KOOP NU AL UW SEIZOENSKAART 2026-27!

Geplaatst op 1 augustus 2026 door (godb)

SUPERTIP:

Koop nu HIER al onze FILMHUIS-SEIZOENSKAART 2026-27!

Waarom, vraagt u?

Wel: met een seizoenskaart krijgt u niet alleen een korting van 2 euro op onze reguliere vertoningen, u steunt er ook het Filmhuis mee.
Twee goede redenen om ze zéker aan te schaffen.

Concreet: wie géén seizoenskaart heeft, betaalt 8 euro inkom voor onze reguliere vertoningen.

Mét een seizoenskaart betaalt u slechts 6 euro inkom per vertoning!

Ook de prijs van de seizoenskaarten zelf is onveranderd laag gebleven: 6 EURO.

De seizoenskaart 2026-27 is geldig tot 30 augustus 2027.

OPGELET: een seizoenskaart is strikt persoonlijk, en mag niet doorgegeven worden.
We proberen de prijzen voor zowel onze tickets als seizoenskaarten zo democratisch mogelijk te houden: dit lukt alleen als iedereen zich aan deze regel houdt.

Hou er ook rekening mee dat een seizoenskaart recht op korting geeft, maar géén plaats in de zaal garandeert. Vol = vol!

De seizoenskaart-korting geldt voor al onze reguliere vertoningen, maar voor speciale vertoningen wijken we heel soms van deze regel af.
Dit wordt uiteraard telkens vooraf aangekondigd op de website of nieuwsbrief.

De seizoenskaart is zowel online HIER als aan de avondkassa (cash betalen) te koop

Vlakbij de Vijfhoek, Hanswijk en de statie: ONTDEK DE NIEUWE FILMHUISLOCATIE!

Geplaatst op 1 augustus 2026 door (godb)

Hey Filmhuizers,

het heeft even geduurd, maar het is zover: er is een nieuwe locatie voor het Filmhuis!

En tegelijk ook een beetje een oude locatie, want we verhuizen naar Moonbeat, de vroegere zaal van het Mechels Miniatuur Theater (MMT) aan de Oude Brusselsestraat 10, waar we van eind jaren tachtig tot begin jaren negentig van de vorige eeuw ook al onze vaste stek hadden.

Die oude zaal is intussen volledig gerenoveerd en gemoderniseerd, en dus de ideale plek voor onze Filmhuisvertoningen: 148 gezellige en comfortabele zitjes staan op de filmliefhebbers – u, dus! – te wachten.

Noteer dus de nieuwe plaats van afspraak voor de liefhebbers van kwaliteitsfilms: Moonbeat, Oude Brusselsestraat 10 in Mechelen.

Hartje Mechelen, vlakbij de Vijfhoek, de Hanswijkstraat en de Onze-Lieve-Vrouwestraat, en op wandelafstand van zowel de Grote Markt als het Station.

BEREIKBAARHEID:

Te voet of met de fiets:
Het Filmhuis bevindt zich in het Mechelse stadscentrum: de Oude Brusselsestraat 10 is op hooguit enkele minuten stappen te bereiken vanaf zowel de Grote Markt als het Station.

Vanaf de Grote Markt: ga door de Bruul, steek de Dijle en het kruispunt met de Hanswijkstraat/Onze-Lieve-Vrouwestraat (de Vijfhoek) over.
Het rechts lichtjes omhoog lopende straatje is de Oude Brusselsestraat.

Vanaf het Station: ga richting centrum, volg de Consciencestraat, steek de binnenring over, naar de Graaf van Egmontstraat. Het tweede straatje links is de Oude Brusselstraat.

Met het openbaar vervoer:
Het treinstation van Mechelen ligt op wandelafstand, zie hierboven voor de route.

De bushalte van Lijn 1 ligt recht voor de deur, in de Graaf van Egmontstraat.
Aan het station vertrekken bussen van alle andere lijnen.

Met de auto:
Neem op de E19 de afrit Mechelen-Zuid en volg de tangent tot aan de Leuvensesteenweg.
Sla daar af naar links, en steek aan het kruispunt met de binnenring over. Rij de Hanswijkstraat door, ga aan het kruispunt naar links, enkele meter de Graaf van Egmonstraat in. Het rechts lichtjes omhoog lopende straatje is de Oude Brusselsestraat.

Dichtstbijzijnde betaalparking (ondergronds): Q-Park Bruul op de Hendrik Speecqvest

MEER INFO?
– Praktische info en tickets vindt u HIER!

