PROMISING YOUNG WOMAN (Emerald Fennell)

Promising_Young_Woman

Cassie is een vrouw van 30 die ooit een uiterst veelbelovende studente Geneeskunde was, tot ze na een onduidelijk incident abrupt met die studies stopte.
Nu woont ze terug bij haar ouders, en heeft ze overdag een eentonig baantje in een koffiebar.

‘s Avonds houdt ze er echter een zeer merkwaardige hobby op na: dan kleedt ze zich in haar beste outfits, en laat ze zich in de plaatselijke nachtclubs (zogezegd) helemaal vollopen met alcohol, en wacht ze (zogezegd) stomdronken tot een (zogezegd) bezorgde man zich over haar komt ontfermen.

Elke keer prijs, en bovendien blijkt het steevast om ‘vriendelijke’ en ‘hulpvaardige’

mannen te gaan die zó ‘bezorgd’ zijn dat ze haar naar hun bed meetronen.
Om daar vervolgens de schrik van hun leven mee te maken, wanneer die knappe, laveloze vrouw opeens een bloednuchtere, angstaanjagende wraakengel voor toxische mannen blijkt te zijn.

Wraak nemen op mannen lijkt een zowat levensnoodzakelijke bezigheid voor Cassie, tot Continue reading “PROMISING YOUNG WOMAN (Emerald Fennell)” »

MINARI (Lee Isaac Chung)

Minari_1

In het nostalgische en met prijzen overladen ‘MINARI’ blikt regisseur Lee Isaac Chung liefdevol autobiografisch terug op zijn kindertijd op het platteland van Arkansas.

We zien hoe de Koreaanse familie (die in de film Yi heet) vanuit Californië naar Arkansas trekt, waar vader Jacob en moeder Monica in een pluimveebedrijf aan de slag gaan. Die inkomsten moeten de basis leggen voor de échte droom van Jacob: zijn brood

verdienen door op zijn eigen boerderij Koreaanse groenten te telen.
De moeder heeft echter ernstige twijfels over de slaagkansen van dat idee, en is meer bezorgd om hun zoontje, dat een ernstige hartafwijking heeft.

Die tweespalt leidt tot ernstige spanningen binnen het gezin, die nog wat vergroot dreigen te worden wanneer ook oma Soon-ya nog bij de familie intrekt om op de
kinderen te passen. Want die Soon-ya een behoorlijk excentrieke oma…

De komst van oma zorgt alvast wél voor de eerste Koreaanse groente, want ze brengt Continue reading “MINARI (Lee Isaac Chung)” »

QUO VADIS, AIDA? (Jasmila Zbanic)

Quo_Vadis_Aida

Srebrenica, juli 1995.
De burgeroorlog in het uit elkaar gespatte ex-Joegoslavië woedt volop, en het Bosnisch-Servische leger rukt steeds verder op naar de stad.

Daar werkt Aida werkt als tolk op de Nederlandse VN-basis, maar als moslima zoekt ze – net als twintigduizend andere Bosnische moslims – een veilige plek voor haarzelf en haar familie.
Want waar ze er eerst van overtuigd was dat de troepen van de Verenigde Naties hen wel zouden beschermen tegen de moordzucht van de Servische generaal Ratko Mladic en zijn kornuiten, blijkt die hoop in realiteit vals: duizenden moslimvluchtelingen worden afgeslacht, zowat onder de ogen van de Nederlandse blauwhelmen, en in het hart van het o zo ‘beschaafde’ Europa…

De genocide van Srebrenica wordt meteen de grootste schandvlek op de Europese geschiedenis van na 1945, en legt de totale onmacht van de Verenigde Naties bloot.

Johan Heldenbergh speelt met verve Thom Karremans, de Nederlandse generaal die door samen met Mladic het glas te heffen (terwijl hij de legendarische zin ‘Don’t shoot the piano player’ uit zijn mond liet komen) hét symbool werd van de bijna sullige, knullige en tandeloze manier van optreden van de Verenigde Naties – je hoefde nochtans geen Continue reading “QUO VADIS, AIDA? (Jasmila Zbanic)” »

NOMADLAND (Chloé Zhao)

Nomadland_poster2

In ‘NOMADLAND’ maken we kennis met Fern, een vrouw van in de zestig die door de economische recessie niet alleen haar job maar zo ook ongeveer al haar bezittingen én haar huis verloren heeft.

Ze besluit – meer uit noodzaak dan als keuze – als een moderne nomade met een minibusje door het land te trekken, en ze blijkt lang niet het enige slachtoffer van de crisis die op dat idee gekomen is: collega-nomaden Linda May, Swankie en Bob Wells nemen haar onder hun hoede tijdens haar tocht door het (nog altijd vrij Wilde) Westen.

