A SIMPLE LIFE (TAO JIE) (Ann Hui)

Ah Tao is een kranige vrouw die al decennialang als dienstmeid in dienst is van een Chinese familie.

In de loop der jaren is de familie echter stilletjesaan uitgewaaierd, zodat Tao nu alleen nog moet zorgen voor de stille, in zichzelf gekeerde Roger, het enige familielid dat nog in Hong Kong woont.

Tot Tao (overigens magistraal vertolkt door Deannie Yip) op een dag een beroerte krijgt, en naar een home verhuist: een vreselijk oord, zo merkt ook Roger al snel.

En dus besluit hij de rollen om te draaien, en zich voortaan over de hulpbehoevende Tao te ontfermen…

‘A Simple Life’ is een prachtig, subtiel, intiem en magistraal geacteerd drama over waardig ouder worden, dat dankzij de uitmuntende regie van Ann Hui vér van alle klefheid en clichés wegblijft. Pareltje!

A SIMPLE LIFE (TAO JIE)
Regie: Ann Hui
HK 2011, 114 min.

Deze film werd in Filmhuis Mechelen vertoond op:
DINSDAG 26 FEBRUARI 2013 
om 20u30

19/2/2013: PLAY

In een shopping mall van Göteborg komt een stel ronddwalende jongeren in het vizier van een groepje (zwarte) hangjongeren: één van de zwarte jongeren beweert dat de iPhone van één van de anderen toevallig wel énorm goed lijkt op de iPhone die bij zijn kleine broertje gestolen is.

Hij stelt voor nader uit te zoeken van wie de iPhone nu écht is, en lokt het groepje mee naar een buitenwijk van de stad.

Wat volgt is een uitermate onheilspellend machtsspel, waarin het Zweedse supertalent Ruben Östlund registreert hoe groepsdruk, vooroordelen, racisme en bully-gedrag op de mens inwerken.

Stilistisch herinnert ‘Play’ met zijn koele, afstandelijke manier van filmen aan het allerbeste van Michael Haneke, en bovendien kan de film rekenen op een ingenieus, op

ware feiten gebaseerd script en een stel uitmuntende jonge acteurs.

‘Play’ is een uitermate ontregelende en onthutsende film, maar wel een absolute aanrader.

PLAY
Regie: Ruben Östlund
S 2011, 115 min.
Dinsdag 19 februari, 20.30 u

REALITY (Matteo Garrone)

Man en Vrouw uit RealityLuciano, een vishandelaar uit het hart van Napels, is een vrolijke kerel: zijn familie en klanten onderhouden met zijn grappen is zijn lang leven.

Aangevuurd door zijn kinderen neemt hij op een dag deel aan de casting van de populaire reality-show ‘Big Brother’. Even later denkt Luciano (prima vertolkt door de op het witte doek debuterende Aniello Arena) nog maar aan één ding: een televisiester worden.

Voor de opvolger van zijn alom bejubelde maffia-kroniek ‘Gomorra’ koos Matteo Garrone voor een satire op de hedendaagse fascinatie met celebrity – helemaal op zijn plaats in een land waar een televisiemagnaat als Berlusconi jarenlang de touwtjes in handen had.

Sommige exuberante scènes geven de film iets van een hedendaagse versie van Fellini, elders gaat ‘Reality’ dan weer eerder de richting uit van ‘King of Comedy’ van Martin Scorsese of ‘A Face In The Crowd’ van Elia Kazan.

Garrone zelf ziet zijn hoofdpersonage dan weer eerder als een moderne Pinocchio: een Continue reading “REALITY (Matteo Garrone)” »

AMOUR (Michael Haneke)

Man raakt gezicht vrouw aan.

De twee gepensioneerde muziekleraren Georges (Jean-Louis Trintignant) en Anne (Emmanuelle Riva) wonen al jarenlang op hun appartement in Parijs: ze leiden een vredig bestaan, gevuld met theater en muziek, en af en toe een bezoekje van hun in het buitenland wonende dochter (de immer geweldige Isabelle Huppert).

Op een dag krijgt Anne echter een herseninfarct, waardoor ze aan één kant van haar lichaam verlamd raakt: de pianiste wordt op slag een patiënte, wat de relatie tussen Georges, Anne en hun dochter zwaar op de proef stelt…

Voor flitsend camerawerk en wilde actiescènes hoeft u niet bij Michael Haneke (zie ook ‘Funny Games’, ‘La pianiste’, ‘Das Weisse Band’) te zijn, en ook ‘Amour’ verandert daar niks aan.