– Programma-info wordt constant op onze site aangevuld. Blijf op de hoogte door u in te schrijven op onze nieuwsbrief.

En oh, onze locatie mag dan wel veranderen, de programmamix met alléén maar zorgvuldig voor u geselecteerde kwaliteitsfilms blijft uiteraard dezelfde: de beste nieuwe releases in combinatie met klassiekers, de sterkste bioscoopdocumentaires én aandacht Continue reading “Vlakbij de Vijfhoek, Hanswijk en de statie: ONTDEK DE NIEUWE FILMHUISLOCATIE!” »

TUNER (Daniel Roher)

Geplaatst op 1 juli 2026 door (godb)

In het uitstekende ‘TUNER’ speelt Leo Woodall de rol van Niki White: ooit was hij een uiterst talentvol jong pianist, maar die droom moest hij opgeven door hyperacusis, een gehoorkwaal waardoor je steeds méér gaat horen – in die mate dat het kleinste geluidje een marteling kan worden.

Door zijn ziekte wordt hij verplicht wordt de hele dag met gehoorbeschermers rond te lopen, maar tegelijk kan hij met zijn over-perfecte gehoor wel aan de slag als pianostemmer, bij de oude Harry Horowitz (excellent vertolkt door good old Dustin Hoffman).

De ervaren Harry ontfertmt zich als een echte vaderfiguur over de jonge Niki en leidt hem helemaal in het vak op, ook al zit hij door zijn hoge leeftijd met een kwakkelende gezondheid én wordt hij stilaan doof, wat uiteraard niet echt handig is voor een pianostemmer…

Bovendien valt er van dat pianostemmen nauwelijks te leven. Het is te zeggen: tot een stel criminelen bij toeval ontdekt dat Niki’s perfecte gehoor ook bruikbaar is bij het openen van kluizen….

‘TUNER’ is een beetje een film met alle eigenschappen van een goede pianostemmer: ouderwets degelijk, met kennis van het ambacht gemaakt, uitstekend geacteerd en uitermate vakkundig in elkaar gezet.

Bovendien zet ‘TUNER’ de kijker continu heerlijk op het verkeerde been: nu eens lijk je in een buddy movie uit de seventies te zitten, vervolgens in een romantisch drama, dan weer in een zenuwslopende actiethriller en daarna in een drama dat de grote levensvragen niet uit de weg gaat.

In de handen van een slechte regisseur had dat tot een onnozele warboel kunnen leiden, maar de jonge Canadees Daniel Roher bewijst hier dat hij niet voor niks al een Oscar op zijn schouw heeft staan (voor zijn documentaire ‘Navalny’).
Zijn ‘TUNER’ is Amerikaanse cinema van het genre waarvan er in tijden van Continue reading “TUNER (Daniel Roher)” »

KÖLN 75 (Ido Fluk)

Geplaatst op 1 juli 2026 door (godb)

Keulen, 1974.
Vera Brandes is een Duitse tiener die helemaal wild is van jazz.

Haar vader heeft al netjes haar volledige levensroute voor haar uitgestippeld (ze zal net als hemzelf tandarts worden), maar de 18-jarige Vera zit met totaal andere plannen in haar hoofd: ze droomt ervan de geniale Amerikaanse jazzpianist Keith Jarrett naar Keulen te halen om hem in het Operahuis te laten spelen – een plaats waar nog nóóit een jazzoptreden heeft plaatsgevonden.

Het lijkt een niet te realiseren wild idee van een naïeve puber, maar met het enthousiasme

dat alleen tieners kunnen hebben slaagt ze zowaar nog in haar opzet ook: op 24 januari 1975 arriveert Jarrett in Keulen voor een concert dat georganiseerd is door de jongste Duitse concertpromotor ooit.

Alleen lijkt het goede nieuws daar te eindigen, want daarna dreigt alles wat verkeerd kan gaan ook effectief verkeerd te gaan. Erger nog: wanneer de doodvermoeide Jarrett de verkeerde, zeer gammele en slecht gestemde piano ziet waarop hij enkele uren later zal moeten spelen, dreigt hij zelfs het (uitverkochte) concert te annuleren…

Elke rechtgeaarde jazzfan kent waarschijnlijk het verdere verloop van het verhaal (en heeft het fenomenale resultaat in de platenkast staan), en alle anderen raden we aan dat te komen Continue reading “KÖLN 75 (Ido Fluk)” »

Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS

Geplaatst op 1 juli 2026 door (godb)

BELGISCHE PREMIÈRE!

