Categorie archief: De dinsdagen van het Filmhuis

15/3/2005: 2046

Geplaatst op door

2046cNa Zhang Yimou en Park Chan-wook is Wong Kar-wai de derde Oosterling op dit programma, en daar is een zeer goede reden voor: kunnen wij het helpen dat de beste, meest vitale én meest gevarieerde cinema tegenwoordig in het Verre Oosten wordt gemaakt?

Wong (al lang een Filmhuisfavoriet, zie ‘Chungking Express’, ‘Fallen Angels’, ‘In the Mood for Love’…), maakte met ‘2046′ een soort nostalgische science fiction-film: centrale figuur is de auteur Chow, die een roman schrijft over een trein die naar 2046 rijdt, een jaar waarin de tijd zal stilstaan en reizigers hun herinneringen kunnen ophalen.

En in Chows eigen geheugen blijken het vooral de verhalen over de liefde te zijn die zijn leven kleurden…

Met de hulp van de meesterlijke Tony Leung en de Drie Chinese Divas (Gong Li, Faye Wong en Zhang Ziyi, die u ook al in ‘House of Flying Daggers’ kon zien), het geniale

Continue reading “15/3/2005: 2046” »

1/3/2005: OLD BOY

Geplaatst op door

090712-old-boyZeer warm aanbevolen door Quentin Tarantino: ‘Old Boy’ van de Zuid-Koreaan Park Chan-wook, een film die het in zijn thuisland beter deed dan ‘Kill Bill’ en ‘Matrix Revolutions’.

En wie zijn wij om Tarantino of de Zuid-Koreaanse cinemabezoekers tegen te spreken?

Een kerel wordt zonder opgaaf van redenen van straat geplukt, vijftien jaar lang vastgehouden en vervolgens – eveneens zonder opgaaf van redenen – weer op straat gedropt.

Het zal u ongetwijfeld niet verbazen dat de man a) met veel vragen zit en b) op wraak uit is.
Et voilà: wat volgt is een uitzinnige wraakopera, waarin volop gebruik wordt gemaakt van Continue reading “1/3/2005: OLD BOY” »

22/2/2005: TE DOY MIS OJOS

Geplaatst op door

Te-doy-mis-ojosHet gaat niet goed met Pilar en Antonio, een jong koppel uit Toledo: de opvliegende Antonio heeft Pilar al enkele keren het ziekenhuis in gemept, tot die genoeg heeft van de mishandelingen: op een nacht zoekt ze haar spullen bij elkaar en trekt ze bij haar zus in.

Antonio van zijn kant besluit in therapie te gaan, om zijn agressiviteit te leren beheersen.

Waarna een lang en zeer moeizaam verzoeningsproces volgt…

‘Te Doy Mis Ojos’ is een sober maar intens verfilmd relatieportret van de jonge Spaanse regisseuse Iciar Bollain, dat kan bogen op een stel prima acteurs en een sterke soundtrack van Alberto Iglesias.

De film werd bekroond met de Rob ‘Klop’ Verreycken-Award 2004.

HOUSE OF FLYING DAGGERS (Zhang Yimou)

Geplaatst op door

house_of_flying_daggers_014Wij houden van véél Chinezen, maar toch vooral van den dezen: Zhang Yimou is zijn naam, en hij schonk ons al een hele rij prachtfilms gaande van ‘Het Rode Korenveld’ en ‘Shanghai Triad’ tot ‘Not One Less’ en het briljante historische epos ‘Hero’ van vorig jaar.

Met ‘House of Flying Daggers’ gaat Zhang voort op de weg van die laatste film, en slaagt hij er zelfs in die nog te overtreffen.

Het verhaal draait rond de blinde Mei, een nieuw meisje in het Pioenpaviljoen dat ervan verdacht wordt banden te hebben met het House of Flying Daggers, een groep rebellen.

