CORPUS CHRISTI (Jan Komasa)

Daniecorpus_christi_posterl is een twintigjarige delinquent die ervan droomt om priester te worden.

Probleem: hij heeft een bijzonder zwaar strafblad, en dus maakt hij geen schijn van kans om in het seminarie aanvaard te worden.

Tot hij tijdens zijn werkverlof in een dorpskapel verkeerdelijk voor een jonge priester wordt aanzien, en hij van dat misverstand handig gebruik weet te maken.

Sterker nog: hij blijft in zijn rol, én hij vertolkt die uitstekend en tot grote tevredenheid van de dorpsbewoners. Daniel groeit in een recordtempo uit tot een ietwat aparte maar zeer populaire pastoor die dopen regelt, huwelijken inzegent, de biecht afneemt en de hele gemeenschap zelfs helpt met een onverwerkt trauma…

Maar terwijl hij met zijn charismatische stijl en onorthodoxe methodes steeds dieper in

zijn priesterambt opgaat, bekruipt hem ook de angst dat hij (en zijn criminele verleden) ontmaskerd gaat worden.

‘Corpus Christi’ is een heerlijke, excellente tragikomedie over vergiffenis en het krijgen van tweede kansen: grappig en spannend, tragisch en meeslepend, dramatisch en  Continue reading “CORPUS CHRISTI (Jan Komasa)” »

JOJO RABBIT (Taika Waititi)

Jojo_Rabbit_1

Duitsland, 1944.

Jojo Betzler is een eenzame jongen van tien die een bijzonder enthousiast lid van de Hitlerjugend is, en die als beste vriend een zekere Adolf heeft.
Belangrijk detail: Adolf is niet te verwarren met de échte Hitler, want deze is alleen maar de imaginaire vriend van Jojo (en is bovendien een volstrekte idioot).

Wanneer Jojo op een dag ontdekt dat zijn alleenstaande moeder Rosie een Joods meisje bij hen laat onderduiken, wordt zijn hele levensbeeld overhoop gehaald.

Langzaamaan sluipt er zelfs twijfel in Jojo’s compleet door de Hitlerjugend gebrainwashte brein: is die nazi-ideologie van hem wel de juiste?

Een komedie over Hitler en de nazi’s maken is natuurlijk dansen op een wel zéér slappe koord, maar zie: met zijn ‘JOJO RABBIT’ is de Nieuwzeelander Taika Waititi er op excellente wijze in geslaagd een zéér grappige prent te brouwen die toch de inktzwarte nazi-realiteit niet wegschildert of onder het tapijt stopt.

‘JOJO RABBIT’ is dan ook een film die de toeschouwer constant op het verkeerde been zet: de ene seconde zit je iets té luid te lachen om een foute grap, de volgende seconde word je midscheeps geraakt door de onderliggende oorlogstragedie of uit je lood geslagen door de nazi-horror.

De humor situeert zich situeert op het kruispunt van hondsbrutaal en heerlijk silly: gooi ‘Allo Allo’, Chaplins ‘The Great Dictator’, Mel Brooks en ‘Inglourious Bastards’ in één grote pot, en u weet zo ongeveer wat u kunt verwachten.

De stijl roept dan weer herinneringen op aan Wes Andersons ‘Moonrise Kingdom’ – één criticus herdoopte ‘Jojo Rabbit’ dan ook tot ‘Moonreich Kingdom’.

De twee jonge hoofdpersonages zijn perfect gecast, en eigenlijk kan hetzelfde gezegd worden van de volwassenen: Stephen Merchant (‘Extras’, ‘The Office’) is geweldig als Gestapo-man Deertz, Scarlett Johansson is al even uitstekend als de stiekeme  Continue reading “JOJO RABBIT (Taika Waititi)” »

GRÂCE A DIEU

grace_afficheUPDATE: door de coronapandemie is deze vertoning afgelast.

—-

Alexandre is een katholieke familievader die in Lyon een doodgewoon, rustig leven leidt met zijn vrouw en kinderen.