En hoewel de landschappen adembenemend zijn, moet ze onderweg allerlei onderbetaalde luizenbaantjes aannemen om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen: bij het alomtegenwoordige Amazon, als seizoenarbeider, in een diner, kortom: overal waar ze haar nog willen…

Net zoals in haar vorige films (zie ook: ‘The Rider’) castte regisseuse Chloé Zhao voor ‘Nomadland’ topacteurs als Frances McDormand en David Strathairn naast (in dit geval létterlijk) van straat geplukte amateurs – yep, Linda May, Swankie en Bob Wells heten echt zo, en maken ook in hun dagelijks leven deel uit van de bonte bente nomads die door Amerika trekken.

Het geeft deze uitmuntende film over het harde leven in de-maatschappij-naast-de- Continue reading “NOMADLAND (Chloé Zhao)” »

FIRST COW (Kelly Reichardt)

First_Cow

Oregon, ergens rond 1820: Otis ‘Cookie’ Figowitz is een timide kok die met een groep pelsjagers door de uitgestrekte wouden trekt, maar die de brutaliteiten van zijn ‘klanten’ beu is.

Onderweg ontmoet hij de ondergedoken King-Lu, een Chinese immigrant die op de vlucht is na het plegen van een moord, en algauw ontstaat een bloedband tussen de twee. Want allebei hebben ze een droom voor ogen: Lu wil een eigen boerderij, Cookie droomt ervan ooit een bakkerij in San Francisco uit te baten.

Maar hoe realistisch is dat voor twee rondzwervende schooiers, zonder startkapitaal en ergens in the middle of nowhere?

Die uitweg wordt hen verschaft door een koe: niet zomaar een koe, maar de eerste melkkoe in Oregon, geïmporteerd door de rijke en invloedrijke landeigenaar Chief Factor (geweldig vertolkt door Toby Jones), tevens de enige bezitter van een echt huis in de wijde omgeving.

‘s Nachts trekken de twee erop uit om stiekem de koe te melken, en het unieke kooktalent van Cookie zorgt voor de rest: de twee zetten een uiterst florerende handel in lekkere gebakjes op – zelfs de Chief Factor wordt een trouwe klant, niet beseffend dat Continue reading “FIRST COW (Kelly Reichardt)” »

DRUNK (Thomas Vinterberg)

Drunk_Poster

 

In ‘DRUNK’ speelt de immer geweldige Mads Mikkelsen op zéér overtuigende wijze Martin, in vervlogen tijden veruit de beste leraar van zijn middelbare school, maar nu alleen nog een uitgebluste man van middelbare leeftijd, over wie leerlingen en ouders zich zorgen beginnen te maken.

Bovendien verwaarloost hij niet alleen zijn job, maar lijkt ook in zijn privéleven alles de foute kant op te gaan – zijn huwelijk loopt dan ook onafwendbaar op de laatste benen.

Gelukkig heeft hij nog enkele fijne collega’s die een idee hebben waar alléén mannen van middelbare leeftijd op kunnen komen: als ze de geheelonthouder nu eens zo ver krijgen

om met hen mee te bingedrinken?

Hoe zatter het gezelschap wordt, hoe beter uiteraard ook de daaropvolgende ideeën worden: zo stelt Nikolaj voor dat ze bij wijze van experiment voortaan allemaal doorheen de dag gaan drinken, om zo het ‘juiste’ alcoholpercentage in hun bloed te behouden: die prettige roes zou er volgens hem voor zorgen dat je meer open staat voor dingen, creatiever bent en betere beslissingen neemt.

En zie, het experiment lijkt potdomme nog te werken ook: Martin verbaast zijn vrouw Trine met zijn nieuwe energie, en ook de omgang met zijn studenten loopt opeens Continue reading “DRUNK (Thomas Vinterberg)” »

GAGARINE (Fanny Liatard & Jérémy Trouilh)

DeGagarine 16-jarige Youri (een sterke Alseni Bathily) woont al zijn hele leven in Gagarine, een uit enorme, uit rode baksteen opgetrokken banlieu van Parijs die in meer hoopvolle tijden vernoemd werd naar de eerste man in de ruimte.

Youri deelt met de beroemde Russische kosmonaut Gagarine niet alleen zijn voornaam, maar ook een ongebreidelde fascinatie voor alles wat met de sterren, de planeten en de ruimte te maken.

