12/4/2005: VERA DRAKE

veradrake1Londen,1950: de levenslustige Vera Drake verdient de kost als poetsvrouw, maar na haar uren helpt ze – in het diepste geheim – ongewenst zwangere meisjes.

Het loopt echter vreselijk fout wanneer bij een illegale abortus één van de meisjes bijna sterft: Drake wordt – tot ontzetting en woede van haar onwetende man en twee kinderen – gearresteerd…

Regisseur Mike Leigh (‘Naked’‘Career Girls’) houdt de op de loer liggende belerende vingertjes en sentimentaliteit op een afstand, en kiest in de plaats daarvan voor een warm familieportret van Vera’s familie.

‘Vera Drake’ won – mede dankzij een geweldige vertolking van Imelda Staunton en de Continue reading “12/4/2005: VERA DRAKE” »

5/4/2005: THE EDUKATORS

edu2Twee jonge anarchisten kraken villa’s van de rijken, verbouwen er de boel een beetje en laten na hun actie telkens een briefje achter: ‘De vette jaren zijn voorbij!’

Was getekend: The Edukators.

Alles blijft leuk, tot ze op een dag één van de villa-eigenaars op hun weg treffen.
Ze zien geen andere uitweg dan de man te ontvoeren, waarna al snel blijkt dat de rijkaard eigenlijk een oude mei ‘68-er is – typisch, leer ze ons kennen, die mei ‘68’ers!

Enfin, wat volgt laat zich raden: discussies over Het Systeem en hoe het te veranderen, activisme, kapitalisme, idealisme en verzet.

‘The Edukators’ is met kennis van zaken geregisseerd door de Duitse Oostenrijker Hans Weingartner, want de man komt zelf uit de Berlijnse krakersscène.

THE EDUKATORS (DIE FETTEN JAHRE SIND VORBEI)
Regie: Hans Weingartner
D 2004, 126 min.

29/3/2005: ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND

eternal-sunshine-of-the-spotless-mind-originalNooit gedacht dat het Filmhuis nog eens een film met Jim Carrey zou vertonen, maar in ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’ acteert de voormalige smoelentrekker zo goed dat we wel moésten.

Carrey speelt ene Joel Barisch, een schuchtere man die hopeloos verliefd wordt op de exuberant gekapte Clementine (een heerlijke Kate Winslet).

De twee beginnen een relatie, maar wie schetst echter Joels – en onze – verbazing als hij opeens ontdekt dat een schimmige psychomedische firma zijn geheugen probeert te wissen!

Uiteraard wil Joel noch zijn herinneringen, noch zijn Clementine – laat staan zijn herinneringen aan Clementine – kwijtraken…

Het wonderlijk weirde scenario is van de prettig gestoorde Charlie Kaufman (de man

Continue reading “29/3/2005: ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND” »

22/3/2005: FATHER AND SON

01Als u er nog niet van overtuigd was dat Aleksandr Sokurov de grootste Russische cineast sinds Tarkovski is: ziehier ‘Father and Son’, misschien wel zijn meest toegankelijke werk ooit.

Zoals de titel al aangeeft draait de hele film rond de jonge Aleksei en zijn vader.

Alekseis eerste liefde is stukgelopen, en daar is de zeer hechte band met zijn vader niet vreemd aan: de twee leven al jarenlang samen in een appartementje, en hebben een

unieke, zeer intense relatie opgebouwd, met gezamelijke herinneringen en eigen rituelen.
Een mini-wereld waarin niemand lijkt te kunnen binnendringen – en misschien hébben ze ook wel helemaal geen nood aan derden…

Sokurov verpakte ‘Father and Son’ in prachtige, dromerige groene, bruine en sepia-beelden, die dagenlang op het netvlies blijven hangen.

‘Father and Son’ is intieme, sensuele en intense cinema over liefde en zelfopoffering: als u één greintje gevoel in uw lichaam hebt, wilt u dit niet missen.

FATHER AND SON (OTETS Y SIN)
Regie: Aleksandr Sokurov
RUS 2003, 97 min.

15/3/2005: 2046

2046cNa Zhang Yimou en Park Chan-wook is Wong Kar-wai de derde Oosterling op dit programma, en daar is een zeer goede reden voor: kunnen wij het helpen dat de beste, meest vitale én meest gevarieerde cinema tegenwoordig in het Verre Oosten wordt gemaakt?

Wong (al lang een Filmhuisfavoriet, zie ‘Chungking Express’, ‘Fallen Angels’, ‘In the Mood for Love’…), maakte met ‘2046′ een soort nostalgische science fiction-film: centrale figuur is de auteur Chow, die een roman schrijft over een trein die naar 2046 rijdt, een jaar waarin de tijd zal stilstaan en reizigers hun herinneringen kunnen ophalen.