Dat verandert helemaal wanneer hij op een dag ontdekt dat de priester die hem destijds als scoutsjongen misbruikte al die jaren later nog steeds met kinderen werkt.
Waneer hij samen met twee andere slachtoffers van de priester een actiegroep opzet om

logo_ccv_kleurde stilte hierrond te doorbreken, ontdekken ze pas echt hoeveel slachtoffers de mangemaakt heeft, én hoe het misbruik zelfs door de hoogste kringen binnen de Franse kerk toegedekt is.

Maar aan hun actie hangt een prijskaartje: ze zal hun levens compleet

Continue reading “GRÂCE A DIEU” »

CINEMA CORONA #183: THE MOON’S MILK (Ri Crawford)

The_Moons_Milk
Tom Waits
 die de stem levert bij een volledig handgemaakte stop-motionfilm waar zeven en een half jaar aan gewerkt is?

Als wij zoiets lezen, zijn wij geïnteresseerd in het resultaat!
En jawel: dat resultaat blijkt een waar animatiepareltje.

‘THE MOON’S MILK’ (want zo heet deze heerlijke kortfilm) speelt zich af in de tijd dat je nog gewoon met de ladder naar de maan kon.

Helaas begint de maan zich van de aarde los te maken, en dus besluit kapitein Millipede samen met zijn uitermate bonte crew nog één allerlaatste keer de trip naar de maan te ondernemen, om daar uit de kraters de maanmelk te gaan halen…

Regisseur Ri Crawford baseerde het verhaal op ‘The Distance To The Moon’ van Italo Calvino, verzamelde het nodige budget via crowdfunding en deed voor de rest zo ongeveer alles zelf, behalve dan de accordeon-soundtrack inspelen: die is van Caroline Penwarden.

Ontdek de film hier:

Check zeker ook deze making of, bijna even goed als de film zelf:

Jeugdfilm: MARONA

maronaMarona is een snoezige straathond die vindt dat iedereen recht heeft recht op liefde en een lekker bot.

In haar laatste momenten denkt Marona terug aan haar rijkgevulde leven en aan alle mensen waar ze ooit onvoorwaardelijk van heeft gehouden: een acrobaat, een bouwvakker en een klein meisje dat beloofde om er altijd voor haar te zijn…

Wervelende animatie die nu eens dromerig, dan weer vol sprankelende kleuren maar soms ook pikdonker is.

Brecht Evens zorgde voor het schitterende en oogverblindende grafische universum van deze unieke animatiefilm.

MARONA
Regie: Anca Damian
B-FR-RO 2019

Richtleeftijd 8+

Deze film was gepland in Filmhuis Mechelen op:
VRIJDAG 29 JANUARI 2021 om 19u00
maar werd door de coronamaatrdegelen geannuleerd.

CINEMA CORONA #127: Art & Film: BAUHAUS 100 (Mat Whitecross)

Bauhaus
Ook in 2021 zorgen we elke maandag – in samenwerking met Academie Mechelen – voor een wekelijkse portie Art & Film.

Vandaag hebben we ‘BAUHAUS 100′ voor u klaarstaan, een documentaire van Mat Whitecross, die op het Festival van Berlijn ooit de Zilveren Beer won voor zijn ‘The Road To Guantanamo Bay’ en die nadien o.a. ‘The Shock Doctrine’ van Naomi Klein in een docu omzette en een reeks muziekdocumentaires en videoclips maakte.

‘BAUHAUS 100′ is eigenlijk het verhaal van Walter Gropius, vaandeldrager van de Bauhaus-architectuurschool.
Gropius had in de Eerste Wereldoorlog aan het front gevochten, en de gruwel die hij daar meegemaakt had hadden er hem van overtuigd dat technologie en menselijk vernuft nooit nog gebruikt zouden mogen worden voor destructie, maar integendeel voor wederopbouw en vooruitgang.

Op basis van die utopische gedachte verzamelde hij in zijn school Weimar een groep toparchitecten en dito kunstenaars rond zich (o.a. Paul Klee en Wassily Kandinsky gaven les aan Bauhaus), met als doel een plaats te creëren waar mensen uit allerlei disciplines de nieuwe, moderne manier van leven zouden moeten ontwerpen.

