20/2/2007: PARIS, JE T’AIME!

paris-je-t-aime-parc-monceau-2006-02-gMaak met twee à drie acteurs een vijf minuten durende film over een romantische ontmoeting in Parijs: dat was de simpele opdracht die 18 cineasten uit de vier windstreken in de bus kregen.

Het resultaat heet ‘Paris je t’aime’, een mooie mengeling van liefde, humor en tristesse.

Hoogtepunten in deze mix van stijlen en verhalen?
De Coen Brothers die Steve Buscemi in een metrostation oogcontact laten krijgen met een halve hooligan (lachen!)

Gerard Depardieu die Gena Rowlands en Ben Gazzara samenbrengt in een bistro.

Alexander Payne die een Amerikaanse van middelbare leeftijd haar trip laat vertellen.

Nobuhiro Suwa die de treurnis van een moeder om haar overleden zoontje filmt.

Of Wes Craven, die vrouwelijke fans van Oscar Wilde volgt naar Père Lachaise.

Zoals ze in Parijs zeggen: très chouette!

PARIS, JE T’AIME!
Regie: Joel & Ethan Coen, Tom Tykwer, Gerard Depardieu, Gus Van Sant, Alfonso Cuaron, Christopher Doyle, Olivier Assayas, Bruno Podalydès, Gurinder Chadha, Alexander Payne, Isabelle Coixet, Nobuhiro Suwa, Richard LaGravenese, Olivier Schmitz, Vicenzo Natali, Sylvain Chomet, Walter Salles en Wes Craven
F 2006, 120 min
dinsdag 20 februari, 20u30

13/2/2007: EL LABERINTO DEL FAUNO

laberintoSpanje,1944: terwijl de burgeroorlog nog woedt, reist de kleine Ofelia met haar zwangere moeder naar het platteland, waar haar sadistische stiefvader op brutale wijze de anti-Franco-troepen bestrijdt.

Ofelia heeft echter zo haar eigen manier om met die situatie om te gaan: zij gebruikt haar ongebreidelde verbeeldingskracht om de boze machten rond haar te bestrijden.
Gewoon een steen in het bos oprapen blijkt voor haar bijvoorbeeld al voldoende om een hele sprookjes achtige plot in werking te zetten…

De Mexicaan Guillermo del Toro had zich al een uitstekende reputatie bij elkaar gefilmd in het fantastische- en horrorgenre, en zet met ‘El Laberinto del Fauno’ de kroon op zijn werk: een visueel verbluffende  Continue reading “13/2/2007: EL LABERINTO DEL FAUNO” »

6/2/2007: GRBAVICA

grbavicapicHoe zou het ondertussen eigenlijk in Sarajevo zijn?

Cineaste Jasmila Zbanic situeerde haar ‘Grbavica’ in de gelijknamige mult-etnische volkswijk van de stad, waar ze het verhaal vertelt van Sara.

Dit jongensachtige tienermeisje groeit op zonder vader, en werkt haar rebelse pubergedrag dan maar uit op haar stuurse moeder.

De bom in het gezinnetje barst helemaal wanneer de moeder – die alle moeite van de wereld heeft om de eindjes aan elkaar te knopen – geen   Continue reading “6/2/2007: GRBAVICA” »

30/1/2007: TIDELAND

tideland5Wie de oude afleveringen van het legendarische ‘Monty Python’s Flying Circus’ nog eens bekijkt, zal het vast met ons eens zijn: de briljante animatiefilmpjes van Terry Gilliam zijn na al die jaren nog steeds onovertroffen.

Na zijn Python-avonturen stortte Gilliam zich met dezelfde mix van krankzinnige humor, wilde fantasie en kinderlijk enthousiasme op het filmmaken, en dat leverde vaak fantastische resultaten op.

Neem nu bijvoorbeeld zijn jongste film: ‘Tideland’ is een sprookjesachtig portret van een klein meisje dat opgroeit tussen knettergekke, van de harddrugs snoepende ouders.

Akelig? Zeer zeker, maar toch weet het meisje te overleven, dankzij haar intelligentie, haar goede manieren en haar ‘vriendinnen': vier handpopjes die ze zelf van allerlei stemmetjes voorziet.


‘Tideland’ is een surrealistisch, spannend en gitzwart-grappig sprookje dat helemaal in de sfeer van ‘Alice in Wonderland’ baadt.
Niet te missen, ook al omdat Jeff Bridges, Jennifer Tilly en de piepjonge Jodelle Derland fantastisch staan te acteren.

USA 2005, 122 min
30 januari, 20u30

23/1/2007: LA TOURNEUSE DE PAGES

page-turner-tourneuse-de-pages-6
Melanie wil piano gaan studeren aan het conservatorium in een provinciestadje, maar wordt op het ingangsexamen weggelachen door het hoofd van de jury, die daarmee bruusk Melanies droom om pianiste te worden de grond inboort.

Jaren later kruisen echter de wegen van de twee vrouwen opnieuw, en dat brengt bij Melanie rancune en wraakgevoelens tegenover de concertpianiste naar boven…

Met ‘La Tourneuse de Pages’ maakte Denis Dercourt een uitstekend, naar het beste van Chabrol neigend drama over macht, manipulatie en angst. Zijn film werd de afgelopen maanden dan ook terecht onder lofzangen en jubelende kritieken bedolven.

Met een uitstekende Deborah François (die u nog kent als de piepjonge moeder uit ‘L’Enfant’) in de rol van de wraakengel.

