnen omschrijven als een uit de hand gelopen versie van ‘In de Gloria’.

Een verhaal hoeft u niet te verwachten, wel heel veel gitzwarte humor en een stijl die ietwat doet denken aan Aki Kaursimäki (vanwege het minimalisme en de surrealistische humor), maar ook aan Emir Kusturica (vanwege de bende complete zotten die de hele tijd door beeld loopt, en de exuberante soundtrack).

En o ja, om het nog wat onwerkelijker te maken: die muziek is van Benny Andersson, het muzikale brein van ABBA. Mama mia!

YOU, THE LIVING (DU LEVANDE)
Regie: Roy Andersson
S-D-DK 2007, 95 min.
Dinsdag 5 februari

Bekijk de recensie van Mark Kermode (BBC/BFI):

29/1/2008: WE OWN THE NIGHT

Geplaatst op door

weownthenightwNa zeven jaar stilte maakt James Gray (regisseur van ‘The Yards’ en het schitterende ‘Little Odessa’) een overdonderende comeback met ‘We Own the Night’.

Het verhaal speelt zich af in New York, eind jaren ’80, een periode waarin de Russische maffia zowat alle middelen gebruikte om het nachtleven in handen te krijgen: Bobby (Joaquin Phoenix) runt samen met zijn vriendin Amanda (Eva Mendes) El Caribe, een club in handen van de maffia.

Bobby’s broer Joseph (Mark Wahlberg) is politiekapitein, die – moreel gesteund door zijn vader Burt (Robert Duvall) – aan de andere kant van de wet staat.
Wanneer de maffiosi eerst zijn broer neerschieten en daarna ook zijn vader willen aanpakken, begint het geweten van verloren zoon Bobby op te spelen: hij besluit de bende te infiltreren…

Grays favoriete regisseurs heten Elia Kazan, Luchino Visconti en John Ford, en dat is goed te zien aan deze uitmuntende prent: het is een bijna Bijbelse familietragedie over

Continue reading “29/1/2008: WE OWN THE NIGHT” »

15/1/2008: MIO FRATELLO E FIGLIO UNICO

Geplaatst op door

1176913024-fratellofigliounico_2Ook zo genoten van ‘La Meglio Gioventu’?

Dan kunnen we u zeker ‘Mio fratello è figlio unico’ aanraden, een aanstekelijke parabel over de turbulente jaren ’60 en ’70 in Italië (de periode van de clashes tussen fascisten en communisten, en de terreur van Rode Brigades), geschreven door ‘Meglio Gioventu’-scenaristen Sandro P­etraglia en Stefano Rulli.

8/1/2008: CONTROL

Geplaatst op door

control460‘s Werelds beste rockfotograaf (en videoclipregisseur hors catégorie) was hij al.
En met ‘Control’ waagde Anton Corbijn zich nu ook voor het eerst aan een langspeelfilm.

Met succes, want zijn biopic over de in 1980 gestorven Joy Division-zanger Ian Curtis kreeg zowat overal enthousiaste kritieken.

18/12/2007: WITHOUT MEMORY

Geplaatst op door

review_Kore-Eda_After-LifeVoor de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda met films als ‘After Life’ en ‘Nobody Knows’ in het westen doorbrak, draaide hij in zijn thuisland een reeks opmerkelijke en bekroonde documentaires.

De beste in die reeks was ongetwijfeld ‘Without Memory’ (uit 1996), een nogal verbijsterend portret van Sekine Hiroshi, een man die in 1992 voor een maagoperatie in het ziekenhuis werd opgenomen.

11/12/2007: SICKO

Geplaatst op door

sicko-2011-a-lNadat hij eerder al spraakmakende, controversiële documentaires over het terrorisme (‘Fahrenheit 9/11’) of de Amerikaanse fascinatie voor wapens (‘Bowling for Columbine’) maakte, richt de filmende agent provocateur Michael Moore zich met ‘Sicko’ op de USA-gezondheidszorg.

Of beter gezegd: op het schrijnende gebrek daaraan.

4/12/2007: COMEDY SHORTS

Geplaatst op door

hqdefault1. ‘HOME GAME’ van Martin Lund (NOR). Winnaar van de Prijs van het Publiek op het IKL ’05

2. ‘UNE FAMEUSE JOURNEE’ van Jean-Marie Buchet (B).

3. ‘MEINE ELTERN’ van Neela Leana Vollmar(D).

4. ‘COMING-OUT’ van Olivier Ayache Vidal(FR).

5. ‘OEDIPUS’ van Rong (UK). Winnaar van de BBC Award!

6. ‘THERE IS AN EXTRAORDINARILY TALL MAN…’ van Luke Franklin (IRL)

7. ‘HOPP’ van Magne Pettersen (NOR)

8. ‘THE MORNING GUY’ van Mark W. Gray(USA)

9. ‘DUPE’ van Chris Waitt (UK)

Dinsdag 4 december, 20.30 u.
OPGELET! Voorstelling uitzonderlijk in Cjour, Sint-Romboutskerkhof 3, Mechelen

27/11/2007: STILL LIFE

Geplaatst op door

still-lifeDe Chinese regisseur Jia Zhang-ke (die zich met ‘Platform’ en ‘Xiao Wu’ ook in het Westen een naam opbouwde) trok voor zijn jongste film ‘Still Life’ met een kleine ploeg naar Fengjie: een tweeduizend jaar oude stad die door de bouw van de gigantische Drieklovendam binnenkort helemaal onder water zal staan – een soort Doel in het groot, zeg maar, en een symbool van de keerzijde van de schijnbaar ongebreidelde economische groei van China.

In dat decor plaatst Jia zijn twee hoofdpersonages, die allebei terugkeren naar Fengjie: de ene is een mijnwerker die zonder een cent op zak op zoek gaat naar zijn ex-vrouw, de andere is een echtgenote die na drie jaar afwezigheid terugkomt om officieel van haar man te scheiden.

Hun kleine maar relevante verhalen maken dat  ‘Still Life’ geen schreeuwrig pamflet geworden is, maar een pakkende, rake bezinning over verandering, vernieuwing en Continue reading “27/11/2007: STILL LIFE” »

ATAME! (Pedro Almodovar)

Geplaatst op door

Cartel_AtameWist u al dat het Filmhuis aan zijn dertigste seizoen begonnen is?

Een prima aanleiding om het beste uit dertig jaar Filmhuisvoorstellingen nog eens opnieuw te tonen, en met wat konden we die reeks beter beginnen dan met ‘Atame’, misschien wel hét hoogtepunt uit de carrière van Filmhuisfavoriet Pedro Almodovar?

‘Atame!’ draait rond de softpornoactrice Marina (Victoria Abril) en de twee mannen die haar proberen te controleren.
De ene is de nog redelijk onschuldige, tot een rolstoel veroordeelde regisseur (gespeeld door Francisco Rabal).
Maar de andere is ene Ricky (Antonio Banderas), een criminele zot die net uit een psychiatrische instelling is losgelaten, en die vastbesloten is de vader van haar kinderen te worden.

Ricky kidnapt Marina, ranselt haar eens goed af, en bindt haar lekker vast terwijl hij drugs
voor haar gaat scoren…
Kortom: ambiance!

Met ‘Atame!’ bewees Almodovar destijds definitief dat hij en niemand anders de enige
echte opvolger van Luis Bunuel was (en is): de twee delen niet alleen een even wilde verbeelding, maar ook een gezonde dosis zwarte humor, een even lekkere mengeling Continue reading “ATAME! (Pedro Almodovar)” »