De docu vertelt niet alleen het fascinerende architectuurverhaal van Bauhaus, maar geeft ook een beeld van de sociale, culturele en politieke context waarin dat ontstond – de geschiedenis van Bauhaus zit onlosmakelijk vastgeklonken aan de ondergang van de Weimar-republiek en de opkomst van het nazisme.
Ongewild hebben de nazis overigens gezorgd voor de wereldwijde verspreiding van Bauhaus, want Gropius en Mies von der Rohe belandden uiteindelijk in Amerika, waar ze een niet te overschatten invloed zouden hebben op de architectuur.

Overigens wordt in ‘BAUHAUS 100′ ook de petite histoire niet vergeten: wist u bijvoorbeeld dat de altijd met geldgebrek kampende school voor een belangrijk deel gefinancierd werd door de verkoop van miljoenen rollen behangpapier en de organisatie van fuiven?
En wist u dat de fuiven die destijds in Bauhaus plaatsvonden zo ongeveer even berucht en wild waren als technoraves nu?

Kortom: zeer boeiend kijkvoer, hier te zien:

CINEMA CORONA #75: THE NEIGHBORS’ WINDOW (Marshall Curry)

Neighbors_windowQuarantainedag 75!

Vandaag in CINEMA CORONA: het bijzonder fraaie (en op een ware gebeurtenis geïnspireerde) ‘THE NEIGHBORS’ WINDOW’ van Marshall Curry, dit jaar bekroond met de Oscar voor Beste Kortfilm (en tal van andere prijzen).

Alli en Jacob zijn twee dertigers die met hun drie kleine kinderen in een New Yorks appartement wonen.
Op een dag merken ze dat in het appartement tegenover hen een jong koppel twintigers is ingetrokken. Het is ook heel moeilijk om daar naast te kijken, want de jonge overburen hebben geen gordijnen, maar wél stomende seks – élke dag. En wanneer ze geen seks hebben, lijkt er altijd wel een leuke houseparty aan de gang.

Het drukt Alli en Jacob met hun neus op de feiten: ze zijn amper dertig, maar dat soort onbezorgd bestaan ligt ondertussen wel al vér achter hen, want zij zitten nu al enkele jaren vast aan hun kinderwagens, aan online-werkvergaderingen en aan wie-doet-vandaag-de-boodschappen?-discussies.

Stilaan wordt het bespieden van de onbezorgde taferelen van de neukende en feestende twintigers aan de overkant dan ook een ware obsessie voor Alli en Jacob. Die tot overmaat van ramp ook niet langer kunnen ontkennen dat de eerste grijze haren en rimpels gearriveerd zijn!

‘The Neighbors’ Window’ is een heel fraai opgebouwd levensportret dat de kijker constant op het verkeerde been zet, omdat regisseur Marshall Curry zijn film de hele tijd slim heen en weer laat drijven tussen voyeuristische fantasie, familiedrama, komedie en tranentrekker.

Bovendien is het dag na dag stiekem meegluren in het leven van de buren een lekkere metafoor voor onze eigen online-frustraties: ook daar blijkt het leven van de rest van de wereld altijd nét iets interessanter en meer sexy dan dat van onszelf.

Prima film, met dito acteerprestaties van Maria Dizzia en Greg Keller als de thirtysomethings.
De muziek is van The National.

ÖNDÖG (Wang Quan’an)

OndogKijkwijzer:

Kijkwijzer_9_Angst

 

 

—–

Ergens op de eindeloze Mongoolse steppe wordt het lijk van een vrouw gevonden. Nadat de politie gearriveerd is, krijgt de jongste en meest onervaren flik krijgt de opdracht de dode in the middle of nowhere te bewaken tot zijn collega’s terugkeren voor de autopsie – Joost mag weten wanneer.

Gelukkig voor de wat stuntelige en hulpeloze agent krijgt hij al snel hulp (en gezelschap) van een plaatselijke herderin: een bijzonder onafhankelijke, eigenzinnige, met scherp schietende en wodka drinkende vrouw die wel zéér goed haar mannetje weet te staan, gewoon omdat dat nu eenmaal moét voor wie in zijn eentje moet overleven op deze desolate vlakte, vele honderden kilometers verwijderd van het meest dichtstbijzijnde stadje.