Jin krijgt de opdracht haar te ontmaskeren, en beraamt samen met Leo een plan om het hoofd van het House of Flying Daggers in de val te lokken. Jin en Mei worden echter Continue reading “HOUSE OF FLYING DAGGERS (Zhang Yimou)” »

8/2/2005: UN LONG DIMANCHE DE FIANCAILLES

Geplaatst op door

69581319Moeten we u hier na meesterwerken als ‘Delicatessen’ of ‘Amélie Poulain’ nog proberen te overtuigen van het unieke talent van Jean-Pierre Jeunet?
We hopen voor u van niet.

Jeunets nieuwste parel heet ‘Un Long Dimanche de Fiançailles’ en speelt zich af in de nasleep van WO I.

Mathilde wil niet zomaar geloven dat haar geliefde Manech aan het front gesneuveld is, en start koppig een eigen zoektocht, waarin ze stukje bij beetje de ware – en nogal gruwelijke – toedracht ontdekt…

‘Un Long Dimanche de Fiançailles’ is een volstrekt unieke film, want tegelijk én een

liefdesfilm én een modern sprookje én een reflectie op de absurde slachtpartij die WO I was.

Bovendien is Audrey ‘Amélie Poulain’ Tautou – alwéér – geweldig als Mathilde, en zijn Continue reading “8/2/2005: UN LONG DIMANCHE DE FIANCAILLES” »

25/1/2005: GOODBYE, DRAGON INN

Geplaatst op door

1933_56181562992_858_nTsai Ming-Liang is de man die ‘The Hole’ en ‘The River’ gemaakt heeft!

Voilà, meer zou hier eigenlijk niet moeten staan om u voor ‘s mans nieuwste vierklauwens naar het Filmhuis te laten snellen, want wie die ooit gezien heeft, weet dat we hier met een échte grootmeester te maken hebben.

Ter informatie willen we er nog wel bijvertellen dat de ‘Dragon Inn’ uit de titel slaat op de gelijknamige kung fu-klassieker van King Hu, en de ‘Goodbye’ op een oude, afgeleefde buurtcinema die na de vertoning van die film definitief de deuren zal sluiten.

Die oude bioscoop is meteen ook de hoofdrolspeler in deze zorgvuldig gecomponeerde prachtfilm, waarin Ming-Liang zijn vaste thema’s – verlangen, eenzaamheid en de Continue reading “25/1/2005: GOODBYE, DRAGON INN” »

18/1/2005: GEGEN DIE WAND

Geplaatst op door

headon1Wat vooraf zal gaan: van 18/1 tot en met 15/2 toont het Filmhuis in het voorprogramma ‘WEG VAN BRUSSEL’, een selectie kortfilms over/uit/zich afspelend in Brussel en/of van/met Brusseleirs: een filmische Zinneken Parade, quoi, gemaakt door de grootste talenten uit onze filmscholen!

In het hoofdprogramma: ‘Gegen die Wand’ van Fatih Akin, een film die bijna naadloos aansluit op ‘Ae Fond Kiss’, want ook hier draait het om lovestory waarvan de hoofdrolspelers – Cahit en Sibel – uitgebreid met hun eigen cultuur worstelen.

De twee Duitsers van Turkse origine hebben elkaar leren kennen in een psychiatrische inrichting, waarin ze allebei na een zelfmoordpoging waren beland.
Om Sibel te redden uit het moslimkeurslijf waarin haar familie haar wil dwingen, besluit de twintig jaar oudere Cahit een soort schijnhuwelijk met haar aan te gaan: zo kan hij zich voor het eerst in zijn leven ook eens nuttig maken…

‘Gegen die Wand’ won op het jongste Filmfestival van Berlijn de Gouden Beer, vooral dankzij de acteerprestatie van de ‘debuterende’ hoofdactrice Sibel Kekili – van wie achteraf uitlekte dat ze helemaal geen debutante was, omdat ze al in een aantal pornofilms had meegespeeld. En u?