Want ook zijn jongste meesterwerk is weer volstrekt onderkoeld geregisseerd en totaal
van alle melodrama ontdaan, maar net dàt maakt deze film zo onverbiddelijk trefzeker: wie niet diep geraakt wordt ‘Amour’, heeft waarschijnlijk geen hart.

Voeg bij die magistrale regie nog de excellente vertolkingen én de prachtige fotografie Continue reading “AMOUR (Michael Haneke)” »

LA TETA ASUSTADA (Claudia Llosa)

Kan je een lichte, gevoelige en betoverende film maken over een loodzwaar onderwerp?

Jawel, zo bewijst de jonge, zeer getalenteerde Peruaanse cineaste Claudia Llosa met ‘La Teta Asustada’.

In die film schildert ze het portret van Fausta, een jonge vrouw uit Lima die als dienstmeid gaat werken om de begrafenis van haar moeder te kunnen betalen.

Tegelijk lijdt Fausta aan La Teta Asustada: een volksgeloof dat er vanuit gaat dat trauma’s van verkrachte vrouwen door de moedermelk doorgegeven wordt aan hun kinderen.

Het  verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de smerige oorlog tussen de guerrilla’s van Het Lichtend Pad en de Peruaanse paramilitairen in Peru, een aanslepend

conflict waarbij ook verkrachtingen aan de orde van de dag waren.
Ondanks dat duistere onderwerp zit Llosa’s film toch volgepropt met prachtige, intrigerende en bezwerende beelden.

Bovendien kon ze met Magaly Solier (die ook al excellent was in de hoofdrol in Continue reading “LA TETA ASUSTADA (Claudia Llosa)” »

THE ANGELS’ SHARE (Ken Loach)

The Angels Shate afbeeldingVoor de rechtbank van Glasgow worden vier “sociale gevallen” veroordeeld tot gemeenschapsdienst.

Hun misdaden?
De ene is op een standbeeld geklommen, een andere had geprobeerd een papegaai te pikken, een derde sukkelde straalbezopen op de treinsporen en de vierde had in een high van coke een voorbijganger in elkaar geramd.

Onder leiding van hun begeleider Harry moeten ze als straf een buurthuis schilderen, maar die vaderlijke Harry heeft nog een ander plannetje: hij denkt de vier nozems stiekem te kunnen inwijden in de wereld van de whiskyproeverij….

‘Kes’, ‘Hidden Agenda’, ‘Sweet Sixteen’, ‘Ae Fond Kiss’, ‘Looking for Eric’…: het Filmhuis volgt het werk van Ken Loach al héél lang, en dus mocht ook ‘The Angels’ Share’ uiteraard niet op onze affiche ontbreken.

Met ‘The Angels’ Share’ maakte Loach een unieke film die zich niet in één vakje laat Continue reading “THE ANGELS’ SHARE (Ken Loach)” »

DETACHMENT (Tony Kaye)

Detachment afbeeldingHenry Barthes is een interim-leerkracht die zijn zoveelste tijdelijke opdracht krijgt.

Dit keer is zijn nieuwe werkgever-voor-drie-weken een probleemschool in een buitenwijk van New York.

Henry heeft echter al lang de knop in zijn hoofd omgedraaid: hij doet gewoon zijn troosteloze job, en houdt voor de rest afstand van alles en iedereen.

Tot een ontmoeting met een jong straathoertje zijn leven (en dat van zijn studenten) compleet overhoop haalt…

Regisseur Tony Kaye maakte eerder al indruk met het onthutsende ‘American History X’, en zoekt ook in ‘Detachment’ weer de schaduwkant van America The Beautiful op: dit keer schetst hij een niet echt vrolijk beeld van het leven op de Amerikaanse scholen, met studenten die de oververmoeide leerkrachten gewoon uitschelden, met een Continue reading “DETACHMENT (Tony Kaye)” »

18/12/2013: MONSIEUR LAZHAR

Monsieur Lashar Twee kindjesKort samengevat: Monsieur Bashir Lazhar is een Algerijnse immigrant die in een basisschool in Montréal vol goede moed aan een interimjob als leraar begint.

Probleem: zijn voorgangster heeft zich in haar klas opgehangen, en zo de leerlingen met een trauma opgezadeld.

Stukje bij beetje weet de eigenzinnige en aparte Monsieur Lazhar echter het vertrouwen van de kinderen te winnen, en ze van hun innerlijke wonden te genezen.

Goed om weten: Films uit Québec: we vertonen ze niet vaak, maar ‘Monsieur Lazhar’ van Philippe Falardeau geeft ons een excellente reden om dat wél eens te doen.

Een recht naar het hart gaand scenario, heerlijke dialogen, een ontroerende vertolking van Continue reading “18/12/2013: MONSIEUR LAZHAR” »