En haar hulp is zeer welkom, want de herderin weet beter dan wie ook hoe ze het lijk moet beschermen tegen de hongerige steppewolven die bij nacht een lekkere brok vlees

komen zoeken.

En ze weet ook hoe je met zijn tweetjes onder de blote hemel de ijskoude steppenacht doorkomt…

‘Öndög’ – Mongools voor ‘dinosaurusei’ – is een volstrekt unieke, niet in een hokje te plaatsen film: een misdaaddrama, een liefdesverhaal, een overpeinzing over de cirkel van
leven en dood, een ode aan de kracht van de vrouw, een bloedmooi portret van het leven op de steppen én een bizarre komedie (de lichtelijk sullige en bemutste flikken  Continue reading “ÖNDÖG (Wang Quan’an)” »

LA ODISEA (Sebastian Borensztein)

LA-ODISEAKijkwijzer:

Kijkwijzer_12_Angst_Taal

 

 

 

—-
Voormalig stervoetballer Fermín Pelassi besluit zijn droom waar te maken door samen met zijn dorpsgenoten een eigen landbouwcoöperatie op poten te zetten, een idee waarmee ze denken de wetten van de markt te kunnen omzeilen.

Een prima plan dat op algemeen enthousiasme wordt onthaald, en algauw verzamelen ze dan ook de nodige poen: spaargeld waar ze allemaal hun hele leven hard voor gewerkt hebben, dat nu toevertrouwd wordt aan de goede zorgen van – beter bij de bank van hier! – de plaatselijke bank.

Tot twee dagen later de gladde bankmanager foetsjie blijkt. En de Argentijnse regering net dié dag beslist om alle spaartegoeden te bevriezen om de diepe economische crisis

in het land te counteren.
Bovendien ontdekken Fermin en zijn vrienden dat de corrupte bankier voorkennis van de hele zaak had, en dat hij daarvan geprofiteerd heeft om te sjoemelen – met hún geld, uiteraard.

Voor de nu berooide vrienden is dat de druppel teveel: gedaan met als brave burger zomaar alles te pikken! Gedaan met als Lamme Goedzakken door bankiers, politici en andere hufters over zich heen te laten lopen! Gedaan met zich zoals de eerste de beste  Continue reading “LA ODISEA (Sebastian Borensztein)” »

THE PAINTED BIRD (Vaclav Marhoul)

The_Painted_Bird_PosterKijkwijzer:

Kijkwijzer_18_Geweld_Taal

 

 

 

—-

WOII, ergens in Oost-Europa.
Een Joodse jongen van wie de ouders vervolgd werden groeit op het platteland op bij een oudere pleegmoeder.

Maar wanneer die overlijdt, staat de kleine opeens letterlijk alleen op de wereld: geen familie, geen vrienden, geen steun, geen middelen…
Hij trekt van dorp tot dorp in de hoop op hulp of gewoon een dak om onder te slapen, maar het enige dat hij bij de boeren op het onderontwikkelde platteland op zijn weg vindt zijn wreedheden, geweld, bijgeloof, uitbuiting en bot racisme – en dat is dan nog los van alle oorlogswaanzin die om hen heen woedt.

Heel, héél af en toe vindt hij een piepkleine flinter medemenselijkheid op zijn weg – of dénkt hij die te vinden. Zijn meest akelige levensles leert hij tijdens zijn verblijf bij een

oude vogelvanger, die hem toont wat er gebeurt wanneer je een vogel verft en vervolgens weer bij zijn soortgenoten loslaat…

‘Intens’, ‘hard’ en ‘rauw’ zijn eigenlijk te softe woorden voor deze confronterende verfilming van Jerzy Kosinki‘s briljante en intussen klassieke meesterwerk: ‘The Painted Bird’ laat zich bekijken als een encyclopedie van het menselijk kwaad, en de vernederingen en mishandelingen die de kleine Joodse jongen van de hatelijke buitenwereld moet ondergaan maken de kijker ronduit beschaamd deel uit te maken van  Continue reading “THE PAINTED BIRD (Vaclav Marhoul)” »