In samenwerking met SMELT RECORDS
———

Het is 1991: Jonathan Demme‘s fenomenale thriller ‘The Silence of the Lambs’ lokt niet alleen miljoenen bezoekers naar bioscopen wereldwijd, maar de film wordt ook nog eens overladen met vijf Oscars en laaiende recensies.

Voor één van de cruciale scènes van de film – de scène waarin de creepy seriemoordenaar ‘Buffalo Bill’ al dansend recht in de camera kijkt – gebruikt Demme op de soundtrack een nummer van een obscure zangeres die hij ook in zijn vorige films al gebruikt heeft: ‘Goodbye Horses’ van ene Q Lazzarus.

Bij het maken van de scène lagen ook de opties om te kiezen voor nummers van David Bowie, Bob Seger of The Rolling Stones op tafel, maar die voorstellen gooit de regisseur allemaal in de vuilnisbak: hij gaat voor een nummer van een onbekende zangeres die aan de kost komt als taxichauffeur, en die hij ontdekte toen ze ooit voor hem een demotape speelde tijdens een taxirit.

Maar ook al wordt ‘The Silence of the Lambs’ een enorme kaskraker en vraagt iedereen zich af van wie ‘dat ene nummer’ bij ‘die ene scène’ is: geen enkele hapt platenfirma toe, want een zwarte vrouw met dreadlocks en een etherische, androgyne stem die rock wil zingen wordt als ‘onverkoopbaar’ gecatalogeerd.

Daarna lopen alle sporen naar Q Lazzarus dood: terwijl haar ‘Goodbye Horses’ jaar na jaar meer tot een absolute cultklassieker uitgroeit, lijkt zij van de aardbodem verdwenen.
Het nummer wordt in tal van films gebruikt, duikt op in ‘Family Guy’, belandt zowaar op de Continue reading “Belgische première: GOODBYE HORSES: THE MANY LIVES OF Q LAZZARUS” »

Predikheerlijke Muziekfilms: SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS (Anton Corbijn)

Geplaatst op 1 juli 2026 door (godb)

In het uitmuntende ‘SQUARING THE CIRCLE’ vertelt Anton Corbijn het verhaal van Hipgnosis, het ontwerpersstudio van Storm Thorgerson en Aubrey ‘Po’ Powell.

Beide heren zorgden vanaf eind jaren ’60 voor een lange reeks iconisch geworden platenhoezen, te beginnen met hun ontwerpen voor Pink Floyd: ‘A Saucerful of Secrets’, ‘Atom Heart Mother’, ‘Dark Side of the Moon’… allemaal hoezen uit de koker van de Hipgnosis-heren .

Vooral de prisma/pyramide-hoes van million seller ‘Dark Side of the Moon’ zorgde ervoor dat de platenfirma’s en topbands opeens in de rij stonden om óók met hen te werken: van Led Zeppelin tot Paul McCartney, van Peter Gabriel tot Black Sabbath, en van The Police tot AC/DC.

Bovendien waren de seventies dé gouden dagen van de muziekbusiness: geen idee was te groot, te wild of te gek, en geld was geen probleem (drugs evenmin), wat leidde tot een reeks unieke, klassieke visuele meesterwerkjes die in miljoenen huiskamers in de kast stonden.
Of zoals Noel Gallagher het in deze docu zeer treffend omschrijft: ‘The poor man’s art collection’.

Predikheerlijke_Zomer

De creativiteit van Hipgnosis beperkte zich overigens lang niet tot platenhoezen alleen: zo ontwierpen ze evengoed het logo van Led Zeppelin of de boekcover van Douglas Adams‘ science fictionklassieker ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’.

Op de in 2013 overleden Storm Thorgerson na komen zowat alle rechtstreeks betrokkenen aan het woord, wat een stroom aan bijzonder sappige, grappige anecdotes én een brok zeer boeiende muziekgeschiedenis oplevert.
De typisch sobere zwart-wit-stijl waarin Corbijn de geïnterviewden filmde contrasteert Continue reading “Predikheerlijke Muziekfilms: SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS (Anton Corbijn)” »

Predikheerlijke Muziekfilms!

Geplaatst op 1 juni 2026 door (godb)

Predikheerlijke_Zomer Ook dit jaar zorgen we op de Predikheerlijke Zomer 2026 weer voor een fijn uitgekiend aanbod van muziekfilms.

We hadden onze vertoningen gepland op het stemmige binnenplein van het Predikheren, maar door de regenvoorspelling hebben we alle voorstellingen verplaatst naar de PREDIKHERENKERK!

Aanvang telkens om 21u00.

