Veertig jaar na de dood van Maria Callas pakt de Franse regisseur Tom Volf uit met een volstrekt uniek portret van deze nog altijd onovertroffen operadiva: een documentaire die gebaseerd is persoonlijke home movies, een aantal nooit eerder geziene live-opnames en raak gekozen archiefbeelden.
Ook de (door Fanny Ardant voorgelezen) tekst die u de hele film lang offscreen hoort is overigens honderd procent Callas, want die bestaat helemaal uit persoonlijke brieven en notities van de zangeres.
Kantelpunt in de film (en haar leven) is haar beruchte optreden op 2 januari 1958 in de Opera van Rome: Callas staat op het toppunt van haar roem, en mag het net verbouwde operahuis heropenen met een groots gala-optreden voor een publiek van wereldsterren, beau monde en machtigen der aarde, de Italiaanse president op kop.
Na de eerste akte geeft Callas er echter de brui aan: volgens haarzelf omdat ze te ziek is om verder te zingen, volgens kwatongen en de van de situatie smullende paparazzi omdat ze zich als een hautaine diva gedraagt.
Haar reputatie van ‘briljant maar onhandelbaar’ is meteen gevestigd, en die krijgt ze nog meer opgekleefd nadat ze datzelfde jaar keihard botst met Rudolf Bing, de zeer machtige directeur van Continue reading “MARIA BY CALLAS (Tom Volf)” »
Nu al met vele lengtes voorsprong de grappigste én de meest onthutsende documentaire van 2018: het fantastische ‘Ni Juge, Ni Soumise’ van het duo Jean Libon & Yves Hinant.
Al meer dan twintig jaar vraagt de kunstwereld zich af wie en wat Maurizio Cattelan nu precies is: een flauwe grappenmaker? Een genie? Een oplichter? Een artistiek-anarchistische stuntman?
In Calabrië, in het uiterste zuiden van Italië, woont een kleine zigeunergemeenschap naast de lokale Italianen en de vele gestrande Afrikaanse vluchtelingen.
De verpleegster Manuela is een ploetermoeder die haar tienerzoon Esteban sinds zijn geboorte helemaal alleen heeft opgevoed.
‘Todo Sobre Mi Madre’ is 
In zijn uiterst fraaie, poëtische documentaire ‘Inside The Distance’ portretteert regisseur Elias Grootaers de Armeen Giorgi Shakhsuvarian, een man die opgroeide in Tbilissi, maar die ondertussen al vijftien jaar in België woont.
Daphne is een Londense thirtysomething die nog altijd een soort studentenleventje leidt: ze komt aan de kost als keukenhulp in een restaurant, zuipt zichzelf geregeld klem, heeft een ongemakkelijke relatie met haar bezorgde moeder en scharrelt bij wijze van entertainment geregeld een onenightstand op – die ze met haar lekker brutale bek en cynische humor meestal meteen weer de deur uitwerkt.
Op maandag 5 maart vertonen we de klassieker 
lex (sterke rol van