En in Chows eigen geheugen blijken het vooral de verhalen over de liefde te zijn die zijn leven kleurden…

Met de hulp van de meesterlijke Tony Leung en de Drie Chinese Divas (Gong Li, Faye Wong en Zhang Ziyi, die u ook al in ‘House of Flying Daggers’ kon zien), het geniale

Continue reading “15/3/2005: 2046” »

1/3/2005: OLD BOY

090712-old-boyZeer warm aanbevolen door Quentin Tarantino: ‘Old Boy’ van de Zuid-Koreaan Park Chan-wook, een film die het in zijn thuisland beter deed dan ‘Kill Bill’ en ‘Matrix Revolutions’.

En wie zijn wij om Tarantino of de Zuid-Koreaanse cinemabezoekers tegen te spreken?

Een kerel wordt zonder opgaaf van redenen van straat geplukt, vijftien jaar lang vastgehouden en vervolgens – eveneens zonder opgaaf van redenen – weer op straat gedropt.

Het zal u ongetwijfeld niet verbazen dat de man a) met veel vragen zit en b) op wraak uit is.
Et voilà: wat volgt is een uitzinnige wraakopera, waarin volop gebruik wordt gemaakt van Continue reading “1/3/2005: OLD BOY” »

22/2/2005: TE DOY MIS OJOS

Te-doy-mis-ojosHet gaat niet goed met Pilar en Antonio, een jong koppel uit Toledo: de opvliegende Antonio heeft Pilar al enkele keren het ziekenhuis in gemept, tot die genoeg heeft van de mishandelingen: op een nacht zoekt ze haar spullen bij elkaar en trekt ze bij haar zus in.

Antonio van zijn kant besluit in therapie te gaan, om zijn agressiviteit te leren beheersen.

Waarna een lang en zeer moeizaam verzoeningsproces volgt…

‘Te Doy Mis Ojos’ is een sober maar intens verfilmd relatieportret van de jonge Spaanse regisseuse Iciar Bollain, dat kan bogen op een stel prima acteurs en een sterke soundtrack van Alberto Iglesias.

De film werd bekroond met de Rob ‘Klop’ Verreycken-Award 2004.

HOUSE OF FLYING DAGGERS (Zhang Yimou)

house_of_flying_daggers_014Wij houden van véél Chinezen, maar toch vooral van den dezen: Zhang Yimou is zijn naam, en hij schonk ons al een hele rij prachtfilms gaande van ‘Het Rode Korenveld’ en ‘Shanghai Triad’ tot ‘Not One Less’ en het briljante historische epos ‘Hero’ van vorig jaar.

Met ‘House of Flying Daggers’ gaat Zhang voort op de weg van die laatste film, en slaagt hij er zelfs in die nog te overtreffen.

Het verhaal draait rond de blinde Mei, een nieuw meisje in het Pioenpaviljoen dat ervan verdacht wordt banden te hebben met het House of Flying Daggers, een groep rebellen.

Jin krijgt de opdracht haar te ontmaskeren, en beraamt samen met Leo een plan om het hoofd van het House of Flying Daggers in de val te lokken. Jin en Mei worden echter Continue reading “HOUSE OF FLYING DAGGERS (Zhang Yimou)” »

8/2/2005: UN LONG DIMANCHE DE FIANCAILLES

69581319Moeten we u hier na meesterwerken als ‘Delicatessen’ of ‘Amélie Poulain’ nog proberen te overtuigen van het unieke talent van Jean-Pierre Jeunet?
We hopen voor u van niet.

Jeunets nieuwste parel heet ‘Un Long Dimanche de Fiançailles’ en speelt zich af in de nasleep van WO I.

Mathilde wil niet zomaar geloven dat haar geliefde Manech aan het front gesneuveld is, en start koppig een eigen zoektocht, waarin ze stukje bij beetje de ware – en nogal gruwelijke – toedracht ontdekt…

‘Un Long Dimanche de Fiançailles’ is een volstrekt unieke film, want tegelijk én een

liefdesfilm én een modern sprookje én een reflectie op de absurde slachtpartij die WO I was.

Bovendien is Audrey ‘Amélie Poulain’ Tautou – alwéér – geweldig als Mathilde, en zijn Continue reading “8/2/2005: UN LONG DIMANCHE DE FIANCAILLES” »

25/1/2005: GOODBYE, DRAGON INN

1933_56181562992_858_nTsai Ming-Liang is de man die ‘The Hole’ en ‘The River’ gemaakt heeft!

Voilà, meer zou hier eigenlijk niet moeten staan om u voor ‘s mans nieuwste vierklauwens naar het Filmhuis te laten snellen, want wie die ooit gezien heeft, weet dat we hier met een échte grootmeester te maken hebben.

Ter informatie willen we er nog wel bijvertellen dat de ‘Dragon Inn’ uit de titel slaat op de gelijknamige kung fu-klassieker van King Hu, en de ‘Goodbye’ op een oude, afgeleefde buurtcinema die na de vertoning van die film definitief de deuren zal sluiten.

Die oude bioscoop is meteen ook de hoofdrolspeler in deze zorgvuldig gecomponeerde prachtfilm, waarin Ming-Liang zijn vaste thema’s – verlangen, eenzaamheid en de Continue reading “25/1/2005: GOODBYE, DRAGON INN” »