TIP: de nieuwe Filmhuis-seizoenskaart 2026-27 is al meteen geldig voor de Predikheerlijke muziekfilms!
Vóór u een filmticket koopt is het dus slim eerst HIER de nieuwe Filmhuis-seizoenskaart 2026-27 te kopen: daarmee bespaart u een heel seizoen lang 2 euro per vertoning.

Welke films mag u de komende dagen verwachten?

Op ZATERDAG 22 AUGUSTUS:

I WAS A TEENAGE SEX PISTOL

Het verhaal van één van de meest cruciale groepen uit de rockgeschiedenis: The Sex Pistols.

Nu eens niét verteld vanuit het standpunt van loudmouth Johnny Rotten, maar vanuit dat van Glen Matlock: de man die een groot deel van de onverwoestbare Pistols-classics schreef, maar al snel uit de groep getrapt werd om plaats te maken voor Sid Vicious.

Vol rijkelijke en goedgekozen archiefbeelden plus rake getuigenissen en anecdotes van interessante insiders (alle Pistols minus Rotten, Debbie Harry en Clem Burke van Blondie, en zowaar Billy Idol…) biedt ‘I WAS A TEENAGE SEX PISTOL’ niet alleen een aanstekelijke, opwindende muzikale geschiedenis, maar geeft de film ook een prima tijdsbeeld van de grauwe, deprimerende sfeer in Engeland halverwege de jaren zeventig.

INFO, TRAILER & RECENSIES HIER!

Vertoning: Zaterdag 22 augustus om 21u00 in de Predikherenkerk!

in samenwerking met de CONCERTZAAK

———————

Op ZONDAG 23 AUGUSTUS:

SQUARING THE CIRCLE: THE STORY OF HIPGNOSIS

Het zéér amusante en zéér boeiende verhaal van Hipgnosis, het legendarische ontwerperscollectief van Storm Thorgerson en Po Powell.

De twee beginnen hun carrière in volle hippietijd met de coverontwerpen voor een (toen nog) relatief onbekend groepje van hun vrienden: Pink Floyd.

Wanneer die hun grote doorbraak ‘Dark Side of the Moon’ opeens met miljoenen tegelijk over de toonbank vliegt, wil plots iederéén samenwerken met de bedenkers van de iconische prisma/pyramide-hoes van die plaat: Paul McCartney, Led Zeppelin, Peter Gabriel, Black Sabbath, AC/DC, The Police en vele, vele andere wereldsterren laten allemaal hun hoezen door de Hipgnosis-ontwerpen.

Bonus: we bevinden ons in de seventies, en de muziekbusiness draait als nooit tevoren. Geen idee is te gek, want geld is geen enkel probleem (drugs evenmin).
Het resulteert in een héérlijke, schelmachtige docu van Anton Corbijn met (op de overleden Thorgerson na) àllle betrokkenen: van Robert Plant en Roger Waters tot Paul McCartney en Noel Gallagher.

INFO, TRAILER & RECENSIES HIER!

Vertoning: Zondag 23 augustus om 21u00 in de Predikherenkerk!

In samenwerking met de muziekafdeling van de PREDIKHEREN-bib!

Het Filmhuis-Slotfeest 2025-26: DJ AHMET

Geplaatst op 1 mei 2026 door (godb)

Ahmet is vijftien en een herderszoon uit een oerconservatief moslimdorpje ergens tussen de heuvels van Noord-Macedonië.

Na de dood van zijn moeder heeft zijn vader hem van school gehaald om de schapen te hoeden en voor zijn broertje te zorgen, een broetje dat sinds de dood van mama geen woord meer gezegd heeft.

Wanneer Ahmet bij toeval op een illegale rave stuit, gaat een volstrekt onbekende wereld voor hem open: hij begint te dromen van een carrière als dj, en installeert bij wijze van start een boombox op zijn tractor.
DJ worden lijkt in het oerconservatief dorpje een volstrekt kansloze droom, al even onmogelijk als zijn liefde voor de mooie, vrijgevochten Aya, een meisje dat al uitgehuwelijkt is.

Bovendien heeft zijn vader een zéér ernstig probleem ontdekt: bij al zijn muzikale – en liefdesavonturen is Ahmet een schaap kwijtgeraakt…

De manier waarop het kleurrijke ‘DJ AHMET’ tot stand kwam was al even hobbelig en onwaarschijnlijk als het pad naar de dj-carrière van zijn hoofdpersonage (COVID! Geen geld! Productieproblemen!), maar na meer dan zes jaar kon de film dan toch uiteindelijk voor minder dan een miljoen euro gedraaid worden in enkele piepkleine dorpjes in Noord-Macedonië.