16/1/2007: ANGEL FACE

Angel-Face-1952-6Met ‘Angel Face’ leverde de regisseur-acteur Otto Preminger in 1953 één van dé hoogtepunten uit zijn carrière af: een briljante film noir in de traditie van andere Preminger-meesterwerkjes als ‘Laura’ en ‘Fallen Angel’.

En aangezien het Brusselse Filmarchief onlangs besloot deze verbluffende filmklassieker terug in roulatie te brengen, kon het Filmhuis die kans natuurlijk niet laten liggen.

In ‘Angel Face’ speelt Jean Simmons de rol van Diana Treymane, de dochter van een miljonair die haar vader aanbidt en haar stiefmoeder vervloekt.

Het kindvrouwtje groeit uit tot een engelachtige femme fatale, die de chauffeur des huizes (een uitmuntende Robert Mitchum) in haar netten strikt: de man wéét dat ze gevaarlijk is, maar weigert te geloven dat ze haar stiefmoeder wil vermoorden. Ten onrechte, zo blijkt al  Continue reading “16/1/2007: ANGEL FACE” »

9/1/2007: INDIGENES

Indigenes465In ‘Indigènes’ schetst regisseur Rachid Bouchareb de dubbele strijd van de ruim 130.000 Algerijnse en Marokkaanse rekruten die tijdens de tweede wereldoorlog door Frankrijk geronseld werden.

Tijdens de oorlog vochten deze ‘indigènes’ met de Geallieerden mee om de nazi’s te verdrijven uit hun Franse ‘vaderland’ – dat ze overigens nog nooit gezien hadden.

En na de oorlog moesten ze de strijd met de Franse staat aangaan, want jarenlang bleef la douce France de verdiensten en de rechten van deze soldaten miskennen en negeren (…tot president Chirac onlangs deze film zag, en zo gegrepen was dat hij hen eindelijk een rechtvaardig pensioen beloofde)

‘Indigènes’ is een sterk oorlogsdrama, waarvoor de vier hoofdacteurs (Jamel Debbouze, Samy Naceri, Sami Bouajila en Roschdy Zem) gezamelijk de prijs voor de Beste Acteur ontvingen op het jongste festival van Cannes.

Een voorstelling i.s.m. vzw Ajyaal.

MAR-F 2006, 128 min
Tuesday 9 January 2007, 20:30

2/1/2007: THANK YOU FOR SMOKING

thank_you_for_smoking04Dames en heren, maak kennis met Nick Naylor.

Naylor is een gladjanus van het meest glibberige type, het soort aalgadde praatjesmaker die als woordvoerder van de tabaksindustrie grààg aan een talkshow met een doodziek kankerpatiëntje deelneemt.

En die daar niet alleen als sympathiekste weet uit te komen, maar die ondertussen voor de ogen van televisiekijkend Amerika ook nog eens de aanwezige antitabaksactivisten voor lul weet te zetten.

Kortom: wie zin heeft in een lekker zwarte satire op het cynisme van de spin doctors en press agents, mag deze ‘Thank You For Smoking’ niet missen, want het sterke scenario is Continue reading “2/1/2007: THANK YOU FOR SMOKING” »

26/12/2006: THE TASTE OF TEA

taste_of_tea_02Een familiekroniek, maar dan wel eentje zoals u er zelden één gezien hebt: in ‘The Taste of Tea’ vertelt de Japanse regisseur Ishii Katsuhito het verhaal van de familie Haruna, die net buiten Tokio woont.

Vader is hypnotherapeut, moeder tekent animatiefilms, zoon is hopeloos verliefd op een bloedmooie klasgenote, dochter wordt door een dubbel van zichzelf achtervolgd, de inwonende oom doet niks in het bijzonder en grootvader houdt de hele boel in de gaten.

Op zich allemaal niks speciaals (ten huize van ‘De Pfaffs’ lopen er veel grotere mafkezen rond), maar gelukkig doet regisseur Ishii Katsuhito er iets uiterst origineels mee, door animatiefilm, drama, humor en actie tot één magisch geheel te vermengen, en tegelijk ook nog eens een mooi beeld van het hedendaagse Japan te schetsen.

‘The Taste of Tea’ is een uiterst originele, poëtische en warme prent voor het hele gezin – ideaal voor de kerstperiode, dachten wij.

THE TASTE OF TEA (CHA NO AJI)
Regie: Ishii Katsuhito
J 2005, 141 min.
dinsdag 26 december, 20.30 u.

19/12/2006: CONGO RIVER

CongoZ,RiverBoatBarges,1984Congo: wij houden van het land en zijn volk, en in iets mindere mate van zijn leiders, maar soit, het blijft een fascinerende natie.

En dus tonen we u graag ‘Congo River’, waarin Congo-kenner Thierry Michel (van ‘Mobutu, Roi du Zaïre’) een prachtige state of the union schetst aan de hand van een reis langs zijn slagader: de machtige, ruim 4300 kilometer lange Congostroom.

Beelden van waanzinnige megalomanie wisselen af met stuitende armoede, absurde bureaucratie en (neo-)kolonialisme.
Even surrealistisch is om te zien hoe christelijke bekeringsijver er gedijt naast eeuwenoude rituelen, ceremonies en feesten.

Maar al de in bloed, ellende en honger gedrenkte erfenissen van het ‘beleid’ van LeopoldBoudewijn en Mobutu kunnen niet verhinderen dat er ook nog volop hoop leeft aan de  Continue reading “19/12/2006: CONGO RIVER” »