Maar wanneer hij verneemt dat de verouderde en vervallen woonblokken waarin ze wonen gesloopt gaan worden, veranderen zijn prioriteiten drastisch: samen met enkele technisch aangelegde vrienden probeert hij hun wijk te redden. Zo willen ze bijvoorbeeld de overheid het argument

dat het toch alleen maar om kapotte woontorens gaat uit handen te slaan door alles zélf beginnen op te knappen.

Lampen worden vervangen, liften hersteld en muren geverfd met een idealisme en een drive die alleen 16-jarigen kunnen opbrengen. Maar terwijl zij van het onmogelijke dromen, kiezen steeds meer door de jaren illusieloos geworden volwassenen eieren Continue reading “GAGARINE (Fanny Liatard & Jérémy Trouilh)” »

THE FATHER (Florian Zeller)

In The_Father_Posterhet uitmuntende ‘THE FATHER’ schetst regisseur Florian Zeller een fascinerend portret van een dementerende man die zijn grip op de realiteit aan het verliezen is, absoluut briljant vertolkt door Anthony Hopkins.

Zijn dochter Anne probeert hem te helpen door een verzorgster voor hem in te huren, hulp die keer op keer afgewezen wordt door haar vader.
Langzaamaan wordt de verwarring in het hoofd van de man echter alleen maar groter, tot niet meer duidelijk is wat er nu echt gebeurt en wat er zich in zijn hoofd afspeelt.

Florian Zeller maakte met ‘The Father’ een verfilming van zijn eigen toneelstuk, en kreeg

daar meteen een welverdiende Oscar voor het Beste Scenario voor, terwijl Anthony Hopkins met een al even terechte Oscar voor Beste Acteur bekroond werd.

En wat ons betreft hadden ze gerust ook voor de vertolking van Olivia Colman (‘The Crown’, maar vooral ‘The Favourite’) een beeldje mogen geven: zij schittert als de Continue reading “THE FATHER (Florian Zeller)” »

TITANE (Julia Ducournau)

Titane_poster_1

OK, een kleine maar duidelijke waarschuwing vooraf: ‘TITANE’, de nieuwe van de Franse regisseuse Julia Ducournau, is niét bedoeld voor mensen met een zwakke maag of een teergevoelige ziel.

Geen nood, even goede vrienden: voor u hebben we bijvoorbeeld ‘THE FATHER’ of ‘IN THE MOOD FOR LOVE’ op ons programma staan, óók uitstekende films die we zeer kunnen aanraden.

Maar wie mee in het inktzwarte, ontregelende (maar ook best duister-grappige) universum van een visionaire en volstrekt unieke filmmaakster wil stappen: check vooral ‘TITANE’.

In Cannes verdeelde de film de critici in twee diametraal tegenover elkaar staande kampen (een deel liep gewoon de zaal uit), maar de jury maakte gelukkig de enige juiste keuze door haar de Gouden Palm toe te kennen: want of u nu van body horror houdt of niet, niemand kan ontkennen dat Ducournau een totaal onverschrokken regisseuse

met een volstrekt eigen visie is, en iemand die zich door geen enkel vakje of moreel regeltje laat inperken.

Hoofdpersonage van ‘TITANE’ is Alexia (bijzonder straffe rol van de debuterende Agathe Rouselle), die sinds ze als kind ternauwernood een zwaar auto-ongeluk overleefde met een titaniumplaat in haar hoofd rondloopt.
En nu mag titanium wel het sterkste metaal zijn dat we kennen, helaas zorgt een implant

Continue reading “TITANE (Julia Ducournau)” »

PETITE MAMAN (Céline Sciamma)

Wat doePetite_Maman¨¨Poster je nadat je een meesterlijke film als ‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ gemaakt hebt?

Een nieuw meesterwerkje maken, natuurlijk!

Die nieuwe van Céline Sciamma heet ‘PETITE MAMAN’, een film waarin we de achtjarige Nelly volgen: het meisje heeft net haar geliefde grootmoeder verloren, en helpt haar ouders met het opruimen van het huis van oma.

Haar moeder kan de vele emoties van het verlies echter niet aan, en laat Nelly abrupt in het huis achter met haar vader…
Nelly is uiteraard bezorgd, maar gaat toch door met het ontdekken van het huis en de

bossen errond. Op een dag ontmoet ze daar Marion, een meisje van haar leeftijd dat heel veel met haar gemeen heeft, en die een hut gebouwd heeft in het bos.

‘Petite Maman’ is fabelachtig straffe cinema: spookachtig, sprookjesachtig en uiterst Continue reading “PETITE MAMAN (Céline Sciamma)” »