En zie: deze zalige, grappige, swingende en ontwapenende crowdpleaser groeide bij zijn première meteen uit tot dé hit van het Sundance Festival (het Cannes van Amerika, zeg maar), waar het niet alleen de Publieksprijs won maar ook een berg laaiende persrecensies kreeg.

Daarna zette deze zalige, grappige crowdpleaser zijn internationale triomftocht gewoon door, nu dus ook tot in België, en meer bepaald Mechelen.

Kortom: zet uw schapen op stal, blink uw tractor op en begeef u met zijn allen in kuddevorm Continue reading “Het Filmhuis-Slotfeest 2025-26: DJ AHMET” »

NO OTHER LAND (Basel Adra & Yuval Abraham)

Geplaatst op 1 mei 2026 door (godb)

Basel Adra is een jonge Palestijnse activist uit de Westelijke Jordaanoever die al zijn hele leven tegen de massale verdrijving van de Palestijnen door de Israëlische autoriteiten vecht.

Hij legt de systematische vernietiging van dorpen in zijn streek vast, waar huizen door bulldozers worden verwoest en de bewoners door de Israëlische soldaten worden verjaagd. De beelden die hij vastlegt post hij op sociale media.

Wanneer hij de Israëlische journalist Yuval Abraham ontmoet, ontstaat er – ondanks de

grote ongelijkheid en de verschillen tussen de twee – een onwaarschijnlijke vriendschap tussen de twee. Maar die band komt hoe langer hoe meer onder druk te staan….

In een gebied waar elke dialoog tussen de gemeenschappen verdampt lijkt, werd ‘NO OTHER LAND’ gemaakt door een gemengd Palestijns-Israëlisch collectief van Basel Adra, Yuval, Hamdan Ballal en Rachel Szor: dat alleen is al een daad van verzet (de filmmakers ontvingen doodsbedreigingen), en biedt toch een splinter hoop in een verder uitzichtloos lijkende toestand.

Hoe pijnlijk, schrijnend en tragisch het beeld ook is dat de film schetst, tegelijk is ‘NO OTHER LAND’ een oproep tot actie én een voorbeeld van hoe het ook anders en Continue reading “NO OTHER LAND (Basel Adra & Yuval Abraham)” »

I SWEAR (Kirk Jones)

Geplaatst op 1 mei 2026 door (godb)

John Davidson is niet alleen een begenadigd student, ook op het voetbalveld blijkt hij heel wat talent te hebben.

De beloftevolle keeper uit Galashiels, een klein Schots stadje, droomt dan ook van een roemrijke carrière als profvoetballer, maar wanneer een belangrijke scout een wedstrijd komt bekijken, krijgt hij plots last van vreemde tics.
Ook op school komt hij in de problemen, omdat hij steeds loopt te vloeken en iedereen ongepaste dingen in het gezicht schreeuwt. Daardoor wordt hij niet alleen gepest, maar wordt hij stilaan ook door zijn eigen familie buitengesloten, en raakt hij meer en meer geisoleerd.

Wanneer de artsen hem met het syndroom van Gilles de la Tourette diagnosticeren, helpt dat niet echt veel: in de jaren ’80 was nog niet erg veel geweten over deze aandoening, en zelfs

de artsen zélf begrepen de ziekte nog niet goed.

Gelukkig is er Dottie, de nuchtere moeder van een oud-klasgenoot: de onverwachte band tussen de terminaal zieke vrouw en de vloekende, schunnigheden uitbrakende en vol oncontroleerbare tics zittende tiener zorgt ervoor dat hij weer wat zelfvertrouwen tankt, gewoon zichzelf durft te zijn en iedereen met vooroordelen (ook zijn familie) met open vizier aan te spreken.

‘I SWEAR’ is een op ware feiten gebaseerd verhaal over het belang van eerlijkheid om vooroordelen uit de wereld te helpen, én van de rol die humor daarbij kan spelen. De echte John Davidson – hier heerlijk vertolkt door Robert Aramayo – groeide immers uit tot de zeer succesvolle woordvoerder van de Tourette-gemeenschap, die erin slaagde zowat op zijn eentje de misverstanden en het onbegrip over de aandoening uit de wereld – of toch uit Groot-Brittanië – te helpen.

Deze zéér onderhoudende en fucking grappige film kaapte onverwacht drie van de belangrijkste BAFTA’s (de Britse versie van de Oscars) weg voor de neus van enkele Continue reading “I SWEAR (Kirk Jones)” »