11/1/2005: SPRING, SUMMER, FALL, WINTER… AND SPRING

Geplaatst op door

300383_image2_1Eén van de meest vitale filmlanden van de afgelopen jaren is ongetwijfeld Zuid-Korea: onlangs kon u in het Filmhuis nog ‘Memories of Murder’ van Bong Joon-Ho ontdekken, ‘Old Boy’ van Park Chan-Wook wordt alom bejubeld, de oude meester Im Kwon-Taek is nog lang niet uitgefilmd en ook Kim Ki-Duk (‘The Isle’, ‘Samaria’) is zich in het Westen een naam bij elkaar aan het filmen.

In ‘Spring, Summer…’ schetst die laatste het leven van twee boeddhistische monniken die op een drijvend tempeltje verblijven: een uiterst minimaal gegeven, maar voor Kim genoeg

om er een boeiend én bloedmooi gefilmd verhaal over een meester en zijn opgroeiende leerling van te maken.

Die laatste volgen we doorheen de voorbijdrijvende seizoenen: eerst als zesjarige, daarna  als hopeloos verliefde tiener (een meisje is op het ascetische, adembenemd mooie monnikeneilandje neergestreken!), en uiteindelijk als man van middelbare leeftijd, die min of meer de levenslessen van de meester begint te snappen.

U hoeft overigens absoluut geen Koreaan of zenboeddhist te zijn om de filmische pracht van ‘Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring’ te kunnen vatten: twee ogen en twee oren hebben volstaat ruimschoots.

4/1/2005: AE FOND KISS

Geplaatst op door

ae_fond_kiss_xl_01Na Ché op zijn motsiklet nog niet genoeg revolutie gehad?

Hierzie, dan gooien we er nog rap de jongste Ken Loach bovenop!

Deze keer verfilmde Rooie Ken (‘Land and Freedom’, ‘Kes’, ‘Hidden Agenda’…) een soortement multicultureel Romeo & Julia-verhaal dat zich afspeelt in Glasgow: Casim, zoon van Pakistaanse immigranten, werkt als DJ in een nachtclub.

Tot daar geen probleem voor zijn familie, maar dat verandert snel wanneer hij verliefd wordt op Roisin.

Roisin is een intelligent, mooi, blond en katholiek meisje, maar van een huwelijk kan volgens Casims familie geen sprake zijn, want ten eerste is zij een goree – een blanke – en ten tweede is Casim voorbestemd voor zijn nicht Yasmine…

‘Ae Fond Kiss’ is in de Ken Loach-traditie weer sober verfilmde sociale cinema, met zowat recht van de straat geplukte maar uitstekende acteurs.

28/12/2004: DIARIOS DE MOTOCICLETA

Geplaatst op door

diarios_de_motocicleta_(2003)Een biografische film over Ché?

Dat moést bijna wel een brok Reevoluutsjoneire Gerilja-sinema met heroïsche gevechten tegen de inslechte kapitalisten en met bijrollen voor Fidel en diens Sigaar worden, maar gelukkig is de Braziliaan Walter Salles er met zijn ‘Diarios de Motocicleta’ mooi in geslaagd dààr omheen te fietsen.

Salles (zie ook ‘Central do Brasil’) concentreert zich immers maar op één halfjaar uit Guevara’s leven, en dan nog een halfjaar uit zijn prerevolutionaire-periode, waarin hij met zijn makker Alberto Granado op de motor door Zuid-Amerika trok.

Geen echt politieke film, dus, maar eerder een Kerouac-achtige roadmovie over twee burgerjongetjes die tijdens een als plezierreis opgezette trip langzaamaan uitgroeien tot revolutionairen-in-de-dop.

Met Gael Garcia Bernal (eerder al de ster van ‘Amores Perros’, ‘Y Tu Mama Tambien’ en ‘La Mala Educacion’) in de rol van de jonge Guevara, en de Argentijnse soapacteur Rodrigo de la Serna als Alberto Granado.